خانم معلم، اجازه؟ من دارم می بینم!

مدام دور و برش را نگاه میکرد و سوال می پرسید، فکر میکرد این خوشحالی موقتی است اما یکدفعه ای دستش را بالا برد و با همان لحن معصوم کودکانه اش گفت: - خبرگزاری فارس؛ حنان سالمی: ایران، خوزستان، اهواز، شهرستان کارون، روستای سویسه؛ این ها مختصات نقطه ای است که سال ها است خانم معلم را حتی با وجود دردسرهای زیاد به سوی خود می کشاند.

شاید او قرار است وسیله ی اتفاقی بزرگ در یک زندگی کوچک شود که نتیجه ی شیرینش جز در گذر روزها به کام نخواهد نشست؛ آنچه می خوانید ماجرای آن روز عجیبِ آشنایی، از زبان حلیمه قریشوندی، معلم دبستان ثنایی روستای سویسه است: پایه ی چهارم، انتخاب هر ساله ی من برای تدریس بود اما امسال نمیدانم تقدیر چگونه رقم خورد که تا به خودم آمدم معلم کلاس سومی ها شده بودم.

چند روز اول علی رغم شیوع کرونا و استرس از سرانجام نامعلومش خیلی عادی سپری شد تا اینکه متوجه شدم یک قل از دوقل کلاسم هر چند دقیقه یکبار درِ گوشی چیزی از خواهرش می پرسد.

بچه ها تازه با من آشنا شده بودند و اصلا روش سخت گیری را در تدریس قبول نداشتم اما این پچ پچ های درِ گوشی هر روز بیشتر و بیشتر می شد تا جایی که سر کلاس ریاضی حتی حواس بقیه دانش آموزان را پرت میکرد.