علی حاتمی؛ چند پرسش بی پاسخ و چند نکته غافلگیرکننده

حکایت غریببی است، حکایت مردی که از همان دوران نوجوانی، شیفته دنیای قصه ها و افسانه ها بود و به هر کجا سرک می کشید تا گنج های ادبیات فولکلور را گردآوری کند، - حکایت غریببی است، حکایت مردی که از همان دوران نوجوانی، شیفته دنیای قصه ها و افسانه ها بود و به هر کجا سرک می کشید تا گنج های ادبیات فولکلور را گردآوری کند، به آنها رخت نمایشی بپوشاند، به قاب تصویر بنشاند تا به لطف سینما و تلویزیون به یادگار بماند برای آیندگان ولی همین مرد، آثار گمشده بسیار دارد.

آثاری که معلوم نیست چرا از دست رفته اند.

به گزارش ایسنا، 23 مرداد سال 1323 در یکی از محله های قدیمی تهران پسری به دنیا آمد که نامش را علی گذاشتند و نام خانودگی اش حاتمی بود.

از همان کودکی چشمش به عادات مردم کوچه و بازار بود و گوشش به دهان مادربزرگ ها که متل های قشنگ می گفتند و قصه دیو و پری می دانستند.

در دوره نوجوانی که در لاله زار به تماشای تئاتر نشست، تصمیم گرفت به قصه ها و افسانه ها، رنگی از نمایش بدهد.

گفته می شود در همان دوران مدرسه با گروهی از بچه های هم محلی، نمایشی اجرا کرد و بعد از آن در کلاس های نمایشنامه نویسی اداره هنرهای دراماتیک واقع (درآب سردار) شرکت کرد و بعدها که این اداره به نام دانشکده هنرهای دراماتیک تغییر نام داد، او در رشته ادبیات نمایشی تحصیلات خود را ادامه دا�