ما را ز سر بریده می ترسانی!

به بهانه تقارن روزهای کرونایی و ایثار کادر درمانی با سالگرد صدور فرمان مشروطه - کادر درمانی یک بیمارستان پشت لباسشان نوشته بودند: *ما گر زِ سر بریده میترسیدیم* *در محفل عاشقان نمی رقصیدیم* من این شعر را میشناختم، اشکم سرازیر شد.

تاریخ چه ها که نمیکند.

در تبریز ، این شعر بیش از 100 سال است که ورد زبان هاست و اصل شعر اینگونه است: *سیصد گل سرخ؛ یک گل نصرانی…* *ما را ز سر بریده میترسانی؟* *ما گر ز سر بریده میترسیدیم* *در محفل عاشقان نمی رقصیدیم* (نصرانی، اشاره به فردی مسیحی است).

شاعر مشخص نیست، اما داستان این شعرِ 100 ساله .