فرشتگان گمنام در نبرد با کرونا+عکس

  آیفون ICU 5 بیمارستان امام رضا (ع) را به صدا در می آورم، می دانم که اعضای این خانه با اینکه خسته اند، اما همیشه با خوشرویی و محبت از میهمانانشان مراقبت می کنند.

خانم غلامی، سرپرستار این بخش در را به رویم باز می کند، از قبل هماهنگ کرده بودم که این دفعه می خواهم با چه کسانی صحبت کنم.

چند نفر از بهیارها و کمک بهیارها را بهم معرفی می کند.

نزدیک یکی از آنها می شوم که در حال عوض کردن ملافه های بیماران مبتلا به کرونا ست.

نامش مه لقا محمدزاده و چهار سالی می شود که به عنوان کمک پرستار(بهیار) بیمارستان امام رضا(ع) تبریز مشغول به کار است.

به گرمی جواب سلامم را می دهد و شیلد صورتش را بالا زده و می خواهد تا با فاصله از هم بایستیم.

او می گوید: ما وظیفه خود را انجام می دهیم و نمی دانم چه باید بگویم.

از روزهای اول شیوع کرونا غذا بدهد.

   آیفون ICU 6  را زده و این دفعه با آقای مهدی شمشیری هم کلام می شوم، جوان 24 ساله ای که از یک سال پیش قدم در وادی خدمت به هم نوعانش گذاشته و لباس درمان به تن کرده و به قول خودش، کارش با یک بحران جهانی آغاز شده است.

روزهای خوب خواهد آمد او می گوید: یکسالی است که هم وارد این کار شده ام و هم ازدواج کرده ام، بهترین دوران ازدواجم به ایام یی او که سنش به دوران هشت سال دفاع مقدس قد نمی دهد، در این خصوص می گوید: درست است که در حدی نیست�