دانشنامه شهادت حضرت زهرا (س) چراغی برای رفع شبهات

شگرد اصلی در طراحی شبهات این است که، خواننده خود را در تردید و تعجب فرومی برند، آنچه در پی خواندن این گونه شبهات پدید می آید، موجی از تردید، ابهام و شگفتی است که درنهایت، - به گزارش خبرگزاری فارس از اصفهان، مسلمانان، زهرای مرضیه (س) را در ادبیات دینی به ناموسِ پروردگار ستایش کرده اند و فرهنگ های واژگان فارسی، ناموس را به شرف و آبرو یا راز و سِر معنا کرده اند و در صلوات بر ایشان آمده: خدایا صلوات خود را معطوف کن به فاطمه و پدرش و همسرش و فرزندانش و آن رازی که در او به امانت سپرده شده، به تعدادی که علم تو به آن احاطه دارد .

آری فاطمه (س) ناموس خلقت است, هدف آفرینش، هرچه که هست در وجود اوست و راز خلقت چیست؟ اوست، وقتی هدف از آفرینش پرستیدن خداوند است پس کعبه نیز بی گمان بایستی خانه زهرا (س) باشد.

در خانه زهرا (س) بوی علم و صلح می آید، گرمیِ نشاط و عاطفه، همه کس و هر چیز را سوی آن قبله به سجده می برد، کو خبری از تجمل و اشرافیت و زر اندوزی؟! کجاست نشانی از خودنمایی؟! اما مردم! آن ها بندگان این درگاه نبودند، آن ها عابدان خدایانی از جنس طلا و جلب رضایت های شهوت آلود یکدیگر بودند، کعبه را آتش زدند تا هیزم زندگی جهنمی خود را فراهم آورند و زهرا (س) را از گردونه اجتماع دور کردند تا در آسودگی، حیوانی کنند و بچرند.