ادبیات فارسی در قزاقستان و نگرانی برای تاجیکستان

صفر عبدالله که معتقد است خط روسی تا حدی تاجیکان را از میراث هزار و اندی ساله فارسی جدا کرده است، از لزوم احیای خط فارسی در این کشور می گوید.

او همچنین درباره جایگاه ادبیات فارسی در قزاقستان سخن می گوید.

- صفر عبدالله، دانشمند تاجیک، عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، استاد زبان فارسی در دانشگاه ابولَیخان قزاقستان و بنیان گذار و سردبیر مجله علمی ایران نامه در آلماتی که در قزاقستان سکونت دارد درحالی از محبوبیت شاعران و نویسندگان کلاسیک فارسی در قزاقستان می گوید که معتقد است شاعران و نویسندگان معاصر ایران، چنان که باید، در قزاقستان شناخته شده نیستند.

او همچنین احیای خط فارسی در تاجیکستان را لازمه رفع بسیاری از مشکلات ارتباطی فارسی زبانان تاجیکستان با دیگر فارسی زبانان در ایران و افغانستان می داند.

در ادامه متن گفت وگوی ایسنا با صفر عبدالله را می خوانید.

زبان و خط فارسی این سال ها در کشورهای آسیای مرکزی و قزاقستان در چه وضعیتی است؟ آسیای مرکزی خاستگاه زبان فارسی بوده است.

بر همگان معلوم است که زبان فارسی دری یا فارسی نو، بعد از انتشار اسلام از آن سوی مرزها، از آسیای مرکزی، از شهرهای سمرقند و بخارا و بلخ، به جای های دیگر انتقال یافته است.