رمان، تمدن و هویت

«جامعه بدون ادبیات و رمان و شعر، جامعه ای بی تمدن است.

بی بهره از حساسیت و خالی از احساس، ناپخته در سخن گفتن، جاهل، غریزی، خامکار، دل مشغول به شور و شر عشق های دروغین و فریب خورده با حقایق باژگونه.

- جامعه بدون ادبیات و رمان و شعر، جامعه ای بی تمدن است.

بی بهره از حساسیت و خالی از احساس، ناپخته در سخن گفتن، جاهل، غریزی، خامکار، دل مشغول به شور و شر عشق های دروغین و فریب خورده با حقایق باژگونه.

به گزارش ایسنا، سیدحمیدرضا مهاجرانی در روزنامه شرق نوشت: قلم را دانایان مشاطه ملک خوانند و سفیر دل و سخن تا بی قلم بُوَد چون جانِ بی کالبد بُوَد.

چون به قلم باز بسته شود با کالبد گردد و همیشه بماند.

دین ایزد جل ذکره که به پای می بُوَد و مملکت که بر ملک نظام می گیرد، به قلم می گیرد.

(نوروزنامه).

جامعه بدون ادبیات و رمان و شعر، جامعه ای بی تمدن است.

بی بهره از حساسیت و خالی از احساس، ناپخته در سخن گفتن، جاهل، غریزی، خامکار، دل مشغول به شور و شر عشق های دروغین و فریب خورده با حقایق باژگونه.

امام علی که بحق می توان از او به عنوان نماد خرد ناب بشری تعبیر کرد؛ خداوندگار قلم در نهج البلاغه، خداوندگار انسان سازی و انسان پروری در محیط خانه و خانواده، خداوندگار وفا در کنار پیامبر، خداوندگار شجاعت در عرصه پیکار و نبرد، خداوندگار عدالت در قضاوت و خدا�