لالایی هایی که نباید برای بچه ها خواند

اسدالله شعبانی با نقد برخی لالایی های قدیمی، آن ها را اندوهناک و سوگمندانه توصیف می کند و می گوید این لالایی ها وحشت بچه ها را زیادتر و آن ها را گرفتار غم و اندوه می کند.

- این شاعر و نویسنده ادبیات کودک و نوجوان در گفت وگو با ایسنا، درباره ضرورت حفظ لالایی ها و راه های انتقال آن ها به نسل های بعد گفت: همه دستاوردهای فکری و ذوقی توده های مردم با نام فولکلور و ادبیات مردمی شناخته می شود که طرح این فرهنگ برای همه گروه های سنی عالی و خوب است؛ فقط چگونگی طرح آن متخصص می خواهد، زیرا بخش هایی از ادبیات مردمی ما فرسوده و کهنه است و بیشتر به کار پژوهشگران می آید و مناسب کودکان نیست.

او افزود: ادبیات مردمی گنجینه بزرگی است برای کسانی که در زمینه ادبیات کودک کار می کنند زیرا ادبیات کودک از دامن ادبیات فولکلوریک و مردمی برخاسته است.

بخشی از دستاوردهای فکری و فرهنگی توده های مردم لالایی ها هستند که ذهن و زبان بزرگسالانه بر آن ها حاکم است، یعنی لالایی ها بیش از آن که برای کودکان باشد وصف حال و دلمویه های مادران و دخترانی است که زندگی دشواری داشته اند؛ دخترانی که از خانه و کاشانه رانده شده و یا به زور و یغما گرفتار غربت می شدند، اینان درد دل های شان را در لحظه خلوت خود زمزمه می کردند و کودک خود را می خواباندند و همواره نگران آینده خود و فرزن