ناصر امامی شعر تعلیمی را زنده کرد

محمدرضا خالصی معتقد است که شعر تعلیمی پس از نهضت مشروطه، آرام آرام از بین رفت؛ اما مرحوم ناصر امامی این ادبیات را دوباره زنده کرد و شعر تعلیمی را زندگانی دوباره بخشید؛ - به گونه ای که می توان او را ادامه دهنده راه سعدی و بزرگان اشعار تعلیمی دانست.

به گزارش ایسنا، این استاد دانشگاه و نویسنده در آیین گرامیداشت مرحوم ناصر امامی از نویسندگان، شاعران و فرهنگ وران شیرازی به بررسی شعرها و نوشته های وی پرداخت و بیان کرد: بزرگداشت هایی که برای شخصیت ها پس از درگذشتشان برگزار می شود بیشتر آیین تعزیت است، در حالی که بهتر است تا اندیشه ها، افکار و آثار آن ها را مورد کنکاش و کاوش قرار دهیم تا بزرگی شان بیشتر مشخص شود.

او در ادامه افزود: در ادبیات ناصر امامی، استعاره ها ساده هستند و کنایه ‎ هایی که مورد استفاده قرار گرفته اند، شکلی قدمایی دارند و نشانه های سبکی او، نشان از اشراف به ادبیات کلاسیک دارند که باعث سنگینی و سنتی شدن نوشتارهایش می شوند و شاید به همین دلیل است که ایراد ساختاری در نوشتارش نیست و از دیدگاه مفهومی نیز همه فهم هستند.

خالصی گفت: امامی شیراز را بسیار دوست داشت و این دوست داشتن در نگاشته هایش آشکارا دیده می شود، اما این دوست داشتن دلیل نمی شود تا او را نسبت به آن گله مند نبینیم .