آموزش و پرورش؛ بزرگ ترین مانع برای ادبیات کودک

جمال الدین اکرمی با بیان این که آموزش و پرورش مانعی برای ادبیات کودک است، می گوید: مدرسه ها فکر می کنند کودک فقط به کتاب درسی نیاز دارد و ضرورتی ندارد در مدرسه کتابخانه وجود داشته باشد یا بچه ها یک ساعت زنگ کتاب خوانی داشته باشند.

- این نویسنده، مترجم و تصویرگر ادبیات کودک و نوجوان در گفت وگو با ایسنا، درباره این که برخی فکر می کنند نوشتن در حوزه ادبیات کودک کار راحتی است و با نوشتن چند جمله کودکانه می توانند صاحب کتاب شوند، اظهار کرد: ساده انگاری درباره ادبیات کودک و خودِ بحث کودک به ریشه های اجتماعی آن برمی گردد.

برای فهمیدن جایگاه کودک در جامعه شاید بهتر باشد به تیترهای روزنامه ها نگاهی بیندازیم و ببینیم چند درصد از مطالب روزنامه ها به کودکان برمی گردد.

باید دید جایگاه کودک به عنوان آغازکننده مرحله تکاملی یک انسان در جامعه چیست؟ به نظرم کم کاری و سهل انگاری در عرصه اجتماعی نسبت به کودکان و نوجوانان به چشم می خورد، ما مراحل کودکی و نوجوانی را مرحله گذار می دانیم و می گوییم بزرگ شدند فکری به حال شان می کنیم.

او سپس افزود: این نگاهِ از بالا به کودکان به طیفی از نویسنده ها نیز برمی گردد و نوعی ساده انگاری در زمینه نیازهای کودک در میان دست اندرکاران بخش هنر و ادبیات کودک وجود دارد.