شریعتی؛ روشنفکری سنتی، بومی و دردمند

معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی، گفت: شریعتی یک روشنفکر بود و با روشنفکران عصر خودش، حتی عصر ما فرق داشت.

دغدغه بیشتر روشنفکرانی که در عصر شریعتی بودند، - این بود که حرف نو بزنند، اما اینکه آن حرف نو چقدر با نیازهای بومی جامعه ما مرتبط باشد، برایشان مهم نبود و مباحث آنان با مسائل اجتماعی پیوند نداشت.

عبدالحسین خسروپناه، در گفت وگو با خبرنگار ایسنا-منطقه اصفهان اظهار کرد: دکتر شریعتی عمر چندانی نکرد و در 44 سالگی از دنیا رفت اما در همین عمر کوتاه باعث ایجاد یک نظام فکری و معرفتی شد.

وی ادامه داد: بعضی افراد نظریه پرداز هستند، ولی نظریه پردازی آن ها نهایتاً در جامعه علمی و نخبگان تأثیر می گذارد، اندیشه برخی دیگر حتی در طول زندگانی و پس از مرگشان، تأثیری بر نخبگان ندارد مثل ملاصدرا که حکمت متعالیه او 140 سال بعد از فوتش، در بین نخبگان پذیرفته شد اما بعضی نظریه پردازان، علاوه بر جامعه نخبگان دانشگاهی و حوزوی، بر توده مردم و در واقع بر تحولات اجتماعی هم اثرگذار هستند و منشأ حرکت و جنبش هایی می شوند که یا در سطح داخلی و یا در سطح بین المللی است.

معاون علوم انسانی و هنر دانشگاه آزاد اسلامی شریعتی را نظریه پردازی دانست که علاوه بر تأثیرگذاری بر نخبگان دانشگاهی و حوزوی توانست اثرگذاری اجتماعی هم داشته باشد و تصریح کرد: