در دهه 70 و80 آثار بهتری درباره جنگ داشتیم

در نشستی «دوگانه جنگ و صلح در ادبیات» سخنرانان به بحث و تبادل نظر درباره صلح طلب بودن یا نبودن ادبیات پرداختند.

- در نشستی دوگانه جنگ و صلح در ادبیات سخنرانان به بحث و تبادل نظر درباره صلح طلب بودن یا نبودن ادبیات پرداختند.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی مؤسسه خانه کتاب، چهارمین نشست از سلسله نشست های صلح و ادبیات با همکاری مؤسسه خانه کتاب و انجمن علمی مطالعات صلح ادیان با موضوع دوگانه جنگ و صلح در ادبیات فارسی برگزار شد.

نگاه ویترینی و هیجانی به صلح نداریم در ابتدای این نشست جواد رنجبر درخشی لر درباره هدف کمیته صلح و ادبیات بیان کرد: هدف این کمیته تبیین رابطه صلح و ادبیات است و این که این دو چه رابطه ای می توانند با یکدیگر داشته باشند.

گام دوم نیز تشویق به آفرینش آثار صلح آمیز در حوزه ادبیات فارسی است.

او با ابراز امیدواری از این که با ادامه این جلسات بتوانند در ادبیات صلح تأثیر بگذارند، گفت: زمانی که دوگانه جنگ و صلح مطرح می شود در ابتدا باید تکلیفمان را با این دو واژه روشن کنیم؛ اکثر افرادی که در این انجمن حضور دارند علوم سیاسی خوانده اند، یعنی نگاه علمی-تجربی به مسئله وجود دارد، به این معنا که صلح و جنگ از یکدیگر تفکیک نشده اند.