خداحافظ استاد بااخلاق!

چند نکته هیچ وقت از روزهای دانشجویی از خاطرم محو نمی شود، اول ادب و خوش رویی استاد ابوالفضل زرویی نصرآباد و دیگری توصیه به استمرار در کار دانشجویی آن هم در حوزه طنز.

- خبرگزاری فارس ـ گروه کتاب و ادبیات ـ نفیسه اسماعیلی: کم و بیش می شناختمش.

در اوج روزهای پرشور دانشجویی در دانشکده ادبیات بارها صحبت از طنز او شده بود، اما با ورود به عرصه نوشتن و آغاز انتشار نشریات دانشجویی روی دیگر سکه برایمان نمایان شد.

دانشجو و پرشور بودیم.

هر کداممان قلمی می زدیم و در پی تاسیس نشریه دانشجویی طنز بودیم، شاید استارت کار هم از بحث و بررسی ستون های استاد زرویی زده شد که نامش تذکرهالمقامات بود.

قرار بر این بود هفته ای یک بار نشریه دانشجویی ادبی و طنز منتشر کنیم و در آن از مسایل روز سیاسی و دانشگاه بنویسیم.

قبل از آغاز راه با ابوالفضل زرویی نصرآباد صحبت کردم.

هرچند بار نخست تماس تلفنی بود، اما در همان دقایق مکالمه نسبتا بلند هم آنچه گفت همه را خوب به خاطر دارم.

سراسر از دقت نظر و آسیب پذیری موضوعات گفت.

توصیه می کرد سنجیده عمل کنیم و مطالب را قبل از انتشار (هرچند که دانشجویی باشد) با هم بخوانیم.

برای شماره نخست شوق بسیار داشتیم و قرار بر تقسیم کارشد.