مطالب مرتبط:
ارائه گزارش کمیته حقیقت یاب درباره نقض حقوق بشر در میانمار
گزارش تصویری | طرح رعد 14 پلیس پیشگیری پایتخت
گزارش تصویری | دستگیری 479 مال خر و سارق در 13 مرحله طرح رعد
انتشار گزارش کمیته حقیقت یاب حوادث بصره
​انتشار گزارش کمیته حقیقت یاب حوادث بصره
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
شنبه، 26 آبان 1397 ساعت 20:022018-11-17سياسي

گزارش رعد تاک 1 : چه کسی گفته توان یاب ها نمی توانند؟


با اینکه پیش تر در دیجیاتو همکاری هایی با مجموعه رعد داشتیم، ولی به شخصه تا امروز نتوانسته بودم از مجموعه خیریه رعد بازدیدی داشته باشم و رویداد رعد تاک دلیل موجهی بود برای اینکه بتوانم در یک روز بارانی، - ترافیک را تحمل کرده و به پای صحبت توان یابانی بنشینم که از زندگی شان و امید جاری در آن می گویند.

رویداد رعد تاک به طور آزمایشی در تابستان امسال برگزار شد و صبح 24 آبان ماه، اولین مراسم رسمی آن با نام رعدتاک 1 در سالن همایش مجموعه رعد برگزار شد و میزبان تماشاگرانی بود که در بین سخنرانی ها، میخکوب صحبت های سخنرانان می شدند.

اگر نتوانستید در این رویداد حضور داشته باشید، لذت بودن در آن را می توانم با شما سهیم بشوم و برایتان درباره اش بگویم، با روزیاتو همراه باشید.

11 درصد جامعه را دریابیم با ورود به مجموعه خیریه رعدتاک، بعد از گذشت حیاطی که باران پاییزی بوی خیس تن خاک را از باغچه های کوچک آن بلند کرده با چند توان یاب ملاقات می کنم که آمده اند تا سخنرانی دوستانشان را بشنوند.

محل همایش در طبقه فوقانی مجتمع قرار دارد و آسانسورهای مجموعه، توان یابانی که روی ویلچر هستند را به سالن می رساند و خودم هم با یکی از آنها در این چند دقیقه کوتاه عزمت از طبقه پایین به بالا همراه می شوم.

به من می گوید که برگزاری چنین رویدادهایی برای همه قشرها لازم است و امیدوار است که صحبت های مراسم امروز بتواند بازهم نگاه جامعه را به توان یابان عوض کند؛ نگاهی که از نظر او ترحم برانگیز نیست بلکه جدیدا شکل عجیبی به خود گرفته است.

رویداد با تاخیری چند دقیقه ای آغاز می شود و مدیرعامل مجموعه رعد به عنوان مجری مراسم روی سن می آید.

صدای رسای او انگاری که صدای همه توان یابان باشد و به نمایندگی از آنها حرف می زند.

همانطور که قبلا پای صحبت هایش نشسته بودم، می دانم که موضوع را از مقایسه زنان با توان یابان آغاز می کند و همین کار را هم می کند.

شاهین طبری در آغاز سخن خود می گوید: بارها گفته ام که توان یابان همان مسیری را در حال گذر هستند که زنان ایرانی ما در آن گام برمی دارند با این تفاوت که شاید کمی زنان جلوتر باشند چرا که زودتر در این مسیر جای گرفته اند.

زنان ایرانی ما هم از دیرباز حق و حقوق کمتری داشتند و برخی از آنها خودشان نیز تلاشی در احقاق این حق و حقوق نمی کردند.

اما امروزه با نگاهی به آمار می توانیم متوجه شویم که زنان به چه جایگاه هایی رسیده اند؛ به طوری که مطالبه آنها حالا از شغل های برابر و حضور در اجتماع، به حضور در کابینه دولت و خانه مجلس رسیده و این مطالبات بازهم با گذشت زمان افزایش پیدا خواهد کرد.

توان یابان ایران که 11 درصد جامعه را تشکیل می دهند نیز در همین مسیر قرار گرفته اند و جدی گرفته شدنشان را چند سالیست که فریاد می زنند و خوشبختانه افراد بسیاری در بین آنها هستند که در این راه فقط شعار نمی دهند و وارد عمل شده اند و تلاش می کنند.

امروز در این رویداد با سه نفر از این افراد آشنا می شویم و داستان زندگی شان را می شنویم.

رعد تاک 1 سه سخنران اصلی دارد، امیر رضاییان، مانی دهباشی، سعیده شبستانی.

این سه تن هر یک داستانی را در دل سینه شان دارند که می خواهند آن را روی سن برای حضار مراسم روایت کنند.

امیر عکاس بوده و در این حرفه فعالیت می کرده و در ایام جوانی خود دچار معلولیت پا شده و ویلچرنشین شده، سعیده در تکلم خود مشکل دارد و برنامه نویسی خوانده و مانی هم ورزشکار قهاری است که مقام چهارمین وزنه بردار دنیای توان یابان را از آن خود کرده است.

با هم داستان این سه تن را مرور می کنیم.

سرآغاز داستان از دریچه لنز دوربین امیر عکاس آغاز می شود.

دریچه ای به زندگی نو امیر در مغازه پدرش کار می کرده، یک آتلیه عکاسی و با برادرش آنجا را می گرداندند.

او و برادرش برای این آتلیه، برنامه های بلندمدتی را در نظر می گیرند و تصمیم می گیرند حالا که مدیریت مغازه را برعهده دارند، همگام با تکنولوژی روز دنیا جلو بروند و کاری سخت را آغاز می کنند: گذر از عکاسی سنتی به دیجیتال.

این مرحله به قول امیر برای تمام آتلیه داران، مرحله طاقت فرسایی است ولی دو برادر با پشتکار و کوشش از آن گذر می کنند و تصمیم می گیرند که در کار خود منحصر به فرد باشند.

برنامه ای 5 ساله برای رسیدن به اهدافشان می چینند و کار و بارشان آنقدر سریع پیش می رود که سر رسیدن چهار سال، می بینند از برنامه جلو هستند و همه چیز در بهترین حالت خود پیش می رود.

آنها در این سال ها آتلیه خود را بزرگتر هم کرده بودند و حالا جایی چند طبقه را در اختیار داشتند که قسمتی از آن خدمات عکاسی انجام می داد و قسمتی هم مربوط به آتلیه عروس و دامادها و بخشی هم به دیگر خدمات نوین عکاسی می پرداخت.

دو برادر وارد نقطه عطفی از زندگی شان شده بودند و قصد داشتند تا به زودی وارد مراحل جدیدی از بیزینس شان بشوند ولی حادثه ای رخ می دهد که همه چیز را دگرگون می کند.

امیر، آنطور که خودش می گوید در همان ایام جوانی مدرک غریق نجاتی خود را هم گرفته بوده و شناگر قهاری بوده است.

روزی از روزهای جوانی به همراه خانواده و فک و فامیل به سمت سد لتیان می روند تا در آنجا آب تنی کنند.

در بین راه تمام تابلوهای خطر و هشدارهایی مبنی بر اینکه سد لتیان جایی برای آب تنی نیست را هم می بینند ولی امیر به آنها بی اعتنایی می کند.

خودش با غمی در پس صدایش می گوید: با خودم می گفتم این هشدارها به من دخلی ندارد و برای تازه کارهاست.

من غریق نجات هستم و نه تنها از پس خودم، بلکه از پس نجات دیگران در آب هم برمی آیم.

می رویم و آبی می زنیم به بدن و کیفش را می کنیم، اما خب، نکردیم.

او روی یک سکوی سنگی می رود تا در آب شیرجه بزند و روحش هم خبر ندارد که این سنگ از پایین شکسته و در حقیقت فقط تکه ای از آن بیرون آب قرار دارد و در زیر آب و در ارتفاع کم، تکه های محکم و سرسخت دیگر آن وجود دارد.

امیر با حرکات آکروباتیک شیرجه می زند و سرش محکم به صخره ای در زیر آب می خورد، صدای ترق ترق شکسته شدن استخوان گردن تا مغز استخوانش نفوذ می کند و صدای سوت مانندی در گوشش سوت می کشد.

ثانیه هایی بعد که به خودش می آید، هنوز آن صدای زنگ را در گوشش می شنود و سعی می کند که دست و پا زنان به روی آب بیاید، اما متوجه می شود که نمی تواند هیچ یک از اعضای بدنش را تکان دهد.

امیر وحشت زده می شود ولی بعد از چند ثانیه، به خودش می آید و به هر سختی و تلاشی که شده خودش را روی آب می کشد.

دوستان و فامیل همراه او، با تصور به اینکه وی در حال شوخی و مسخره بازی هست، او را جدی نمی گیرند تا اینکه رنگ آب به سرخی می گراید و متوجه خون جاری از سر امیر می شوند.

او را به خشکی کشانیده و در پتو می پیچند و به بالا می روند تا بتوانند به نقطه ای برسند که موبایل هایشان آنتن دهد.

بعد از زنگ زدن به اورژانس و رفتن به نزدیک ترین درمانگاه، به آنها گفته می شود که اوضاع امیر خیلی خطرناک است و بهتر است سریعا به یک بیمارستان مجهز بروند؛ همین کار را می کنند.

در یکی از بیمارستان های مجهز مرکز شهر تهران به آنها گفته می شود که امیر نیاز به MRI دارد و بهتر است به یک مجموعه بروند تا این خدمات را داشته باشد.

از همان غمی که در جملات قبلی اش شنیده می شد هنوز در صدایش مانده و به ما حضار می گوید: همین جابجا شدن ها بود که باعث شد مهره های ستون فقرات و گردنم بیشتر و بیشتر مشکل دار شود.

در نهایت قرار می شود که امیر همان شب جراحی شود و بیمارستان در همان وقت بامدادی، از آنها طلب دریافت کل وجه هزینه عمل را می کند؛ مبلغی که در آن وقت شب در دستان آنها نبود و بانکی هم باز نبود که بتوان کاری از پیش برد.

فک و فامیل و همکاران دیگر به کمک می آیند و با تماس کاری با آنها، در نهایت هزینه عمل جور می شود و امیر به زیر تیغ جراحی می رود.

خودش می گوید دیگر چیزی یادش نیست تا وقتی روی تخت بیمارستان به هوش می آید و هاله نور مهتابی را می بیند: فهمیدم پس لااقل زنده ماندم! بازهم هرچه سعی می کند عضلاتش را تکان دهد نمی تواند و حتی با اینکه تلاش می کند تا حرف بزند، کاری از پیش نمی برد.

تمام زورش را میزند و یک بار پرستار را با صدای نحیفی صدا می زند.

پرستار و دکتر پیش او می آیند و امیر متوجه می شود که باید زندگی جدیدی را شروع کند: زندگی روی صندلی ویلچر.

جوان بود و اصلا دلش نمی خواست تصور کند که تمام عمر باقی مانده اش را باید روی صندلی ویلچر بنشیند، به تمام برنامه ها و کارهایی که در نظر داشت برای آتلیه و حرفه عکاسی اش انجام دهد فکر می کند و از قبول واقعیت فلج شدنش طفره می رود.

او را به مجموعه رعد معرفی می کنند و بعد از چند بار آمدن به اینجا، بازهم از واقعیت فرار می کند و خودش را کنج عزلت نشین می کند.

حالا روزها در اتاقش می ماند و کمتر کسی را ملاقات می کند و شب ها بالشت خود را از اشک خیس می کند؛ دیگران هرچه با او حرف می زنند توفیری ندارد و امیر خودش را هم دیگر دوست ندارد.

روانشناسی بر بالینش می آورند و بارها و بارها با او حرف می زند تا امیر بار دیگر به خودش بیاید و از اسارت ذهن تاریکش رها شود.

خودش می گوید که دوران اسارتش در افکار منفی اش، او را شکسته بوده و با کمک روانشناسش می تواند بار دیگر پا به مجموعه رعد بگذارد و این بار پا پس نکشد.

امیر در کلاس های آموزشی این مجموعه شرکت می کند و دوره های نرم افزارهای گرافیکی را طی می کند و در همین حین به مدیران مجموعه پیشنهاد تاسیس یک بوفه را می دهد؛ پیشنهادی که چندان با آن موافقت نمی شود تا زمانی که خودش آستین بالا می زند و مدیریت بوفه را برعهده می گیرد: یکی از بچه های رعد را در آنجا گذاشتیم و قرار شد که حقوقش را تمام و کمال به او بدهم.

می دانستم به خاطر تردد کم آدم در این مجموعه، سود چندانی به دست نخواهم آورد اما هدفم اصلا مالی نبود، بلکه می خواستم کار جدیدی بکنم و در قبال زحماتی که رعد برایم کشیده بود، کاری کنم.

با چندین جا تماس می گیرد و کسی حاضر نمی شود برایشان محصولات غذایی بیاورد و در نهایت این خود امیر است که می رود به بازار و خرید می کند.

تمام این کارها امید و جان تازه ای درون او می دمد و حالا بوفه رعد بسیار بزرگتر شده و چهار نیرو در آن فعال هستند و علیرضا هم کارهای خودش از قبیل عکاسی را خارج از مجموعه انجام می دهد و آنقدر توانسته بر ترس های غلبه کند که با دوستانش به استخر هم می رود: عاشق شنا بودم و نمی شد از شنا کردن بگذارم.

بار اولی که با دوستانم به استخر رفتم، تمام آدمهای داخل مجموعه به من خیره شدند و نگاه سنگین شان روی دوشم قرار گرفت.

اما لبخند زدم و رسالتم را به عمل آوردم؛ سعی کردم تا باز هم به استخر بروم و آنقدر بروم تا این نگاه ها به من و دوستان من کمتر شود.

همین طور هم شد و حالا دیگر کمتر کسی چشمانش از دیدن من در استخر گرد می شود.

امیر بعد از آنکه به زندگی تازه اش خو می کند، چشمانش باز می شود و می بیند که برخی از دوستان توان یابش ازدواج کرده اند و تصمیم می گیرد تا همسری برای خود برگزیند.

خانواده اش دختری را به او معرفی می کنند که حالا همسر زندگی اوست.

آنها زندگی دارند که به گفته علیرضا بدون اشکال و آسان هم نیست، ولی عشقشان آن را نگهداشته و بهترین اتفاق زندگی اش یعنی ازدواج با عشقش، توانسته زندگی او را دگرگون کند.

دختر تنهای گذشته و برنامه نویس امروز سعیده داستان خودش را با لحن ادیبانه تر خود بیان می کند و در تمام مدت سخنرانی اش خودش را شخص سوم مفرد خطاب می دهد.

او دختری بوده که از بچگی با مشکلی که هم اکنون دارد به دنیا آمده و به خاطر کار پدرش که کارمند بانک بوده و متعهد، بارها و بارها مجبور شده تا مهاجرت کند.

هیچ وقت نتوانسته چند سال را در یکجا سپری کند و تا دوستانی پیدا می کرده و یا به معلمی خو می کرده، مجبور به ترک آن منطقه می شدند.

سعیده خودش قبل از اینکه به مدرسه برود از خانواده اش سواد خواندن و نوشتن یاد گرفته بود و از بچگی دوست داشت معلم فیزیک شود.

سال 1369 بود که سعیده وارد دبستان شد و همین دوران پنج ساله را در چهار شهر مختلف گذراند.

در دوران پایانی دبستان به یک شهر جنگ زده به اسم گیلانغرب می روند و در مدرسه ای درس می خواند که میز و صندلی هایش ترکش خورده اند.

ناظم مدرسه اما با سعیده دوست می شود و باعث می شود که او از مدرسه فراری نشود.

بعد از آن به بروجرد و دوباره به کرمانشاه برمی گردند و در این بین برخی مدارس با دیدن ظاهر سعیده، پرونده او را هم انکار می کردند.

متفاوت بودن سعیده باعث می شد که در برخی مدارس او را ثبت نام نکنند و مادر سعیده همواره در کنار دوران تحصیلی اش کنار او بود تا پسرفت درسی پیدا نکند.

سعیده وارد دبیرستان می شود و برادر کوچکترش به دنیا می آید و با وجود اینکه سعیده حالا 15 سالی از عمرش گذشته و دیگر بچه نیست، ولی به برادرش حسود می کند؛ حسادتی که البته بعدها می خوابد.

او در دوران حساس پیش دانشگاهی با خانواده اش به تبریز می روند و در آنجا معلمان آذری حرف می زدند و سعیده که از حرف های آنها چیزی متوجه نمی شود، نگران درسش می شود و سعی می کند خودش به تنهایی در خانه درس را بخواند.

در نهایت در کنکور علمی کاربردی شرکت می کند و در رشته کامپیوتر جهاد دانشگاهی پذیرفته می شود.

سعیده بار دیگر مجبور می شود با پدرش به تهران بیاید و دوباره مجبور می شود که از تمام دوستان دانشگاهی اش و استادانش خداحافظی کند.

او کارشناسی اش را در دامغان می خواند و به دور از خانواده.

امری که اکثریت آن را محال می دانستند، اما او خلاف آن را ثابت کرد و توانست با کمک برخی دوستان و اساتیدش دانشگاه را بگذراند: فهمیدم زندگی کتاب و مدرک نیست و بسیار فراترها از این چیزهاست.

پدر و مادر او از تهران به همدان می روند و سعیده هم بعد از تمام شدن دانشگاهش به آنها ملحق می شود ولی در همدان هیچ کس آن را استخدام نمی کند تا اینکه در نهایت با کسی آشنا می شود و قرار می شود تا با یکدیگر یک برنامه تامین اموال را بنویسند.

پدرش اما ناگهان به تهران منتقل می شود و تمامی برنامه ها به هم می ریزد؛ سعیده هم بی خیال رسیدن به این رویا می شود و تصمیم می گیرد در کارشناسی ارشد هوش مصنوعی شرکت کند.

در تهران هم سعی کرد در جایی کار کند و هیچ جایی او را نپذیرفت تا اینکه با مجموعه رعد آشنا شد و به کلاس کارورزی تایپ این مجموعه رفت.

از رویای کارشناسی ارشد هوش مصنوعی به تایپ کردن در رعد قانع می شود تا بتواند وارد بازار کار شود و آن را لمس کند، همین دوران کارورزی تبدیل به یک نقطه عطف زندگی سعیده می شود و حالا با افرادی آشنا شده بود که حرف های جدیدی به او می زدند.

واژگانی همچون تلاش و کوشش و تو می توانی را برای بار اول شنید و دوران کارورزی تایپش را تبدیل کرد به دوره چهارساله برنامه نویسی.

یک برنامه ارسال پیامک برای مجموعه رعد می نویسند و اولین کارش را جدی شروع می کند.

در کلاس های هوش هیجانی شرکت می کند و اعتماد به نفسش را بالا می برد تا اینکه از طریق رعد با شرکت چارگون آشنا شد و الان هم در آنجا سه سال است که به عنوان Developer مشغول به کار است: در مسیر زندگی یاد گرفتم تا زندگی کنم، هرجوری شد زندگی کنم و از هیچ چیز نترسم.

الان هم اینجا ایستادم تا در برابر چالش ترسم در برابر کنفرانس غلبه کنم.

اگر هم خوب حرف نزدم، مرا ببخشید ولی این برای من یک موفقیت بود.

قهرمان جهان بودن مانی دهباشی هیچ وقت فکر نمی کرده که زمانی زندگی اش جوری شود که مردم برای شنیدن آن در یک رویداد حاضر شوند و به حرف هایش گوش دهند.

او مثل همه بچه های دیگر به دنیا آمده و بعد از برادر بزرگترش، دومین فرزند خانواده است.

45 روز بعد از به دنیا آمدنش در داخل شکم او یک غده چربی یافت می شود و بررسی های دکتر نشان می دهد که این غده چیز خاصی نیست و می توان آن را در آورد.

عمل جراحی روی او انجام می شود و جراح با بی دقتی خود، رگ های عصبی پا به مغز را با تیغ جراحی قطع می کند.

با همین خطای پزشکی که در کسری از ثانیه رخ می دهد، نوزاد 45 روزه فلج می شود و مانی از همان نوزادی قبل از انکه راه رفتن بیاموزد به زندگی دیگری وارد می شود.

در همان نوزادی، پدر داروسازش مانی را پیش حرم امام رضا می برد و او را به پنجره فولاد امام رضا دخیل می بندد و نام دومش را عبدالرضا به معنی بنده رضا می گذارد.

دکترهای مختلف و جراحی های مختلف در کشورهای گوناگون انجام می شود و مانی اما کماکان معلول می ماند: همه این ها گذشت و می گذرد.

ما حتی از آن دکتر هم که اشتباه پزشکی کرد گذشتیم.

باید زندگی ادامه می یافت.

معلولیت مانی باعث می شود که او بسیار تنها شود و دوران بچگی پسرانگی اش را در تنهایی سر می کند، نه خبری از گل کوچیک هست و نه دوچرخه سواری و نه هیچ دوستی.

تا اینکه در کودکی با شخصی به نام علی آشنا می شود: آرزو می کنم همه شما یکی از این علی ها در زندگی تان داشته باشید.

25 سال از دوستی ما می گذرد و علی همچنان پشت من است و بهترین دوست من و مثل هانی، برادر بزرگم او را دوست دارم.

مانی در مدرسه عادی ثبت نام می کند و هیچ یک از بچه ها و همکلاسی هایش با او کنار نمی آمدند و دوستی پیدا نکرد.

پدر و مادرش در این دوران با او بودند و پدرش او را کول می کرد و به سر کلاس می برد و مادرش در پشت در کلاس درس می ایستاد تا هر مشکلی اعم از دستشویی رفتن اگر پیش بیاید، کنار فرزندش باشد.

زمان می گذرد و مانی به دوران بلوغ می رسد و تصمیم می گیرد تا زندگی اش را کمی تا قسمتی تغییر دهد.

عصا به دست می گیرد و تابوی ترسش را کنار می گذارد و با عصا راه می رود.

با همین عصا تجربه هایی را کسب می کند که برای برخی از ما شاید آسان باشد، ولی برای او یک تجربه ناب و دنیای جدید است: قدم زدن با دوستان، کوه رفتن، بستنی خریدن در خیابان و… کارهای کوچکی هستند که مانی از انجام آنها ذوق می کند و زندگی اش را نو می بیند.

برادرش، هانی به خاطر وضعیت معلولیت مانی، از خدمت نظام وظیفه معاف می شود و در ازای این معافیت، دو سال به مانی کولی می دهد.

مانی این قول برادرش را با خنده یادآوری می کند و می گوید: خانه ما طبقه سوم بود و هانی واقعا سر حرفش ماند.

دو سال تمام مرا تا بالا می برد، به هر حال به خاطر من دو سال از سربازی معاف شده بود! در دوران دبیرستان با دوستانش به باشگاه بدنسازی می رود، البته در ابتدای امر دوستانش فقط تمرین می کردند و او نظاره گر بود تا اینکه تصمیم می گیرد خودش هم وارد ماجرا شود و با کمک استاد راهنمای باشگاه بدنسازی محله شان، تمارینی را آغاز می کند و بعد از یکی دو سال کمی روی فرم می آید.

یک روز در کنار مادرش به دیدن اخبار ورزشی مشغول می شوند و قهرمانان پارالمپیک لندن را می بینند که در بین شان افراد ایرانی هم حضور دارد.

مادر پس سر کله مانی می زند و می گوید: این ها یک چیزی شدند.

یاد بگیر.

مانی چه می کند؟ مانی یاد می گیرد.

تلنگر مادر مانی را به خودش می آورد و تصمیم می گیرد حالا که کمی روی فرم آمده و بدنش ورزیده شده، در یک رشته ورزشی مثل وزنه برداری شرکت کند و وارد تیم ملی شود.

راهش را کج می کند و می رود به دفتر اصلی و سراغ رییس را می گیرد و به او می گویند که ورود به تیم ملی به این راحتی ها نیست.

آدرس باشگاهی مخصوص توان یابان را می گیرد که واقع در خیابان فردوسی است و بعد از ورود به آنجا اعلام می کند که برای تمرین آمده و می خواهد به تیم ملی کشور برود.

مربی او، مانی را باور می کند و همان روز اولی که مانی 45 کیلوگرمی، پرس سینه 90 کیلویی را می زند، او را معجزه می خواند.

آقای حسنی، مربی مانی، یک روز با نامه دعوت به تیم ملی پیش او می آید و مانی از خوشحالی بال در می آورد: تا روزی که نامه دعوت به تیم ملی را نگرفته بودم، به مادرم درباره تمرین های سختم و قصدم برای ورود به تیم ملی چیزی نگفته بودم.

وقتی با نامه رفتم خانه و همه چیز را به او گفتم، فهمید که یک چیزی شدم و بالاخره برای خودم کسی شدم! حرف او مرابه اینجا رساند.

توضیح: ویدئوی بالا را مانی برای حضار پخش کرد که موزیک ویدیوی مختص مراسم پارالمپیک ریو است و دیدنش خالی از لطف نیست.

مانی حالا هفت دوره قهرمان و رکورد دار مسابقات ایران و کشوری است و در ابعاد بین المللی نیز مقام چهارم جهان را در رشته وزنه برداری به دست آورده است.

صدای او پر از زندگی است و هیچ غم و اندوهی در آن دیده نمی شود.

اگر صدای مانی را بشنوید، به هیچ وجه نمی توانید حدس بزنید که او توان یاب است و انرژی ساطع شده در کلامش، جادویتان می کند.

او کارشناسی کامپیوتر خوانده و کارشناسی ارشد مدیریت کسب و کار الکترونیک را نیز گرفته است و در حال حاضر در کنار وزنه برداری اش، در یکی از شرکت های بزرگ IT ایران مشغول به فعالیت است: هیچ وقت جمله سربازی که بدون پاهای خود از جنگ برگشت را فراموش نمی کنم: من همیشه فوتبالیست خوبی بودم، ولی بعد از گریه های شبانه ام فهمیدم که خدا می خواهد بهترین شطرنج باز باشم.

شایان ذکر است در این رویداد چهره مطرحی همچون دکتر محمد کمالی عضو هیأت علمی دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، محمد اسماعیل شیخ قرایی مدیر انجمن معلولان پارس، شایان مصلح بازیکن اهل فرهنگ و ادب فوتبال کشور، برخی مسؤولان فدراسیون وزنه برداری و بسیاری از ورزشکاران و علاقه­مندان به رویدادهای اجتماعی حضور داشتند.


کلید واژه ها: زنان ایرانی - زنان - برگزار - مراسم - امروز - سخنرانی - هایی - ایرانی - باران پاییزی - کابینه دولت - همراه - جامعه - همایش - باران - حقوق - سالن - امید - مدیرعامل - نمایندگی - مطالبات - تابستان - کابینه - افزایش - ترافیک - ویلچر - زندگی - باغچه - تفاوت - اولین - شاهین

آخرین اخبار سرویس:
استخدام طراح سایت حرفه ای در یک شرکت معتبر در البرز

دعـای حضرت فاطمـه سلام الله علیها در روز شنبه

ولایت پذیری فقط لقلقه زبان نباشد

قانون باید در درجه ی اوّل درصدد رفع مشکل مردم ضعیف و طبقات ضعیف باشد

برای حضور سرمایه گذاران در البرز فرش قرمز پهن می کنیم

کارگران بدون حقوق و اعضا شورا بروجرد سرگرم اختلاف

بالاخره شورا توانست شهردار بروجرد را انتخاب کند

خانه کارگر دزفول با حضور علیرضا محجوب افتتاح شد+ عکس

جزیره امن در خاومیانه؛جمهوری اسلامی ایران است

ایرلند مصمم به توسعه همکاری ها با ایران است

ایرلند مصمم به توسعه همکاری ها با ایران است

سبحانکار بانرجی قلع و قمع بیولوژیک و خطر انقراض گونه ها

تهوع، نخستین احساس در سفرهای فضایی!

تحقیق و تفحص از پرسپولیس و استقلال به کجا رسیده است؟

نوریان: حفظ انسجام و وحدت داخلی لازمه مقابله با توطئه های دشمن در سال آینده است

تامین معیشت مردم از اوجب واجبات است

اوقات شرعی بیست و چهارم آذر در سمنان

پارلمان کوزوو به تاسیس ارتش رأی داد

گناه بزرگ 17// از دروغ روزنامه ای تا دروغ مجانی همراه با آیت الله سید رضا صدر

نفوذ ایران در منطقه آمریکا را عصبانی کرده است

واکنش یک بازیگر به حاشیه مراسم تدفین همسر بروفه

نوریان: حفظ انسجام و وحدت داخلی لازمه مقابله با توطئه های دشمن در سال آینده است

علّت لزوم تقلید: حضرت آیت الله سیستانی

عناوین روزنامه های سیاسی 24 آذر 97/ شستا خانه امن دو شغله ها +تصاویر

امروز دنیا گرفتار جاهلیت مدرن است

آقای ظریف! دیپلماسی التماسی شما غرور ملی را لگدمال کرد

کارگروه پژوهشگران «اندیشه مطهر» در شوشتر راه اندازی شد

شکاف «اصلاحات بر حاکمیت» با «اصلاحات در حاکمیت»

مایکل کوهن: ترامپ می دانست پرداخت حق السکوت اشتباه است

خروج 10 هزار آموزش دهنده از گردونه نهضت سوادآموزی

با خصوصی سازی مخالف بوده و هستم کارگران: گروه ملی باید به دولت برگردد لزوم برخورد با مافیای فولاد

با خصوصی سازی مخالف بوده و هستم / کارگران: گروه ملی باید به دولت برگردد/لزوم برخورد با مافیای فولاد

خروج 10 هزار آموزش دهنده از گردونه نهضت سوادآموزی

واعظی: توسعه روابط و همکاری های ایران و ترکیه به نفع دو ملت است

دیدار وزیر اطلاعات با رییس جمهوری آذربایجان در باکو

اجرای جاودانه های سالار عقیلی با تجلیل از «ایرج» در شیراز

خط امام، اولیاء خاص خداست

حجتی: ضعف قانونگذاری در کشور ما ناشی از نبود یک مجلس تخصصی است

حجتی: ضعف قانونگذاری در کشور ما ناشی از نبود یک مجلس تخصصی است

مردم با طناب احمدی نژاد به چاه می روند؟ /چگونه نظم زندگی ضرغامی با کسر سه میلیون از حقوقش به هم می خورد؟ / «اگر برجام نباشد چه می شود؟» به روایت کیهان/چه کسانی باید به کارنامه صدا و سیما از نظر اخلاقی نمره بدهند؟

دانلود آلبوم جدید کمیل احتشام بنام روز بارونی

بی اعتنایی به مومن بی اعتنایی به ماست

طرح گروهی از نمایندگان کنگره آمریکا برای تشدید تحریم ها علیه نظام بانکی ایران

روابط اقلیم کردستان با ایران در همه ابعاد گسترش پیدا کند

روزنامه استخدامی استان خراسان رضوی و شهر مشهد | شنبه 24 آذر 97

مرتضی الویری برای بار دوم به عنوان رییس شورای عالی استان ها انتخاب شد

مشکل از آنجا آغاز شد که تابلوی «شیطان بزرگ» را به «کدخدا» تبدیل کردند!

خیابان 16 آذر راسته فرهنگی دانشجویی می شود

تامین معیشت مردم از اوجب واجبات است

ظرفیت های عظیمی در عرصه پژوهش فراروی حوزویان قرار دارد

رمانتیک ترین موزه جهان در کدام کشور است؟+تصاویر

آیا رحمانی فضلی فرزند خود را نخبه و نابغه اقتصادی توصیف کرده بود؟

«کانون شبکه فعالان آزمایشگاهی ایران» راه اندازی شد

40 مرکز و آزمایشگاه در حوزه تحقیقاتی و تخصصی علوم شناختی در کشور ایجاد شد

رییس ستاد ازدواج دانشجویی منصوب شد

دانلود آهنگ جدید پدرام سبحانی بنام چرا عاشقم کردی

دانلود آهنگ جدید محسن عظیمی بنام خوب یا بد

تامین معیشت مردم از اوجب واجبات است

ریختن 300 هزار دلار از خودرویی در آمریکا (عکس)/ فقط 205 هزار دلار پیدا شد

دانلود آهنگ جدید آرمین لیو و وحیدن و معین ژئو بنام مهرو ماه

ضرایب حق بیمه قرارداد باید کاهش یابد

3 اصلاح احتمالی بودجه 98

حقوق واجب و مستحب امام عصر (عج)

دیدار دی میستورا با ایران، روسیه و ترکیه برای تشکیل کمیته قانون اساسی سوریه

دانلود آهنگ جدید احسان مهدیان بنام سفر

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) در مورد ترک ازدواج

تهوع، نخستین احساس در سفرهای فضایی!

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) در مور ازدواج اجباری

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) در مورد تشویق به ازدواج

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) در مورد استخاره برای ازدواج

معاون میراث فرهنگی استان تهران در گفت وگو با فارس خبر داد ثبت اضطراری دو ساختمان از دوره پهلوی ها در خیابان جمهوری

پرونده کشف امامزاده را یک جایی باید بست

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) د رمورد سن ازدواج

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) در مورد لزوم ازدواج

تصاویر/ نشست علمی بررسی رویکرد علامه امینی در مسئله خلافت و امامت در تهران

موقعیت شناسی موافقان

جزییات 5خبر ویژه امروز شنبه 24 آذرماه 1397

اقتدار علمی ایران اسلامی در جهان مرهون 40 سال پایداری ایثارگرانه مردم/ انقلاب اسلامی زمینه ساز تحول همه جانبه

تاکید رییس کمیسیون اروپا بر حفاظت از مرزهای خارجی

جلسه هماهنگی شورای تحقیقات ،آموزش و ترویج کشاورزی

از رونمایی معاهده گم شده ناپلئون تا افتتاح نمایشگاه تهران

تصاویر/ نشست شورای مدیریت حوزه اصفهان با اعضای شورای عالی حوزه های علمیه

مردم با این طناب به چاه نمی روند

ترتیل صفحه 532 قرآن باصدای استاد پرهیزکار+صوت و متن آیات

دیدار سفیر ایران با مسئولان گمرک گرجستان/ بررسی مشکلات ایرانیان در سفر به گرجستان

تکذیب یک خبر درمورد وضع جسمانی بک بازداشتی

پاسخ انصاری به عدم حضورش در دولت دوازدهم

تاکید بر مبارزه با اخبار جعلی از سوی سران اروپایی

کشته شدن سرکرده داعش در افغانستان

هفته دهم و قهرمانی کورس پاییزه اسب دوانی آق قلا برگزار شد

وزیر اطلاعات با رییس جمهوری آذربایجان دیدار کرد

گفتگوی سفیر ایران و مدیرکل گمرکات گرجستان درباره مشکلات پیش آمده برای اتباع ایرانی

تهوع، نخستین احساس در سفرهای فضایی!

فـروپاشی بورد مشورتی صلح پیـش از آغـاز به کـار

مشکل از آنجا آغاز شد که تابلوی «شیطان بزرگ» را به «کدخدا» تبدیل کردند!

توییت عضو کمیسیون امنیت ملی در مورد تهدید صداوسیما به قطع بودجه

بدون عنوان

فیلم محمد قبل از نماز جمعه این هفته شهر آبیک برای شهروندان اکران شد

بیدار باش! +اطلاع نگاشت

حجت الاسلام سیدحاتمی به فرزند شهیدش پیوست

گزارش رعد تاک 1 : چه کسی گفته توان یاب ها نمی توانند؟

گزارش رعد تاک 1 : چه کسی گفته توان یاب ها نمی توانند؟