مطالب مرتبط:
افزایش شفافیت حکومت و تقویت اعتماد مردم؛ محور اصلی توصیه های امام علی(ع) به مالک
برای جلب مجدد اعتماد مردم از تندروی ها دست برداریم (گفت وگو با محسن صفایی فراهانی، فعال سیاسی اصلاح طلب)
جلب اعتماد مردم به حاکمیت از وظایف رسانه هاست
افزایش شفافیت حکومت و تقویت اعتماد مردم؛ اهداف توصیه های امام علی(ع) به مالک اشتر
جلب اعتماد مردم به حاکمیت از وظایف رسانه هاست
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
جمعه، 18 آبان 1397 ساعت 18:522018-11-09سياسي

فرشاد مومنی: مناسب ترین توصیه به حکومت، جلب اعتماد مردم است / برای گذر از تحریمها باید روابط مردم و حاکمیت اصلاح شود


اصلاحات نیوز؛ این اقتصاد دان می گوید: اگر در چنین شرایطی در جستجوی مناسب ترین توصیه به حکومت باشیم، باید به حکومت گفت که اگر می خواهید کارنامه افتخارآمیزی در موج جدید تحریم ها داشته باشید، - از انباشت تحریم ها در 13 آبان ماه، به عنوان تحریم های فلج کننده یاد می شود.

البته مسئولان کشور، 13 آبان را صرفا یک شوآف می دانند که دست آمریکایی ها در آن کاملا خالی است.

به ظن آنها اوضاع مملکت از این بدتر نمی شود.

با این اوصاف فرشاد مومنی، اقتصاددانِ نام آشنا و عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی، با رد چنین ادعایی معتقد است ادامه این اوضاع می تواند نیرو محرکه بحران های جدید باشد.

او با کنار گذاشتن تعارف های سیاسی، خطاب به مسوولان می گوید: اگر در چنین شرایطی در جستجوی مناسب ترین توصیه به حکومت باشیم، باید به حکومت گفت که اگر می خواهید کارنامه افتخارآمیزی در موج جدید تحریم ها داشته باشید، باید مردم را به حساب آورید و به آنها اعتماد کنید تا مردم هم شما را به حساب آوردند و به شما اعتماد کنند و در این صورت معجزه این همکاری متقابل می تواند ایران را در معرض یک دستاورد ممتاز و درخشان دیگری هم قرار بدهد.

مومنی می گوید: در شرایطی که یک کشور با بی سابقه ترین بحران ها روبرو است، این حسن تفاهم و انگیزه همکاری متقابل می تواند معجزه آفرینی کند.

متن کامل گفت و گوی فرشاد مومنی با مردم سالاری آنلاین را بخوانید.

در ادبیات توسعه نگاه خاصی به رابطه حکومت و مردم می شود.

در این خصوص بارها شاهد هشدار اقتصاددان ها به مسئولان نظام تصمیم گیری جهت تغییر زاویه نگاه خود به مردم بوده ایم.

با این اوصاف متکلم وحده بودن نظام تصمیم گیری ایران، مانع از این مهم شده است.

آثار این مساله در اقتصاد ایران به خوبی مشهود است.

تحلیل شما در این خصوص چیست؟ در مورد سوالی که شما مطرح کردید چندین نکته وجود دارد که هر یک را باید به صورت مجزا مورد بررسی قرار داد.

نکته اول این است که بپرسیم، برجسته شدن جایگاه و نقش نظام تصمیم گیری و تخصیص منابع ملی در سرنوشت هر کشوری، از چه دوره تاریخی افزایش یافت؟ برای پاسخ به این سوال باید به نیمه دوم قرن بیستم بازگردیم؛ بعد از جنگ جهانی دوم با موج گسترده ای از کشورهای تازه استقلال یافته مواجه بودیم.

این کشورها ضمن حمایت جهانی، در جستجوی راه هایی مناسب برای برون رفت هر چه سریع تر از گرفتاری هایشان بودند.

در این خصوص تقریبا یک نوع اجماع جهانی در نیمه دوم قرن بیستم وجود داشت؛ مبنی بر اینکه این کشورها برای اینکه بتوانند از گرفتاری های خود رهایی یابند، باید هر چه بیشتر به تجهیز منابع مالی، اعم از داخلی و خارجی بپردازند.

این کشورها این روال را چند دهه ادامه دادند که ماحصلش این بود که در بسیاری از زمینه ها اوضاع آن کشورها نسبت به دوره قبل بدتر شد.

در ادامه و به فاصله کوتاهی مساله شوک اول افزایش قیمت نفت به وجود آمد.

کشورهای در حال توسعه صادر کننده نفت خام در سال های اولیه دهه 1970 در دوره زمانی کوتاهی، جهش بی سابقه ای از درآمدهای ارزی را تجربه کردند.

بر اساس تصوارت قبلی تصور می شد که این کشورها با بالاترین سطح سرعت ممکن می توانند بر دورهای باطل توسعه نیافتگی غلبه کنند و در زمره کشورهای توسعه یافته محسوب شوند.

اما در عمل اگر کتاب درخشان و ممتاز چرا ملت ها شکست می خورند اثر عجم اوغلو و رابینسون را ملاحظه کنید، این دو شخصیت با تکیه بر شواهد تاریخی منحصر به فرد نشان دادند که عنصر گوهری سرنوشت سازی که حتی نظام تصمیم گیری و همچنین تخصیص منابع را تحت تاثیر قرار می دهد، نحوه رابطه بین دولت و مردم است.

اگر روابط دولت و مردم مبتنی بر حسن تفاهم و انگیزه همکاری متقابل باشد و لوازم این مساله، یعنی شفافیت و صداقت و برخورد فعال با فساد و رانت خواری به شکل نهادمند مورد توجه قرار گرفته باشد، در شرایطی که یک کشور که با بی سابقه ترین بحران ها هم روبرو است، این حسن تفاهم و انگیزه همکاری متقابل می تواند معجزه آفرینی کند آنچه که این کشورها با آن درگیر شدند مساله دیگری بود.

در این کشورها ابعاد نابرابری های اقتصادی و اجتماعی و وابستگی های ذلت آور با دنیای خارج، به هم ریختگی های آمایشی و گسترش و تعمیق فساد آنقدر بیشتر شد که در صورت بندی نظری این پدیده، بسیاری از متفکران مطرح توسعه به این جمعبندی رسیدند که آنچه بر سر این کشورها آمده، بسیار فراتر از آن موضوعی است که در سطح نظری به عنوان بیماری هلندی مطرح می شود.

برای این تجربه مشاهده شده، ترجیح دادند که از عنوان نفرین منابع استفاده کنند.

به این ترتیب یک بازنگری بنیادی در طرز نگرش به عوامل موثر بر توسعه پدید آمد.

تجربه عملی به شکل‎های مختلف، طی یک دوره زمانی نزدیک به سه دهه نشان داده که نظام تصمیم گیری از نظر ابعاد اهمیت، قابل مقایسه با مساله منابع مادی نیست.

تجربه کشورهای در حال توسعه دارای نفت نشان می دهد که اگر یک نظام شایسته و پاکدامن و صاحب صلاحیت تصمیم گیری در تخصیص منابع وجود نداشته باشد، وفور منابع نه تنها کمکی به آهنگ توسعه نمی کند بلکه حتی می تواند به مثابه مانعی بزرگتر عمل کند.

به این ترتیب برای نظام تصمیم گیری و تخصیص منابع، جایگاهی رفیع و منحصر به فرد در نظر گرفته شد.

در ایران نیز مساله افزایش درآمدهای نفتی در سال 52 تا 56 اتفاق افتاد.

آخرین موج افزایش قیمت نفت هم از سال 84 تا 90 مشاهده شد.

در موج اول، ضمن وفور منابع و افزایش چشمگیر درآمدهای نفتی، فرصت ها را به تهدید تبدیل کردند.

نهایتا رژیم پهلوی به خاطر نوع برخوردی که با منابع جهش یافته داشت ساقط شد.

در آخرین موج درآمدهای نفتی، ضمن بررسی توسط دانشکده اقتصاد علامه طباطبایی، مشاهده شد دوباره در این دوره به جهت کج کارکردی نظام تصمیم گیری و تخصیص منابع، با بی سابقه ترین ناهنجاریها و پس افتادگی ها و بحران ها و وابستگی های عمیق و ذلت آور با دنیای خارج روبرو شدیم.

بررسی های ما نشان داد که در آخرین موج جهش قیمت نفت یعنی سال های 84 تا 90، در مقایسه با اولین موج افزایش قیمت(یعنی سالها های 52 تا 56) میزان 85 درصد خطاهای سیاستی عینا تکرار شده است! این مساله نشان داد که برخورد سهل‎انگارانه با کیفیت نظام تصمیم گیری و تخصیص منابع و تمرکز افراطی بر ارز و ریال، فاجعه ساز است و تجربه دوره 1384 تا 1390 بار دیگر ناکارآمدی و بحران آفرینی خود را در تجربه ایران نشان داد.

نکته ای که شما در سوالات خود به آن اشاره کردید، یعنی نسبت این ماجرا با الگوی رابطه بین دولت و مردم نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که بارها و بارها در ادبیات توسعه مورد توجه قرار گرفته است.

به طور مشخص اگر کتاب درخشان و ممتاز چرا ملت ها شکست می خورند اثر عجم اوغلو و رابینسون را ملاحظه کنید، این دو شخصیت با تکیه بر شواهد تاریخی منحصر به فرد نشان دادند که عنصر گوهری سرنوشت سازی که حتی نظام تصمیم گیری و همچنین تخصیص منابع را تحت تاثیر قرار می دهد، نحوه رابطه بین دولت و مردم است.

اگر روابط دولت و مردم مبتنی بر حسن تفاهم و انگیزه همکاری متقابل باشد و لوازم این مساله، یعنی شفافیت و صداقت و برخورد تعداد کارکنان فرانسه در ابتدای جنگ جهانی دوم حدودا 700 هزار نفر بوده که در پایان جنگ تعداد کارکنانش از مرز 2 میلیون نفر عبور می کند.

به اقتضای شرایط اقتصاد جنگ 6 ساله فرانسه، تعداد کارکنان تقریبا 3 برابر می شود.

این در حالی است که تعداد کارکنان دولت در ایران در ابتدای جنگ حدود 1 میلیون و 60 هزار نفر بوده است و در سال پایانی جنگ به حدود 1 میلیون و 450 هزار نفر می رسد.

این موضوع به روشنی نشان می دهد که وقتی مردم با حکومت احساس یکدلی می کرده اند تا چه اندازه فداکارانه برای دولت مایه گذاشته و این مایه گذاشتن را بدون توقعات زیاد انجام داده اند فعال با فساد و رانت خواری به شکل نهادمند مورد توجه قرار گرفته باشد، در شرایطی که یک کشور که با بی سابقه ترین بحران ها هم روبرو است، این حسن تفاهم و انگیزه همکاری متقابل می تواند معجزه آفرینی کند.

در این مورد به عنوان مروری بر تجربه تاریخی ایران، بهترین شاهد جنبش های اجتماعی فراگیری است که ملت ایران در قرن بیستم سه بار ایجاد کرد و در هر 3 بار، انگیزه اصلی و نیروی محرکه غایی، خروج از دور های باطل توسعه نیافتگی بود.

شاید ما از این نظر در دنیا جزو کشورهای منحصر به فرد به شمار آییم که در طول یک قرن شاهد سه جنبش اجتماعی فراگیر بودیم که هر یک از این جنبش ها در میان کشورهای در حال توسعه در قرن بیستم به عنوان یک نقطه عطف تاریخی در زمینه حرکت آزادی بخش و توسعه خواه تلقی شدند.

ما در ربع اول قرن بیستم انقلاب مشروطیت داشتیم.

در ربع پایانی قرن بیستم هم انقلاب اسلامی.

در سال های میانی قرن بیستم نیز جنبش ملی شدن صنعت نفت را داشتیم.

در هر سه مورد این جنبش های فراگیر اجتماعی، مهمترین اتفاقی که رخ داد، رابطه تاریخی میان رژیم سیاسی مستبد و مردم تحت استبداد، به هم ریخت و  سطوحی از حسن تفاهم میان دولت و مردم پدید آمد.

 با وجود این که در هر سه مقطع مورد اشاره ما با بی سابقه ترین فشارهای خارجی و چالش ها درونی روبرو بودیم، بهترین عملکردهای اقتصادی ما در کل قرن بیستم در همین سال ها اتفاق افتاده است.

این مساله به خوبی نشان دهنده این موضوع است که الگوی رابطه دولت و مردم اگر مبتنی بر اعتماد متقابل باشد، تا چه اندازه می تواند دستاوردهای درخشانی داشته باشد.

از نظر من قله کارآمدی های این مساله را در تجربه جنگ تحمیلی می توان مشاهده کنیم.

در سال 1387، مرکز تحقیقات جنگ سپاه پاسداران کتابی با عنوان اقتصاد ایران در جنگ تحمیلی منتشر کرد.

این کتاب به لحاظ بنیه تحلیلی ارزشی نزدیک به صفر دارد؛ یعنی فاقد کیفیت تحلیلی است.

اما از نظر داده هایی که جمع آوری کرده و بخصوص امکان مقایسه آماری بین دو کشور، ارزشمند تلقی می شود.

در این کتاب نقش جنگ در افزایش تعداد کارکنان دولت بین ایران و فرانسه مقایسه شده است.

البته بدیهی است که این مقایسه از جهاتی محل خدشه است.

مثلا طول دوره جنگ تحمیلی در ایران بیشتر از دوره درگیری فرانسه با جنگ جهانی دوم است.

همچنین فرانسه یک کشور توسعه یافته صنعتی بود در حالی که ما یک کشور توسعه نیافته نفتی بودیم.

با این وجود به دلیل اینکه به طور نسبی رابطه دولت و مردم در ایران در دوره جنگ به طرز کم سابقه ای مبتنی بر اعتماد متقابل و حسن تفاهم بوده است، کارنامه ایران در برابر کارنامه فرانسه، دارای ابعاد شگفت آوری است.

در این گزارش با تکیه بر اسناد معتبر نشان داده شده که تعداد کارکنان فرانسه در ابتدای جنگ جهانی دوم حدودا 700 هزار نفر بوده که در پایان جنگ تعداد کارکنانش از مرز 2 میلیون نفر عبور می کند.

به اقتضای شرایط اقتصاد جنگ 6 ساله فرانسه، تعداد کارکنان تقریبا 3 برابر می شود.

این در حالی است که تعداد کارکنان دولت در ایران در ابتدای جنگ حدود 1 میلیون و 60 هزار نفر بوده است و در سال پایانی جنگ به حدود همین الان تعداد کارکنان دولت در مقایسه با شرایط جنگی، حدودا سه برابر افزایش داشته است در حالی که کارآیی دولت در مقایسه با آن دوره به طرز چشمگیری پایین آمده است.

همینطور است ماجرای اندازه مداخله دولت در اقتصاد.

اکنون نسبت به دوره جنگ چیزی نزدیک به 50 درصد، به اندازه حجم تصدی گری های دولت افزوده شده است و ما اکنون شاهد یک وضعیت بسیار نابسامان از این زاویه هستیم 1 میلیون و 450 هزار نفر می رسد.

این موضوع به روشنی نشان می دهد که وقتی مردم با حکومت احساس یکدلی می کرده اند تا چه اندازه فداکارانه برای دولت مایه گذاشته و این مایه گذاشتن را بدون توقعات زیاد انجام داده اند.

در این مقایسه البته به این نکته توجه نشده است که در کل دوره جنگ تحمیلی بیش از 90 درصد بار انسانی جنگ تحمیلی در ایران، توسط نیروهای داوطلب بر عهده گرفته شده است.

متاسفانه تا امروز محاسبه ای صورت نگرفته است که اگر ایران بدون نیروی داوطلب می خواست بار جنگ را بر عهده بگیرد، چقدر می توانست در آن مقاومت قهرمانانه موفق شود.

تجربه های بیشماری در این زمینه در دوره جنگ به ثبت رسیده است که به دلایل گوناگون نوعی ترس و یا عدم تمایل به واکاوی جدی این تجریه ها مشاهده می شود.

اما وقتی این مساله را زیر ذره بین می گذاریم که مثلا در عملکرد اقتصادی در فاصله سال 52 تا سال 95، در اقتصاد ایران 17 قله عملکرد اقتصادی وجود دارد و از این 17 قله عملکرد اقتصادی، 14 مورد آن مربوط به جنگ است، نشان دهنده این است که رابطه مبتنی بر حسن تفاهم و صداقت و عدالت و شفافیت بین مردم و حکومت تا چه اندازه می تواند معجزه ساز شود.

در دوره پس از جنگ به واسطه اینکه برنامه های منحط و شکست خورده تعدیل ساختاری جایگزین سمت گیری های توسعه گرایانه مدیریت اقتصادی در دوره جنگ شد، با وجود اینکه افراطی ترین برنامه های تعدیل نیروی انسانی در این دوره بکار گرفته شده، همین الان تعداد کارکنان دولت در مقایسه با شرایط جنگی، حدودا سه برابر افزایش داشته است در حالی که کارآیی دولت در مقایسه با آن دوره به طرز چشمگیری پایین آمده است.

همینطور است ماجرای اندازه مداخله دولت در اقتصاد.

آیا کسی باور می کند اکنون نسبت به دوره جنگ چیزی نزدیک به 50 درصد، به اندازه حجم تصدی گری های دولت افزوده شده است و ما اکنون شاهد یک وضعیت بسیار نابسامان از این زاویه هستیم.

ضمن اینکه برنامه تعدیل ساختاری به خاطر ماهیت ضد تولیدی و ضد مردمی باعث شده که نابرابری های ناموجه هم در ابعاد غیر قابل تصوری افزایش یابد.

ترکیب همه این مناسبات و سرمایه محور شدن مناسبات و بسط و گسترش انواع عدم شفافیت منجر شده که کشور ما در شرایط کنونی و در مقایسه با دوران جنگ و طی 12 سال گذشته بین 7 تا 12 برابر برخی از سال های جنگ درآمد ارزی کسب کند ولی بازهم با اقسام بحران های بزرگ و کوچک روبروباشد.

در این شرایط اگر حکومت به معنای دقیق کلمه بخواهد به سمت اوضاع و احوال قابل دفاع تر و توسعه گراتر حرکت کند در ابتدا باید سوء تفاهم ها، عدم شفافیت ها و بدگمانی هایی که باعث بد شدن رابطه دولت و مردم شده را اصلاح کند.

با این روال ملت ما دوباره شاهد معجزه های همکاری صمیمانه و صادقانه حکوکت و مردم خواهند بود.

در صحبت هایتان اشاره به این موضوع داشتید که در طول تاریخ ایران و ضمن افزایش قیمت نفت، شاهد کج کارکردی نظام تصمیم گیری بوده ایم.

در زمان شاه، افزایش قیمت نفت این حکومت را نابود کرد و بعد از نقلاب یعنی از سال 84 تا سال 90 نیز با مشکلات فراموش نشدنی مواجه شدیم.

با فرض افزایش مجدد در سال شروع جنگ در حالی که جمعیت عراق حدود یک سوم ایران بود، درآمدهای نفتی عراق بیش از دو و نیم برابر ایران بوده است.

همچنین ذخائر ارزی عراق در سال شروع جنگ تقریبا 7 برابر ذخایر ارزی ایران بوده است.

اما در سال پایانی جنگ با اینکه بر اساس برخی از محاسبات، جبهه متحدان خارجی صدام حسین، بخصوص عرب های جنوبی حاشیه خلیج فارس، چیزی بیش از 60 تا 100 میلیارد دلار کمک بلاعوض کردند، اما کارنامه عراق در سال پایانی جنگ اینگونه بود که با ذخیره ارزی 0 روبرو شده بود؛ همچنین 85 میلیارد دلار بدهی خارجی بار آورده بود.

اما ذخایر ارزی ایران در سال پایانی جنگ به همان اندازه سال شروع جنگ بوده است! بدهی خارجی بلند مدت ایران هم صفر بود.

کمک بلا عوضی هم از هیچ کشوری دریافت نکرده بودیم.

ما با موج تحریم ها مواجه بودم.

به همین دلیل در زمان جنگ برای تامین تجهیزات نظامی با یک هزینه اضافی 25 تا 35 درصدی هم روبرو بودیم.

لذا وقتی ما این مقایسه را انجام می دهیم، ابعاد افتخار آمیزی از شیوه اداره اقتصاد کشور در آن دوران مشاهده می شود قیمت نفت، با توجه به مشکلات حاکم بر کشور، فرجام اقتصاد ایران و نظام تصمیم گیری چگونه خواهد بود؟ عنصر گوهری در تجربه دوره جنگ بر رابطه متقابل مبتنی بر اعتماد و شفافیت کاملا دو سویه مبتنی بود.

هم دولت با مردم شفاف عمل می کرد و هم مردم با دولت.

به همین جهت در آن دوران پایین ترین سطح فساد را تجربه کردیم و بیشترین کارآمدی را شاهد هستیم.

در زمینه کارآمدی در همان کتاب اقتصاد ایران در جنگ تحمیلی مقایسه ای بین اقتصاد ایران و اقتصاد عراق صورت گرفته است.

در این مقایسه مشخص می شود که در سال شروع جنگ در حالی که جمعیت عراق حدود یک سوم ایران بود، درآمدهای نفتی عراق بیش از دو و نیم برابر ایران بوده است.

همچنین ذخائر ارزی عراق در سال شروع جنگ تقریبا 7 برابر ذخایر ارزی ایران بوده است.

اما در سال پایانی جنگ با اینکه بر اساس برخی از محاسبات، جبهه متحدان خارجی صدام حسین، بخصوص عرب های جنوبی حاشیه خلیج فارس، چیزی بیش از 60 تا 100 میلیارد دلار کمک بلاعوض کردند، اما کارنامه عراق در سال پایانی جنگ اینگونه بود که با ذخیره ارزی 0 روبرو شده بود؛ همچنین 85 میلیارد دلار بدهی خارجی بار آورده بود.

اما ذخایر ارزی ایران در سال پایانی جنگ به همان اندازه سال شروع جنگ بوده است! بدهی خارجی بلند مدت ایران هم صفر بود.

کمک بلا عوضی هم از هیچ کشوری دریافت نکرده بودیم.

ما با موج تحریم ها مواجه بودم.

به همین دلیل در زمان جنگ برای تامین تجهیزات نظامی با یک هزینه اضافی 25 تا 35 درصدی هم روبرو بودیم.

لذا وقتی ما این مقایسه را انجام می دهیم، ابعاد افتخار آمیزی از شیوه اداره اقتصاد کشور در آن دوران مشاهده می شود.

من می خواهم بگویم که عنصر گوهری این مساله این بود که دولت تصمیم گیری و تخصیص منابع ناشی از فروش نفت خام را (که بجز دوره جنگ، در تمام دوره های قبل و بعد غیر شفاف بوده است) شفاف کرد.

شفافیت یعنی اینکه حکومت ایران در شرایط جنگی با اینکه هزاران بار بیشتر از شرایط عادی توجیهی برای پنهانکاری می توانست وجود داشته باشد، درمورد حیاتی ترین دارایی کشور یعنی نفت، مردم را امین خود دانست و از پنهان کردن آن صرف نظر کرد.

همین باعث شد که مردم بتوانند یک نظارت همگانی و در ادامه آن یک نظات تخصصی و مدنی در مورد نحوه تخصیص دلارهای نفتی داشته باشند.

نفس اعتماد متقابل، مردم را دلبسته تر و فداکارتر کرد و نظارت های مردم هم به شدت در سایه شفافیتِ ایجاد شده، فساد را کاهش و کارآمدی را افزایش داد.

در شرایط کنونی و طی 12 سال گذشته، با اینکه سالانه نزدیک به 5 برابر میانگین سالانه واردات در دوره جنگ واردات داشته ایم، اما در بسیاری از زمینه ها با نارضایتی های گسترده و عدم شفافیت های فسادزا روبرو هستیم.

به این ترتیب اگر در چنین شرایطی در جستجوی مناسب ترین توصیه به حکومت باشیم، باید گفت که اگر می خواهید کارنامه افتخار آمیزی در موج جدید تحریم ها داشته باشید، باید مردم را به حساب آورید و به آنها اعتماد کنید تا مردم هم شما را به حساب اوردند و به شما اعتماد کنند و در این صورت معجزه این همکاری متقابل می تواند ایران را در معرض یک دستاورد ممتاز و درخشان دیگری اگر در جستجوی مناسب ترین توصیه به حکومت باشیم، باید گفت که اگر می خواهید کارنامه افتخار آمیزی در موج جدید تحریم ها داشته باشید، باید مردم را به حساب آورید و به آنها اعتماد کنید تا مردم هم شما را به حساب آوردند و به شما اعتماد کنند و در این صورت معجزه این همکاری متقابل می تواند ایران را در معرض یک دستاورد ممتاز و درخشان دیگری هم قرار بدهد هم قرار بدهد.

اما اگر قرار باشد که همچنان رویه ها غیر شفاف باشند، همان مشکلات 15 سال اخیر را مشاهده خواهیم کرد.

ابعاد رسوایی آمیز و غم انگیز این روال کاملا قابل مشاهده است.

در 5 ماه اخیر دیدیم که دولت دست به انتشار نحوه تخصیص و توزیع دلارهای 4200 تومانی زد.

دولت نشان داد که چه گستره وسیعی از انواع فسادها و ناکارآمدی ها در بستر این عدم شفافیت، به ایران تحمیل کرده است.

متاسفانه در چنین شرایطی معلوم است که مردم سرخوردگی بیشتر پیدا می کنند و در خود فرو می روند و از همکاری پرهیز می کنند.

یکی از مهمترین لوازم برون رفت سرفرازانه از موج جدید تحریم ها این است که تخصیص های منابع ارزی و ریالی کشور به موازات اینکه شفاف شوند مبتنی بر برنامه باشند و اگر چنین باشد من تردید  ندارم که می توان بسیار پر افتخار و کارآمد از این موج عبور کنیم.

یادمان هست که در زمان جنگ موقیعت های بد را با آژیر قرمز به ما گوشزد می کردند.

بالفرض اگر نظام تصمیم گیری رویه های مطلوب را مورد نظر قرار ندهد و همین مسیر را ادامه دهد آیا باید منتظر شنیدن آژیر قرمز باشیم؟ تردیدی نیست که حتی خود حکومت گرها هم اذعان دارند که در شرایط کنونی و حتی قبل از اینکه ما بصورت فراگیر با تحریم های گسترده تری روبرو شویم، با انواع کوچک و بزرگ گرفتاری ها در همه عرصه های حیات جمعی روبرو هستیم.

ما باید تلاش کنیم که دولت به این بلوغ فکری برسد که در عمل و نه در شعار، این متوجه شدن را به نمایش بگذارد که در شرایط خطیر و پیچیده فقط و فقط با اتکاء به مردم می توان از چالش ها فرصت ساخت و از فرصت ها هم عملکردهای افتخار آمیز ساخت.

اگر این همراهی بین مردم و حکومت وجود نداشته باشد، هم هزینه های اداره کشور به شدت افزایش پیدا می کند و هم ابعاد ناکارآمدی ها می تواند نیروی محرکه بحران های جدید باشد.

مساله بسیار مهم دیگری که باید مورد توجه قرار بدهیم این است که کارنامه دولت در دوره احمدی نژاد فاجعه آمیر بود و در دوره حسن روحانی با اینکه در مقایسه با دولت احمدی نژاد مبتنی بر فسادهای کمتری است، اما در عین حال فاصله معنی داری با دولت قبلی مشاهده نمی شود.

لذا در این شرایط، شکنندگی ها و آسیب پذیری های بسیار زیادی داریم و راه نجات از مسیر مشارکت فعال مردم در سرنوشت خودشان در یک بستر نهادی شفاف و یک نظام تصمیم گیری منابع با برنامه می تواند حل و فصل شود.

واقعا باید از همه نیروهای اجتماعی مدد گرفت و آنها را فراخواند به اینکه برای نجات کشور از این همه ناکارآمدی و فساد و چالش های بزرگ و کوچک، دولت به معنای حکومت را متقاعد کنند که راه نجات ایران از همان مسیری می گذرد که مردم به جمهوری اسلامی اعتماد کردند و حاکمان جمهوری اسلامی هم به ویژه در 10 سال اول بعد از پیروزی نشان دادند که شایسته آن اعتماد هستند.

اگر چنین شود، هم دولت شاهد این خواهد بود که در تاریخ جایگاه باعزتی خواهد یافت و هم مردم از این فشارها رهایی می یابند؛ به معنای دقیق کلمه، امید حرف اول و آخر را خواهد زد.


کلید واژه ها: فرشاد مومنی - حکومت - تصمیم گیری - مردم - تحریم - اقتصاد - کشور - اقتصاددان - ایران - توصیه - تصمیم - جهانی - کارنامه - مسئولان - دانشگاه علامه - جنگ جهانی دوم - نظام - جدید - اقتصاد ایران - 13 آبان - آمریکایی ها - بحران - اصلاح - هیات علمی - آمریکایی - صورت - عضو هیات - اصلاحات - دانشگاه - استقلال

آخرین اخبار سرویس:
عمل لیپوساکشن کار دست زن 60 ساله داد

آمریکا مجبور به تغییر سیاست زورمدارانه خود خواهد شد

مولاوردی: پرونده دانشجویان ستاره دار بسته می شود/ در جریان نقض حقوق دانشجویان هستیم

تعطیلی های آذرماه 97

عراق مستقل و پیشرفته برای ایران بسیار مفید است/ در کنار برادران عراقی خواهیم بود

اوقات یکشنبه بیست و هفتم آبان شیراز

چرا برخی احزاب اصلاح طلب به جلسه شورای سیاست گذاری نرفتند؟

حدیث آموزنده امام جواد(ع) درباره زمان غیبت

روش های درمان عفونت و تومورهای گوش و حنجره

اوقات شرعی بیست و هفتم آبان در سمنان

استاندار قم خداحافظی کرد

دروغگو را چگونه عذاب می کنند؟

ورود مجلس به موضوع بازنشسته های وزرات راه

گزارش «تحقیق و تفحص از سازمان هدفمندی یارانه ها» مراحل پایانی را طی می کند

دلار آمریکا در ایران قوی تر از سفارتخانه برایشان کار می کند

پرونده دانشجویان ستاره دار بسته می شود/در جریان نقض حقوق دانشجویان هستیم

گاهی باید تصویر مجرم را منتشر کرد، اما کی؟!

روزنامه های یک شنبه 27 آبان 97

انقلاب اسلامی زمینه ساز ظهور امام زمان است

عکس/ دیدار رییس جمهور عراق با رهبر انقلاب

لزوم ایمن نگه داشتن کودکان در فضای مجازی

مظنه آپارتمان در منطقه حکیمیه

توسعه مناطق مرزی موجب کاهش پدیده قاچاق می شود

پرونده دانشجویان ستاره دار بسته می شود/در جریان نقض حقوق دانشجویان هستیم

مشهورترین القاب امام زمان (ع) کدامند؟

داماد میشل عون گره کور را باز می کند؟

گاهی باید تصویر مجرم را منتشر کرد، اما کی؟!

مأموریت «جامعه المصطفی» نشر حقایق اسلام در جهان است

مصارف عمده متانول در جهان

استفاده از متانول در بنزین بلامانع است

شرکت کشتیرانی MOL ژاپن از سفارش ساخت سه کشتی با سوخت متانول بعنوان اولین کشتی ها در نوع خود در دنیا خبر داد.

بررسی وضعیت اکتان افزاها در سبد سوخت دنیا

توقیف چند میلیون دلار بیتکوین ایرانی ها توسط دولت آمریکا

پیش بینی صفر دلار برای قیمت بیت کوین و زیر سوال رفتن شهرت پیشگو

افتتاح بلندترین سد جهان در تاجیکستان

ماموریت سفیر ایران در ترکیه پایان یافت

تاکید پتروشیمی جم بر حمایت از صنایع پایین دستی

فرماندار اصفهان استعفا کرد

فرماندار اصفهان استعفا کرد

رفقای شهرام جزایری و مهدی هاشمی برای پولشویی نگران شدند

گرمخانه مردان در کرج فعلا تعطیل است

لایحه سی اف تی شاید در مجمع تشخیص پذیرفته شود

اجرای طرح «صدف» با هدف توانمندسازی شغلی دانشجویان و فارغ التحصیلان

اصلاحات زنده است

هاشمی عضو هیات مدیره هیچ یک از شرکت های شستا نیست

خداحافظی اولین دیپلمات بازنشسته وزارت خارجه

رییس سازمان مشاغل شهری و فرآورده ای کشاورزی منصوب شد

غیر دولتی بودن شهرداریها ظرفیت انعطاف درمدیریت شهر را بیشتر می کند

وزارت کشور حکم شهردار تهران را صادر می کند؟/ پاسخ حناچی

استاد حوزه: نباید به بهانه های مختلف به مقدسات دیگران توهین کرد

آقای ظریف! اگر حرفهای مستند دارید چرا در لفافه سخن می رانید!

نباید همه کم کاری های فرهنگی را به گردن تلویزیون انداخت

امیر جماعت اسلامی پاکستان: جهان اسلام باید برای حل مشکلات خود متحد شود

گیلان شمس لنگرودی اش را گرامی داشت

فردا؛ جلسه غیرعلنی مجلس برای بررسی موضوعات اقتصادی

تشکیل پرونده برای تصادف نوربخش

حمله با چاقو به پزشک درمانگاهی در مشهد+ عکس

راه اندازی طرح آزمایشی غربالگری اوتیسم در ایران

آخرین اخبار از خرید هواپیمای سوخو 100 روسی از سوی ایران

تقدیم شهید دیگری در راه حفظ امنیت مردم.

ذوالنور: اروپایی ها تعلل کند طرح قبلی مان را احیا می کنیم

توصیه جالب رهبر انقلاب درباره کتاب خوانی

چند توصیه امام عسکری(ع) به شیعیان درباره نحوه رفتار با دیگران

نرخ قطعی آپارتمان در منطقه 1 تهران

کتک خوردن وریا از طارمی و سردار/عکس

در آرزوی «متن بدون غلط»

سرپرست استانداری خراسان جنوبی منصوب شد

سرپرست استانداری خراسان جنوبی منصوب شد

تصویر/تبریک متفاوت تولد وریا/سلطان ضربه به دو تیر، هم این تیر و هم ان تیر

کالبدشکافی فعالیت فراقانونی مهمانسراهای دولتی

با مسئولانی که بعد از 15 آذر به بازنشستگان حقوق بدهند برخورد می شود

جنایات سعودی ها در منطقه سبب هراس اروپا شد

واکنش شهردار تهران به خبر رد صلاحیتش

انتصاب سرپرست های 11 استانداری

ضرورت اجرای طرح امضای الکترونیکی برای مقابله با جعل اسناد

وزیر بهداشت: از مرحوم نوربخش نام نیک باقی ماند

فرزندان خود را برای پیوستن به حوزه علمیه تشویق کنید

اگر چشمان این دختربچه آبی بود...! +عکس

لاریجانی: ایران و عراق به هم پیوند خورده اند

رهبر انقلاب: در کنار برادران عراقی خواهیم بود

مقایسه مشاغل پولساز ایران و جهان

روایتی از نامه سرنوشت ساز رهبر انقلاب در سال 59

آخرین اخبار از خرید هواپیمای سوخو 100 روسی از سوی ایران

فرماندهی معظم کل قوا ضوابط بازنشستگی مدیران امنیتی را تعیین می کنند

دادستان نظامی استان گلستان: اگر در اسکورت مدیران تأمین اجتماعی قصوری بوده، برخورد قاطع می کنیم/ با هیچ کس تعارف نداریم

استفاده نادرست از رسانه های نوین از عوامل افزایش اضطراب و افسردگی است

چه اعمالی انجام دهیم که حتی پس از مرگ هم پاداش بگیریم؟

تیپ بیش از حد شاد «شراره رخام» /عکس

نمایی زیبا از سد دِز/ عکس

صرف هزینه 4 میلیون دلاری برای واردات دستکش معاینه

آیا میانجی گری سازمان ملل منجر به بازگشت ثبات در لیبی می شود؟

اثرات شگرف نماز شب در کلام پیامبر اکرم(ص)

باید دلیرانه جلوی جنازه ام قدم بزنید

رمز موفقیت در دنیای استارت آپ ها

بزرگترین سازنده حسینیه در جهان و پروفسور مغز و اعصاب از اثرات کار خیر می گوید

درخشش ستارگان موسیقی ایران در شب جشن استقلال لهستان

ملاحظه دشمن وقیح را نکنید /دیوار بلند گرانی /جانشین در غیاب رییس کیست

فتاوای آیت الله العظمی امام خمینی (قدس سره) در مورد شنیدن صدای نامحرم

مدیر کل امور بین الملل مجلس: روابط ایران و عراق، راهبردی و مستحکم است

به رییس جمهور چه گفتم؟

فرشاد مومنی: مناسب ترین توصیه به حکومت، جلب اعتماد مردم است / برای گذر از تحریمها باید روابط مردم و حاکمیت اصلاح شود

فرشاد مومنی: مناسب ترین توصیه به حکومت، جلب اعتماد مردم است / برای گذر از تحریمها باید روابط مردم و حاکمیت اصلاح شود