مطالب مرتبط:
زائر اربعین چقدر پول عراقی لازم دارد
زائر اربعین چقدر پول عراقی لازم دارد؟
تسهیلات فرودگاه برای اعزام 50هزار زائر اربعین / سهم ایرلاین عراقی 25درصد
زائر اربعین چقدر پول عراقی لازم دارد؟
سازمان حج و زیارت: 270 هزار زائر برای اربعین ثبت نام کردند
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
سه شنبه، 1 آبان 1397 ساعت 21:122018-10-23اجتماعي

معامله ای خواندنی و عجیب میان دو عراقی بر سر زائر اربعین


حوزه/ هنوز غذا را تمام نکرده بودیم که سرو صدای دعوای شدیدی از حیاط خانه به گوشمان خورد.

هر چه می گذشت دعوا شدیدتر می شد، داد و فریاد آنها مرا به وحشت انداخته بود.

- پیش خودم گفتم: عراقی ها به روحانی خیلی احترام می کنند، بروم کنارشان شاید دست از دعوا بردارند.

بلند شدم و با ترس و لرز .

به گزارش سایت قطره و به نقل ازخبرگزاری حوزه ، رضا کشمیری در قالب کتاب پا به پای قافله عشق سفرنامه زیارت اربعین خود را به رشته تحریر درآورده که در شماره های مختلف تقدیم حضور علاقمندان می گردد.

- ادامه قسمت قبل 15)- نزدیک اذان مغرب بود که به عمود 250 رسیدم، کوله پشتی بابا را از کمرشان پایین گذاشتم و یک صندلی برای نشستن بی بی آماده کردم.

هوای ابری و گرد و خاک مسیر، نور زرد پررنگ غروب را به سرخی کشیده بود و هوا تاریکتر از آنچه باید بود به نظر می رسید.

کمی جلوتر یک پیرمردی چفیه به سر بسته بود و با دست خود خرمای مخلوط با ارده را در دهان زائران می گذاشت.

برای چسبناک نشدن دست ترفند خوبی بود، من که هر بار خرمای ارده ای برمی داشتم، دستم چسبناک می شد و فقط با آب، تمیز می شد.

پیرمرد با لبخندی بر لب دست و پا شکسته فارسی حرف می زد: خوش آمدید ، بفرما بفرما هلابیکم.

دندان های سفیدش در صورت آفتاب سوخته اش می درخشید و مثل دامادی که انگشت عسل به دهان عروس می گذارد لذت می برد.

یک جوان عراقی با شال مشکی به کمر به طرفمان آمد و با زبان فارسی و لهجه تهرانی گفت: سلام علیکم خوش آمدید خانه ما نزدیک است.

برویم خانه ما حمام و آب گرم هست بفرمایید.

به او گفتم ایرانی هستی گفت: من مادرم ایرانی است و خودم تهران زندگی می کنم فقط در ایام اربعین می آییم اینجا خانه داریم و به زائران خدمت می کنیم.

با این جوان ایرانی-عراقی به طرف خانه شان حرکت کردیم، به خانه ای بزرگ و دو طبقه وارد شدیم که زائرین دیگری هم در آنجا بودند، نماز جماعت خواندیم و بلافاصله سفره انداختند.

بعد از شام یکی از کلیپ هایی که قبلا روی موبایلم گذاشته بودم را باز کردم، مهدی کنارم چمباتمه زد و صدای خش خش خاراندن کله اش بلند شد.

ناگهان برق قطع شد، تعدادی نوجوان عراقی بیرون آتش روشن کرده بودند و دورش نشسته بودند.

در باز بود و نور آتش تا ته اتاق را روشن کرده بود.

می خواستم سر به سر بچه ها بگذارم، به محمد گفتم: بدو پنکه سقفی رو روشن کن گرممون شده! بلند شد کلید پنکه را تق تق چرخاند.

بچه ها پقّی زدند زیر خنده، خنده ها که فروکش کرد به مهدی گفتم: مهدی بدو لامپو روشن کن، میخام چیزی بنویسم نور کمه! هنوز حرفم تمام نشده بود، مهدی قهقهه ای زد و گردن درازش را بالا کشید، گفت: اوووه دایی رضا چقّه خنگی، خیلی خنگی! برقا رفته خیییلیی خنگی ! این بار همه از کوچک و بزرگ زدند زیر خنده، خیلی کم آوردم.

مهدی سوزنش گیر کرده بود و هی تکرار می کرد: خیییلی خنگی! قیافه حق به جانب گرفتم و گفتم: مهدی من خودم می دونم که برقا رفته می خواستم ببینم حواست جمع هست یا نه؟ معلوم میشه حواست خیلی هم جمعه، از بقیه سالم تری! دستان خشک و پوست پوست شده اش را بالا چرخاند و دوباره تکرار کرد: دایی رضا خیییلی خنگی! بقیه افراد داخل سالن با تعجب نیم نگاهی به عمامه ی من می کردند و نیم نگاهی به مهدی.

برای اینکه بیشتر از این آبروریزی نکند دستش را گرفتم و گفتم: بیا یک فیلم خوب روی موبایلم دارم برات بگذارم.

فیلم جوانی با دشداشه مشکی پر از خاک که چفیه ای را محکم به سر بسته بود و جلوی زائرین را می گرفت و التماس می کرد تا به موکب آنها بیایند.

هر کسی را که راضی می کرد به رفیقش می سپرد و سراغ شکار بعدی می رفت.

جلوی پیرمردی عبا به دوش و عصا به دست را گرفت، پیرمرد او را کنار زد و به راه خود ادامه داد، جوان جلوی او خودش را به زمین انداخت و دستارش را به خاک کوبید و به سرش می زد.

پای پیرمرد را گرفته بود و التماس می کرد.

پیرمرد چه می گفت، نمی دانم.

اما جوان ول کن نبود، پیرمرد دستان جوان را جدا کرد و راه افتاد.

هنوز چند قدمی نرفته بود که جوان با دشداشه مشکی اش روی خاک خوابید و عبای پیرمرد را کشید.

بالاخره پیرمرد راضی شد و به طرف ظرف خرما رفت، خرمایی در دهان گذاشت و زیرچشمی نگاهی به جوان کرد و فرار را بر قرار ترجیح داد.

مهدی ساکت و آرام نشسته بود، برق ها آمد و همه صلواتی فرستادیم.

یاد خاطره ای از سال گذشته افتادم که یکی از دوستانم برایم تعریف کرده بود، از مهمان نوازی عراقی ها، از خدمت به زائرین.

ماجرایش را اینگونه برایم تعریف کرده بود: سال گذشته بود که در مسیر حله به کربلا با 3 تن از دوستانم همراه بودم.

شب بود و باد ملایم و سردی صورتم را کرخت کرده بود.

انگار رطوبت سرد روی رودخانه نزدیک مسیر به همراه باد به سویمان حرکت می کرد و گرمای صورتم را می ربود، بوی بد آشغال ها و روده های گاو و گوسفند به همراه نسیم ملایم به مشام می رسید، بی اختیار شال مشکی دور گردنم را به دهانم گرفتم و زود حرکت کردم.

نزدیک ساعت 9 شب بود که دو جوان عراقی با آستین های ورمالیده و شال سبز به کمر بسته، جلویم را گرفتند و گفتند: شیخنا تفضّل، بیت موجود، تستریح، حمامات موجود.

خیلی اصرار کردند، دست مرا گرفته بودند و می کشیدند، به ناچار به دنبال آنها راه افتادیم.

دو برادر بودند که برادر بزرگتر ریش پرپشتی داشت و چشمانی ریز و هیکلی درشت، دست مرا گرفته بود و ول نمی کرد.

برادر کوچکتر هنوز ریش کاملی نداشت اما چهارشانه و ورزشکاری به نظر می رسید.

ار لابه لای موکب ها یکی پس از دیگری رد شدیم تا به انتهای کوچه ای رسیدم و وارد خانه ای بزرگ شدیم.

بلافاصله برای ما سفره ای پهن کردند که فقط ما 4 نفر مهمان آن بودیم، خانه بزرگ بود اما ظاهرا نتوانسته بودند زائری دیگر پیدا کنند.

مرد میانسالی با گشاده رویی به ما خوش آمد گفت و به سرعت بیرون رفت.

هنوز غذا را تمام نکرده بودیم که سرو صدای دعوای شدیدی از حیاط خانه به گوشمان خورد.

هر چه می گذشت دعوا شدیدتر می شد، داد و فریاد آنها مرا به وحشت انداخته بود.

پیش خودم گفتم: عراقی ها به روحانی خیلی احترام می کنند، بروم کنارشان شاید دست از دعوا بردارند.

بلند شدم و با ترس و لرز بیرون رفتم، دو مرد میانسال با لباس های شیک مثل ببر به هم غرّش می کردند، انگار هر که صدای غرش او شدیدتر باشد پیروز میدان است، یقه های هم را گرفته بودند و فقط فریاد می کشیدند.

صاحب خانه بود با یک مرد متشخّص دیگر! صاحب خانه با موهایی یکی در میان سفید و چهره ای آفتاب سوخته و دستانی زبر و خشن یقه مرد دیگر را گرفته بود و تکانش می داد، جلو رفتم و دستانش را گرفتم و با اشاره پرسیدم چه شده است؟ چرا دعوا می کنید؟ آنها با دیدن من و لباس روحانیت احترام کردند و از هم جدا شدند، اما باز هم با صدای بلند حرف می زدند.

با لهجه محلی و قبیله ای داد و فریاد می کردند، هر چه دقت کردم و به ذهنم فشار آوردم معنای جملات آنها را نفهمیدم! طرف دیگر دعوا، مردی با دشداشه عربی مشکی و برّاق بود که موهایی ژل زده و شانه کرده داشت ، بوی عطرش تند بود دماغم را سوزاند، تلخی مزه اش را ته حلقم حس کردم.

با دو نفر همراه بود که آن دو نفر آرامَش کردند.

بالاخره صاحب خانه مقتدرانه آنها را از خانه اش بیرون کرد اما صدای آنها از پشت در آرام و با لحنی شبیه التماس به گوش می رسید.

ول کن هم نبودند، اول خواستم به کنار صاحبخانه بروم که جرأت نکردم ، خیلی عصبانی بود، رفتم کنار پسر کوچکتر پرسیدم: اگر مشکلی پیش آمده بگوید شاید کمکی از دستم بربیاید؟! بعد از چند بار کلنجار رفتن ماجرا را فهمیدم.

این دو مرد طرف دعوا هر کدام از قبیله و عشیره ای بزرگ هستند که چند ماه قبل یک دعوای سختی بین جوانان آنها رخ داده بود و در این میان، یکی از جوانان قبیله مرد صاحب خانه که پسر خواهر او هم بوده، یکی از افراد عشیره مقابل را به قتل می رساند و قاتل خیلی زود دستگیر می شود و در دادگاه به قصاص محکوم می شود و زمان اجرای حکم بعد از ماه صفر و دو هفته دیگر است.

خانواده مقتول، بزرگ قبیله خود را به خانه قاتل فرستاده تا میانجی گری کند! چه میانجی گری که آن هم از طرف خانواده مقتول باشد!! بزرگ قبیله مقتول آمده است نزد بزرگ قبیله قاتل که دایی قاتل هم هست التماس می کند! التماسی همراه با دعوا که اگر مهمانان و زائران امشب خود را (یعنی ما 4 نفر را) به من بدهی، قبیله ما از حق قصاص قاتل می گذرد و او را می بخشد و اعدام نمی کند! اما جالب تر آنکه صاحب خانه می گوید: خیر!!! اگر 20 نفر دیگر هم از ما اعدام می کردی باز هم حاضر نبودم زائرانم را به شما بدهم!! من با چشمانی گرد و لب هایی لرزان آنها را نگاه می کردم، باورش برایم خیلی سخت بود اما حقیقت داشت.

خدمت یک شب به زائرین را با جان یک انسان آن هم پسر خواهرش معامله نمی کند! شرافت خدمت به زائر بیشتر از شرافت جان یک انسان! صاحب خانه با رگ های ورم کرده و چشمانی گرد شده که صورت گردش را گردتر نشان می داد ماجرا را دنبال می کرد، گفت: اصلا و ابدا زوّار را به او نمی دهم! نمی دانستم چه بگویم! لرزش استخوان های قفسه سینه ام را حسّ می کردم، قلبم به شدت می تپید.

از یک طرف ترس از هیبت و جدّیت دعوا در دلم لانه کرده بود و از طرف دیگر فکر فیصله دادن این دعوا گلویم را خشک کرده بود و زبانم در دهانم نمی چرخید! جرأت نکردم بگویم تو را به جان همان امام حسین علیه السلام امشب ما را به خانه خانواده مقتول بفرست تا شاید جان یک انسان این وسط حفظ شود! می خواستم بگویم خودم برایت زائر پیدا می کنم! شما ما را به خانه آنها بفرست.

اما زبان گفتنش را نداشتم، تا به حال چنین دعوایی ندیده بودم، خدمت یک شب به زائرین در مقابل جان یک انسان! عجب معامله ای! افراد قبیله مقتول هنوز پشت در خانه با لحنی التماس گونه حرف می زدند.

احتمالا نقشه شان همین بوده که تا به حال رضایت نداده بودند تا اینکه در این ایام در ازای بخشش قاتل، بهایی ارزشمند طلب کنند و از نظر آنها چه بهایی ارزشمندتر از یک شب خدمت به زائر الحسین علیه السلام .

بالاخره افراد پشت در خسته شدند و رفتند، هنوز قلب من به شدت می تپید، هنوز این دعوا و مفاد پیشنهادی طرفین دعوا برایم قابل هضم نبود.

با گلویی خشک و بغضی شکسته به اتاق برگشتم و به فکر فرو رفتم: ای کاش راهی بود که صاحب خانه را راضی کنم کوتاه بیاید و ما را به خانه قاتل بفرستد.

آیا بیتوته امشب ما در این خانه به قیمت از دست دادن جان یک جوان تمام می شود؟! چرا صاحب خانه قبول نمی کند؟ مگر دیوانه است؟! مصداق این جمله را به چشم خود دیدم: این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست! یا من دیوانه بودم که ارزش و عظمت خدمت به زوّار را درک نمی کردم یا این صاحب خانه! در هر صورت این وسط، یک دیوانگی وجود داشت که بسیار خودنمایی می کرد.

آیا این مرد، عاشقی دیوانه کننده بود یا دیوانه ای عاشق!؟ فرقی نمی کرد او من را دیوانه کرده اما با مزه عاشقی! برای دوستانم که هنوز ماجرا را نفهمیده بودند، جریان را بازگو کردم، دهان ها گشوده از تعجب، همدیگر را نگاه می کردیم.

نفهمیدم چطور شد! اما کاسه چشمم لرزید و بی اختیار اشک مرا از حفره نمناک خود به بیرون هل داد و از گوشه چشمم لغزید تا گوشه لبم.

زمزمه می کردم: خدایا قلب مرا برای درک این عاشقانه وسعت ببخش.

بابا با شنیدن این خاطره چشمانش تر شد و یک لا اله الا الله غلیظی گفت! از آن لا اله الا الله هایی که موقع گوشمالی بچه ها می گفت اما این کجا و آن کجا! این لا اله الا الله با مزه عشق بود و اشک چشم را به دنبال داشت و آن لا اله الا الله ها با عصبانیت و قهر! به قول شاعر: دانه فلفل سیاه و خال مه رویان سیاه * هر دو جان سوزند اما این کجا و آن کجا مهدی یک دست زیر سرش و دست دیگر مشت کرده روی دهانش، خوابیده بود، گاهی ریش زبرش را می خاراند و گاهی زیر چشمی اطراف را می پایید.

خیلی خسته بود اما حواسش به همه اطراف بود.

تا همه خواب نمی رفتند مهدی خواب نمی رفت.

علی در تاریکی بساطش را پهن کرده بود و چون آب جوش پیدا نکرده بود با آب معدنی مشغول درست کردن معجون های کذایی بود.

با اینکه خیلی بهداشت رعایت می کرد اما باز هم سینه اش گرفته بود و گلو درد داشت.

ناگهان مهدی دستان قوی خود را زیر بغل علی کرد، قلقلک داد و گفت: هوووی لفلکسی شده دوباره.

علی در تاریکی از جا پرید، همه زدند زیر خنده.

علی در تقلّا بود تا دستان مهدی را از خود جدا کند، نتوانست، اخمی کرد و گفت: یک غلطی ما کردیم گفتیم رفلکس ، چقدر من بدبختم که دیگه مهدی هم منو مسخره می کنه.

با لبخند موزیانه ای گفتم: حقّته تا تو باشی دیگه سوسول بازی درنیاری.

رو کردم به مهدی: مهدی دمت گرم، غلط کرد ولش کن.

دستان سیاه و خشک مهدی از بدن ورزشکاری علی جدا شد.

ادامه دادم: علی آقا اینقدر ادعا داری که کونگ فوکار هستی باز هم زورت به مهدی نمی رسه، عبرت بگیر! کمر به تشک ابری چسباندم و به نور آتشی که از لای در به داخل اتاق پاشیده می شد، خیره شدم.

سوال یکی از اقوام ذهنم را چند وقتی درگیر کرده بود، می گفت: این عراقی ها اینقدر برای امام حسین علیه السلام خرج می کنن و زحمت میکشن چیزی هم گیرشون میاد!؟ چی دیدن که اینقدر بر سر پیدا کردن زائر دعوا می کنن؟! من هم جواب می دادم: حتما کرامتی دیدن یا لطف امام حسین علیه السلام شاملشون میشه و شده که اینطور با اعتقاد کار میکنن.

همین قبل از سفر بخشی از یک مستند را دیدم که جواب این سوال بود.

پیرزنی قد خمیده با صورتی گرد و چروکیده، دست دختری 5-6 ساله در یک دستش و عصایی خشکیده بر دست دیگرش، بر خلاف جهت زائران حرکت می کرد و با التماس دنبال مهمان بود.

دست یک جوان را گرفته بود و با ناله از او درخواست می کرد که قدم روی چشمانش بگذارد! بعد از مدتی روی جدول کنار جاده نشست و عصایش را بر شانه تکیه داد، دست زیر چانه استخوانی اش گذاشته بود و به افق خیره ، نگاهی به زائران می کرد و می گفت: به خاطر امام حسین علیه السلام بفرمایید منزل من.

دست هایش را بالا می آورد و ادامه می داد: عزیزان دلم ، خونه ام ، خودم فدای چهرهاتون! بالاخره چند جوان را پیدا کرد و به منزل برد.

پای قابلمه نشسته بود و از لطف امام رضا علیه السلام تعریف می کرد: یک شب نماز مغرب که خواندم، خیلی گریه کردم از امام حسین علیه السلام زیارت مشهد را خواستم ، به امام رضا علیه السلام گفتم همه مردم اومدن شما را زیارت کردن، فقط من نباید بیام!؟ مگر من فرزند شما نیستم.

همان شب، عروسم خواب دید که یک ماشین اومده جلوی خونمون و دو نفر به نام محمد و عباس زیر بغلم را گرفته اند و میگن می بریمش زیارت امام رضا! دقیقا فرداش رفتم مشهد! خودش مرا طلبید و برد، نه گذرنامه داشتم و نه چیزی، پسرم هم سربازی بود.

چشمان ریز و گرد پیرزن جمع شد و با صدای گرفته ادامه داد: نمی دونم چطوری؟! فقط می دونم 11 شب مشهد موندم و برگشتم! دست هایش را روی چشم و سرش می گذاشت و می بوسید، ناله می زد: آی ولله .

آی والله.

ادامه دارد .

- سفرنامه اربعین هرشب رأس ساعت 21 از خبرگزاری حوزه منتشر خواهد شد
کلید واژه ها: خانه - اربعین - ایرانی - زائر - مهدی - زائران - دعوا - جوان - پیرمرد - زیارت اربعین - فارسی - تهران - گرد و خاک - خنده - دهان - خبرگزاری - دست و پا - زائرین - تهرانی - نوجوان - روحانی - انگشت - گزارش - زندگی - دندان - نشستن - دایی - زبان - کلیپ - صورت

آخرین اخبار سرویس:
تیپ توریست های آلمانی با لباس کردی+عکس

بافت و برش فرش اهدایی به عتبات عالیات

جفای شکارچیان به طبیعت

انجام اقدامات اولیه برای ارتقای منطقه شکار ممنوع کاوه ده

تصاویر/ آیین شکرگزاری عزاداری ماه های محرم و صفر در حرم بانوی کرامت

پروفسور اردکانی در گفت و گو با فارس: بارندگی های بالاتر از حد نرمال تا پایان سال ادامه دارد/ خبر آغاز دوره ترسالی در ایران کذب است

کوچک شدن دماغ افراد دروغ گو+عکس

جفای شکارچیان به طبیعت

2 هزار مددجوی کمیته امداد لرستان آموزش دیدند

استخدام کارگر ساده عمومی خانم در یک شرکت معتبر در تبریز

استخدام کارمند اداری خانم در یک شرکت معتبر در تبریز

نامه نگاری کلانتری با وزیرکشور درباره یک طرح بلاتکلیف

نامه نگاری کلانتری با وزیرکشور درباره یک طرح بلاتکلیف

اوقات شرعی بیست و دوم آبان در سمنان

همسایه ها همه جوره هوای همدیگر را داشتند

زنان معروف دوره قاجار را بشناسید+ عکس

معافیت جدید برای سربازانی که دچار بیماری می شوند

تصویر هابل از یک کهکشان کوتوله

زمین زیر پای ابردژ خالی می شود

پایان فصل غریب کشی مازنی ها

ضریح حضرت رقیه (س) به تهران منتقل شد

زیباترین مناطق دنیا در فصل پاییز+عکس

برف در ارتفاعات تهران/ بارندگی ادامه دارد

مطالبات معلمان چیست؟؟

کوه شیطان در شمال ایران+عکس

کاریکاتورهای مفهومی روز

اس ام اس شب بخیر عاشقانه جدید

بولدوزرها یک تپه باستانی دیگر را هم تخریب کردند

حمله پلنگ گرسنه به گله گوسفندان در روستای یخکش بهشهر+تصاویر

دوره آموزشی عراقچی برای دیپلمات های جوان افغانستانی+عکس

طرح معلم تمام وقت تا دو هفته دیگر ابلاغ می شود

عروسک هایی که زندگی ها را روایت می کنند

وزیر آموزش و پرورش در گفت وگو با فارس: مشکل کاغذ و تجهیزات چاپ کتاب های درسی حل شد

مدیرکل یونسکو اصلاحات در این سازمان را ضروری دانست

عروسک هایی که زندگی ها را روایت می کنند

کشور باید برای کاهش خسارات جانی و مالی حوادث آماده شود

مانتوی متفاوت خانم معلم خلاق روستای سلخ قشم

قیمت اجاره در منطقه 10 تهران

این سربازان 2 تا 6 ماه معاف می شوند

برف در ارتفاعات تهران/ بارندگی ادامه دارد

زیبا عزیزی به عنوان چهارمین زن برتر جهان + عکس

دریاچه موندسی از نمای نزدیک

کلیشه های زبان فارسی به زبان آموزان آموزش داده شود

پیش بینی بارش پراکنده از ظهر فردا در خراسان شمالی

202 مدرسه در کشور فقط یک دانش آموز دارند

آذربایجان غربی جزو 7 استان برتر کشور در ثبت آثار تاریخی است

پیوند آسمانی 50 زوج خانواده ارتش در ارومیه

آذربایجان غربی جزو 7 استان برتر کشور در ثبت آثار تاریخی است

پلیس تهران به شهروندان: در محدوده های شریعتی، پاسداران و دولت تردد نکنید

انتقاد وزارت آموزش و پرورش از صداوسیما

محتوای کتاب های درسی انگیزه زبان آموزان فارسی را افزایش می دهد

زیبایی های پاییز در روستای فوسک کرمان

عکس | آبگرفتگی شدید معابر عمومی در شمال

تایوانی ها به خاطر آلودگی هوا تظاهرات کردند+عکس

صوت/ چگونه مدیریت شهری محرومیت ایجاد می کند؟

شهید عسگری عاشق نثار جان خود در راه اهل بیت (ع) بود

کویرنوردان گمشده در سمنان پیدا شدند

تصویری باشکوه از یک ستاره غول پیکر

آیا افراد هنگام عصبانیت صادق هستند؟

جدیت در تکمیل گازرسانی به روستای تکله قوز

تصویری زیبا از آهوی گواتردار ایرانی

وضعیت تالاب هورالعظیم رضایت بخش است

سومین دانش آموز حادثه دیده در بردسکن نیز فوت کرد

به یاد راست قامتی کرمانشاهیان

تمامی راه های گیلان باز است

به یاد راست قامتی کرمانشاهیان

180 هزار دانش آموز گیلانی در المپیاد ورزشی شرکت می کنند

زیباییهای پاییز در روستای فوسک کرمان

تمامی راه های گیلان باز است

تمامی راه های گیلان باز است

رونمایی از مدل بروز رسانی شده میتسوبیشی L200 +تصاویر

اینفانتینو و تشویقی که هرگز تجربه نکرده بود+ تصاویر

احتمال سقوط بهمن در جاده چالوس

جاده های کردستان لغزنده است رانندگان احتیاط کنند

احتمال سقوط بهمن در جاده چالوس

اخطار سازمان هوا شناسی نسبت به سیلابی شدن مسیل ها

آبگرفتگی معابر شهری سنندج باعث کُندی حرکت وسایل نقلیه شد

سفر به سرزمین نور

از خبر خوش برای بیماران خاص تا آش کشک خاله اتم

سرنوشت مشترک دنا هیبریدی و ساینا برقی؛ فراموش شدن در انبارهای جاده مخصوص

اخطار سازمان هواشناسی نسبت به سیلابی شدن مسیل ها

جاده های کردستان لغزنده است رانندگان احتیاط کنند

آبگرفتگی معابر شهری سنندج باعث کُندی حرکت وسایل نقلیه شد

پاسخ آموزش و پرورش به خبر محرومیت از تحصیل 12000 کودک خوزستانی

هوای تهران با بارش باران پاک شد

تصویری زیبا از زتا مارافسای ؛ ستاره غول پیکر صورت فلکی

افزایش 30 درصدی تصادفات در 2 روز گذشته در تهران

7 هزار دانش آموز فارس مهارت های زندگی را می آموزند

آهوی زیبای ایرانی در سبزوار

پل معلق پایتخت افتتاح شد

ترافیک سنگین در تهران / در این محدوده ها تردد نکنید

همایش تجلیل از یاوران وقف خراسان رضوی برگزار شد

طرز تهیه چنجه ران گوسفند

202 مدرسه ابتدایی در کشور فقط یک دانش آموز دارند

700 دوچرخه هوشمند در پایتخت بهره برداری می شود

9 هزار دانش آموز مهریزی زیر پوشش طرح نماد قرار گرفتند

7 هزار دانش آموز فارس مهارت های زندگی را می آموزند

بازسازی ضریح حضرت رقیه (س) در تهران

استقبال بی نظیر دانش آموزان شهرستان جهرم از اردوی راهیان نور

در محدوده شریعتی، پاسداران و دولت تردد نکنید

معامله ای خواندنی و عجیب میان دو عراقی بر سر زائر اربعین

معامله ای خواندنی و عجیب میان دو عراقی بر سر زائر اربعین