مطالب مرتبط:
فیلم های کوتاه سینمای هنر و تجربه روی پرده
بسته تابستانی فیلم های کوتاه سینمای هنر و تجربه در کیش به روی پرده رفت
14 مهر؛ نمایش دو فیلم از سینمای «هنر و تجربه» در سینما تئاتر کانون
بسته تابستانی فیلم های کوتاه سینمای هنر و تجربه در کیش به روی پرده رفت
نمایش دو فیلم از سینمای «هنر و تجربه» در سینما تئاتر کانون
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
دوشنبه، 30 مهر 1397 ساعت 20:022018-10-22فرهنگي

نقد فیلم پاسیو، چرا فیلم پاسیو به درد سینمای هنر و تجربه نمی خورد؟


فیلم «پاسیو» برای اولین بار در جشنواره جهانی فجر به اکران در آمد و همان موقع هم از نظر بسیاری از تماشاگران و شرکت کنندگان، فیلم واجد هیچ شرایطی برای اکران در حد و اندازه یک جشنواره بین المللی نبود.

- به اکران در آمد و همان موقع هم از نظر بسیاری از تماشاگران و شرکت کنندگان، فیلم واجد هیچ شرایطی برای اکران در حد و اندازه یک جشنواره بین المللی نبود.

حال بعد از گذشت حدود 6 ماه، فیلم رنگ اکران را به چشم خود دیده و در جرگه آثار سینمای هنر و تجربه هم به اکران در آمده است، بخشی که بازهم به نظر می رسد لایق آن نیست و عوامل فیلم پاسیو بیش از حد دلشان می خواهد اثرشان خاص باشد.

در همین اول کلام باید گفت که پاسیو فیلمی ضعیف است که از فقدان محتوای درست رنج می برد و مانند وصله ای ناجور سعی دارد خودش را در بین آثار سینمای مدرن امروزی کشورمان جا دهد.

مریم بحرالعلومی ، کارگردان فیلم که اولین اثر سینمایی طولانی خود را جلوی دوربین برده، پیش از این در نقش دستیار کارگردان و یا سازنده آثاری کوتاه دست داشته و پاسیو را با بودجه شخصی خودش در سینمای مستقل ساخته است.

بودجه ای که احتمالا به خاطر محدود بودن آن روی برخی موارد ضعیف فیلم همچون نحوه فیلمبرداری و یا طراحی صحنه خرج شده و در دیگر موارد سینمایی اصلا و ابدا به کار گرفته نشده است.

با این که کارگردان خودش در مصاحبه های خبری که در زمان اکران جشنواره انجام داد، ادعا کرد فیلم پاسیو را در سینمایی قصه محور ساخته تا در آن از تنهایی آدمهای شهر شلوغ دم بزند، ولی تنها چیزی که در بطن فیلمنامه دیده نمی شود همانا یک قصه شسته رفته است.

پاسیو پر از خرده داستانک هاییست که معلوم نیست کجا شروع می شوند و کجا تمام می شوند و از آن مهم تر تکلیفش با خودش هم مشخص نیست که فیلم روایتی زنانه دارد یا مردانه؟ هرچند شاید نباید این تقسیم بندی جنسیتی را در یک فیلم اعمال کرد اما این خود فیلم است که بازهم اصرار دارد یک اثری زنانه باشد، اما در برخی مواقع کاملا ضد زن می شود.

می توان بیشتر و بیشتر درباره نقصان حاکم در این اثر نوشت اما بگذارید در ابتدا اندکی به داستان فیلم نگاهی بیندازیم، داستانی که به زور می توان آن را برای علاقمندان سینما و روایت سینمایی تعریف کرد چرا که بسیار جسته و گریخته است و این لجام گسیختگی در هیچ بخشی از فیلم هم سر و سامان نمی گیرد: هنگامی که مرتضی، پدر خانواده می میرد، دختر او (با نام مینا) و همسرش (با نام پوران و با بازی بهناز جعفری) می مانند و کلی بدهی های او که در زندگی بالا آورده است.

مرتضی هم به همکارش و هم به پسر یکی از اقوام همسرش که از قضا خواستگار دیرینه مینا هم بوده (با نام رضا) بدهکار است و تنها چیزی که از خودش باقی گذشته یک خانه نسبتا کلنگی در یکی از مناطق مرکزی تهران است که آنچنان نمیرزد.

مینا قصد دارد خانه را بفروشد و با پولش بتواند با معشوق جدید خود به استرالیا سفر کند و از اینکه پوران، زن بابایش، بی خانمان شود هم واهمه ای ندارد.

در این بین مینا دوستی دارد با نام حمیرا و هر دو در کنار خیابان برای یک شرکت تاکسی آنلاین ثبت نام خیابانی انجام می دهند.

رضا که هنوز به مینا علاقه مند است ولی دایم جواب رد از او می گیرد از شغلی که مینا برای خودش هم دست و پا کرده شاکیست.

جدا از مساله رضا و مینا، مشکلاتی هم در این بین پیرامون حمیرا و مردی متاهل به نام علی (با بازی پوریا پور سرخ) وجود دارد و رابطه پنهانی آنها دچار یک لغزش اساسی شده است.

فیلم ظاهری زنانه دارد و زرورق پیچیده شده دور خودش را با ظرافتی زنانه پیچیده اما برعکس در بطن خود کاملا هویتی مردانه می گیرد و تماشاگر باهوش با دیدن این تضاد، برای نفس کارگردان و روحیه متغیر او تاسف می خورد.

معلوم نیست این اشتباه و تعابیر خواسته یا ناخواسته از ذهن کارگردان و فیلمنامه نویس وارد فیلم شده یا نه ولی مثال هایی که می توان برای آن زد یکی دوتا نیست.

مثلا در یکی از سکانس ها، زنگ خانه پوران و دخترخوانده اش که از ابتدا تا انتهای فیلم خراب است و دو زن ساکن خانه دایم غر می زنند که چرا این زنگ خراب است.

مشکل به این سادگی اما در انتها با کمک رضا، یعنی مرد داستان فیلم فیصله پیدا می کند و اوست که زنگ خانه را می تواند درست کند! (انگار زن ها در طول این چند ماهی که فیلم گفته می شود، قادر نیستند راهی برای درست کردن این زنگ بیابند) یا در مثالی دیگر کار کردن مینا و حمیرا دایما مورد شماطت رضا قرار می گیرد و دیالوگی مثل: پول می خوای؟ بشین خونه من برات پول جور می کنم و خرجیت رو میدم.

در فیلم شنیده می شود که در نهایت هم کار زن قهرمان قصه به همین مساله ختم می شود و توگویی به خوشبختی اعلایی رسیده است.

حتی سکانس استخدام و دیالوگ های بی محتوایی که بین حمیرا و کارفرمایش رد و بدل می شود دال بر این دارد که زنان فقط برای پیدا کردن شوهر وارد محل کار می شوند و باید در گزینش استخدامی با کارفرمای خود بگو بخند کنند تا به شغل برسند و ارزش زن تا این حد در جاهایی از فیلم به تنزل کشیده می شود.

این تنزیل متاسفانه نگاهی انتقادی هم ندارد و نمی توان کلاه شرعی روی آن نهاد و مستقیما 50 درصد جامعه را نشانه گرفته و آنها را می کوباند.

فیلمساز از تکنیکی در صداگذاری بهره برده که به خودی خود مساله بدی نیست و یک نوآوری به حساب می آید، اما در همین تکنیک هم مشکلاتی که پیش تر گفته شد دیده می شود.

در برخی از سکانس ها به جای پخش نوای موسیقی (که جزو معدود عناصر خوب فیلم و ساخته مانی بیات، پسر بابک بیات است) صداهای طبیعی در پس زمینه شنیده می شود که روح خاصی به صحنه ها می بخشد.

مثلا در هنگام عصبانی شدن رضا، صداهای دعوا از کوچه می آید و یا در حین سردرگمی مینا، صداهای شدید ترافیک خیابان ها.

این همسان سازی صداهای جامعه با مشکلات بازیگرانی که ایفاگر کاراکترهای این جامعه هستند، به دل می نشیند اما بازهم با نگاهی عمیق تر در همین تکنیک خلاقانه نگاه های سنتی به زن وجود دارد.

به عنوان مثال سکانس هایی وجود دارد که شامل دو کاراکتر زن فیلم، یعنی مینا و پوران، می شود و صدای پس زمینه برنامه آشپزی تلویزیون است! انگار که زنان از نظر فیلم عجین شده اند با کار در منزل و مطبخ خانه.

بازیگران اصلی که چهره های مطرحی نیستند، برای ایفاگری نقش خودشان به مشکل برخورده اند و اصلا نتوانستند کاراکتر خود را خوب از آب در بیاورند.

در این میان حضور چند چهره نسبتا سرشناس مانند پوریا پورسرخ و شقایق فراهانی و در نهایت بهناز جعفری در نقش های فرعی نیز نتوانسته دردی را دوا کند چرا که این بازیگران هم ضعیف ترین کار خود را جلوی دوربین انجام داده اند.

فیلمنامه پراکنده و تدوین سرهم بندی شده و بازیگری ناشیانه بازیگران اصلی فیلم، همگی دست به دست هم داده تا پاسیو برخلاف خواسته کارگردانش که مشخصا دوست داشته فیلمش یک فیلم خاص با حرف هایی خاص باشد، یک فیلم بی محتوا باشد که چرخش های داستانی در آن بی معنا و شخصیت ها بی هویت هستند.

شاید بتوان گفت که این بی هویتی کاراکترهای فیلم نشات گرفته از دیالوگی که در خود فیلم ادا می شود یعنی دیالوگ: نصف مردم این شهر نمی دونن خودشون چی میخوان.

باشد.

قهرمانان داستان پاسیو (اگر بتوان نام داستان بر آن نهاد) نمی دانند چه میخواهند و از آن بدتر کارگردان و فیلمنامه نویس هم معلوم نیست چه می خواستند!
کلید واژه ها: فیلم - سینما - اکران - جشنواره - کارگردان - بین المللی - داستان - تماشاگران - مرتضی - فیلمبرداری - بودجه - زنانه - اولین - داستانک - خانواده - مصاحبه - دوربین - طولانی - امروزی - زندگی - جهانی - طراحی - درست - شروع - دختر - بازی

آخرین اخبار سرویس:
جشنواره رشد؛ رویداد غرورانگیز بین المللی در نظام تعلیم و تربیت اسلامی

پیام وزیر آموزش و پرورش به جشنواره بین المللی فیلم «رشد»

رأی منتقدان بر آینده سینماگران اثرگذار است

ویدئو / پنج فیلم پرفروش هفته - 23 آبان 97

اکران فیلم های خارجی به رونق سینما کمک می کند

سیاه پوستان از زاویه دید جیمز بالدوین در مستند «من کاکاسیاه تو نیستم»

ثبت نام 700 ناشر تاکنون در نمایشگاه کتاب فارس

تجدید دیدار خواننده جوان راک با طرفدارانش

بسیج هنرمندان سالانه از 500 برنامه هنری در کشورحمایت می کند

ملایری ها منبت ایرانی طراحی می کنند

حضور چشم گیر دانش آموزان از چهاردهمین نمایشگاه کتاب کرمانشاه

زن استرالیایی خاطرات دوازده روزگی اش را به یاد دارد!

روانشناسی شناختی در سینما با حضور فراستی

زنان داعشی در هیچ جای دنیا سوژه فیلم نشده اند

برگزیدگان مرحله اول پنجمین جشنواره موسیقی نوای خرم معرفی شدند

سینماگری که پس از سکته مغزی خانه‎نشین شد

برگزیدگان مرحله اول پنجمین جشنواره موسیقی نوای خرم معرفی شدند

حرکات نمایشی هواپیماهای چینی | ببینید

سیاست وزارت ارشاد، اجتناب از تصدی گری است

معرفی برگزیدگان مرحله اول جشنواره موسیقی «نوای خرم»

آخرین خبرها از حال و روز «کامران تفتی» بعد ار حمله قلبی

خاک زرخیز ایران در آیینه یک برج

اسامی داوران بخش روایت نو جشنواره فیلم مقاومت

تیپ گلاب آدینه و مارال فرجاد در یک مراسم /تصاویر

«خانم یایا» نیامده پُرفروش شد

طرح های نو برای کتابخوانی در مازندران

28 آذر، آخرین مهلت شرکت در جشنواره «هنر جوان»

آخرین پنجشنبه آبان نمایش ها به صحنه نمی روند

عضویت رایگان در کتابخانه های استان قزوین

ترامپ برای دومین سال متوالی به مرکز کندی نمی رود

رییس سازمان سینمایی چه کسی می شود؟

سوژه شدن «قتل های زنجیره ای»

عرضه قریب الوقوع فیلم های پرفروش در سایت کول دانلود

محمد شیری به آی فیلم می آید

دیدار معاون فرهنگی ارشاد با اهالی نشر کاشان

«رضا» به جشنواره جهانی بلفور می رود

سفالینه های دوره پیش از تاریخ در بازار تهران کشف شد

​فهرست حمایت های وزارت ارشاد از اشخاص حقوقی طی 2 سال اخیر

افتتاحیه دومین جشنواره عکس وحدت

دعوت از خواننده پرطرفدار ماکان بند به چالش «هفت در سه»

عکس منتخب نشنال جئوگرافیک | جشنواره قبیله ای

کتاب هایی که انقلاب کردند

معرفی 22 مستند بخش بین الملل جشنواره فیلم مقاومت

دفتر خاطرات حیوانات نگاهی نو به ادبیات طنز

بازیگر تئاتر در گفت وگو با فارس: دغدغه معیشت، تئاتری ها را به تکرار انداخته است

انتخاب 10 استان برای برگزاری جشنواره تئاتر فجر

خاک زرخیز ایران در آیینه یک برج

​چاپ ترجمه اولین اثر شکسپیر/پروتستانی که با پاپ مصالحه کردوکشته شد

هانیه توسلی در لباس عروس کنار مجید صالحی

همراه با فیلم های سینمایی و تلویزیونی در تعطیلات پایان هفته

تاثیر تحریم بر حضور ایران در اسکار/ ترامپ کار جهان را سخت کرده است

«کتاب باز» میزبان خبرنگار صدا و سیما می شود

فردا برگزار می شود بررسی حلقه گمشده شهرسازی اسلامی در تازه ترین نشست مهدوی

داوران بخش «روایت نو» جشنواره فیلم مقاومت تعیین شدند

حمایت دولت از برگزاری انجمن های ادبی در استان تهران

شیراز، شاید زنی است با چادر گل دار

تصاویر | گلاب آدینه و مارال فرجاد در مراسم رونمایی از پوستر «در جستجوی فریده»

تئاتر داستان عجیب شیناگاوا

ضربه سخت به مفسدین اقتصادی + فیلم

فیلم/ محک ایمان

از برگزاری جشن صد سالگی تئاتر کودک تا اجرای مشارکتی

داستان پیرمرد و وزیر

«خروس لاری» دو بازیگر دیگرش را شناخت

از معرفی داوران جشنواره ی فیلم مقاومت تا معرفی مستندهای این رویداد

توافق ایران و چین درباره تسهیل شرایط فیلمسازی

هنرمند واقعی روزی فوران می کند

میلیاردها تومان منابع وزارت فرهنگ و ارشاد میان چه مجموعه هایی توزیع شد؟

علی جلیل وند: ترامپ کار جهان را سخت کرده است

جشنواره بلفور میزبان دو سینماگر ایرانی

دعوت گلاب آدینه برای تماشای یک مستند

معرفی داوران بخش «روایت نو» جشنواره «مقاومت»

هاشم پور، حجازی فر و مهراد بازیگران «ژن خوک»

«کتاب باز» میزبان خبرنگار صدا و سیما

اجرای کُردی سالار عقیلی در سرپل ذهاب

تعطیلی تئاترها به مناسبت شهادت

دولت فرانسه به کارگردان ایرانی ویزا نداد

جزییات کمک های وزارت ارشاد به نهادهای مختلف +فهرست

هر شب با اخبار ورزش استان سمنان+ فیلم

«رضا» به جشنواره جهانی بلفور می رود

برپایی کنسرت رایگان سالار عقیلی در کرمانشاه + عکس

20 آذر آخرین فرصت حضور در بخش سرود جشنواره قرآن است

علاقه مندان رایگان عضو کتابخانه های عمومی ابرکوه شوند

کبوترانه در آتش از محمدیه به شیراز می رود

سکانس هایی از فیلم خوابگاه دختران

کتاب سوادآموزی در فضای رسانه ای رونمایی شد

نامی که از شعر سهراب سپهری وام گرفته شده

فیلم ایرانی که برای اولین بار به زنان داعشی پرداخته است

کارگردان «زنانی با گوشواره های باروتی»: قرار بود شخصیت اول «زنانی با گوشواره های باروتی» مرد باشد

سرانه مطالعه در کشور 18 دقیقه و 27 ثانیه است

گشت خبری در استان سمنان + فیلم

اولین کتاب تحلیلی آثارادبی بیژن نجدی در لاهیجان رونمایی شد

هنرمندان 16 استان به جشنواره فرهنگ اقوام گنبدکاووس می آیند

بازیگر سینما پیگیر شکایت از علی دایی است

دو قلوهای خانم بازیگر ایرانی +عکس

مجموعه خبر شبانگاهی 20و 45 دقیقه سه شنبه 97/8/22

نمایش دو ساز قدیمی در «سازخانه»

​«انجمن صنفی تماشاخانه های ایران» میزبان جشنواره فجر نخواهد شد

کتاب گنجینه تفکر و اندیشه انقلاب اسلامی است

​پیام وزیر آموزش و پرورش به جشنواره بین المللی فیلم «رشد»

آنجا که حروف به سماع درآمده اند

نقد فیلم پاسیو، چرا فیلم پاسیو به درد سینمای هنر و تجربه نمی خورد؟

نقد فیلم پاسیو، چرا فیلم پاسیو به درد سینمای هنر و تجربه نمی خورد؟