مطالب مرتبط:
واکنش روحانی به درخواست مسئولان آمریکایی برای مذاکره با مقامات ایرانی
واکنش روحانی به درخواست های مکرر ترامپ برای دیدار با مقامات ایرانی
واکنش روحانی به شرط فراکسیون امید برای حمایت/پیشنهاد روحانی سرشناس درباره تغییر امام جمعه های جنجالی/درخواست تازه کارگزارانی ها از روحانی/روز شلوغ احمدی نژاد در توییتر! / تکذیب بازداشت دختر وزیر سابق
واکنش معاون روحانی به شایعه خدمات جنسی به مردان عراقی در مشهد/ افزایش 38 درصدی ورود گردشگران خارجی
واکنش وکیلی به درخواست استعفای روحانی: احمدی نژاد باید اعدام می شد!
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
پنجشنبه، 26 مهر 1397 ساعت 21:122018-10-18سياسي

واکنش پسربچه عراقی به درخواست یک روحانی ایرانی


حوزه/ نوبت او شده بود هر چه منتظر ماندم حرکتی نکرد، لبخند بر صورتش ماسیده بود، سر به زیر انداخته بود و کاری نمی کرد.

گمان کردم ناراحت شده، با حرکات صورت دلیلش را پرسیدم سرش را بالا آورد و با اقتدار و هیبت چشم در چشمان من دوخت و گفت: - لا، لا لعب.

نمی خواست .

به گزارش سایت قطره و به نقل ازخبرگزاری حوزه ، رضا کشمیری در قالب کتاب پا به پای قافله عشق سفرنامه زیارت اربعین خود را به رشته تحریر درآورده که در شماره های مختلف تقدیم حضور علاقه مندان می گردد.

- ادامه قسمت قبل 8)- ساعت 10 صبح با یک ماشین ون به سمت کاظمین حرکت کردیم.

صندلی های ماشین 14 تا بود و ما 17 نفر، قرار شد باریک اندام ها و چوب کبریتی ها کنار هم بنشینند تا 4 نفری روی 3 صندلی جای گیرند.

راننده قد و بالای مرا نگاهی کرد گفت: شیخنا نحیف، ضعیف.

و با دست نشان داد که من به خاطر لاغری و ایضاَ به خاطر لباس روحانیت باید جلو کنار راننده بنشینم، به ناچار با مهدی و علی جلو نشستم.

راه های اصلی بسته بود، راننده ماشین را از بین باغ ها و نخلستان ها به سوی بغداد می برد.

بعضی جاها جاده خیلی باریک بود، چشمم به جاده بود، نگاهی به ابرو های پرپشت و کلفت مهدی کردم.

پیش خودم گفتم: خدا کنه مهدی توی این جاده باریک نزنه به سرش و بخواد راننده را قلقلک کنه که خیلی خطرناک میشه! ناگهان مهدی ناخنش را محکم فرو کرد به پهلویم و گفت: ها؟ به پرستو گلت زنگ زدی؟! ها؟ دلت تنگ شده ها؟! به زور دستش را پهلویم جدا کردم و گفتم: باشه مهدی زنگ می زنم خونه! تو جوش نزن.

راستی زبونت به سر دماغت رسید یا نه؟! بلافاصله گفت: هنووو زوووده! وقتی به بغداد رسیدیم راه اصلی که بسیار نزدیک به کاظمین بود را بسته بودند، راننده مجبور شد کل بغداد را دور بزند و از مسیری دیگر برود همین دور زدن ها یک ساعت طول کشید.

نزدیک غروب به کاظمین رسیدیم.

در مسجدی که یکی از دوستان عراقی آقا محمد علی از خادمان آن بود اتراق کردیم ، داخل و بیرون مسجد که سقف داشت پر از جمعیت بود و جای خالی نبود؛ ولی یک اتاق که بیشتر شبیه انباری بود را به ما مردها دادند و خانم ها را به خانه ای در نزدیکی مسجد بردند.

وسایل انبار شده در اتاق شامل پتو های کهنه و پاره، نیمکت های موکب ها و بالش های رنگ و رورفته ای می شد که پر از خاک شده بود.

معلوم بود که یک سال تمام، شاید هم بیشتر دست نخورده اند.

بعد از اقامه نماز جماعت سفره یکبار مصرف انداختند، شام کشمش پلو با طعم دارچین بود، بوی دارچین تفت داده شده در روغن حیوانی مرا کشاند به خانه بی بی، وقتی بساط شیرینی پزان راه می انداختند.

وقتی که انواع بو ها ، بوی عطر میخک ، هل ، دارچین و روغن گوسفند با هم مخلوط می شد.

انواع شیرینی هایی که توسط مهدی ، من و دیگر بچه ها ناخونک زده می شد.

بعد از شام یکی یکی داخل اتاق شدیم و برای خودمان جایی برای خواب آماده کردیم.

هوا تاریک بود، خادم مسجد گفت : چراغ را روشن نکنید که فعلاً کسی به این اتاق نیاید.

هر بار که از در خارج می شدیم یکی از داخل در را قفل می کرد.

در تاریکی با نور چراغ قوه موبایل پتویی پیدا کردم.

همین که به آن دست زدم گرد و خاک غلیظی به صورتم خورد ، رفتم سراغ پتویی دیگر باز هم خاکش به هوا برخاست.

در آن تاریکی ذرّات گرد و خاک در نور چراغ قوّه موبایل می درخشید و تاب می خورد و رقصان به بالا می رفت.

با همین پتوهای پر از خاک جایی در کنار بقیه آماده کردم و بعد همه با هم به سمت حرم حرکت کردیم.

صحن حرم امامین کاظمین علیهما السلام بسیار بزرگتر از صحن حرم حضرت علی علیه السلام بود و به خاطر همین خلوت به نظر می رسید.

مهدی به همراه برادرش روبروی ضریح نشسته بود و به دوگنبد کنار هم چشم دوخته بود.

مهدی بیکار که می شد، سرش را می خاراند و یا تقلّا می کرد که زبانش را به سر دماغش برساند! من کمی دیرتر از بقیّه از حرم حرکت کردم و ساعت 9 به مسجد رسیدم، هنوز غیر از ما 12 نفر کسی در آن اتاق نبود، پتویی که زیر پایم انداخته بودم، پنبه هایش تکه تکه شده بود، پنبه ها مثل قلوه سنگ هایی بودند که زیر کمر با حرکات ناموزونی می چرخیدند و پهلوها را ماساژ می دادند، به ناچار یک پتوی دیگر هم روی آن انداختم اما باز هم ماساژ به راه بود! تازه به خواب رفته بودم که با صدای برادران عراقی بیدار شدم، اتاق لو رفته بود.

افرادی در تاریکی می آمدند و به دنبال جای خواب می گشتند! چشمانم گرم شده بود که یک عراقی صدایم کرد و با حرکات دست به من فهماند که کمی جابجا شوم تا کنارم بخوابد، در دلم گفتم: بی انصاف تازه داشتم خواب می رفتم.

برادر عراقی جایی برای خودش درست کرد اما بعد از مدتی بلند شد رفت و من دیگر از خستگی زیاد به خواب رفته بودم.

ناگهان با یک ضربه سنگین به شکمم از خواب پریدم، یک برادر عراقی عظیم الجثه کنارم خواب بود.

شکم گنده اش از زیرپیراهنی بیرون زده بود، موهای درشت و بلند شکمش را خاراند.

صدای خس خس سینه اش با بوی سیگار تنش قاطی شده بود.

دهانم تلخ شد، این چند روز از بس بوی انواع سیگارهای خارجی را چشیده بودم، ته حلقم تلخ مزه شده بود.

فقط با شیرینی، موقتاً تلخی اش می رفت.

نزدیک بود با دستان سنگینش یکبار دیگر مرا مورد لطف قرار دهد! که با یک چرخش جا خالی دادم.

نگاهی به ساعت موبایلم انداختم ساعت 3 نیمه شب بود، برادر عراقی تقریباَ تمام جای مرا گرفته بود به ناچار بلند شدم و به سمت حرم مطهر به راه افتادم ، هوا سرد بود و من فقط یک دشداشه و عبا به تن داشتم.

یک زیارت تاریخی ، همراه با لرزش بدن و قلب انجام دادم.

بعد از نماز صبح مهدی را کنار برادرش محمد دیدم، محمد تند تند دعا می خواند و مهدی دست زیر چانه اش، به فکر فرو رفته بود.

از وقتی فهمیده بودم که بابا بزرگی مهدی یک خواب عجیب در مورد مهدی دیده است، همیشه جور دیگری برای شفای مهدی دعا می کردم.

عصاره خواب این بود که مهدی یک روزی طلبه می شود.

به روال عادی اش امکان پذیر نبود، مهدی حتی شمردن را هنوز بلد نبود.

چقدر با او تمرین می کردم که بتواند تا عدد 10 بشمارد، اما او هر بار به ترتیب جدیدی قاطی می شمرد: 1 2 5 9 3 7 .

.

قرار ما ساعت 8 صبح بود تا به سمت منطقه الدوره در نزدیکی شهر مسیّب برویم و از آنجا مسیر 55 کیلومتری تا کربلا را پیاده طی کنیم.

قبل از سفر به عراق برنامه این بود که یک روز هم به سامرّا برویم اما با تحقیقاتی که شب گذشته در مسجد کاشف الغطاء نجف انجام داده بودیم، تصمیم بر آن شد که سامرّا نرویم به دلیل اینکه شنیده بودیم امسال از 22 کیلومتری سامرا راه بسته است و باید پیاده رفت.

بدون هیچ موکب و محل استراحتی و ما 5 خانم همراهمان بود که توانایی این مسیر را نداشتند.

چاره ای نبود از کاظمین یک ماشین ون 14 نفره دیگر گرفتیم و 17 نفره به سمت کربلا حرکت کردیم.

9)- ماشین در جاده باریکی کنار یکی از شاخه های رود فرات حرکت می کرد، سبزه ها و نیزارهای بلندی کنار جاده دیده می شد که در بین آنها روستاهایی بود و در میان آنها موکب هایی به چشم می خورد.

به هر موکبی که می رسیدیم جوانانی جلوی ماشین را می گرفتند و التماس می کردند که برای استراحت و صبحانه به موکب آنها برویم.

راننده یکی یکی ردّ می کرد و می گفت: موکب کثیر و موکب زین قریب، کبابات و مشویات قریب!.

راننده فکر خودش بود و موکب هایی که کباب و جوجه می دادند را می شناخت و می خواست در آنها توقف کند.

ماشین سر یک پیچ به دو جوان خوشرو رسید که چوب کلفت و بلندی در دست داشتند و شال مشکی به دور کمر بسته بودند و در کمین شکار زائرین برای موکب خود بودند.

با چوب هایشان ضربدری جلوی ماشین را گرفتند، راننده جرأت نکرد روی آنها را زمین بیاندازد! به ناچار کنار جاده پارک کرد و پیاده شدیم.

صبحانه تخم مرغ پخته با پنیر کوچک مثلثی بود.

مهدی تخم مرغی را داخل مشت استخوانی اش گرفت و با انگشت شصت فشار داد، از همان فشار هایی که دور از چشم خروس به پرستوی گلش، مرغ بی نوا می آورد تا تخم کند.

فکر کنم تخم مرغ ترک داشت که له شد و صدای عَقّ عَقّ مهدی در آمد.

آقا مرتضی پسر عمه مهدی که طلبه خوش ذوقی است و سابقه کارهای تبلیغی خوبی داشت با صاحب موکب صحبت می کرد، بعد از مدتی جمله ای عربی اما با لهجه ایرانی از بلندگوها پخش شد: حبّ الحسین یجمعنا.

آقا مرتضی بود که این جمله را هی تکرار می کرد و بقیه سینه می زدند اما جمله دیگری بلد نبود.

از چهره راننده انتظار می بارید، به بی بی گفتم: این راننده بنده خدا خیلی نجیبه حرفی نمی زنه ، منتظر است، برویم زود سوار ماشین شویم.

دست بی بی را گرفتم تا سوار ماشین شود، بقیه هم کم کم سوار شدند.

ماشین ون سفید، نرم و آرام از جا کنده شد و حرکت کرد، در ماشین مشغول خواندن زیارت عاشورا بودم که تابلوی 55 کیلومتر به کربلا مرا به خود آورد.

آقا محمدعلی به راننده گفت :در جایی که پل است نگه دارد.

کنار رود فرات پیاده شدیم، اطراف رود پر از نیزارها و سبزه های بلند بود.

صدای جریس جریس جوجه از لا به لای نیزار در بین صدای ویژ ویژ ماشین ها، برجسته و تیز به گوش می رسید.

فرکانس صدای جوجه ها بالا بود و با دامنه ی بلند، که پرده ی ضخیم فرکانس های کوتاه را می درید و پیش می آمد.

از پل باریک، بلند و خاکی عبور کردیم و به جمعیت عاشقان پیاده پیوستیم.

خودم را در میان آب زلال رودخانه عظیم حسینی انداختم، قلبم با برخورد به سطح شفاف و درخشنده این آب صیقل می خورد و پاهایم را به حرکت در می آورد.

یک ساعت مانده بود به اذان ظهر؛ تیغه آفتاب، تیزی گرمای خود را به فرق سرم می کوبید .

فقط صدای راه رفتن به گوش می رسید، صدای کفش های مختلف ، صدای خش خش برخورد کف دمپایی با سنگ ریزه ها ، صدای تق تق برخورد عصا به آسفالت، گاهی صدای عصای چوبی و گاهی صدای عصای آلمینیومی، صدای تلق تلوق گاری های مسافربر، صدای حرکت چرخ های کوچک کالسکه که شن ریزه ها را می شکافت و به جلو می رفت، صدای چرخ بزرگ ولیچر که خاک را نرم نرم پاره می کرد و راکب معلولش را قدم به قدم به محبوب نزدیک می کرد.

البته بعضی بدون صدا راه می رفتند، پوست کف پا که صدا ندارد.

نزدیک اذان ظهر بود با همراهیان قرار گذاشتیم عمود 950 منتظر همدیگر باشیم، هنوز نیم ساعت نگذشته بود که پسر بچه ای حدود 6 ساله دیدم که نانی نازک و داغ در دستش دارد و با عجله به سمت من می آید، بخار نان رقص کنان به هوا می رفت و پسرک نان را هی دست به دست می کرد تا داغی نان پوست نازک دستش را نسوزاند.

به من که رسید با گفتن هلابیک هلابیک نان را به دست من داد، نان داغ بود، دستم سوخت، به ناچار نان را روی عبایم گذاشتم و دستی به سر پسرک کشیدم.

نمی دانستم چه نانی است! سفید و نازک، خیلی نازک، به دنبال پسرک رفتم.

رفت پیش یک خانم که روی زمین نشسته بود و یک پایش را دراز کرده بود و پای دیگرش جمع شده، همه اش زیر چادر زیر آفتاب داغ ، یک خانم با چهره ای نقاب زده بود که فقط چشمانش در نور آفتاب برق می زد ، مادر یا مادربزرگ این بچه بود نمی دانم! اما وجناتش به مادربزرگ می خورد.

هیچ بساطی نداشت جز یک در قابلمه مسی بزرگ که قطرش تقریبا یک متر بود و یک کپسول گاز کوچک که شلنگی به آن وصل بود و به زیر در قابلمه می رسید و یک شعله بزرگ گاز هم در زیر در قابلمه روشن بود.

دقایقی ماندم تا از کارش سر در بیاورم.

آرد برنج را در ظرفی یکبار مصرف خمیر می کرد و بسیار آبکی روی در قابلمه می ریخت و با دست صاف می کرد، نمی دانم چطور خمیر به سطح زیرین نمی چسبید!؟ و چطور دستان مادربزرگ نمی سوخت!؟ مادربزرگ بسیار راحت نان برنج را جدا می کرد و به پسرک می داد و او نان را به دست زائرین می رساند.

کمی با پسرک احوال پرسی و خوش وبش کردم.

اسمش علی بود هنوز مدرسه نمی رفت، چشمانی درشت و ابروانی کشیده و پرپشت داشت، لبخند زیبا و ملیحی صورت گرد او را تزیین کرده بود.

خواستم دلش را شاد کنم، روبرویش نشستم و دو دستش را گرفتم.

پوست دستش سفید اما از چرک، ارده ای رنگ شده بود.

گفتم: بازی کبابی، بازی کبابی بلدی؟! نون بیار کباب ببر! نفهمید چه می گویم.

دستان کوچک و زبرش را روی کف دستانم گذاشتم و بازی را شروع کردم.

ابتدا دستش را کنار نکشید و من ضربه ملایمی به روی دستش زدم اما زود یاد گرفت و دوباره بازی کردیم.

یک نگاه به عمامه من و یک نگاه به دستانم کرد، تعجب همراه لبخندش او را شیرین تر کرده بود.

فکر کنم تا حالا یک روحانی از نزدیک ندیده بود، تا چه رسد به اینکه با یک روحانی هم بازی شده باشد.

در مسیر کاظمین به کربلا ایرانی ها خیلی کمتر هستند و خیلی به ندرت طلبه پیدا می شود.

طفلک حق داشت تعجب کند.

نوبت او شده بود هر چه منتظر ماندم حرکتی نکرد، لبخند بر صورتش ماسیده بود، سر به زیر انداخته بود و کاری نمی کرد.

گمان کردم ناراحت شده، با حرکات صورت دلیلش را پرسیدم سرش را بالا آورد و با اقتدار و هیبت چشم در چشمان من دوخت و گفت: لا، لا لعب.

نمی خواست بازی کند.

گفتم: بازی کن، لعب زین ، خوش! گفت: من روی دست شما ضربه نمی زنم! گفتم: بازی است اشکال ندارد من روی دست شما زدم حالا نوبت شماست اگر می توانی بزن! لبخندش دیگر تمام شده بود با حالت جدی گفت: انت زائر ، زائرالحسین علیه السلام.

نام حسین دستانم را شل کرد و مثل پتکی که به طبل تو خالی می خورد قلب خالی از عشق مرا لرزاند.

زبانم قفل شده بود.

بغض سنگینی گلویم را فشار می داد، دیگر نمی توانستم کلمات عربی را در دهانم بچرخانم و فارسی و عربی را بلغور کنم تا مرادم را برسانم.

فقط دستی به سرش کشیدم و دیگر هیچ نگفتم راه خودم را گرفتم و رفتم و رفتم و رفتم.

به عظمت محبت و عشق این کودک به امام حسین علیه السلام فکر می کردم، سر به زیر انداخته بودم.

ناگهان مهدی از پشت سر فریاد زد: دایی رضا دایی رضا هووی دلت برای پرستو گلت تنگ شده ها؟ ها!؟ از جا پریدم، اول جوابی ندادم، از پشت سر یک ویشگول محکم از پهلویم گرفت و دوباره گفت: هااا؟ دایی رضا دلت برای پرستو گلت تنگ شده، ها؟ زنگ زدی؟ بگو من حموم نازی رفتم بگو باش باشه! حیف که با لباس روحانی و عمامه بودم مگر نه یک تلافی درست و حسابی می کردم اما چکار کنم که این لباس دست و بالم را بسته بود.

سوزش شدیدی در پهلویم پیچید، انگشتان مهدی به همراه ناخن های بلندش با زور بازوی زیادی که داشت هر بافتی را مصدوم می کرد، تا چه رسد به بافت ماهیچه ای ضعیف من! دست مهدی را گرفتم و فشار دادم ، گفتم: مهدی آهسته تر زشته چرا پنجرو (ویشگول) می کنی؟ دردم گرفت.

بابا که کنار مهدی بود با لبخند گفت: ما شا الله مهدی، مهدی بشم! دیگه وقتشه! وقتشه یه پرستو گلی برای خودت پیدا کنیم! مهدی لبی برگرداند و چشمانش را ریز کرد و گفت: هنووو زوده! گفتم: مهدی دیگه 30 سالته ، زبونت هم که به سر دماغت می رسه! دیگه وقتشه دوماد شی! مکثی کرد و دوباره گفت: هنووو زوووده! بعد انگار یک کشف علمی کرده باشد گفت: ماه محرم و صفره عزاداریه زشته! دستی به شانه اش زدم و جدی گفتم: باشه دو هفته دیگه ماه صفر هم تموم میشه، یک دختر عراقی خوبی برات همین جا پیدا می کنیم! مهدی وقتی جواب کم می آورد، دستان قوی اش به حرکت در می آمد.

با انگشت قهوه ای و درازش شروع به قلقلک کرد و گفت: هنوووو زووووده! ماجرای هنوز زوده یک دیالوگ شناخته شده از مهدی در تمام فامیل بود.

هر کسی به شوخی یا جدی در مورد ازدواج با مهدی حرف می زد، بعد از بهانه هایی مثل: حالا شهادته ، ماه محرمه زشته، ماه صفره ، فاطمیه است.

با بردن دست به زیر بغل طرف مقابل برای قلقلک می گفت: هنوز زوده، هنووووو زووووده! همین چند ماه پیش بطور جدی به فکر پیدا کردن یک گزینه مناسب برای مهدی بودند، مهدی را پیش یک دکتر روان شناس اسلامی بردند.

دکتر که روحانی هم بود بعد از یک ساعت کلنجار رفتن با مهدی، گفته بود: من هر چی میگم، مهدی آقا میگه هنوز زوده! نمی گذاره در مورد زن گرفتن و ازدواج حرف بزنم فقط میگه هنوز زوده.

بیچاره حاج آقا داشت دیوانه می شد، قدرت روحی و روانی مهدی، دکتر روان شناس را هم به زانو در آورده بود.

ادامه دارد .

- سفرنامه اربعین هرشب رأس ساعت 21 از خبرگزاری حوزه منتشر خواهد شد
کلید واژه ها: راننده - مهدی - کاظمین - دارچین - بغداد - ماشین - روحانی - جاده - مسجد - لباس روحانیت - زیارت اربعین - خبرگزاری - بسته - صورت - ساعت - روغن - اتاق - خانه - روحانیت - پسربچه - شیرینی - خطرناک - اربعین - ایرانی - جمعیت - لبخند - وسایل - اندام - انواع - لاغری

آخرین اخبار سرویس:
رییس کمیسیون اقتصادی مجلس: 50 میلیون نفر در سهام عدالت ثبت نام کرده اند

امنیت و آسایش جامعه مدیون حضور ایثارگران انقلاب اسلامی است

پیام تسلیت رهبر انقلاب به مناسبت درگذشت حاج محمدرضا اعتمادیان

کلانتری: نمی توانم از عملکرد محیط زیست دفاع کنم | محیط زیست بعد از انقلاب قربانی شد

دومین روز «کاروان قرآنی انقلاب» در پالایشگاه شازند سپری شد

اگر نگاه مردم از یک حکومت برگردد، می توانند آن را تغییر دهند

افق گشایی نسبت به آینده کشور یک ضرورت جدی است

درخواست فرمانده ناجا برای افزایش بودجه نیروی انتظامی

رسیدن به دانشگاه جامعه محور از مهمترین اهداف ماست

پیام رهبر انقلاب برای درگذشت حاج محمدرضا اعتمادیان

صدور کیفر خواست برای یک مقام دولتی به دلیل اظهار نظر درباره حصر

ارسال لایحه مشارکت بخش عمومی- خصوصی به مجلس شورای اسلامی

مجلس تدوین قوانینی برای اسلامی سازی اقتصاد را در دستور کار دارد

دیدار فرمانده کل ارتش با خانواده دوشهید ارامنه

کواکبیان:ایران اقدام علیه خودش رابرنمی تابد/مقابله به مثل می کنیم

توضیح وزارت بهداشت درباره محکومیت «حسین دهباشی»

نماینده نهبندان: تعرفه گرمسیری برای شهرستان نهبندان در نظر گرفته شود

اعلام برنامه های جشنواره ی «رویش» دانشجویی

موسوی لارگانی: استمهال وام کشاورزان اجرایی نمی شود

ترکیب شورای عالی مدیریت بحران تعیین شد

پژمانفر: نان و غذای مردم روی هواست

شهردار اصفهان 4100 میلیاردی سال 98 را به شورا تقدیم کرد / افزایش 42 درصدی بودجه عمرانی شهرداری اصفهان در سال 98

واعظی: افتخار دولت این است که چیزی را از مردم پنهان نمی کند

انتقادات تند وزیر راه از فساد گسترده مالی در وزارت راه و شهرسازی

چهل قلم در چهل سالگی انقلاب در یزد+ تصاویر

بسته درخواست های مردمی

کلانتری: نمی توانم از عملکرد محیط زیست دفاع کنم | فقط محیط زیست بعد از انقلاب قربانی شد

مطهری خبر داد: افزایش احتمال تصویب CFT و پالرمو در مجمع تشخیص

«حمیرا ریگی» سفیر ایران در برونیی شد

حضرت آیت الله مکارم شیرازی: وام های قرض الحسنه خلاف شرع و حرام است

پیام تسلیت رهبر انقلاب در پی درگذشت حاج محمّدرضا اعتمادیان

آیت الله العظمی وحید خراسانی: با معلولین مانند اولاد خود رفتار کنید

لغو پروازهای ماهان ایر به آلمان اقدامی شتابزده و غیرقابل توجیه است

رونمایی از 40 محصول صنعتی

شناسایی پیکر مطهر شهید احمدی، 30 سال پس از شهادت

افتتاح سایت نمایشگاههای بین المللی استان تا 8 ماه دیگر

آغاز مرمت کوله شرقی پل تاریخی کشکان

مروری بر کارنامه حرفه ای سلطانی فر در معاونت مطبوعاتی

اعلام برنامه های جشنواره ی «رویش» دانشجویی

نماینده نهبندان: تعرفه گرمسیری برای شهرستان نهبندان در نظر گرفته شود

«حمیرا ریگی» سفیر ایران در برونیی شد

خدمت به معلولین از افضل قربات است / با معلولین مانند اولاد خود رفتار کنید

حصر باقی است و پوسته آن نیز نشکسته

فولادگر: 85 درصد کشت برنج در اصفهان کاهش یافته است

بازیگران زن در کنار هواپیمای جنگی +عکس

از پوستر کنگره مشاهیر کُرد رونمایی شد

همرزمان شهدای یمنی بر ادامه مقاومت و راه شهدا تأکید کردند

حجاب، خاری به چشم دشمن

موسوی لارگانی: استمهال وام کشاورزان اجرایی نمی شود

روایت حذف موسی خیابانی از کمیته استقبال از امام در بهمن ماه 57

پژمانفر: نان و غذای مردم روی هواست

پیام تسلیت رهبر معظم انقلاب در پی درگذشت حاج محمدرضا اعتمادیان

آیت الله علوی گرگانی: مشکلات مردم ما را خجالت زده می کند/ مجلسیان به نظرات مراجع تقلید و رهبری توجه کنند

280 میلیاردریال اعتبار اشتغالزایی درگناوه جذب شد

ایران می تواند بسیاری منافع خود را در یونسکو پیگری کند

تشکیل کمیته مقابله با گرانفروشی در دادستانی تهران

خودکفایی در تولید گندم از دستاوردهای انقلاب در کشاورزی است

کتابخانه ها جوابگوی سلایق مختلف جامعه باشند

واکنش سخنگوی شورای شهر به یک نقل قول اشتباه

محمد علی جناح سنبل مبارزه عقلانی و مذهبی مسلمانان است

ساخت دارو با نام معصومان خیانت به اهل بیت و اسلام است

آیت الله مکارم شیرازی: دولت در شرایط فعلی نمی تواند پاسخگوی همه نیازها باشد

صدور کیفر خواست برای یک مقام دولتی به دلیل اظهار نظر درباره حصر

پایان جلسه نوبت بعد از ظهر مجلس

رکورد ثبت نام در آزمون سراسری قرآن و عترت سمنان شکست

برگزاری 40 محفل انس با قرآن در چهلمین سال پیروزی انقلاب در آذربایجان شرقی

کواکبیان: جمهوری اسلامی در مقابل نشست ورشو مقابله به مثل کند

استخدام فروشنده حضوری(ویزیتور) در گروه غذایی لئونارد/ تهران

باهنر: رییسی، قوی ترین گزینه برای ریاست قوه قضاییه است/ شنبه آینده نتیجه پالرمو روشن می شود

مطهری: احتمال تصویب لوایح CFT و پالرمو در مجمع قوت گرفته است/ اسنادی درباره شکنجه اسماعیل بخشی به نمایندگان ارائه نشد

تصویر آقای بازیگر و کودک اخمو/ عکس

دادستان تهران: «حصر» باقی است

کشاورزان در مورد استمهال وام ها اسیر رفتارهای سلیقه ای شده اند

رخدادِ بزرگ تاریخ ایران، واقعه ولایت عهدی امام رضا(ع) است

کواکبیان در تذکر شفاهی: ایران مقابل نشست ورشو مقابله به مثل کند/ عدم سازگاری نحوه برخورد آمریکا با ادعای حقوق بشری

«حمیرا ریگی» سفیر ایران در برونیی شد

با رای نمایندگان شورای عالی مدیریت بحران تشکیل می شود

پیام تسلیت رهبر انقلاب در پی درگذشت حاج محمّدرضا اعتمادیان

رییس کل دادگستری استان آذربایجان شرقی از دادگستری شهرستان مراغه بازدید کرد

انتشار جزییاتی از نامه تعدادی وزرا به رهبر انقلاب

فولادگر: 85 درصد کشت برنج در اصفهان کاهش یافته است

یک نماینده مجلس: باید وظایف شوراهای شهر و روستا را درست تعریف کنیم

نماینده قصرشیرین: به وضعیت زلزله زدگان کرمانشاه توجه شود

کمالی پور در تذکر شفاهی: چه کسی می خواهد با تک تازی بانک ها مقابله کند؟

با اعلام پزشکیان نشست نوبت عصر امروز خانه ملت پایان یافت/جلسه بعدی؛ 8 بهمن

در صحن علنی مجلس لاریجانی از عدم همکاری برخی کمیسیون ها برای دائمی کردن قوانین آزمایشی انتقاد کرد

دیدار با «مهدی بنکدار»؛ روحانی اهل فناوری مخترعی که امام جماعت محله است

آیین عزاداری شهادت حضرت زهرا در بیت مرحوم آیت الله بروجردی

در فرهنگسرای شفق مراسم گرامیداشت چهل سال اقتدار ارتش برگزار می شود

رهبر انقلاب درگذشت «حاج محمدرضا اعتمادیان» را تسلیت گفتند

برگزاری همایش طلایه داران فاطمی در یاسوج

دارالقرآن جمعیت هلال احمر لرستان افتتاح شد

پایان جلسه نوبت بعد از ظهر مجلس

طیار: رییس جمهور دستور ساخت دانشکده علوم پزشکی گنبدکاووس را صادر کند

مخالفان افزایش سن ازدواج کودکان چه می گویند؟

توضیح مدیرعامل برج میلاد درباره شنیدن صداهای وحشتناک از برج

وزارت خارجه: مستندات جانبازی حسین فریدون موجود است

نمایندگی یونسکو در یزد فرصت برای ترویج فرهنگ مدارا است

فواد صادقی: 22 خرداد 88، ماموران با عنوان پستچی آمدند

تصویری که بهاره رهنما از جای پای دزد خانه اش منتشر کرد

واکنش پسربچه عراقی به درخواست یک روحانی ایرانی

واکنش پسربچه عراقی به درخواست یک روحانی ایرانی