مطالب مرتبط:
عارف هیچگاه گزینه اصلاح طلبان نبوده و نخواهد بود (گفت وگو با عباس عبدی فعال سیاسی)
عباس عبدی: عارف هیچگاه حتی در سال 92، گزینه اصلاح طلبان نبوده و در آینده هم بعید است چنین اتقافی رخ دهد
عباس عبدی: عارف هیچگاه حتی در سال 92، گزینه اصلاح طلبان نبوده و در آینده هم بعید است چنین اتقافی رخ دهد
جزییاتی از جلسه تعدادی از اصلاح طلبان با عارف
عارف: انتظار اصلاح طلبان از روحانی بیش از عملکرد فعلی وی بود/ وزرای دولت احساس مسئولیت مشترک نسبت به رفتار یکدیگر ندارند
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
پنجشنبه، 26 مهر 1397 ساعت 10:352018-10-18سياسي

عارف هیچگاه گزینه اصلاح طلبان نبوده و نخواهد بود


عباس عبدی تحلیل گر عضو جناح اصلاح طلبان معتقد است محمدرضا عارف هیچگاه گزینه اصلاح طلبان برای ریاست جمهوری نبوده و در آینده هم بعید است که چنین اتفاقی بیفتد - شعارسال:"عباس عبدی تحلیل گر عضو جناح اصلاح طلبان معتقد است محمدرضا عارف هیچگاه گزینه اصلاح طلبان برای ریاست جمهوری نبوده و در آینده هم بعید است که چنین اتفاقی بیفتد.

عباس عبدی از تحلیل گران مطرح اصلاح طلبان است که سالهاست در حوزه سیاست می نویسد و می گوید و فعالیت می کند.

او اخیراً در مطلبی اصلاح طلبان و ایضاً اصولگرایان را در وضعیت شرایط سیاسی فعلی کشور در وضعیت "آچمز" توصیف کرده بود.

با توجه به حضور او در جرگه ی اصلاح طلبان، قاعدتاً سخن و داوری او درباره ی این گروه مسموع تر است تا قضاوتش درباره دیگران.

به همین بهانه با او درباره اصلاح طلبان، دولت حجت الاسلام روحانی و به طور کلی وضعیت سیاسی اجتماعی کشور به گفتگو نشستیم.

با این حال در بخشی از این گفتگو به دلیل اشاره ی آقای عبدی به موضوع FATF بحث کوتاهی نیز درباره برجام و FATF هم شکل گرفت که بنا شد بحث مفصل تر در این باره به آینده موکول و گفتگو درباره موضوع مشخص مصاحبه ادامه پیدا کند.

آنچه در ذیل می خوانید مشروح گفتگوی تسنیم با عباس عبدی است: به نام خدا و تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادید، اخیراً مطلبی نوشته بودید مبنی بر اینکه نه اصلاح طلبان و نه اصولگرایان، هیچکدام گزینه های فعالی در وضعیت سیاسی حال حاضر کشور در اختیار ندارند و به نوعی آچمز هستند.

به نظر می رسد این مطلب با مواضع قبلی شما کمی تفاوت دارد.

نظر شما قبلاً این بود که دولت آقای روحانی کارکرد مثبتی دارد و یکی از گزینه های فعال اصلاح طلبان، همین دفاع از دولت و هم پیمانی با اوست.

اما به نظر می رسد موضع اصلاح طلبان نسبت به دولت آقای روحانی با شیب تندی در حال تغییر است و ادبیات آنها درباره دولت به یک ادبیات تقریباً تمام انتقادی تبدیل شده است.

آیا این مسئله ناشی از این است که حمایت از این دولت آن هم با یک کارنامه غیرقابل دفاع، در فضای اجتماعی هزینه های سنگینی برای اصلاح طلبان دارد؟ عبدی: به نظر من مواضع اصلاح طلبان خیلی تفاوت نکرده است.

در گذشته هم امکان این نقد بوده و اگر کسی نقدی داشته مطرح می کرده است.

اما مشکل این است که بعد از انتخابات سال گذشته توقعات و انتظاراتی پیش آمد که به آنها پاسخ داده نشد یا فکر می کردند باید بهتر از این پاسخ داده می شد.

بنابراین باید به طور طبیعی نسبت به این ضعف ها انتقاد می کنند.

البته شاید اگر این شکاف ها بیشتر شود، انتقادات شدیدتر هم شود، اما این انتقادات بیش از این که ناشی از تغییر رویکرد تلقی شود باید ناشی از تغییر وضعیت دانست.

در حال حاضر هم اصلاح طلبان از دولت حمایت می کنند، نه فقط به خاطر دولت بلکه از کل حکومت دفاع می کنند اما انتقادات خود را هم به دستگاه قضایی، هم به مجلس و هم به شورای نگهبان دارند.

شاید دوز انتقادات زیاد شده باشد اما فکر نمی کنم بطور اصول تغییری کرده باشند مگر اینکه این شکاف آنقدر زیاد شود که این انتقادات محدود، منجر به یک تغییر کیفی شود.

تحلیلی وجود دارد مبنی بر اینکه اصلاح طلبان در سال 92 برای اینکه دوباره به ساختار قدرت برگردند مجبور شدند از آقای عارف که رای نداشت عبور و از آقای روحانی دفاع کنند.

اما اکنون دو ملاحظه جدی دارند، اول اینکه کارنامه دولت مانع از این می شود که هیچ جوره بتوانند از آن حمایت کنند و دوم آنکه درحال نزدیک شدن به انتخابات سال 1400 هستیم و – به تعبیر صریحش- اصلاح طلبان پس از اینکه استفاده خود را از روحانی انجام دادند و تا حدی به ساختار قدرت برگشتندحالا می خواهند برای ادامه، فاصله خود از دولت را نشان داده و از آن عبور کنند.

روح آخرین بیانیه آقای خاتمی هم به نوعی انتقاد از آقای روحانی بود.

شما این تحلیل را قبول دارید؟ عبدی: در مورد اولین نکته که گفتید که در سال 92 گزینه اصلی اصلاح طلبان آقای عارف بود، باید بگویم این موضوع درست نیست.

آقای عارف هیچ وقت گزینه پیشنهادی و مصوب اصلاح طلبان در آن انتخابات نبود چراکه اگر چنین بود، تغییرش نمی دادند.

آقای عارف بر حسب فهم خودشان نامزد شده بود.

لذا آقای عارف نامزد ویژه اصلاح طلبان نبود که آنها بخواهند از ایشان حمایت کنند یا تغییرش بدهند.

ایشان به صورت مستقل در انتخابات شرکت کرد و فکر هم نمی کنم هیچ وقت می توانست نامزد اصلاح طلبان باشد و در آینده هم بعید می دانم که چنین اتقافی رخ دهد.

محمدرضا عارف هیچ وقت گزینه ی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری نبوده و بعید می دانم در آینده هم چنین اتفاقی بیفتد به خاطر مواضع آقای عارفیا توانمندیشان؟ عبدی: کلاً به هر دلیلی؛ این بحث دیگری است.

در مورد این نکته که گفتید "اصلاح طلبان به دلیل انتخابات سال آینده مجلس در حال فاصله گرفتن از روحانی هستند"، باید بگویم بعید می دانم چنین چیزی باشد.

چون خودم که نگاه می کنم، فعلا کسی به انتخابات سال آینده فکر نمی کند.

به قدری مسائل و تغییرات با شیب زیاد و تند در کشور وجود دارد که فکر نمی کنم یک سیاستمدار بتواند برای انتخابات سال آینده از الان برنامه ریزی کرده و اقداماتی انجام دهد.

حتی در حال حاضر نمی توان گفت پایان امسال چگونه می شود، چه برسد به سال آینده.

انتقادات اصلاح طلبان نسبت به آقای روحانی بیشتر شده، چون مسائل بیشتر شده است.

اما اصلاح طلبان حمایت اصولی خود را از دولت در چارچوب حمایت اصولی و البته اصلاح طلبانه که از کل نهادهای حاکمیتی دارند، حفظ می کنند.

آنچه که روند انتخابات سال آینده را تعیین می کند، منتقد بودن به روحانی یا متحد بودن با وی نیست.

اکنون مسئله کشور تنها سرنوشت مجلس و دولت نیست.

کل کشور مسئله پیدا کرده و دولت هم جزیی از آن است.

اینگونه نیست که همه مسائل کشور حل شده باشد و دولت مساله اول باشد.

بنابراین انتخابات سال آینده به شدت تحت تاثیر فضای کلی کشور است.

اگر با این وضعیت به سمت انتخابات برویم شما فرض کنیداصولگرایانبا تمام توان به دولت حمله کنند، انتخابات سال آینده نتیجه ای برای آنها نخواهد داشت.

اگر انتخابات سال آینده بخواهد چیزی در چارچوب قبلی باشد به عبارت دیگر اگر این نوع نظارت استصوابی و رد صلاحیت ها در سال آینده هم وجود داشته باشد، در این صورت از اصلاح طلبان هرکسی هم کاندیدا شود، باز هم بی فایده ای است.

بهتر است بگذارند اصولگراها هر مسیری که می خواهند، بروند و خود آنها می توانند به اندازه کافی مسیر را خراب کنند.

اینکه انتقادات اصلاح طلبان نسبت به آقای روحانی بیشتر شده، درست است چون مسائل بیشتر شده است.

چطور انتظار دارید گروه های سیاسی اکنون همان انتظاراتی را از دولت داشته باشند که سال گذشته هم داشتند؟ مسائل کشور نسبت به سال گذشته متفاوت شده؛ از مسائل اقتصادی گرفته تا سیاست خارجی و سیاست داخلی و غیره.

بنابراین این انتقادات طبیعی است.

اما کماکان فکر می کنم اصلاح طلبان حمایت اصولی خود را از دولت در چارچوب حمایت اصولی و البته اصلاح طلبانه که از کل نهادهای حاکمیتی دارند، حفظ می کنند.

اصلاح طلبان در اینکه از این دولت حمایت کردندو حمایت شخصیت هایی مثل آقای هاشمی و خاتمی در انتخاب آقای روحانی موثر بود،توافق دارند اما وقتی از عملکرد دولت انتقاد می شود و از اصلاح طلبان درخواست می شود درباره عملکرد ضعیف دولت توضیح بدهند، می گویند "درست است که از روحانی دفاع کردیم اما او که بهترین گزینه ما نبود.

ما در بین گزینه هایی که شورای نگهبان تایید کرده بود، ترجیح دادیماز روحانی حمایت کنیم".

یعنی همچنان راه برای اصلاح طلبان باز می شود تا در موضع انتقاد قرار گیرند و بگویند "ما گزینه های بهتری داشتیم اگر شورای نگهبان تاییدشان می کرد".

این در حالیست که ما تجربه انتخابات هایی را داریم که شورای نگهبان نظارت استصوابینداشته مثل شورای شهر اول؛ و این شورا نه تنها موفق نبود بلکه رای به انحلال خود هم داد! پس به تجربه می توان گفت نظارت است صوابی مشکل اصلی کارآمدی اصلاح طلبان و هم پیمانان آنها در سیاست داخلی ایران نیست.

عبدی: به همین دلیل آنجا مسئولیتش را می پذیرند.

شما می توانید بگویید شورای اول این وضعیت را نداشته و این رفتار را داشته است.

آنها هم مسئولیتش را می پذیرند.

در مورد ریاست جمهوری آقای خاتمی هم این حرف را نمی زنند و مسئولیتش را می پذیرند.

اما در مورد این انتخابات (آقای روحانی) و مجلس کاملاً حق دارند چنین حرفهایی را بزنند.

منظور من نسبت بین کارآمدی و نظارت استصوابی است.

بر فرض که حرف اصلاح طلبان در مورد شورای نگهبان درست است.

یعنی بپذیریم که اصلاح طلبان نمی توانند گزینه اصلی خود را برای ریاست جمهوری به میدان بیاورند، اما آیا اطلاح طلبان نمی توانند کسی را که به عنوان بهترین گزینه ریاست جمهوری مدنظر دارند، به عنوان گزینه معاون اولی به دولت روحانی پیشنهاد کنند تا معاون اول بتواند کارهای اجرایی دولت را پیگیری کند؟ یا مثلاً در حال حاضر که شورای شهر در اختیار اصلاح طلبان است، آیا آنها نمی توانند همان گزینه ریاست جمهوری خود را به عنوانشهردارمعرفی کنند و از همان جا رای اعتماد بگیرند و حداقل تهران را به عنوان یک پایلوت موفق معرفی کنند؟ عبدی: اینکه چه کاری می توانند، انجام دهند یا نمی توانند، باید بگویم، ممکن است خیلی کارها بتوانند بکنند اما این ایده در انتخابات ریاست جمهوری شدنی نیست چون اینجا چارچوب مناسب قانونی نداریم.

اینجا احزاب نیستند که توافق کنند مثل کشور عراق که 4 حزب در حال توافق بر سر نخست وزیری هستند و مشخص می کنند هرکسی چه مسئولیتی را بگیرد.

ضمن اینکه آقای روحانی یک تحلیل درستی داشت و به همین دلیل بود که هیچ تعهدی به اصلاح طلبان نمی داد، چون می دانست اصلاح طلبان چاره ای جز حمایت از وی ندارند و اگر می خواهند در انتخابات باشند، باید از روحانی حمایت کنند.

در ایران هنوز این نوع تقسیم بندی های قدرت و مسئولیت گرفتن در قدرت مرسوم نیست و باید کمی جا بیافتد.

همچنین باید گفت مسئله اصلاح طلبان فراتر از ریاست جمهوری است و خیلی نمی توانند وارد این گفت وگوها بشوند و طرف مقابل هم زیر بار نمی رود.

اصلاح طلبان هیچ وقت در مورد آقای خاتمی این را نمی گویند و اگر ضعف و کاستی هم هست، متوجه خود می دانند و هیچ وقت نمی گویند فرد دیگری نامزد اصلی ما بوده است.

اما در مورد انتخابات سال 92 و 96 می توانند این را بگویند.

چون اگر سال 96 صدبار دیگر هم تکرار بشود، ما از آقای روحانی در مقابل آقای رییسی حمایت می کنیم.

بنابراین در این مورد ایرادشان حق است.

اما اینکه در مورد تهران بتوانند یک پایلوت ایجاد کنند متاسفانه چنین چیزی نیست.

چون اسمش را شورای شهر تهران می گذارید اما در تهران نمی توانند یک شهردار خارج از توافقات ساخت قدرت را انتخاب کنند.

خلاصه انواع و اقسام ملاحظات وجود دارد.

بالاخره در این زمین بازی می کنند؛ یک جای آن محدودیت کمتر و یک جای آن محدودیت بیشتر است.

اما با یک چیز موافق هستم.

بالاخره کسی هم که وارد این ساختار می شود از ابتدا نسبت به محدودیت ها مطلع است و می داند در همین چارچوب محدود چه کارهایی را می تواند و چه کارهایی را نمی تواند انجام دهد.

بنابراین مسئولیت کارهایی که گفت انجام می دهم، با اوست.

در این ساخت محدود نباید توقع اضافه ایجاد کرد.

بالاخره این ساختار،جزییاز واقعیت ها و محدودیت های یک گروه سیاسی است که باید آن را در مواضع و ادعاهایش در نظر بگیرد.

و به نوعی بازتاب دهنده میزان پایگاه و جایگاه و توانمندی سیاسی و اجتماعی آن گروه هم هست و نمی تواند آن را توجیه همه ی ناکارآمدی هایش بداند و یا نسبت به آن شکایت داشته باشد.

عبدی: چرا نمی تواند نسبت به آن شکایتی داشته باشد.

یک وقت شما در ارتفاع 5000 متری خانه می سازید، خوب آنجا فشار هوا کم است باید تبعات این فشار پایین را در زندگی بپذیرید.

اما این موضوع که اینطوری نیست.

تغییر این ساخت بازی یکی از وظایف یک گروه سیاسی است و حتی در دولت هم که می رود باید سعی کند این ساختار بازی را تغییر دهد.

اما اصلاح طلبان اعتقاد ندارند وضعیت کنونی دولت فقط ناشی از آن محدودیت ها است.

مثلا در انتصاب وزرا، در رد صلاحیت ها، در رفتار قوه قضاییه و.

ما محدودیت ها را می فهمیم ولی بخشی از این ضعف ها و کاستی ها را نمی توانیم به آن محدودیت ها ارجاع دهیم.

اصلاح طلبان در حال حاضر گزینه ای برای معاون اولی دارند تا بتوانند به رییس جمهور پیشنهاد دهند؟ مثلا اگر اصولگرایان پیروز انتخابات می شدند، معاون اول توانمندی از نظر اجرایی مثل آقای قالیباف را داشتند که بتوانند به آقای رییسی پیشنهاد دهند و آن خلا اجرایی را پر کنند.

عبدی: مطمئن باشید یک هفته بیشتر نمی توانستند با هم کار کنند.

نمی توانیم به قطع این پیشگویی را بکنیم اما بالاخره اصولگرایان یک نفر را داشتند.

اما آیا اصلاح طلبان گزینه قدرتمندی برای اداره کشور دارند که در شرایط فعلی کشور که دولت وضعیت خوبی ندارد، به روحانی معرفی کنند؟ عبدی: اینکه معرفی بکنند یا نکنند، درجه اول مربوط به خواست آقای روحانی است.

معاون اولی جایگاه حقوقی مستقل از رییس جمهور به این مفهوم ندارد بنابراین این نوع تمایز حقوقی بین او و رییس جمهور نیست.

این روحانی است که باید این را بخواهد.

نه تنها در مورد معاون اول بلکه در مورد وزرا و معاونین هم همینطور است.

اما بحث سر نیروی اجرایی نیست.

بحث سر این است که نیروی سیاست گذار از بین رفته است.

اگر شما در اجرا ضعف می بینید به خاطر این است که سیاستگذاری دچار مشکل شده است.

اگر قالیباف معاون اول رییسی می شد بیشتر از یک هفته نمی توانستند با هم کار کنند تسنیم: در سیاستگذاری، اصلاح طلبان ایده فراتر از کارهایی که آقای روحانی انجام داد، دارند؟ عبدی: بله.

سیاستگذاری در حوزه سیاست داخلی در دولت وجود ندارد و از این نظر می شود گفت که دولت در این زمینه در حد عادی و زیر خط انتظار است در حالیکه اصل قضیه سیاست داخلی است و همه چیزهایی که می بینید بر محور موتور سیاست داخلی می چرخد.

اگر برای آن برنامه و سیاست نداشته باشید، چه کار می خواهید بکنید؟ قطعا این مسئله ای است که اصلاح طلبان در مورد آن برنامه دارند و بیان هم کرده اند و به آن عمل می کنند.

حالا این که چقدر قوی یا ضعیف است، بحث دیگری است.

موضوع دیگر سیاست اقتصادی است.

ممکن است در سیاست اقتصادی در بین اصلاح طلبان دو گرایش وجود داشته باشد، هم گرایش نزدیک به بازار و هم گرایش نهادگرا.

اما اگر هرکدام از اینها غلبه پیدا کند که فکر می کنم سیاست بازار غلبه پیدا کند، مهم این است که آنها یک نوع سیاست ثابتی را داشته باشند و شفاف و علنی بیان کنند و جلو بروند.

بنابراین اصلاح طلبان قطعاً نسبت به سیاست های اقتصادی اعتراض دارند و موافق این گونه تثبیت نرخ ارز "نبودند چون می دانستند به اینجا ختم می شود و این نوع تصمیمات متناقض قطعا مورد توافقشان نبوده است.

توجه داشته باشید که اصلاح طلبان چیزی را که مهم می دانند، حضور اجماعی یا نسبی نخبگان در سیاست ها است.

برای مثال نمی شود که نخبگان با نظام برنامه ریزی و سیاستهای ارزی و پولی بانک مرکزی موافق نباشند حتی مخالف باشند.

در سیاست خارجی هم همین طور است.

به نظرم سیاست خارجی نباید محدود به برجام می شد.

قطعا سیاست خارجی به خصوص سیاست منطقه ای ما باید در عمل به صورت فعال تر پیگیری می شد.

در حوزه سیاست های اجتماعی هم اصلاح طلبان قطعا نگاه های متفاوت تر و پویاتری داشتند.

ممکن است بگویید این برنامه ها منسجم ارائه شده؟ خیر اینگونه نیست که بگوییم این سیاست ها به صورت منسجم ارائه شده است.

چون اصلاح طلبان مشکلات خاص خود را هم به لحاظ تشکیلاتی و هم به لحاظ راهبری با سیستم دارند.

تسنیم: یعنی دولت آقای روحانی امکانی برای اینکه اصلاح طلبان ایده های خود رادر حوزه سیاست خارجی و اقتصادی و .

مطرح کنند، فراهم نکرده است؟ عبدی: شاید شنیده باشد ولی آنچه مهم است اینکه باید اجرا می شده است که اجرا نشد.

تسنیم: اگر برگردیم به اینکه چرا اصلاح طلبان به اینجا رسیدند.

اول اینکه درباره اصولگرا ها یکسری محدودیت ها برای خروج از این وضعیت وجود دارد که مهمترین آنها عدم همسویی با دولت است.

اصولگرایان یک ملاحظاتی برای کل حاکمیت دارند.

دولت امروز کارنامه قابل قبولی در اداره کشور ندارد اما الان وضعیت به نحوی است که اگر دولت هم بخواهد کنار برود، به نوعی القا و تعمیق بحران می شود ولی اصلاح طلبان دست کم در ظاهر با دولت ائتلاف دارند، لذا حداقل روی کاغذ دستشان بازتر است.

عبدی: اصلا مسئله این نیست.

راهبرد داشتن ربطی به همسو بودن یا همسو نبودن با دولت ندارد.

شما ممکن است که کلا مخالف دولت هم باشید اما خود این هم یک راهبرد است.

کسی که ناظر بیرونی است، می ببیند این گروه مخالف دولت است اما کاملا راهبرد و خط مشی آن مشخص است.

بنابراین بیشتر این مسئله مطرح است که اصولگرایان از این حیث هم جایگاهشان روشن نیست.

ضمن اینکه اصولگرایان هم در دولت هستند.

آقای وزیر کشور که اصلاح طلب نیست همچنین وزیر اطلاعات.

دولت را نمی شود به هرکدام از این دو جناح منتسب کرد.

حتی اگر بشود این کار را کرد این جناح ها خیلی تعهد جناحی ندارند و دولت در چارچوب خودش کار می کند.

تسنیم: برخی اصلاح طلبان چند وقتی است از کنار رفتن دولت حرف می زنند.

مثلاً آقای حضرتی در جریان استیضاح آقای کرباسیان وزیر اقتصاد گفتند "آقای روحانی در واقع باید شما را استیضاح می کردیم ولی بنا به ملاحظاتی نمی شود.

" آیا ایده ی کنار رفتن دولت آقای روحانی در بین اصلاح طلبان جدی است؟ عبدی: فکر نمی کنم چنین موضعی وجود داشته باشد.

به آقای حضرتی هم کلی انتقاد شد که چرا چنین حرفی زدید.

شاید به لحاظ شخصی مشکلی نباشد که کسی چنین موضعی بگیرد اما به لحاظ جمعی خوب نیست.

موضع کلی اصلاح طلبان قطعا کنار رفتن دولت نیست.

نه به این خاطر که فکر می کنند این دولت خیلی خوب است و باید سرکار باشد بلکه به خاطر اینکه ساختار سیاسی ایران تحمل چنین تنش هایی را ندارد.

این مختص حکومت هایی است که ساخت سیاسی پویاتری دارند و می توانند خود را با شرایط متعدد وفق دهد.

وقتی الیاس حضرتی از لزوم استیضاح روحانی گفت اصلاح طلبان به او شدیداً انتقاد کردند در اینجا همین که چهارسالی یکبار انتخابات برگزار می شود، همه می خواهند انتخابات زودتر تمام شود تا از شر تبعات آن در امان بمانند.

بنابراین ایران خیلی ظرفیت این کار را ندارد و فکر نمی کنم سیستم آن را بپذیرد.

یکی از بدبختی های سیستم این است که وقتی با بحران مواجه می شود، نمی تواند راه انطباق پذیری با آن را اتخاذ کند.

اصلاح طلبان هم بیشتر کوشش می کنند که این وضعیت بهبود پیدا کند.

لذا چنین سخنانی انتقاداتی است که به صورت شخصی مطرح می شود.

در مجموع در اصلاح طلبان دو نگاه است.

برخی معتقدند علیرغم مشکلات عظیمی که در ساخت قدرت، یعنی دستگاه قضایی، شورای نگهبان و نهادهای نظارتی وجود دارد، دولت هم باید پاسخگوی بخشی از کار باشد که این نگاه بخش بزرگتری از اصلاح طلبان است.

نگاه دیگر هم می گوید تا این مشکلات کلی وجود دارد، نمی توانیم به مسائل خاص مربوط به دولت مترکز بپردازیم.

لذا این دو نظر متفاوت در آنها است و فکر نمی کنم این دو گروه به این زودی ها به دیدگاه مشترکی برسند.

نهایت این می شود که در عمل هر جناح همان کاری را که فکر می کند درست است، انجام می دهد.

تسنیم: همه ی آنها که می گویند دولت باید بماند یک استدلال مشترک ندارند بلکه نقطه عزیمت متفاوتی دارند.

در واقع در رهیافت های ناظر به اینکه دولت باید بماند، می توانیم سه دسته را از هم تفکیک کنیم.

یک گروه معتقدند که اساساً عملکرد دولت مثبت است و در حال حل مشکلات است پس نباید برود.

اما دسته دیگری هستند که می گویند درست است که دولت کارکرد مثبتی ندارد اما اگر دولت بخواهد برود القای بحران می شود و هزینه آن بیشتر از سودش است.

دسته سوم هم معتقدند ساز و کار رفتن دولت وجود ندارد و مجلس باید این کار را بکند کهاین مجلس با این ویژگیها و کارآمدی اشنمی تواند بازیگر فعالی در این عرصه باشد.

به نظر می رسد اصلاح طلبان بیشتر در رهیافت دوم هستند و معتقدند گرچه کارکرد دولتمثبت نیست،اما هزینه رفتن آنبیشتر از سودش است.

این بیان درست است؟ عبدی: نه.

چیزهای دیگری هم هست.

شما فرض کنید که بگویند دولت باید عوض شود.

خب چه جوری باید عوض شود؟ یک راه این است که مجلس باید دولت را استیضاح کند.

این مجلس یک سوال از رییس جمهور کرد، دیدید چه شویی از داخل آن در آمد؟ نه آقای روحانی چیزی گفت و نه مجلس چیزی گفت و آخرش هم معلوم نشد چه شد.

اگر هم مجلس بخواهد به صورت جدی وارد شود، معلوم نیست روحانی هم اینگونه صحبت کند که پویی انگار یک کیلو شن ریزه در دهان روحانی ریخته باشند.

می دانید که وقتی می خواهند فردی صحبت نکند در دهانش شن می ریزند.

اینکه صحبت کردن نشد.

اصلاح طلبان موافق کنار رفتن دولت روحانی نیستند چون هزینه ی آن را بیشتر از سودش می دانند راه دیگر این است که مجلس بخواهد مثل ماجرای عزل بنی صدری عمل کند.

سیستم چنین ظرفیتی را ندارد.

این کار برای اول انقلاب بود که یک ملت تمام قد پشت سیستم بودند.

حالا شما فرض کنید رییس جمهور را هم استیضاح کردند و به خوبی و خوشی هم کنار رفت.

بعد قرار است انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود؟ حتما آقای رییسی می خواهد بیاید؟ غیر ممکن است چنین چیزی اتفاق بیافتد.

این حکومت با 40 میلیون رای در سال 96 خود را بیمه کرد.

حالا اگر چنین اتفاقی بیفتد با 15 میلیون رای هم نمی تواند، خود را جمع و جور کند.

بنیان سیاسی کل سیستم دچار اختلال می شود.

بعد مگر همه مشکل تنها در دولت است؟ تمام آن چیزی که گفتم این بود که دولت تنها می تواند یک بخشی از مسائل را حل کند.

به دولت می توان گفت چرا فلان وزیر یا سفیر را نداری.

خوب مشکل که فقط این نیست.

مشکلات دیگری هم وجود دارد.

بنابراین این ناتوانی ساخت سیاسی در ایران است که در مواجهه با این وضعیت نمی تواند شیوه ای را اتخاذ کند که از آن عبور کند.

تسنیم: پس شما به ترکیبی از رهیافت های 2 و 3 معتقد هستید؟ بدین معنا که درباره اینکه کارکرد دولت مثبت نیست توافق دارید، اما معتقدید رفتنش از یک سو هزینه دارد و از سوی دیگر سازوکاری که الان بتواند دولت را کنار بگذارد نداریم؟ عبدی: اینها نمی توانند کاری کنند.

اگر از من بپرسید می گویم تنها یک راه وجود دارد و آن هم "گشایش جدی در ساخت سیاسی داخلی و از این طریق اصلاح دولت" است.

یعنی ابتدا مسئله ساخت سیاسی حل شود وقتی این مساله تا حدودی حل شد به اصلاح دولت پرداخت.

به عنوان مثال با این رادیو و تلویزیون هم اصلا شدنی نیست که بخواهی کاری بکنی.

باید جای دیگری مسئله را حل کرد.

اگر این اتفاق افتاد، امید آن می رود که دولت هم اصلاح شود.

تغییر دولت نه امکان پذیر است و نه کمکی می کند و بحران را عمیق تر می کند.

یک عده هم که به تغییر دولت معتقد هستند یا باید خیلی ساده لوح باشند یا در خط خارجی عمل می کنند.

راجع بحث FATF مطلبی را نوشته بودید که تا حد زیادی با آن موافق بودم.

در دوطرف هستند افرادی که اطلاع دقیقیاز آن ندارند اما موافقت یا مخالفت می کنند.

عبدی: FATF بحث فنی و بسیار پیچیده ای است.

هنگامی که کارشناس اصلی این موضوع در یک جمع توضیح می داد همه متوجه شدند که این موضوع چقدر پیچیده و فنی است ولی می دانم که FATF یعنی یک امکان و ضرورت برای کار کردن با نظام جهانی است.

با احتمال بالا می شود گفت برخی افراد تاثیرگذار در دولت هم FATF را نخوانده اند ولی دفاع می کنند.

مثل موضوع برجام.

می توانم ادعا کنم که شاید آقای رییس جمهور هم وقتی از برجام دفاع می کرد آن را نخوانده بود! مثلاً وقتی از برداشته شدن کل تحریمها از فردای اجرای توافق، صحبت می کرد، در بهترین حالت نشان می داد که اصلاً متن را دقیق نخوانده.

یا حتی عجیب بود درباره آقای ظریف که در مجلس می فرمودند حتی یک کلمه درباره "تعلیق" تحریمها در برجام وجود ندارد و هرجا چیزی درباره برداشتن تحریمها آمده، از "لغو" کامل تحریم سخن گفته در حالیکه حداقل 20 مورد صراحتاً کلمه ی "تعلیق" در متن برجام وجود داشت.

درباره FATF هم به احتمال زیاد در خود مجلس خیلی ها آن را نخوانده اند.

هرچند انصافاً در برجام بسیاری از منتقدان حداقل برجام را خوانده و به زوایای معیوب آن اشراف داشتند.

سوال من اینجاست چرا چنین فضایی شکل گرفته که بدون اطلاع از FATF به راحتی از آن دفاع می شود! البته نمی خواهم منکر شوم که در جبهه مخالفان هم قاعدتاً هستند افرادی که نخوانده اند ولی به دلیل عدم اطمینانشان به رویکرد دولت، از آن انتقاد می کنند.

عبدی: بعید است دیده باشید که من به صورت تخصصی درباره برجام و FATF صحبت کرده باشم.

اما این بدان معنا نیست که نمی توانم درباره آن حرف بزنم.

من اگر میگویم موافق FATF هستم، این را می دانم که FATF یک کنوانسیونی برای مبادلات پولی و مالی در مبارزه با پولشویی و تروریسم است.

از طرف دیگر می دانم اگر اینها را رعایت نکنیم، عوارض خاص خود را دارد.

فقط ایران و کره شمالی از FATF بیرون هستند.

این را هم می دانم که اینگونه نیست که این معاهده هر محدودیتی را ایجاد کند و کشورهای مختلف هم تحفظات خود را نسبت به آن اعمال کرده اند.

در صورت عضویت حتما چیزهایی را از دست می دهید و چیزهایی به دست می آورید.

تا همین حد دانستن برای من و حتی برای یک منتقد کافی است و نیازی هم نیست که در این بحث تخصصی بیشتر از این بدانیم.

باید نسبت به این گزاره ها موافق یا مخالف بود.

من برجام را اصلا نخواندم.

چون اگر بخوانم هم بصورت کارشناسانه چیزی از آن نمی فهمم.

چون یک بحث تخصصی است و اگر بخواهد بحث کارشناسی بشود باید در یک گروه تخصصی بررسی شود.

حالا اگر من موافق ورود به تعاملات جهانی هستم، می گویم عضو آن بشوید.

این بنابر اعتماد به دولت و پذیرش اصولی این نظم است.

فرض من این است که یک کارگروه در دولتی که می خواهیم از آن حمایت کنیم، وجود دارد که این موضوع را بررسی کرده است.

اما اگر مخالف همکاری جهانی باشم با همین موضوعات مخالفت می کنم.

NPT و برجام هم همین است.

من برجام را اصلا نخواندم.

چون اگر بخوانم هم بصورت کارشناسانه چیزی از آن نمی فهمم.

چون یک بحث تخصصی است و اگر بخواهد بحث کارشناسی بشود باید در یک گروه تخصصی بررسی شود.

من تنها راجع به کلیات برجام صحبت می کنم و اگر قرار باشد تخصصی روی آن بحث شود، باید به یک کارگروه تخصصی برود.

این که می بینیم عده ای نخوانده متخصص امور جهانی هستند یا با یک مرور کلی اظهار نظر کارشناسی می کنند ناشی ار بیماری است.

بنابر این موافقت و مخالفت بنده در کلیات است و نه در جزییاتی که نمی توانم واردش شوم.

می خواهم همان سوال قبلی را ادامه دهم.

پس وقتی موافقت یا مخالفت پارادایمیک است، می توان به آن دانشجو حق داد که به صورت پارادایمیک مخالفت کند.

او می گوید "این دولت رکوردها و سوابقی مانند برجام دارد که دستاوردی نداشت و خسارت بوده و به بن بست خورده".

پس نمی شود آن دانشجو را هم که پیامک می زند و مخالفت خود با FATF عنوان می کند، به خاطر مخالفتش ملامت کرد.

عبدی: بله، نمی شود آن دانشجو را هم ملامت کرد.

اما باید آن موارد پارادایمیک را بگوید نه اینکه بگوید "این توافق اطلاعات ما را می فروشد و.

".

باید این مطالب را کنار بگذارند.

طبیعی است که برخی مصداق ها را به عنوان توجیهی برای استدلال خود بیان کند و اصطلاحاً کد بدهد.

عبدی: اینجا دو نکته وجود دارد.

اگر شما پارادایمیک مخالفت می کنید، باید تبعات راهی که جانشین FATFاست را هم بگویید.

جانشینی که اگر FATF نباشد، تبعات پولی و مالی بسیار بسیار زیادی را به کشور تحمیل می کند.

دوم اینکه درست است ترامپ از برجام بیرون رفته اما باید دید ریشه این تصمیم ترامپ چه بوده است.

ریشه آن فقط دولت نیست.

ریشه اش این است که برجام یک تصمیم استراتژیک و راهبردی بود نه یک تصمیم تاکتیکی.

مثلا یک کشوری تصمیم می گیرد با کشور دیگری از تنش خارج شود و مبادلات اقتصادی را افزایش دهد.

اما دستیابی به این موضوع مستلزم آن است که در موارد دیگر هم این رفتار را نشان دهد تا نمود آن در مبادلات اقتصادی نمایش داده شود.

شما نمی توانید وقتی یک تصمیم راهبردی می گیرید، تاکتیکی عمل کنید.

ایران در برجام تاکتیکی عمل کرد در حالیکه ماهیت برجام استراتژیک بود.

یا از ابتدا متوجه این نشدند یا اینکه می دانستند ولی باز هم کار خودشان را کردند.

وقتی شما تصمیم گرفتید در موضوع برجام با "جان کری" و "اوباما" و دیگران توافق کنید، یعنی اینکه می توانید دیگر توافقات را هم انجام دهید.

دیگر نمی توانید در برخی موضوعات محدودیت بگذارید.

این نپذیرفتنی است.

درباره مهمترین مسئله صحبت کردید چطور نمی توانید درباره مسائل کوچکتر صحبت کنید؟ دلیل به بن بست رسیدن برجام این بود که به برجام تاکتیکی نگاه شد و مقصر آن فقط دولت نبود.

ما چندین مرتبهدر دوران مذاکرات هسته ای گفت وگوهای خوبی با شما در بارهفرامتنی مذاکرات هسته ای داشتیم.

اتفاقاً آنجا بحث ما هم این بود که چرا دولت با مردم به صورت شفاف درباره فرامتن مذاکرات صحبت نمی کند؟ می توان ادعا کرد شاید آن کسانی که در دولت مدافع برجام بودند، به نوعی مردم را فریب دادند و یک فضای غیرصادقانه ای را پیش آوردند.

چون آنها مدعینبودند که در یک پارادایم دیگر حرکت می کنند، بلکه می گفتند "مسئله هسته ایبهانه ای در اختیار امریکا داده است که اگر آن را به صورت تاکتیکی حل کنیم، می توانیم پارادایم پیشین خود را ادامه دهیم؛ نه اینکه ریل را کلاً عوض کنیم".

همان موقع به این افراد گفته می شد که برجام یک موضوع راهبردی است و طرف مقابل فقط نمی خواهد که مسئله هسته ای را با او حل کنیم، بلکه می خواهد ما یک چارچوب دیگری را بپذیریم.

عبدی: این مسئله درستی است.

ولی این موضوع از ناحیه دولت گفته نمی شد.

دولت نمی گفت که من دارم ریل حاکمیت را عوض می کنم.

می گفت این مشکل و سوءتفاهم هسته ای را دارم حل میکنم که وضع اقتصاد بهتر شود.

جوری که مردم تشجیع شدند و برای موضوع برجام، یک حمایت اجتماعی ساخته شد.

عبدی: مردم که در تصویب برجام خیلی کاره ای نبودند.

مردم همانطور که با یک موضوعی موافق می شوند، همانگونه مخالف هم می شوند.

موضوعی که در بحث برجام مطرح بود این که فضای نخبگانی و حکومتی چه برداشتی از آن داشتند.

شاید برخی از کسانی که مخالف بودند می گفتند ما با برجام مخالف نیستیم اما این تبعات و فرامتن آن را قبول نداریم.

شاید دیگرانی هم که موافق بودند اتفاقا با فرامتن آن موافقتر بودند.

شما وقتی وارد این چارچوب شدید یعنی از قبل فرامتن را پذیرفتید.

صحبت های مقام معظم رهبری در 19 اردیبهشت(پس از خروج ترامپ از برجام) در دانشگاه فرهنگیان همین بود که می گفتند ما می گفتیم دعوای آمریکا با ما پارادایمیک و راهبردی است اما آقایان تصور می کردند مشکل تاکتیکی است! عبدی: پس چر ایشان برجام را پذیرفتند؟ ایشان در بسیاری از سخنرانی ها عموماً و در سخنرانی های 12 آبان سال 92 و 29 بهمن 92 خصوصاً، گفتند که ما معتقدیم این راه به نتیجه نمی رسد و دشمنی های آمریکا را کم نمی کند و مسئله هسته ای برای آنها صرفاً یک بهانه است،اما برای اینکه تجربه ای برای ملت شکل بگیرد و ایده دولت در آزمون قرار بگیرد، می پذیریم.

عبدی: این که پذیرفتنی نیست.

هم دولت آقای روحانی و هم آقای احمدی نژاد مدعی بودند که اگر این مسیر را برویم مشکلات حل می شود؛ ایشان می خواستند دولت به تجربه این را بفهمد که این راه درست نیست.

عبدی: این که نمی شود.

ببینید اگر از بعد از انقلاب 2 تا 3 تصمیم مهم در مملکت گرفته شده باشد، یکی از آنها برجام است.

بنده در این ماجرا اصلا آقای روحانی را نمی شناسم، به من ربطی ندارد چه کسی مقصر بود.

میخواستند نپذیرند.

همان موقع که برجام نهایی شد هم نوشتم و این را در درجع اول نه محصول آقای روحانی که ناشی از خواست و اراده رهبری نظام معرفی کردم.

سال 92 یک فضایی در افکار عمومی ساخته شد که راه حل مشکلات اقتصادی از مذاکره با آمریکا و حل مساله هسته ای می گذرد.

و شد آنچه شد.

البته برخی کارشناسان در ساختن این فضا تنها آقای روحانی را مقصر نمی دانند.

آقای جلیلی را هم به دلایلی مقصر می دانند.

عبدی: پس همین جا من نقد می کنم.

حرف شما درست، سال 92 یک فضایی در کشور ساخته شد.

اما اگر به برجام تن داده شد باید به تبعاتش هم تن داده می شد.

تبعاتش یعنی همان فرا متن.

چرا به الزاماتش تن داده نشد.

خوب اگر همانطور که شما هم به درستی گفتید برجام فرامتن داشته و برجام به هر دلیلی پذیرفته شده است طبعا باید به فرامتن و در واقع روح برجام هم التزام می داشتند.

قرارنبود به چنین الزاماتی تن داده شود.

اصلاً از ابتدا دولت به مردم به صورت شفاف اعلام نمی کرد چنین الزاماتی دارد.

می گفت این مسئله موردی هسته ای حل شود همه چیزتان حل می شود.

عبدی: وقتی شما به هر دلیلی برجام را پذیرفتید باید الزامات آن را هم می پذیرفتید.

تبعاتش این نیست که بگوییم دیگر حق ندارید درباره هیچ چیز دیگری با آمریکا مذاکره کنید.

دولت می گفت اگر من چارچوب برجام را بپذیریم تا حد زیادی مشکلات خود رابا امریکا حل کرده ام و به قول آقای روحانی تحریم ها را برمی دارم و کشور دیگر مشکلی برای ادامه مسیر ندارد لذا حاکمیت گفت این راه درست نسیت ولی اگر اصرار داری برو و ببین که هست یا نیست.

عبدی: اگر اکنون یک عده دیگر بیایند و بگویند "ما برویم با آقای ترامپ مذاکره کنیم" و مردم هم پذیرفتند، آیا رهبری هم می پذیرد؟ به صورت طبیعی حاکمیت بنا به وظیفه ذاتی اش تلاش می کند تا جایی که امکان دارد راه درست را به مردم نشان دهد.

عبدی: این پاسخ نیست.

جواب من این است: اگر من حاکمیت باشم چنین چیزی را نمی پذیرم.

پس مصلحت و انتخاب بین بد و بدتر چه می شود؟ عبدی: یعنی همه چیز را بلاموضوع کنیم؟ من اگر حاکمیت بودم، می گفتم "اگر می خواهید با ترامپ مذاکره کنید، خودتان بروید.

من که چیزی را امضا نمی کنم".

رهبری هم چیزی را امضا نکردند.

اجازه مشروط دادند برای اجرای برجام.

و مدام هم هشدار می دادند که این مسیر اصلاح وضعیت اقتصادی و پیشرفت و.

نیست.

عبدی: هیچ فرقی نمی کند.

ایشان یک بار هم گفتند که این موضوع در سطح من است و کاملا هم درست و منطقی بود.

من معتقدم حتی اگر چیزی را قبول نداریم، باید مسئولیت آن را بپذیریم.

من این موضوع را 10 بار گفتم که پذیرش برجام راهبردی است، نه تاکتیکی.

اگر می خواهید آن را بپذیرید، باید راهبردی آن را بپذیرید.

من نمی توانم یک موضوع راهبردی را بپذیریم و بعد تاکتیکی عمل کنم.

خیلی ساده بگویم.

برای چه منع ورود خودروهای آمریکایی و روابط اقتصادی آمریکا را اعمال می کنیم؟ برای اینکه این اقدامات علیه برجام است.

ماشین بنز برای ما چه فرقی با کادیلاک دارد؟ بحث این است اگر برجام سیاست و اولویت حاکمیت بود و حاکمیت آن را از نظر راهبردی مجاز می دانست، همان ابتدا مقام معظم رهبری می گفتند.

اما ایشان درفروردین 91، فروردین 92، شهریور 92، آبان 92، 29 بهمن 92، فرودین 93 و.

تا زمان تصویب برجام، مدام تاکید داشتند که این مسیر از نظر راهبردی درست نیست و گره ای از مشکلات کشور باز نمی کند، ولی از نظر تاکتیکی اگر می خواهید امتحان کنید، بروید امتحان کنید.

عبدی: خوب نباید می پذیرفتند.

اگر نمی پذیرفتند بعد نمی گفتند مردم سالاری و اختیارات و ایده های دولت چه شد؟ عبدی: به ما ربطی ندارد.

چیزی که می فهمیم این است که این یک تصمیم راهبردی است.

شما نمی توانید ماهیت یک تصمیم را که راهبردی است، تاکتیکی کنید.

بین گزینه بد و بدتر باید بد انتخاب شود.

عبدی: بدتر همین بود که پذیرفته شد.

یکی از وظایف حاکمیت این است که اجازه دهد یک فهم درست برای مردم شکل بگیرد.

در موضوع هسته ای حاکمیت اجازه داد مردم ایده ی دولت که مدعی بود با حل مساله هسته ای دشمنی آمریکا تمام می شود را بیازمایند.

عبدی: آزادی بگذارید تا در مورد آن صحبت شود و ببینیم این تصمیم باید راهبردی باشد یا تاکتیکی.

اجازه دهید در این باره در رادیو تلویزیون صحبت شود تا ببینیم راهبردی است یا تاکتیکی؟ در رسانه ها و روزنامه که شدیدترین و صریح ترین حرف ها زده شد.

من نمی خواهم از عملکرد صداوسیما دفاع کنم اما بالاخره در رادیو و تلویزیون هم مناظره های مختلفی انجام شد.

عبدی: بگذارید این را نقد کنند.

این تصمیم راهبردی بوده و با اقدام تاکتیکی چیزی جز خسارت نصیب ما نمی شود.

پس دولت از ابتدا باید می گفته که این یک تصمیم راهبردی است.

اما همیشه می گفتتاکتیکیاست.

حتی آقای هاشمی هم می گفتند این یک مشکل تاکتیکی است.

یعنی دشمنی آمریکا با ما راهبردی نیست بلکه به خاطر سوءتفاهم هسته ای است و اگر این حل شود، ما دیگر مشکل خاصی نخواهیم داشت.

عبدی: ما به آن چکار داریم.

یا نمی فهمیدند که برجام یک موضوع راهبردی است یا می فهمیدند و جور دیگری عمل می کردند.

مسئله من خودم هستم که می گویم این تصمیم راهبردی بوده و باید به الزاماتش ملتزم می شدند که نشدند.

غیر از این هرکسی، هرچیزی گفته، من کاری به این موضوع ندارم.

من در این کشور با حکومت طرف هستم، نه دولت و می فهمم که این تصمیم راهبردی است و باید به الزامات آن ملتزم بود.

این بحث برجام و این روزها FATF و بخصوص فرامتن آنها موضوع مفصلی است که به نظرم خیلی خوب است بازهم به آن بپردازیم.

البته شاید اگر بحث 5 ساعت هم طول بکشد نهایتاً باز هم حرفهای نگفته بسیاری باقی بماند.

اما اگر اجازه بدهید، بحث قبلی را در این مجال به اتمام برسانیم و انشاءالله در آینده نزدیک درباره فرامتن برجام بازهم به گفتگو بنشینیم.

اگرفرض کنید شورای نگهبان را بردارند و الان یک انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود و اصلاح طلبان بتوانند هر کسی را فکر می کنند می تواند وضعیت فعلی را بهتر کند، معرفی کنند.

اصلاح طلبان اکنون گزینه ای دارند که در این سطح باشد؟ عبدی: شما فرضی را مطرح می کنیدکه وقتی رخ دهد، فضا متفاوت خواهد شد و آدم ها به شکل دیگری رفتار می کنند.

چون مجبور هستند در زمین موجود بازی کنند.

همچنین فقط طرح یک گزینه و اینکه چه کسی می آید، مهم نیست.

معتقدم که در صورت تحقق چنین شرطی، افکار عمومی و نهادهای مدنی یک شکلی اثرگذاری می کنند که یک آدم متوسط مجبور است خوب کار کند و یک آدم ضعیف هم مجبور است متوسط کار کند.

اما در فضای موجود آدم خوب، متوسط کار می کند و متوسط هم ضعیف کار می کند.

به نظر من بیشتر از اینکه به دنبال گزینه باشیم، باید بگذارید این امکان وجود داشته باشد و همه چهره ها حضور داشته باشند.

شما فکر نکنید اگر این فضا باز شود اصولگراها همین حرفها را می زنند.

همین احمدی نژاد در آن شرایط، شش پله از شما رد می شود و زیر همه چیزهایی که فکر می کنید، می زند.

اما الان چنین حرف هایی نمی زند چون ملاحظات دیگری دارد.

در خود اصولگراها قطعا کسانی هستند که برای گرفتن رای و پاسخگویی به مردم، تتلو را هم معاون اول خود کنند.

بنابراین از فضایی صحبت نکنیم که وجود خارجی ندارد.

اگر چنین فضایی را قبول داریم، به سمتی برویم که آن فضا را شکل دهیم.

من به 1400 فکر نمی کنم.

امروز اگر انتخابات باشد، با معیارهای گذشته، اصلاح طلبان نماینده ای نخواهند داشت، در این تردید ندارم.

تحریم می کنند؟ عبدی: اصلا بحث تحریم نیست.

تحریم در گذشته ممکن نبود، چون رسانه نداشتند.

اما الان دیگر حکومت هم رسانه ندارد چون همه آزاد هستند.

اصلا داستان این نیست.

من تا سال 96 از انتخابات دفاع می کردم چون خود انتخابات برایم موضوعیت داشت اما اکنون این موضوع به نهایت خود رسیده است.

تا کنون به انتخابات بیشتر به عنوان یک کنش سیاسی نگاه می کردم که سر جمعش برای جامعه خوب است.

و البته در ادامه راهگشا هم خواهد بود.

اما در کشورهای غربی به این عنوان به انتخابات نگاه می کنند.

بلکه به این عنوان نگاه می کنند که چه کسی بهترین است و می تواند برای کشور کاری کند.

بنابر این معتقدم از حالا انتخابات دیگر فی النفسه اهمیت گذشته را ندارد بلکه باید طریقیت داشته باشد و راه را برای شما باز می کند.

فکر نمی کنم شیوه انتخابات گذشته در حال حاضر دیگر اینطور باشد به همین دلیل اگر همین الان انتخابات شود با همین شیوه رد و تایید گذشته، قطعا شرکت نمی کنم.

فکر می کنیدتمام اصلاح طلبان اینگونه هستند یا این نظر شخصی است؟ عبدی: جناح موثرشان شرکت نمی کنند.

این ناشی از همان آچمز بودن و انسداد سیاسی اصلاح طلبان نیست؟ عبدی: ممکن است آن هم باشد ولی به این شکل خود را نشان می دهد.

انسداد و آچمز بودن فقط ناشی از ضعف تحلیلی نیست، ناشی از بسته بودن و متصلب بودن واقعیت هم هست.

در واقع در حالیکه اصلاح طلبان تصور می کردند این دولت مسیری را برای آنها باز می کند تا بیشتر به قدرت برگردند امادولت کار را به جایی رسانده که اصلاح طلبان نسبت به قبل هم که گزینه ی شرکت در انتخابات را داشتند، عقب تر رفته اند و به عدم شرکت در انتخابات فکر می کنند.

عبدی: فقط این نیست.

من به این دولت تنها به این دلیل رای ندادم که اصلاح طلبان در آن حضور داشته باشند.

من رای دادم تا ایران، ونزوئلا نشود.

چون مطمئن بودم که ونزوئلا می شدیم.

چون رفتارهای احمدی نژاد و دولت آن ونزوئلایی بود.

انگیزه من این بود.

نگاهم به انتخابات این بود.

این که دیگر اصلاح طلبان چگونه فکر می کنند، نمی دانم.

طبیعی است که فکر کنند این کار به حضور اصلاح طلبانه کمک می کند.

اما حضور اصلاح طلبانه فقط از طریق نفی وضعیت بدتر نیست، از طریق بهبود شرایط هم باید باشد.

ممنونم از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.

قطعاً همچنان این بحث را می توان ادامه داد و درباره مواردی که مطرح می شود قلت و ان قلت کرد.

با توجه به اینکه نزدیک به 2 ساعت از زمان مصاحبه گذشته و شما هم قراری دارید، انشاءالله برخی از این مباحث را می شود در گفتگوهای بعدی ادامه داد.

باز هم از اینکه با ما به گفتگو نشستید از شما ممنونیم.

شعارسال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از خبرگزاری تسنیم، تاریخ انتشار25مهر97، کدخبر: 1852972، www.

tasnimnews.

com
کلید واژه ها: اصلاح طلبان - اصلاح - عباس عبدی - گزینه - دولت - محمدرضا عارف - ریاست جمهوری - گفتگو - اصولگرایان - روحانی - انتقاد - حجت الاسلام روحانی - آینده - سیاسی - اجتماعی - کشور - جمهوری - ادبیات - عارف - تفاوت - انتخابات - کارنامه - مصاحبه - گفتگوی - هزینه - تسنیم - حمایت - شرایط - طبیعی - نقدی

آخرین اخبار سرویس:
ساخت توقفگاه راه آهن در رودبار شتاب گیرد

تهران، بغداد و همگامی برای عبور از دست انداز دسایس

دانش نظامی افسران نیروی زمینی بروز است

بیش از 10برنامه ویژه انقلاب در صدا وسیمای مهاباد تمهید شد

قدردانی وزیر کار از عملکرد بانک کشاورزی در توسعه اشتغال پایدار روستایی

سردار وحیدی: امنیت در ایران مردم محور است

امیرمحمد اژدری، عضو فعال شورای قرارگاه جهادی امام رضا(ع) درگذشت

برنامه های فرهنگی محدود به محیط ادارات نشود

مطهری: اگر مقاومت کنیم تحریم کنندگان از راه شان بر می گردند

نگاهی به روند آزادسازی سوسنگرد در 26 آبان 1359

مراسم ترحیم سید تقی نوربخش مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی

نمی گذاریم از عراق به منافع ایران لطمه بزنند

راهکار سردار وحیدی برای بی اثر شدن تحریم ها

معاون جدید حفاظت و امنیت سازمان انرژی اتمی منصوب شد

مطهری: اگر مقاومت کنیم تحریم کنندگان از راه شان بر می گردند

خصوصیات جامعه مهدوی را به جهان معرفی کنیم| جهان خسته از ظلم و تشنه عدالت است

علی شمخانی: طراحی آمریکا برای برهم زدن روابط ایران و عراق راه به جایی نمی برد

تشکیل پرونده قضایی برای راننده خودروی نفتکش

اتهام مظلومین اخلال در نظام اقتصادی بود

دفاع از محرومان در سیاست خارجی نظام؛ همسو با اهداف دولت امام زمان(عج)

باهنر: محسن رضایی همه کاره مجمع است / یکی دو دفعه، بحث هایی درباره احمدی نژاد شد و یک بار هم در حضور خود او، تذکرهایی داده شد

پاسخنامه احتمالی سوالات آزمون استخدامی شرکت پالایش نفت بندرعباس– سال 97

تفاوت میان بهشت برزخ و بهشت آخرت

نظام پزشکی حمله به پزشک مشهدی را پیگیری می کند

هاشمی با چه مجوزی داغ قطعنامه را بر دل ملت نشاند؟

نکته ظریف ، بلوای مخالفان – فرشاد محسن زاده*

دانلود آهنگ جدید حمید غلامعلی بنام بی هوا

دانلود آهنگ جدید علی سفلی بنام دلتنگی

دانلود آهنگ جدید پارسا پورعلی بنام خواب

جلسه غیرعلنی مجلس درباره حقوق کارمندان دولت

توییتر:: ایران میزبان جام جهانی2022 می شود

نمایش خودروهای کلاسیک در اصفهان

مراسم ترحیم مدیرعامل فقید سازمان تامین اجتماعی در تهران

رودخانه های غرب مازندران نیاز به توجه ویژه دارند

نکته ظریف ، بلوای مخالفان – فرشاد محسن زاده*

اگر دو سه ماه به درستی در برابر تحریم ها مقاومت کنیم تحریم کنندگان از راه شان بر می گردند

دو عضو جدید هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران منصوب شدند

تمرکز زدایی باعث بی اثر شدن تحریم ها می شود

کرباسچی: اینکه دولت سخنگو ندارد یعنی دولت سخنی ندارد که بگوید

عضو جمعیت ایثارگران: هاشمی با چه مجوزی داغ قطعنامه را بر دل ملت نشاند؟

رییس جمهور عراق با رهبر معظم انقلاب دیدار و گفتگو کرد

شریعتمداری: نوربخش خادم ملت بود

شمخانی: طراحی ها برای برهم زدن روابط ایران وعراق راه به جایی نمی برد

توان تخصصی و اشراف به شهر تهران، نقطه قوت حناچی است

ناصر آلادپوش، نماینده وقت دادستان انقلاب: اتهام جاسوسی امیرانتظام ثابت نشد

توضیحات دادستان تهران درباره شبهات اجرای حکم سلطان سکه

​حضرت آیت الله سبحانی: انسان برای رسیدن به کمال باید سختی ها را به جان بخرد

استخدام کارشناس پشتیبانی شبکه ساکن تهران

🐈🐁تام و جری در دنیای واقعی! / 🎥 فیلمی از حمله یک موش به یک گربه

لاویج ، روستایی زیبا در میان دره های جنگلی + فیلم

دو عضو جدید هیات مدیره شرکت ملی نفت ایران منصوب شدند

امروز، روز رفراندوم عملکرد مرحوم نوربخش بود

نوبخت: آمریکاییها فکرکردند با تحریم می توانند کاری کنند که ما مجددا مذاکره کنیم

درخواست های مردم از شبکه استانی دنا

ایجاد کانون خیران کارآفرین در دستور کار کمیته امداد

توییتر:: سه شهردار آوردند برای پیشواز مدیر خارجی

توییتر:: چقدر شبیه امام (ره) هستیم

واکنش شهردار تهران به خبر رد صلاحیتش

بیانیه مرکز مدیریت حوزه های علمیه در حمایت از ملت مظلوم یمن

تمرکز زدایی باعث بی اثر شدن تحریم ها می شود

کرسی آزاداندیشی 29 آبان ماه در دانشگاه شیراز برگزار می شود

پویش مشاوران مهربان در 20 استان تشکیل شد

معرفی سرپرست شهرداری اراک

همایش بزرگ عاشقان امام زمان (عج) در میدان امیر چخماق یزد+ تصاویر

دانلود آهنگ جدید ایمان فلاح بنام گته

همایش ارزیابی کیفیت سازمان استاندارد در انزلی آغاز شد

تاکید رییس جمهور قرقیزستان بر اهمیت گسترش اسلام / تحلیل

صاحبان تریبون از بزرگنمایی تحریم ها خودداری کنند

دولت به اعمال سهمیه 25 درصدی ایثارگران پایبند است

دیدار رییس جمهوری عراق با رهبر انقلاب

الگوهای مدیریتی برای تحقق مسجد تراز اسلامی

باهنر: آیت الله جنتی به احمدی نژاد تذکر داد/ اشتباهات زیادی داشته ام

اردوغان: خاشقجی با دستور مقامات عالی آل سعود به قتل رسید

ناگفته های استاندار خراسان درباره یگان ویژه آستان قدس

حسابی که علامه طباطبایی برای کمک به فلسطین باز کرد+سند

​اهمیت نماز شب در بیان امام حسن عسکری (ع): آیت الله جوادی آملی

سراج: با مسئولانی که بعد از 15 آذر به بازنشستگان حقوق بدهند برخورد می شود

علت شکاف دولت – ملت در ایران استبداد حاکمان و سازمان نیافتگی جامعه است / اگر شکاف دولت و ملت روز به روز افزایش یابد نتیجه ای جز فروپاشی سیاسی و اجتماعی به همراه نخواهد داشت

رییس جمهور عراق وارد ایران شد

خط و نشان ذوالنور برای اروپا

واکنش شهردار تهران به خبر رد صلاحیتش

امروز، روز رفراندوم عملکرد نوربخش بود

احتمالا وزیر نفت دیگر قائم مقام ندارد

هاشمی :هیچ مدیری مستثنی نخواهد شد/خداحافظی 2 مهره کلیدی از وزارت بهداشت

حضور جهانگیری در مراسم ترحیم مدیرعامل و معاون سازمان تأمین اجتماعی

عیادت نماینده مردم شیراز از محیط بان مجروح استان فارس

افزایش حقوق کارمندان فردا با حضور نوبخت در جلسه «غیرعلنی» مجلس بررسی می شود

رفتار با نوازندگان خیابانی رشت محکوم شد + ویدئو

مراسم ترحیم مدیرعامل فقید سازمان تامین اجتماعی

مقابله با اعتیاد نیازمند مطالعات تخصصی و کارشناسانه است

همایش ارزیابی کیفیت سازمان استاندارد در انزلی آغاز شد

سرپرست فرمانداری: ورامین به چهار کتابخانه جدید نیاز دارد

توییتر:: این هم تقصیر ایرانه

دولت به اعمال سهمیه 25 درصدی ایثارگران پایبند است

شهردار منتخب تهران: تابع قانون هستم

حکم حناچی هنوز صادر نشده است

صاحبان تریبون از بزرگنمایی تحریم ها خودداری کنند

گزارش شفقنا از مراسم تودیع و معارفه رییس جامعه المصطفی العالمیه

سفارت ایران در کابل گزارش موسسه آمریکایی را تکذیب کرد

نظام پزشکی حمله به پزشک مشهدی را پیگیری می کند

عارف هیچگاه گزینه اصلاح طلبان نبوده و نخواهد بود

عارف هیچگاه گزینه اصلاح طلبان نبوده و نخواهد بود