مطالب مرتبط:
محمود صادقی: احتمال حمایت اصلاح طلبان از لاریجانی در 1400/ به پیامک های تهدید FATF اهمیتی نمی دهم
احتمال حمایت اصلاح طلبان از لاریجانی در 1400/ نمره فراکسیون امید 12
احتمال حمایت اصلاح طلبان از لاریجانی در 1400/ نمره فراکسیون امید 12
احتمال حمایت اصلاح طلبان از لاریجانی در 1400
لاریجانی در اداره مجلس دخالت می کند، اما مدیریتش حرفه ای است/ روحانی پاسخ اعتماد اصلاح طلبان را نداد/ احتمال دارد سال 1400 از لاریجانی حمایت کنیم
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
سه شنبه، 24 مهر 1397 ساعت 11:252018-10-16سياسي

محمود صادقی: اصلاح طلبان در انتخابات 1400 از لاریجانی حمایت می کنند


به نقل از نامه نیوز، محمود صادقی همچنین عملکرد فراکسیون امید را قابل دفاع اما مطلوب ندانست و حتی با انتقاد از نحوه هماهنگی ها در صحن مجلس برای رای دادن به طرح ها و لوایح به این فراکسیون نمره 12 داد.

- یک عضو فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی با دفاع از مدیریت لاریجانی در مجلس و حرفه ای و تحسین برانگیز خواندن آن درباره احتمال حمایت اصلاح طلبان از لاریجانی در انتخابات ریاست جمهوری گفت: این احتمال را رد نمی کنم که اصلاح طلبان در انتخابات 1400 ناگزیر به حمایت از فردی با ویژگی های آقای لاریجانی شوند.

به گزارش سایت قطره و به نقل ازاطلاع نیوز" به نقل از نامه نیوز، محمود صادقی همچنین عملکرد فراکسیون امید را قابل دفاع اما مطلوب ندانست و حتی با انتقاد از نحوه هماهنگی ها در صحن مجلس برای رای دادن به طرح ها و لوایح به این فراکسیون نمره 12 داد.

  این نماینده اصلاح طلب مجلس همچنین با اذعان به این موضوع که اصلاح طلبان از دی ماه جایگاه گذشته را در افکار عمومی ندارند، دلیل آن را احساس تعهد و مسوولیت رهبران اصلاح طلب به ایران، انقلاب و نظام برای جلوگیری از اخلال در امنیت کشور عنوان کرد.

  محمود صادقی نماینده تهران و دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها در موضوعاتی همچون پشت پرده پیامک های تهدیدآمیز به نمایندگان، ارزیابی عملکرد فراکسیون امید، راه اندازی پارلمان اصلاحات، آخرین وضعیت پرونده های قضایی اش و دانشجویان بازداشتی و رابطه اش با سپاه پرداخت.

مشروح این گفت وگو را در زیر می خوانید:   قبل و بعد از تصویب لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) پیامک هایی بعضا با محتوای تهدید و توهین آمیز به نمایندگان ارسال شد، به نظر شما پشت پرده ارسال این پیامک ها چیست؟   بنده اهمیتی برای این حرکت ها قائل نیستم چون خیلی هم بی سابقه نیست و در گذشته هم شاهد این حرکت ها بودیم.

اما در نگاه کلی تر این گونه اقدامات ابزاری برای تاثیرگذاری بر نمایندگان است؛ اقداماتی که تا حدی در دنیا برای بیان مطالبات استفاده می شود لذا از این بُعد نشان دهنده زنده بودن، پویابودن و در صحنه بودن مردم و داشتن احساس مسئولیت آنهاست که باید استقبال کرد ولی با این پیش فرض که چنین مجالی به همه افراد با دیدگاه ها و طیف های مختلف داده شود نه اینکه تنها یک طیف خاص بتواند نظراتش را ابراز کرده و حتی از آن برای فشار و تهدید آن هم بعضا تهدید جانی استفاده کند.

  البته همواره شاهد حضور گروه های مختلف مقابل مجلس برای بیان مطالبات صنفی شان هستیم که معتقدم برگزاری چنین تجمعاتی مقابل مجلس باعث تقویت دموکراسی، مردمی ماندن و مردمی شدن مجلس و در نهایت کمک به حاکمیت می شود به همین دلیل پیشنهاد ایجاد فضایی مقابل مجلس برای بیان خواسته های مردم را داده ایم اما باید این فضا برای بیان مطالبات سیاسی همه طیف ها فراهم شود نه اینکه تنها یک طیف خاص بدون مجوز از مرجعی بتوانند مقابل مجلس تجمع کنند و تجمع هر گروه و فرد دیگری منجر به برخورد پلیس و حتی بازداشت شود.

نمونه آن تظاهرات تعدادی از وکلا در میدان بهارستان برای انتقاد از کنوانسیون خزر و یا اعتراض به فرآیند انتخابات و نظارت شورای نگهبان بود که باعث بازداشت آن ها شد.

  به هر صوت رویه این دوستان برای بیان نظراتشان مدنی نیست، اعتراضاتی با مضامین اغلب توهین آمیز که از مراکزی سازماندهی می شود.

برخی از پیامک ها به اندازه ای مستهجن و توام با رکیک ترین فحش های ناموسی است که امکان انتشار آنها هم وجود ندارد.

لذا این نوع اعتراضات برخاسته از یک بلوغ مدنی نیست و بیشتر جنبه تهدید دارد.

  با وجود همه این موارد باز هم معتقدم این اتفاقات مهم نیست و نباید اینقدر برای آن اهمیت قائل شد که تبدیل به دغدغه شده و آن را پیگیری کنیم.

به هرحال جریانی است که وجود دارد و باید با این واقعیات کنار آییم.

  این صحبت های شما در حالی است که انگار توهین به مسئولان توسط جریانی خاص تبدیل به رویه شده است که نمونه آن توهین به رییس مجلس، نوه امام (ره) و رییس جمهور در چند سال گذشته است.

چقدر می توان رواج بداخلاقی در جامعه را منشاء این تحرکات دانست؟   قطعا اگر افراد در این توهین ها مرتکب جرم شده و کارشان عنوان مجرمانه پیدا کند در جای خود قابل پیگیری است همان طور در زمانی که با آقای لاریجانی مُهر پرت کردند پیگیری های لازم صورت گرفت.

  بنده شخصا بنایی برای پیگیری این اتفاقات ندارم، حتی برای برخی از این پیامک ها جواب هایی با این مضامین داده ام که آجرکم الله و اجرکم عندالله چون این کارها را با نیت خالص انجام می دهند.

  این پیامک ها در گذشته از طریق سامانه ای منتشر می شد اما افراد این بار با شماره های شخصی پیامک ارسال کردند که خیلی از پیش شماره ها 915 و مربوط به استان خراسان است آنها حتی در مواردی خودشان را اینگونه معرفی می کنند که دانشجوی انقلابی، مادر شهید، ایثارگر و غیره هستند.

  برخی از کارشناسان بعد از تصویب لایحه CFT از تاثیر رییس مجلس سخن گفتند، شما چقدر آقای لاریجانی را در این باره و سایر تصمیمات مهم مجلس تاثیرگذار می دانید؟ آیا آقای لاریجانی بانگاهی به انتخابات ریاست جمهوری 1400 این اقدامات را انجام می دهد؟   بنده مشخصا درباره ی روند بررسی لایحه CFT به آقای لاریجانی انتقاد دارم.

معتقدم طولانی شدن روند بررسی، رای گیری و تصویب CFT قابل انتقاد است، حتی اگر آن را سوء مدیریت ندانیم یک نوع مسامحه بوده که باعث تصویب این لایحه در وقت اضافه شد.

  به نظرم آقای لاریجانی بنابر ملاحظات خاصی که در مورد انتخاب هیأت رییسه داشت بررسی این لایحه را به تاخیر انداخت این گونه که برخی نمایندگان اخطار قانون اساسی می دادند و ایشان با توجه به این سیگنال ها بررسی را به تعویق انداخت و در نهایت حق مجلس را ضایع کرد چرا که اگر لایحه آن زمان به رای گذاشته می شد شاید رای بیشتری می آورد و به موقع در مهلت موردنظر مراحل تصویب نهایی را طی می کرد.

با این نگاه معتقدم رییس مجلس در بررسی CFT مماشات و ملاحظه کاری زیادی کرد.

شاید می خواست ضمن احترام به آرای مخالف اجازه پخته تر شدن بحث ها را دهد تا مجال بررسی بیشتری فراهم شود.

  به طور کلی با وجود تمامی انتقادات به آقای لاریجانی مدیریت ایشان را در موارد مختلف تحسین می کنم نمونه مدیریت سطح بالای ایشان در روز حمله تروریستی به مجلس است، با وجودی که در لحظه حمله در مجلس به دلیل جلسه ای در بیت حضور نداشت اما خود را بلافاصله به جلسه رساند و تا زمان خروج آخرین نماینده هم در پارلمان ماند.

  نمونه دیگر داشتن شرح صدر زیاد در اداره جلسه بررسی لایحه CFT بود، نماینده ای آیین نامه را پاره و به سمت او پرتاب کرد اما واکنشی نشان نداد یا اینکه با پذیرش تذکر آقای پژمانفر درمورد قطع سخنان آقای نقوی حسینی عذرخواهی کرد.

این یعنی این فرد ظرفیت بسیار بالایی دارد که در آن بحبوحه واکنش مناسب از خود نشان می دهد.

  در مجموع به نظرم جدا از پاره ای از نقدها، آقای لاریجانی در مدیریت مجلس ضمن اشراف به آیین نامه تسلط کافی به فضای صحن داشته و ظرفیت بالا و تحسین برانگیز دارد، هرچند که معتقدم بعضا برخلاف آیین نامه مداخله هایی هم می کند مثلا در جریان طرح سوالم از وزیر اقتصاد درباره حساب های قوه قضاییه برخلاف آیین نامه آن را از دستور خارج کرد که سوال با خروج ایشان از مجلس و در زمان ریاست آقای پزشکیان مطرح شد.

  حال اینکه ایشان نگاهی به آینده و انتخابات ریاست جمهوری دارد هم موضوع محتملی است که ممکن است هر شخصیت سیاسی داشته باشد.

  این یعنی شما ریاست آقای لاریجانی را بر ریاست آقای عارف ترجیح می دهید؟   بدیهی است که ریاست آقای عارف را ترجیح دهم و از نظر فراکسیونی از کاندیدای خودمان حمایت کنم، اما این به معنای عدم تایید مدیریت خوب آقای لاریجانی نیست.

از آن طرف هم اگر مدیریت آقای لاریجانی را تحسین می کنم بدان معنا نیست که اگر رقابت بین او و آقای عارف باشد به آقای لاریجانی رای دهم.

حرف بنده آن است که آقای لاریجانی در مدیریت مجلس بسیار حرفه ای عمل کرده و تسلط کامل بر آیین نامه دارد.

همچنین می تواند در لحظات خاص، بحران و تنش تصمیم گیری مناسب و کاملا مدیریت شده داشته باشد کما این که نقاط ضعفی هم دارد.

  همان طور که شما از نحوه اداره مجلس توسط لاریجانی دفاع می کنید برخی معتقدند که بخشی از فراکسیون امید پشت علی لاریجانی رفته و حتی در انتخابات هیات رییسه سال سوم به او رای دادند آیا چنین موضوعی صحت دارد؟   بنده اطلاعی ندارم که عضوی از فراکسیون امید در انتخابات هیات رییسه به آقای لاریجانی رای داده باشد.

البته شائبه هایی درباره ی برخی افراد وجود دارد که از صحت آن مطلع نیستم.

اما در ارزیابی از انتخابات هیات رییسه مجلس در سال سوم همین قدر کافی که رای آقای عارف در دور اول از آقای لاریجانی بیشتر بود و در دور دوم با اینکه آقای حاجی بابایی کاندیدای فراکسیون ولایی با او ائتلاف و برای او  تبلیغ کرد اما آقای عارف 124 رای را کسب کرد و حدود 20 رأی با او فاصله داشت، حتی شاهد بودم که افرادی خارج از فراکسیون امید هم به آقای عارف رای دادند.

البته شاید هم همه کسانی که ظاهرا عضو فراکسیون امید هستند به آقای عارف رای نداده باشند.

  اخیرا برخی از فعالان اصلاح طلب صحبت از حمایت از لاریجانی در انتخابات 1400 داشته و حتی او را فرزند خلف مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی تعبیر کرده اند، چقدر حمایت اصلاح طلبان را از لاریجانی محتمل می دانید؟   فضای سیاسی در ایران بسیار سیال و غیرقابل پیش بینی است.

به طوری که کسی یک یا دو هفته مانده به انتخابات ریاست جمهوری فکر نمی کرد کاندیدای اصلاح طلب به نفع روحانی کنار رفته و همه به او رای دهند هرچند که از رای خود هم دل خوشی نداریم.

به هرحال شرایط سیاسی به گونه ای است که گاهی برای تصمیم گیری به جایی می رسیم که چاره ای جز رای دادن به یک فرد را نداریم.

  با این پیش فرض بنده این احتمال را رد نمی کنم که در انتخابات 1400 اصلاح طلبان در شرایطی قرار بگیرند که ناگزیر به حمایت از فردی با ویژگیهای لاریجانی شوند.

در عین حال با توجه به تجربه نه چندان موفق حمایت اصلاح طلبان از روحانی بویژه در دولت دوم او که باعث تنزل سرمایه اجتماعی اصلاح طلبان شد راهبرد تعامل با جناح اعتدالی یا اصولگرای میانه نیاز به تامل و دقت نظر بیشتری دارد اصلاح طلبان در حمایت از روحانی تمام سرمایه اجتماعی خود را به میدان آوردند اما روحانی یا نخواست یا نتوانست به این اعتماد پاسخ درخوری دهد.

  با این وجود همه چیز به شرایط بستگی دارد، چون در عالم سیاست نمی توان موضوعات را صفر و صدی مطرح کرد به خصوص از این جهت که اصلاح طلبان همواره با محدودیت هایی مواجهند و باید انعطاف پذیری داشته باشند.

نمونه آن انتخابات مجلس است که اکثر کاندیداهای اصلاح طلبان حذف شدند.

در آن هنگام راهبرد دیگر قهرکردن با صندوق های رای بود اما ما راهبرد انتظارات حداقلی و مشارکت حداکثری را انتخاب کردیم گرچه نتیجه ایده آل نبود، اما قابل قبول شد.

خروجی مجلس محصول این ترکیب است.

هرچند بسیاری از نمایندگان فراکسیون امید توانمندی های ایده آل را برای کار پارلمانی ندارند، اما در طول دو سال گذشته در مقاطع مختلف تاثیر خود را گذاشتند که بارزترین آن لوایح مرتبط با مبارزه با پولشویی و طرح ممنوعیت بکارگیری بازنشستگان است که می توان منشاء تحولات شگرفی در بدنه مدیریت کشور شود.

  البته به نظر می رسد مجموعه اصلاح طلبان باید برای حرکت آینده از پویایی تحرک  و جسارت بیشتری برخوردار شوند و ضرورت دارد راهبردهای خود را به روز کنند به نظرم نکته ای که اخیرا آقای خاتمی در جلسه با شورای هماهنگی اصلاحات مطرح کردند در تدوین راهبردهای جدید باید مورد توجه و تاکید قرار گیرد و آن ضرورت برانگیختن احساس شهروندی در آحاد مردم یعنی احساس ذی حق بودن در برابر حاکمیت و احساس مسئولیت اجتماعی  و بدنبال آن تقویت جامعه مدنی است این امر باید به مثابه سنگ بنای توسعه در ایران مورد توجه و تاکید قرار گیرد.

  این صحبت های شما در حالی است که بسیاری از مردم از عملکرد فراکسیون امید ناراضی هستند، آیا شما معتقدید نمایندگان عضو این فراکسیون آنقدر عملکرد مطلوبی داشته که بتوانند رضایت مردم را جلب کنند؟   فراکسیون امید یکی از سه فراکسیون مجلس است و فعال مایشاء نیست.

آیا مردم از عملکرد کلیت مجلس و دیگر فراکسیون ها رضایت دارند؟ به نظر من در طول زمان به علت سیاست هایی که اعمال شده مجلس دوره به دوره کارآیی اش ضعیف تر شده است لذا برای ارزیابی عملکرد فراکسیون امید باید انتظارات را متناسب با مقدورات کرد و اقدامات آن را مورد بررسی قرار داد کما اینکه بخش قابل توجهی از عملکرد این فراکسیون گزارش نشده و به تبع آن دیده نشده است.

این خود یک ضعف است که فراکسیون امید از نظر رسانه ای بسیار ضعیف عمل می کند.

  البته به هر دلیلی مشی آقای عارف حرف زدن نیست که قطعا حکمتی پشت آن است.

قاعدتا سخنگوی فراکسیون هم باید با رسانه ها تعامل داشته باشند که شاید برای او هم محدودیت هایی از جانب هیات رییسه اعمال شود و خیلی آزادی عمل نداشته باشند.

  از طرف دیگر اصلاح طلبان در  رسانه ی ملی مجال ظهور و بروز ندارند هر شش شبکه اصلی رسانه ملی در اختیار اصولگرایان است حتی فیلمبرداری از صحن مجلس به گونه ای انجام می شود که چهره های فراکسیون امید نشان داده نشود.

صداوسیما در طول دو سال گذشته طوری عمل کرده که انگار نمایندگان اصلاح طلب در مجلس حضور ندارند و دائما با ترفند خاصی اعضای فراکسیون امید را بصورت سیستماتیک سانسور می کند.

  به عنوان مثال براساس رویه ای نمایندگان هر شهر و استان باید در شبکه های استانی تریبون داشته و فعالیت هایشان از آن شبکه پخش شود، اما شبکه پنج(تهران) کماکان به صورت محدود با تعداد خاصی از نمایندگان تهران مصاحبه کرده و طوری فعالیت ها را بازتاب می دهد که انگار اصلا نمایندگان تهران وجود ندارند یا اقدامی انجام نمی دهند.

  نمونه دیگر را می توان در کمیسیون امنیت ملی دید.

در دو سال قبل که آقای نقوی حسینی سخنگوی این کمیسیون بود مدام روی آنتن بود، اما امسال که آقای نجفی خوشرودی سخنگوی این کمیسیون شد به ندرت تلویزیون با او مصاحبه می کند، گویا از نظر صداوسیما هنوز آقای نقوی حسینی سخنگوی این کمیسیون است.

اینها نشان می دهد که در کنار ضعیف بودن استراتژی فراکسیون امید برای استفاده از رسانه ها، رسانه ملی هم سعی در ندیده شدن نمایندگان عضو فراکسیون دارد و شاید رسانه های هم سو هم خوب عمل نمی کنند.

  البته نباید عملکرد مطلوب اعضای فراکسیون امید در هیات های نظارت را نادیده گرفت به طور نمونه آقای میرزایی و خانم مافی به عنوان ناظر در کمیسیون ماده 10 احزاب نقش موثری در صدور مجوز برای تشکل ها و احزاب داشتند و یا این که تاثیر حضور اعضای فراکسیون امید در هیات های مرکزی نظارت بر انتخابات شوراها به خوبی دیده شد.

  فراکسیون امید در مقاطع رای اعتمادها هم بسیار موثر بوده و کارهای نظارتی خوبی هم انجام داده است این ها همه بدان معناست که باید نقاط مثبت و منفی را کنار هم دید و بعد به ارزیابی عملکرد پرداخت.

با وجود این بنده هم معتقدم فراکسیون امید از پتانسیلش به خوبی استفاده نکرده و می توانست عملکرد بهتری داشته باشد.

  به هر حال در مجموع عملکرد فراکسیون امید را قابل دفاع می دانم ولی مطلوب نیست.

نمره فراکسیون امید را از 20، 12 می دهم.

قبلا به فراکسیون امید نمره 10 می دادم که به خاطر عملکردش در بررسی CFT دو نمره اضافه کردم.

  شما در حالی از عملکرد فراکسیون امید در بررسی لایحه CFT دفاع می کنید که آمار مخالف و موافق این لایحه و انتشار برخی اسامی مخالفان نشان دهنده مخالفت برخی از اعضای این فراکسیون با این لایحه است از طرفی دیگر عملکرد برخی از اعضای فراکسیون در استیضاح وزرا شائبه انشقاق در فراکسیون را تشدید می کند.

آیا شما با این موضوع موافق هستید؟   عملکرد هر نماینده تابع متغیرها و عوامل مختلفی است که یکی از آنها تاثیر فراکسیون بر نمایندگان است.

به عبارت دیگر عملکرد فراکسیون امید حزبی نیست برخی از نمایندگان عضو این فراکسیون پیشینه اصلاح طلبی و تجربه کار سیاسی ندارند و تنها به خاطر شرایط در لیست امید گذاشته شدند.

  متغیر مهم دیگر مسائل منطقه ای نمایندگان است که در خیلی از موارد آن را ترجیح می دهند در موضوعاتی مانند رای اعتماد یا استیضاح اولویت را به مسائل منطقه خود همچون کم آبی و یا مشکلات دیگر می دهند آن هم در شرایطی که بیشتر اعضای فراکسیون پشتوانه سیاسی ندارند.

  مشخصا در بررسی لایحه CFT جنبه ارعابی حاکم تاثیرگذار بود.

پیش بینی می کردم که اگر شرایط عادی بود حداقل رای موافق این لایحه 160 رای بود.

استدلال آن است که براساس اعلام صورت گرفته دو فراکسیون امید و مستقلین رای موافق داشتند کما این که آقای عارف رسما موضع گیری آشکار نکرد ولی رویکرد چیز دیگری را نشان می داد.

با این حساب باید لایحه CFT بیشتر از 143 رای را کسب می کرد.

  از طرف دیگر برخی از اعضای فراکسیون امید در زمان رای گیری لایحه CFT در مجلس به دلایلی همچون ماموریت حضور نداشتند و دو نفر هم علی رغم حضور در رأی گیری مشارکت نداشتند، متاسفانه این موضوع مسبوق به سابقه است که در زمان رای گیری موضوعات حساس حداقل 15 نفر از نمایندگان فراکسیون امید نیستند.

این بی مسئولیتی و ضعف بعضی از اعضای فراکسیون است.

  یکی از ضعف های فراکسیون امید برخلاف فراکسیون ولایی آن است که در مدیریت صحن فعال نیست .

با اینکه این موضوع همواره مطرح شده ولی نتوانستیم در این رابطه عملکرد خوبی داشته باشیم.

شاید یکی از دلایل آن نوع جایگاه حضور نمایندگان و صندلی های آنها در مجلس است که هماهنگی شان در صحن شلوغ مجلس بسیار سخت است حال اینکه در خیلی از مجالس دنیا به هر فراکسیون محدوده معینی اختصاص داده شده است.

  به هر حال فراکسیون ولایی هنگام رأی گیری در مورد طرح ها و لوایح مهم به سرعت رای خود را جمع کرده و هماهنگ می شوند اما فراکسیون امید از این نظر ضعیف تر است.

نمونه آن طرح مربوط به عفو عمومی است که هنگام رأی گیری درباره فوریت آن خود آقای فتحی به عنوان طراح در جلسه حضور نداشت و آقای کاظمی نماینده ملایر از آن دفاع کرد.

البته این طرح در دستور کار مجلس نبود ولی به دلیل خارج شدن یک سوال از دستور کار به صورت پیش بینی نشده مطرح شد.

اگر فراکسیون امید هماهنگی و مدیریت خوبی در آن لحظه داشت اجازه نمی داد طرح به این مهمی بدون برنامه ریزی و پیش بینی در دستور کار قرار گیرد.

  اینها همه نشان می دهد ما نتوانستیم فضای صحن را به خوبی در دست بگیریم و اصولگرایان عملکرد منسجم تری داشتند؛  باید این را هم در نظر گرفت که اغلب دوستان اصولگرا سابقه نمایندگی بیشتری دارند که این باعث افزایش تجربه پارلمانی آنها شده است.

  با ورود مجلس دهم به سال سوم کاری اش و گذشت یکسال از عمر دولت دوازدهم مردم به ارزیابی عملکرد اصلاح طلبان می پردازند، ارزیابی که خروجی آن را می توان در نظرات کارشناسان سیاسی و فعالان اصلاح طلب دید که بعضا عمر اصلاح طلبی را تمام شده می دانند و بر لزوم استفاده از ظرفیت های دیگر تاکید دارند.

با توجه به این که در آستانه انتخابات مجلس یازدهم هستیم فکر می کنید چطور می توان از ظرفیت اصلاح طلبان استفاده کرد و چقدر بازیابی مجدد این جریان سیاسی را ضروری می دانید؟   باید در وهله اول میزان نارضایتی از اصلاح طلبان را بررسی کرد اینکه این موضوع واقعیت دارد یا اینکه طیف مقابل آن را پررنگ و بزرگ کرده است؟  آیا نارضایتی از عملکرد مجلس به حساب اصلاح طلبان گذاشته می شود یا اینکه ضعف دولت به نام اصلاح طلبان تمام می شود؟   ضمن اینکه باید اصلاح طلبی را از اصلاح طلبان جدا کرد.

نباید عملکرد فردی را که به مرام و منش اصلاح طلبی پایبندی ندارد به حساب اصلاح طلبی گذاشت.

اصلاح طلبی روش و منش است.

در عین حال من هم نارضایتی ها را انکار نمی کنم اما نباید از این غفلت کرد که موضوع با عملیات روانی پررنگ و تشدید می شود.

  من هم قبول دارم اصلاح طلبان با شرایط فعلی به خصوص از مقطع دی ماه سال گذشته به بعد در افکار عمومی جایگاه گذشته را ندارند.

یکی از دلایلش هم به احساس تعهد و مسئولیتی برمی گردد که رهبران اصلاح طلب به ایران، انقلاب و نظام دارند، آن ها احتیاط کردند تا فضا منجر به برهم خوردن امنیت و ایجاد مخاطره برای تمامیت ارضی ایران و هم آوایی با براندازان نشود.

آن ها علی رغم انتقادات زیاد به سازوکارهای موجود ایستادند و از نظام و کلیت آن دفاع کردند حال اینکه براندازان و تندروها کمر به قطع ریشه نظام آن هم با اتکا به بیگانگان بسته اند.

  به نظرم دو گروه به مثابه دو تیغه یک قیچی که در ظاهر باهم تضاد دارند اما برای قطع یک ریشه یعنی ریشه جمهوری اسلامی به ما هو جمهوری اسلامی همان نظام مردم سالاری متکی بر آرای مردم با ماهیت اسلامی و دینی تلاش می کنند؛ این دو تیغه قیچی شامل براندازان و صهیونیست ها از یک سو و  تندروهای داخلی از سوی دیگرند که دست به دست هم دادند و علیه گرایش اصلاح طلبی به عنوان گرایش اصیل انقلابیون حرکت می کنند، لذا باید مراقب شگردهای رسانه ای آنها باشیم در عین حال نقد درون گفتمانی هم باید داشته باشند.

  معتقدم باید گفتمان اصلاحات به روزتر و متناسب تر با خواسته ها و مطالبات اقشار مردم باشد.

مردم گرفتاری های اقتصادی و معیشتی دارند که باید با اولویت پیگیری کرد.

البته فراموش نکنیم مشکلات اقتصادی ریشه در مشکلات سیاسی دارد چون توسعه سیاسی پیدا نکردیم شاهد آثار زیان باری هستیم که باعث عدم توسعه اقتصادی شده است.

  وقتی مردم می بینند یک مرتبه ارز به 19 هزار تومان رسید و تورم لجام گسیخته شد دیگر برایشان مسائلی دیگری همچون وجود آزادی سیاسی و آزادی رسانه ها مهم نیست لذا باید اصلاح طلبان تحول گفتمانی را با برنامه دنبال کنند.

در انتخابات مجلس هم فراکسیون امید با یک برنامه 126بندی مبتنی بر الگوی توسعه پایدار روی کار آمد.

این انتقاد به خودمان هم وارد است که در طول دو سال گذشته شاید تنها چند بند از این برنامه مورد عمل قرار گرفت.

البته قرار شده این برنامه ها تا پایان این دوره مجلس دنبال شود.

امیدواریم در فرصت باقی مانده موثرتر باشیم.

  موضوع دیگر که این روزها در حوزه اصلاح طلبان شنیده می شود راه اندازی پارلمان اصلاحات است که هنوز به صورت جدی وارد فاز عملیاتی نشده است.

با توجه به این که شما دبیرکل انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها هستید ارزیابی تان از این اقدام چیست؟   این طرح تقریبا در شورای هماهنگی نهایی شده است ما هم در انجمن اسلامی مدرسین دانشگاهها چند جلسه روی آن بحث کردیم، ولی به طور کلی باید هدف نهایی را مورد بررسی قرار داد و این که می خواهیم به چه چیزی برسیم.

پیشنهاد دهندگان اعلام می کنند هدف پوشش بیشتر مجموعه اصلاح طلبان و رسیدن به جامعیت است.

تاکید آنها این است که در پارلمان اصلاحات احزاب محوریت داشته باشند.

آنها به شخص محوری منتقدند و تاکید دارند که باید احزاب و نه اشخاص محوریت داشته باشند.

  به نظرم باید کاملا این موارد با لحاظ همه جوانب مورد نقد قرار گیرد.

این خیلی ایده آل است که احزاب محوریت داشته باشند اما باید بررسی کرد عملا تا چه اندازه احزاب در سپهر سیاسی ایران مجال نقش آفرینی دارند و این که اساسا حزب به معنای داشتن تشکیلات، برنامه، عضوگیری و فراگیری قابل توجه وجود دارد؟ برخی از احزاب آنقدر عضو دارند که تعداد آنها در یک ژیان یا فولکس جا می گیرند از آن طرف هم 30 عضو در شورای هماهنگی هستند، اما آیا اساسا ظرفیت 30 حزب را داریم که پیشنهاد  ایجاد پارلمان اصلاحات آن هم با 500 عضو داده می شود؟   ابهام دیگر آن است که چگونه می خواهند از اشخاصی با تاثیر غیرقابل انکار همچون آقای خاتمی استفاده کنند.

باید روی این موضوع به خوبی فکر شود تا داشته هایمان متلاشی نشود، البته این ایده مطرح شده و در شورای هماهنگی هم به نقاطی رسیدند.

در جلسه شورای سیاست گذاری هم در حضور آقای خاتمی مطرح شد و ایشان و آقای عارف هم تایید کردند.

  برخی دوستان بر تشکیلات پارلمان اصلاحات اصرار دارند اما دغدغه بنده آن است که چنین تشکیلات می خواهد به چه نیازی پاسخ دهد؟ آیا  شورای سیاست گذاری را نمی توان ارتقا داد تا آن نیاز  را تأمین کند آیا بهتر نیست نصاب دقیقی برای اشخاص گذاشت و محور احزاب را در شورای سیاست گذاری تقویت کرد.

در خود انجمن هم بحث ها به نتیجه نرسیده است.

برخی از اعضای شورای سیاست گذاری ایده را تایید می کنند اما در جزییات اختلاف است.

  ما در دو انتخابات گذشته علی رغم تمامی محدودیت ها توانستیم به یک انسجام برسیم کما اینکه وجود اختلاف نظر در یک تشکیلات سیاسی دور از ذهن نیست.

ما می خواهیم بررسی کنیم که تشکیلات موجود چه کاستی داشته که بخواهیم آن را جبران کرده و آن را ارتقاء دهیم.

  آیا چنین مواردی در دیدار اصلاح طلبان با آقای روحانی مطرح شد؟   بنده حضور نداشتم.

البته به این جلسه دعوت شده بودم اما به دلیل اینکه طبق برنامه ریزی قبلی باید به عنوان دبیرکل در مجمع عمومی انجمن اسلامی مدرسین در مشهد شرکت می کردم در جلسه با رییس جمهور حضور پیدا نکردم.

  در ابتدای حضورتان در مجلس، دادستانی برای شما حکم جلبی صادر کرد بعد از آن هم متعددا نام شما برای بررسی پرونده ای در هیات نظارت بر رفتار نمایندگان شنیده می شد در حال حاضر چه پرونده هایی در هیات نظارت دارید؟   در آن زمان بعد از صدور حکم با هدف کاهش تنش ها به دادگاه مراجعه کردم تا ضمن احترام به ساختارهای نظام به آنها یادآوری کنم باید طبق قانون از طریق هیات نظارت عمل کنند آنها هم برخلاف انتظار تفهیم اتهام کرده و قرار کفالت صادر کردند.

آنها وانمود می کردند موضوع تنها شکایت شکات خصوصی است ولی بعدا مشخص شد موضوع اصلی بر سر شکایت دادستان در خصوص اظهاراتم در مجلس درباره حساب های سپرده قوه قضاییه است.

  در موارد دیگر هیات نظارت در تعدادی از شکایت ها تشخیص داده که اقدامات بنده مغایر با وظایف نمایندگی ام نبوده و در تعداد دیگر تشخیص غیر از این دادند.

به طور مثال بنده دو روز قبل از آغاز مجلس مصاحبه ای با خبرگزاری فارس درباره بورسیه ها داشتم که در این مورد هیات نظارت تشخیص داده که چون مصاحبه چند روز قبل از شروع به کار مجلس دهم بوده رسیدگی به آن خارج از صلاحیت هیأت نظارت است.

  البته طی این دو سال رفته رفته رفتار هیات نظارت پخته تر و در یک سال اخیر احکام صادر شده تخصصی تر شده، فکر می کنم 14 مورد از شکایات را  هیات نظارت به دادسرا ارجاع کرده است که در واقع 7 مورد آن یک شکایت است که هفت نفر به عنوان بورسیه مطرح کردند.

یک مورد آن به شکایت دادستانی بر می گردد و مربوط به تعبیری است که در تذکری در صحن در مورد بازپرسی که برخلاف قانون دستور جلب را داده بود مطرح کردم.

یک مورد هم مربوط به شکایت یکی از نمایندگان درباره اظهاراتم در انتقاد از مصاحبه او درمورد خودکشی یک دانشجوی بورسیه است.

اخیرا هم یعنی حدود یک ماه پیش دادستانی نامه ای با دو اخطاریه برای مراجعه به دادگاه داده بود که چون متن شکایت معلوم نبود درخواست کردیم آن را به هیات نظارت بدهند.

  بعضی از شکایات هم به دلیل سخنرانی ها و حتی توییت هایم بوده که خوشبختانه در این موارد تشخیص هیات نظارت این بوده که در چارچوب وظایفم عمل کرده ام.

  برخی از رسانه های معاند اخباری مطرح می کنند مبنی بر این که اطلاعات سپاه و حفاظت اطلاعات قوه قضاییه طرحی برای بازداشت شما دارند، آیا این موضوع صحت دارد؟   اخبار این رسانه بسیار مشکوک است قبل از آن هم عنوان کرده بودند که طرحی برای ترور بنده وجود دارد و بار دیگر خبر از بازداشتم را دادند که باعث نگرانی برخی دوستان شد.

  اینها خبرسازی است و هیچ اتفاقی هم نیفتاده و دلیلی هم ندارد.

کار حفاظت اطلاعات قوه قضاییه ارتباطی با نمایندگان مجلس ندارد و مربوط به قضات  و دستگاه قضایی است؛ اطلاعات سپاه هم با من مشکلی ندارد.

مسائلی که موکلان مطالبه می کنند را اعلام و خیلی راحت مطرح می کنم، خوشبختانه نماینده پارلمانی هم دارند و جلسه می گذاریم و مکاتبه می کنم و چیز پنهانی هم نداریم.

من حتی به آقای طائب یک نامه مشفقانه انتقادی نوشتم آنها هم پاسخ دادند.

اگر بر فرض هم بنابر بازداشت باشد طبیعتا باید قرار بازداشت صادر شود خوشبختانه بعد از آن جریان قوه قضاییه هم موضوعات را از مسیر هیات نظارت دنبال می کنند.

مطمئنم اگر موضوع احضار، اخطار و حتی جلبی هم باشد قوه قضاییه از مسیر هیات نظارت دنبال می کند.

  با توجه به این که شما عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات هستید، آخرین پیگیری هایتان از وضعیت دانشجویان بازداشتی به کجا رسیده است؟   بنده و کمیته ای از فراکسیون امید متشکل از خانم سعیدی و آقای موسوی و آقای کاظمی نماینده ملایر در مقاطع مختلفی وضعیت دانشجویان بازداشتی را پیگیری کردیم.

در جریان حوادث دی ماه سال 96 حدود 70 دانشجو پرونده قضایی داشتند که قرار برای آنها صادر شد.

نتیجه پیگیری ها آن بود که دیگر کسی در بازداشت نباشد.

طبق اطلاع من 17 پرونده بررسی و برای 9 نفر حکم صادر شده اما هیچ کدام از احکام اجرا نشده است.

البته احکام سنگینی همچون حبس صادر شد که بدوی بود و باید قطعی می شد.

  ظاهرا وزیر علوم و مجموعه وزارت علوم تعاملی با قوه قضاییه داشتند که احکام صادره به آن شکل اجرا نشود و موضوع مدیریت شود.

تا جایی که اطلاع دارم این احکام اجرا نشده است.

  بیشترین تعداد پرونده های دانشجویان بازداشتی مربوط به اعضای شوراهای صنفی بودند انتقاد ما هم این بود که چرا اکثر ضابطان از وزارت اطلاعات بوده و چرا بیشتر بازداشت ها از دولت کلید خورده پاسخ آن بود که بیشتر بازداشتی ها گرایش های خاص اعتقادی دارند که در آرای قضایی هم به آن اشاره شده است.

باز هم تاکید می کنم که طبق اطلاعم هیچ حکمی اجرا نشده و یا احکام صادره به قطعیت نرسیده است.

فکر می کنم به خاطر پیگیری های نمایندگان و تعامل وزارت علوم با قوه قضاییه است.

  البته اگر دانشجویی باشد که حکم اش اجرا شده به ما اطلاع دهند که پیگیری کنیم چون بنا نبود احکام اجرا شود.

به ما اعلام شده وزیر علوم با رییس قوه قضاییه و دادستان تعامل و مذاکره کردند که با توجه به آغاز سال تحصیلی شرایط به گونه ای مدیریت شود تا دانشجویان از تحصیل بازنمانند.

  با توجه به حساسیت سیاسی و شرایط جو به تعبیر خودشان شرایط با رافت و گذشت مدیریت شده، شنیدم این مدیریت طوری بوده که بعضا دانشگاه محل تحصیل افراد را تغییر داده اند.

  وضعیت دانشجویان ستاره دار چگونه است؟احکام دانشجویان بازداشتی اجرا نشده این تعامل وزارت علوم با قوه قضاییه است که به شکل دیگری اجرا شود؛ شنیدم دانشگاه محل تحصیل آن ها را تغییر دادند.

  دانشجویان ستاره دار مربوط به ورود به  مقاطع تحصیلی ارشد و دکتری است تا آنجایی که بنده مطلع هستم و پیگیری کردم مشکل بیشتر  دانشجویان ستاره دار حل شده و به صورت مشروط با ثبت نام آنها موافقت کردند، ولی مراجعات موردی هم وجود دارد که می گویند هنوز برای ثبت نام مشکل دارند ما پیگیر هستیم.

  با روی کار آمدن دولت روحانی و بعد از آن مجلس دوازدهم مطالبه رفع حصر به شدت از سوی قشری از جامعه دنبال می شود، برای تحقق این موضوع چه آینده ای را متصور هستید؟   رفع حصر یکی از مطالبات بسیاری از مردم و نمایندگان بوده و فراکسیون امید در قالب کمیته ای آن را پیگیری می کند.

دولت هم پیگیر بوده و ظاهرا در شورای امنیت ملی تصویب شده، در مقطعی شنیدیم مساله دیگر فیصله پیدا می کند گشایش های خوبی هم خوشبختانه رخ داده هرچند که از نظر ما و از دید حقوقی عمل غیرقانونی بوده چون محاکمه ای نشده و روند قضایی رخ نداده که حکم آن حصر باشد لذا اقدام خلاف قانون اساسی است اما از نظر سیاسی به نظرم خیلی زودتر می توانست مساله حل شود محصورین هم نشان دادند که بنایی ندارند عمل اعتراضی خاصی انجام دهند نهایتا آقای کروبی نامه ای نوشته که خیلی ها هم می نویسند.

برخی می گویند به خاطر آن نامه ها رفع حصر به تعویق افتاده که از آن اطلاعی ندارم.

در مجموع از دولت آقای روحانی انتظار بیشتری می رفت که پیگیرانه تر عمل کنند.

  سوال مردم آن است که چه طور آقای احمدی نژاد به این راحتی می تواند به اظهارنظر بپردازد و هیچ برخوردی با او صورت نگیرد؟ حتی انتقاداتی از برخوردهای دوگانه مطرح می شود؟   در این باره باید از آقایان بپرسید.

البته اصولاً ما از حصر و حبس هیچکس استقبال نمی کنیم و تأکید داریم باید درباره همه از هر طیفی موازین قانونی و دادرسی عادلانه رعایت شود.

به نظر می رسد در برخورد با نزدیکان آقای احمدی نژاد نیز برخی از موازین دادرسی رعایت نشد.

طبق اصل 23 قانون اساسی متهم و حتی محکوم از حقوقی برخوردار است و هتک حیثیت او ممنوع و جرم است.

   البته در این مورد بنده یک مزاح دارم مبنی بر این که گویا برخی افراد مشمول حدیث رفع هستند در این حدیث آمده رفع ارقام عن تسعه یعنی از 9 طایفه قلم تکلیف برداشته شده است.

ظاهرا قلم تکلیف از بعضی افراد برداشت شده و آنها را از نظر حقوقی مشمول حدیث رفع می دانند.

البته سخنگوی محترم قوه قضاییه گفته حکمتی در آن است و اخیرا هم گفته دیر و زود دارد سوخت و سوز ندارد!
کلید واژه ها: اصلاح طلب - اصلاح طلبان - اصلاح - لاریجانی - مجلس - انتخابات - انتخابات ریاست جمهوری - صادقی - مجلس شورای اسلامی - امید - پرونده های قضایی - حمایت - پیامک - مطالبات - نماینده تهران - احساس مسئولیت - اسلامی - انتقاد - انجمن اسلامی - ریاست جمهوری - تصویب لایحه - ایران - احساس - تاثیرگذاری - دانشجویان - قبل و بعد - پرده - نامه - دانشگاه - تروریسم

آخرین اخبار سرویس:

محمود صادقی: اصلاح طلبان در انتخابات 1400 از لاریجانی حمایت می کنند

محمود صادقی: اصلاح طلبان در انتخابات 1400 از لاریجانی حمایت می کنند