سینمای جنگ؛ مهجور و نحیف

با پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل متحد از سوی ایران و اتمام جنگ 8 ساله، نهادها و بنیادهای فرهنگی متعددی به منظور حفظ و ترویج آموزه های دفاع مقدس در سازمان ها و مراکز مختلف کشوری و لشکری راه اندازی شد.

- به گزارش ایسنا، محمد ایران دوست در ادامه در اعتماد نوشت: این مراکز با بهره گیری از رشته های متنوع هنری: ادبیات، موسیقی، سینما، تئاتر و.

سعی و توان خود را به کار گرفتند تا حماسه آفرینی ملت ایران را تبیین و ماندگار سازند.

در این میان هنر سینما با توجه به ویژگی ها و قابلیت هایش بیشتر مورد بهره برداری قرار گرفت و در مقاطعی نیز فیلم های زیبا و جذابی نیز خلق شد.

با استقبال مخاطبان از فیلم ها سازمان ها و نهادهای بیشتری فعالیت های خود را معطوف به سینما کردند.

به مرور هرچه از عمر این مراکز گذشت، تدابیر و مقررات دست وپاگیر اداری و اعمال نظر برای فیلمسازان دوچندان شد و موقعیت تولید به مرحله ای رسید که برخی از این مراکز که روزگاری برای تقویت سینمای دفاع مقدس تاسیس شده بودند خود به بزرگ ترین مانع رشد و توسعه اینگونه سینمایی تبدیل شدند.

این مراکز خود را به عنوان متولی سینمای جنگ قلمداد کردند و بودجه و امکانات محدودی که باید صرف تولید و نمو سینمای جنگ می شد را صرف امور اداری، برگزاری جشنواره ها و تولید آثار ضعیف و کم محتوا کردند.