مطالب مرتبط:
شلیک، شات، شهید!
شلیک موشک بالستیک به مقر نیروهای ائتلاف سعودی در ساحل غربی یمن
ارتش یمن از شلیک موشک به شهرک صنعتی «جیزان» سعودی خبر داد
شلیک مرگبار به مربی بدنسازی ؛ قاتل پیدا شد ! + عکس
شلیک چندین موشک به سوی فرودگاه طرابلس
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
چهارشنبه، 4 مهر 1397 ساعت 02:252018-09-25سياسي

شلیک، شات، شهید!


روزی که فاجعه تروریستی در اهواز اتفاق افتاد روز عجیبی بود.

روزی بود که در آن تنها سلاح بچه های ما دوربین و شات بود اما دشمن با تفنگ های آماده شلیک آمده بود و حاصل تقابل شات و شلیک، - شهید شد.

این بچه ها شاید اسلحه در دست نداشتند، اما کاغذ، قلم، دوربین و رکوردر، تجهیزاتی بود که خبرنگارها و عکاس های حاضر در این حمله تروریستی را تا دندان مسلح کرده بود.

خبرنگاری که در میان رگبار سنگین گلوله ها، جسورانه رخ به رخ حادثه ایستاد و آن روز اولین کسی شد که از دل حادثه خبر را به سراسر جهان مخابره کرد و عکاسانی که همزمان با انگشت هایی که روی ماشه می رفت، هر بار با چکاندن شاسی دوربین تیر خلاص را به اندیشه کور تروریست ها زدند، همه قهرمان های واقع نگاری بودند که روز حادثه با شجاعت تمام، فرماندهی خط مقدم رسانه را به عهده گرفتند و تا عمق حادثه، خطر کردند تا سند رسوایی تروریست ها را در تاریخ ایران و جهان به نمایش بگذارند.

شایان حاجی نجف، خبرنگار 25 ساله خبرگزاری ایسنا خوزستان، کسی که نخستین عکس و خبر حادثه توسط او منتشر شد.

عکسی از او را می بینیم که در وسط گلوله باران شجاعانه از جوی آب پرش می کند تا رسالت جامعه رسانه را به جا بیاورد.

از او می خواهم تا از روز حادثه بگوید، همچنان که نگاهش به اطراف است، چند لحظه ای حادثه را برای خودش مرور می کند، سپس با این جمله آغاز می کند: "مرگ بر مرگ! هرچه از حادثه دور می شویم بیشتر به این که آن روز چه بر سر حاضرین آمده است پی می برم.

گروه ارکستر مارش نظامی بر طبل می کوبیدند و هنوز صدای شیپورها به گوش می رسید که نخستین رگبار گلوله نواخته شد، با شنیدن صدای گلوله نگاهم به جایگاه شخصیت ها افتاد، هنوز متوجه تحرک خاصی نشده بودم که جمعیت را به گلوله بستند.

این جا بود که خطوط رژه از هم پاشیده شد، در این لحظه من و یکی دیگر از همکارانم که در نزدیک ترین نقطه به جایگاه ایستاده بودیم با فریاد یکی از فرماندهان که مدام می گفت "بخوابید روی زمین" روی زمین دراز کشیدیم.

به هر طرف نگاه می کردیم گلوله می آمد، به همه جا گلوله اصابت می کرد و هر بار چیزی سد راه گلوله ها می شد، یا درخت، یا جدول خیابان، یا زمین و یا سینه ستبر یکی از شهدا که با چشم می دیدم یکی پس از دیگری به زمین می خورند.

تقریبا تمام جمعیت به جز کسانی که تیر خورده بودند پراکنده شده بود، اما من و همکارم در وسط خیابان میان سیل گلوله تنها مانده بودیم، در همان لحظات اول دوربین موبایلم را روشن کرده بودم و فیلم همه چیز را ثبت می کرد، صدای تیر هر لحظه داشت نزدیک تر می شد به گونه ای که آماده بودم تا یکی از گلوله ها به من اصابت کند، اینجا بود که تصمیم گرفتم به یک محل امن بروم تا برای رساندن خبر به مرکز رسانه ای خودم یعنی خبرگزاری ایسنا اقدام کنم، در همین لحظه با سردبیر مرکز ایسنا خوزستان تماس گرفتم و اولین خبر مبنی بر این که رژه نیروهای مسلح اهواز مورد حمله تروریستی قرار گرفته است را به او مخابره کردم و سپس عکس هایی که توانسته بودم ثبت کنم را برای دبیر سرویس عکس ایسنا خوزستان ارسال کردم.

" از گلوله که می گفت صدایش می لرزید، از او پرسیدم صدای گلوله ها را به یاد داری؟ ادامه می دهد "هنوز نمی دانم چرا گلوله هایی که از کنار گوشم زوزه می کشید و می رفت، هیچ کدام به من برخورد نکرد اما خوب به یاد دارم که با صدای هر تیر تصویر عزیزانم جلوی چشمم می آمد و فکرم به آن ها بود اما در آن لحظات تمام دغدغه ام نشان دادن مظلومیت مردم شهرم به دنیا بود.

" او در پایان همین طور که نفسش را بیرون می دهد، آه می کشد و می گوید "این حادثه دردی است که کم کم دارد در روح و جسم مان تکثیر می شود، همه قلبم برای درد اهواز و مردمش تیر می کشد.

با شروع تیراندازی بی شک تمام حاضرین در صحنه آرزو داشتند که این صدا مانند سال های قبل جزیی از برنامه رژه باشد، اما تداوم تیراندازی و فرمان نیروی های امنیتی به پناه گرفتن سربازها، از وقوع یک حمله تروریستی به رژه نیروهای مسلح در هفته دفاع مقدس خبر می داد.

" علی رضا محمدی، عکاس خبرگزاری ایسنا خوزستان، یکی دیگر از اعضای رسانه بود که روز حادثه به همراه دیگر همکارانش برای پوشش خبری این مراسم به محل رژه نیروهای مسلح در اهواز اعزام شده بود.

او که لحنی آرام و شمرده دارد در ابتدای مصاحبه می گوید: "تمام آن چه را که دیده ام در عکس هایم به ثبت رسانده ام، اکنون حرف زیادی برای گفتن ندارم.

" با اصرار توانستم مدتی را با او هم کلام شوم.

"سومین گروه از رژه روندگان که عبور کرد، صدای شلیک اولین گلوله به گوشمان رسید، این جا من نزدیک جایگاه در محلی که برای بازدید مردم عادی مهیا شده بود قرار داشتم، هنوز تمام وسعت دید من از دریچه دوربین بود، زیرا فکر می کردیم که مانند سال گذشته این هم بخشی از برنامه است، این را از طبیعی بودن چهره ها می شد فهمید، اما با افزایش حجم و مدت زمان تیراندازی به تروریستی بودن حادثه پی بردیم.

" از او می پرسم در این لحظه واکنش ات چه بود؟ می گوید "خب بی شک در این لحظه همه ما شوکه شده بودیم، به گونه ای که من حتی قادر به حرکت نبودم و پس از گذشت چندین ثانیه تصمیم گرفتم به سمت روبروی جایگاه بروم و از همان جا شروع به عکاسی کنم.

پشت یک آمبولانس پناه گرفته بودم و اولین تصاویر را به خاطر اشرافی که به جایگاه داشتم از همان محل ثبت کردم.

از نخستین چیزهایی که به یاد دارم تلاش نیروهای ارتش برای تامین امنیت مردم عادی بود که با وجود آتش سنگین گلوله ها، پناه مردم می شدند و یکی یکی آن ها را به سمت در پادگان هدایت می کردند.

از دیگر تصاویری که به یاد دارم زخمی هایی است که هم رزم هایشان عاجزانه فریاد می زدند "آمبولانس آمبولانس".

به یاد دارم در جایی یک نظامی دست خانم مسنی را گرفته بود و با وجود سرعت گلوله هایی که هر آن می توانست سینه اش را بشکافد، پناه پیرزن شده بود و آرام عرض اتوبان را برای رسیدن به پادگان قدم برمی داشت که همین باعث شد این لحظه را با لنز دوربینم ثبت کنم.

این تنها یک نمونه از جان گذشتگی نیروهای امنیتی ارتش، سپاه، نیروی انتظامی و دیگر دلاورمردان در روز حادثه بود که به چشم دیدیم.

هر کدام دست یک انسان بی پناه را گرفته و به محلی امن می برد.

با پایان یافتن مهلکه به سرعت خودمان را به محل خبرگزاری ایسنا رساندیم و عکس ها را همان طور که بود در خروجی سایت قرار دادیم که خوشبختانه باعث شد تا شاهد بازتاب بی نظیر عکس ها در سطح ایران و جهان باشیم و خدا را شاکرم که توانستیم به موقع و در کوتاه ترین زمان، ابعاد این فاجعه تروریستی را منتشر کنیم.

" علی در پاسخ به این پرسش که اگر روزی باز هم چنین شرایطی را تجربه کنی آیا همانند قبل دست به دوربین خواهی برد یا پیش از هر چیز خودت را از مهلکه دور خواهی کرد؟ می گوید "جالب است بگویم که در روز حادثه من برای تهیه گزارش در نقطه ای دیگر از اهواز ماموریت داشتم اما به دلیل لغو شدن برنامه، ماموریت یافتم تا به محل رژه نیروهای مسلح بروم، با این وجود باید بگویم که اگر روزی باز هم در چنین حادثه ای قرار بگیرم، بی شک عکاسی نخستین اولویت من خواهد بود، زیرا من یک عکاس هستم و کاری غیر از عکاسی از دستم برنمی آید و رسالتم چیزی جز این نخواهد بود.

من از دو جهت، هم ناراحت و هم خوشحالم که در این حادثه تروریستی حضور داشتم، ناراحت از این منظر که صبح قبل از شروع تیراندازی، علی کمایی یکی از دوستانم که پشت ویلچر یکی از جانبازان بود از من خواست تا از او عکسی را ثبت کنم و این آخرین تصویری بود که از علی ثبت شد، زیرا مدت کوتاهی پس از آن، علی با اصابت چندین گلوله به شهادت رسید و از این جهت خوشحالم که در همان روز از سربازی عکس گرفتم که روز بعد با حضور در بیمارستان از زنده بودن او مطلع شدم.

با نگاه به گذشته اهواز و حملات تروریستی رخ داده در این شهر، مانند سلسله بمب گذاری های دهه 80، این حادثه دلخراش هم مانند گذشته باعث بر هم زدن آرامش شهر شد تا یک بار دیگر طعم تلخ حمله های تروریستی با اهداف جدایی طلبانه را بچشیم.

بی شک پیام مهم این حادثه به کسانی که خوزستان را به عنوان طعمه ای برای اهداف سیاسی، فرقه ای و بعضا مطامع شخصی قلمداد می کنند، این است که خوزستان به عنوان منطقه ای که پذیرای گوهر و فرصت تکثر قومی، زبانی و فرهنگی در ایران است، سال هاست که افراد مختلفی را با ظرفیت های قومی، فرهنگی و زبانی متفاوت در خود جای داده است، لذا سالیان دراز است که خوزستان تمام نبردهای قومیتی که هیچ ریشه ای در عقاید ملی، مذهبی، عرفی، سنتی و فرهنگی ما ندارند را به حاشیه رانده است.

بهراد قاسمی یکی دیگر از عکاسان حاضر در محل حادثه است که روایتش از حادثه را از دریچه دوربین خود تعریف می کند "ساعت هفت و نیم صبح بود که برای گرفتن کارت شناسایی در محل رژه حاضر شدیم.

سپس در محل استقرار خبرنگاران قرار گرفتیم، این جا شخصیت ها یکی پس از دیگری در جای خود می نشستند.

بعد از سخنرانی چند تن از فرماندهان، با دستور فرمانده ارتش، رژه نظامی سربازان شروع شد.

آخرین دسته از سربازان سپاه در حال عبور از جلوی جایگاه بودند که تیراندازی تروریست ها شروع شد.

ابتدا همه با این خیال که تیراندازی حرکتی نمادین است، واکنشی به آن نشان ندادند اما با غیر عادی شدن حجم تیراندازی به یک باره صفوف رژه گسسته شد و متوجه تروریستی بودن این حمله شدیم.

در این لحظه نگاهم به جایگاه بود اما بعد از آن سربازان و مردم بی پناه را می دیدم که هر کدام به یک طرف پناه می برند با این وجود من بر خلاف جهتی که همه به سمت آن می دویدند، همزمان که عکس می گرفتم شروع به قدم برداشتن کردم.

با شروع عملیات تروریستی با خودم گفتم بالاخره من هم در چنین شرایطی قرار گرفتم انگار که قبلا انتظار قرار گرفتن در چنین لحظه ای را کشیده باشم.

حین دویدن سربازان، یکی از آن ها به من برخورد کرد که همین باعث شد به روی زمین پرت شوم و شیشه عینکم هم شکسته شود.

" از بهراد می پرسم در آن شرایط چه چیزی بیش از همه باعث شد تا به عکاسی فکر کنی؟ پاسخ می دهد "احساس بدی که داشتم این بود که صدای تیر هر لحظه داشت نزدیک تر می شد اما چیزی در ذهنم رژه می رفت و می گفت باید وظیفه ای را که بر دوشم قرار دارد، یعنی عکاسی از این مراسم را، هر طور شده به پایان برسانم، اینجا بود که برخاستم و هر آنچه را که از دریچه دوربین به چشمم می آمد ثبت می کردم.

عکاسی در شرایطی که از هر طرف گلوله می آمد سخت ترین تجربه ای بود که تا به امروز فکرش را می کردم اما با یاری خدا توانستم از این آزمون، سربلند بیرون بیایم.

" اگر بخواهیم از دید ژورنالیستی، عکاسی و خبررسانی در شرایط جنگ را با پوشش خبری در حملات تروریستی مقایسه کنیم، یکی از مهم ترین تفاوت ها این است که در شرایط جنگ، ژورنالیست نسبت به خطرات موجود در صحنه آگاه است و عمدتا تفکیک نیروهای دشمن از نیروهای خودی برایش سهولت دارد اما در حملات تروریستی ضمن غافلگیرانه بودن حادثه، تشخیص تروریست ها از مردم عادی حاضر در صحنه بسیار دشوار است و نکته دیگر این که در وقوع عملیات های تروریستی به علت تدابیر شدید امنیتی، عموما فعالیت و تردد عناصر رسانه با مشکلات زیادی از جمله درخواست اکید نیروهای امنیتی از عکاسان و خبرنگاران برای ترک صحنه همراه است.

مرتضی یاقوتی، عکاسی که او هم مانند دیگر همکارانش برای پوشش مراسم رژه نیروهای مسلح به محل وقوع حادثه اعزام شده بود.

به گفته خودش در همان لحظات اولیه حمله تروریستی دوربین او توسط نیروهای امنیتی ضبط می شود، به همین دلیل به غیر از چند سکانس، هیچ تصویر دیگری با واقع نگاری او به یادگار نمی ماند.

روایت متفاوت او از حادثه را می خوانیم "آرزو داشتم روایت من نیز مانند دیگر بچه ها از دریچه دوربینم مستند می شد اما متاسفانه تا ابد این خاطره را همراه خودم خواهم داشت که در این حادثه هیچ گاه نتوانستم آن طور که باید رسالتم را به پایان برسانم.

به یاد دارم اولین عکسم را از شهید علی کمایی که به لنز دوربینم خیره شده بود گرفتم، این را روز بعد با پس گرفتن دوربینم متوجه شدم.

" مرتضی باد به گلو انداخت تا بغضش را پنهان کند، اما تلاشش بیهوده بود و صدایش مدام می لرزید.

ادامه می دهد "با به گوش رسیدن صدای رگبار گلوله به یاد رژه سال قبل افتادیم به همین خاطر چشم چشم می کردیم تا محل این تیراندازی را برای گرفتن عکس شناسایی کنیم اما با گذشت چند ثانیه، حقیقت رخ واقعی خودش را نشان داد.

با فریادِ هدف جایگاه است، بخوابید همه روی زمین خوابیدیم و هر طور بود خود را به سمت درختچه های کنار خیابان رساندیم.

در همین لحظه تصمیم به عکاسی گرفتم و با برخاستن از جا، اولین عکسم را از حادثه به ثبت رساندم.

" وقتی از او پرسیدم بزرگترین حسرتت از روز حادثه چیست، می گوید "تمام حسرت من صحنه هایی است که به چشم دیدم اما نتوانستم آن را ثبت کنم.

" او با اشاره به قرار داشتن در محل تجمع نیروهای امنیتی، می گوید "ای کاش من هم مانند دیگر همکارانم به سمت دیوار پادگان ارتش می رفتم اما متاسفانه در زمان درگیری همه از هم جدا شدیم و من در محل تجمع نیروهای امنیتی که مدام بر سرم فریاد می کشیدند "عکس نگیر" واقع شده بودم و به هر نقطه ای که برای گرفتن عکس زوم می کردم، دست نیروها لنز دوربینم را می پوشاند که در نهایت یکی از آن ها موفق شد دوربینم را از من بگیرد و تحویل مقامات بدهد، از این جا به بعد تمام لحظه های حادثه برایم به هزاران حسرت ابدی بدل شدند.

من از زمانی که عکاس خبری شدم تا کنون پیش خودم مرگ را به جان خریده ام و همیشه در محافل گفته ام که جانم را بگیرید اما دوربینم را نه!" مرتضی جابریان دیگر عکاس روز حادثه، از آن روز می گوید: "صبح روز حادثه در خانه کاری برایم پیش آمده بود و تقریبا از رسیدن به مراسم رژه و پوشش خبری آن ناامید شده بودم که با یکی از همکاران تماس گرفتم و پرسیدم مراسم شروع شده است یا خیر، که او پاسخ داد می توانی خودت را به مراسم برسانی، هر جور بود خودم را به محل رژه رساندم که ابتدا اندکی هم برای گرفتن کارت معطل شدیم اما هر طور بود در محل استقرار نیروهای نظامی قرار گرفتم، چندین فریم عکاسی کردم، چند گردان رژه رفته بودند و یک گردان دیگر باقی مانده بود که تیراندازی شروع شد.

اول فکر کردیم همانند سال های پیش، مدت کوتاهی تیراندازی می کنند، بنابراین اعتنایی نداشتیم و پیش خودمان خیال مانور در سر داشتیم، که به یک باره تمام جمعیت در هم ریخت و هر کس به گوشه ای پناه می برد.

از هر گوشه صدای تیر به گوش می رسید، پیکر شهدا روی زمین افتاده بود و به هر جا نگاه می کردی، خون بود.

سعی کردم برای عکاسی خودم را به پیکر شهدا و تروریست ها برسانم اما با ممانعت نیروهای امنیتی مواجه شدم، به همین دلیل سعی داشتم زیرکانه تصاویری را از تروریست ها و یا پیکر شهدا بگیرم.

" سپس با مهدی پدرام خو به صحبت نشستم، او که عکس های خوبی را از خود به یادگار گذاشته است، در بیان روز حادثه می گوید "بی شک در تمام تجمعات نظامی و امنیتی احتمال وقوع حادثه وجود دارد، که این حادثه هم از آن مستثنی نبود، اما در حادثه تروریستی اهواز ما با تروریست هایی مواجه شدیم که همانند دیگر نیروها، لباس نظامی مشابه به تن داشتند، به همین خاطر تا واکنش نیروهای امنیتی، زمان نسبتا خوبی سپری شد.

صبح روز حادثه طبق معمول در محل حاضر شدیم تا برای پوشش رسانه ای مراسم رژه نیروهای مسلح در اهواز اقدام کنیم.

مدتی پس از استقرار ما بود که حملات سنگین مهاجمان به سوی سربازان بی سلاح و مردم بی دفاع آغاز شد، در اینجا ضمن حفظ جانم سعی کردم تا به بهترین شکل جزییات این حادثه ناگوار را از دریچه دوربین ثبت کنم.

اعتقاد دارم که آن روز ترس و شجاعت دو پارامتری بودند که من را برای قدم گذاشتن در میدان نبرد راهنمایی می کرد.

" محمد آهنگر، عکاس خبرگزاری ایکنا خوزستان نیز آن روز در محل رژه حضور داشت.

او نیز می گوید "من از ساعت 6 صبح در محل برنامه حضور داشتم.

محدودیت هایی برای حضور خبرنگاران و عکاسان وجود داشت که همگی باید حتما با کارت به مراسم وارد می شدند.

شروع رژه از ساعت 8:30 صبح بود و رژه تازه به بخش های میانی رسیده بود که حدود ساعت 9 این اتفاق افتاد.

عکسی که از من منتشر شده که به حالت سینه خیز مشغول عکاسی هستم، مربوط به حدود یک دقیقه قبل از شدت گرفتن حمله تروریست ها است.

فریاد می زدند: "بخوابید روی زمین" از همان زمان من فعالیت خبری ام را شروع کردم.

نظم رژه به هم ریخت از سمت راست و چپ مان صدای تیر می آمد و خیلی عجیب که نمی دانستیم تیراندازی از کدام جهت است.

چند نفر فرار می کردند؛ چند نفر قایم شدند و من هم فکر کردم که بهترین فرصت برای عکاسی است.

صدایی مدام در گوشم می پیچید که عکس نگیر .

.

در آن لحظات رعب و وحشت هم ایجاد شده بود که دارند از پشت هم تیراندازی می کنند، نمی دانم هدف تیراندازی به سمت جایگاه بود یا نه اما این مردم بودند که هدف گلوله ها قرار می گرفتند و روی زمین می افتادند.

اولش ما فکر می کردیم که مانور است، سپس نگاهم به سمت جایگاه افتاد که دیدم قضیه جدی است و همه شخصیت ها و محافظان در حال تحرک بودند و همه مردم و سربازها داشتند فرار می کردند.

عکاس ها روی زمین دراز کشیدند که تیر نخورند.

حدود پنج دقیقه در حالت سینه خیز عکاسی کردیم.

بعد رفتیم، پشت یک آمبولانس و به کارمان ادامه دادیم.

همه دنبال پناهی می گشتند تا در تیرراس گلوله ها نباشند، به همراه شایان حاجی نجف خبرنگار ایسنا و محمد حسن عامری عکاس میزان، ناخواسته جایی هدایت شدیم که از مردم دور شدیم.

در یک پادگان که نه اجازه خروج داشتیم و نه اجازه ای که بتوانیم خودمان را در کنار مردم ببینیم.

هنگامی که در پادگان بودیم، در آن زمان دو تصویربردار صدا و سیما در کنارمان بودند که دوربین های آن ها را گرفتند و با خود بردند و من وقتی با این صحنه مواجهه شدم برای لحظاتی خودم را در یک محوطه ای رساندم که نتوانند دوربینم را ضبط کنند.

این حادثه حس و نگاهم را نسبت به شغلم عوض کرد.

فکر می کنم منتشر شدن این عکس ها باعث می شود، برخی به خودشان بیایند.

تجربه عجیب و سختی برایمان بود.

ما عکاسان خبری مجرم نیستیم و از مرگ و گلوله نمی ترسیم و همه دیدند که چطور در آن لحظه عکس ها از متن سبقت گرفتند و مظلومیت مردم را نشان دادند.

خوشبختانه توانستیم مظلومیت قربانیان تروریسم در ایران را نشان بدهیم.

" شاید این ها تنها بخشی از روایت هایی باشد که چند تن از قهرمانان بزرگ عرصه رسانه در روز 31 شهریور 97 از خود به یادگار گذاشتند، شاید اگر تلاش و جسارت این دلاورمردان نبود، هیچ گاه ابعاد این فاجعه تروریستی در سطح جهان منتشر نمی شد.

خبرنگاران و عکاسان خبری حاضر در حادثه تروریستی حمله به رژه نیروهای مسلح در اهواز با در دست گرفتن جان خود، رسالت مقدس خبرنگاری را به اوج رساندند و سربلند از دل حادثه بیرون آمدند، امید که اهمیت این مهم یعنی ماموریت خطیر خبرنگاران و عکاسان خبری حاضر در حادثه تروریستی اهواز، برای مسوولین ذی ربط قابل لمس باشد و تقدیر شایسته ای از این تیم رسانه ای صورت بگیرد.

گزارش: آرش حاجی نجف – ایسنا خوزستان
کلید واژه ها: گلوله - حادثه - تروریست - دوربین - خبرنگار - زمین - حمله تروریستی - خیابان - نخستین - لحظه - رسانه - جمعیت - شهید - خبرگزاری - عکاس - جهان - اندیشه - رسوایی - نمایش - باران - اسلحه - اهواز - فاجعه - تاریخ - انگشت - ایسنا - دندان - اولین - نظامی - جامعه

آخرین اخبار سرویس:
در همین نزدیکی؛ فرزندان حمزه

مفسدان در انتظار شدیدترین مجازات ها باشند

آغاز دوره آشنایی با منطقه رزم دانشجویان دافوس ارتش

برنامه ریزی برای توسعه بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات ضروری است

عباس وار ولایت مدار باشیم

خبر کناره گیری ظریف تکذیب شد

آخرین مهلت ثبت نام در سامانه سماح/ صدور ویزای اربعین حداکثر تا 72 ساعت

از مرگ امام جماعت تروریست ها با یک «سیم کارت» تا سرنوشت سیاه خواننده رپی که به داعش پیوست

جانشین محسن رضایی جواب آخوندی را داد

فرمانده نیروی زمینی سپاه به پاکستان سفر می کند

ربودن مرزبانان میرجاوه کاری پست و کثیف بود/منافقین، مزدور عربستان شدند تا به مردم خیانت کنند

محسنی اژه ای: یکی از محکومان مفاسد اقتصادی به اعدام، چند کارتن پرونده دارد

الیاس حضرتی: جهانگیری به احتمال زیاد از دولت می رود

حمله میمون ها با آجر، جان پیرمرد هندی را گرفت

الیاس حضرتی: جهانگیری قصد دارد از دولت برود

ظریف از اقدام تازه پاکستان درباره ایران خبر داد

مسئولان جز در موارد نظامی و امنیتی هیچ رازی را از مردم پنهان نکنند

تاکید مدیران عامل پست و پست بانک بر ارائه خدمات مشترک در راستای تحقق ایران دیجیتال

عکس | اعضای خندان کابینه روحانی در جلسه اقتصاد مقاومتی

پیش بینی حضور بیش از دو میلیون نفر در پیاده روی جاماندگان اربعین

اهدای عضو یک بانوی فداکار میبدی نجات بحش جان بیماران

راه اندازی موکب اربعین سپاه عشایر در یاسوج

اسامی 67 نفر از مدیران بازنشسته سراسر کشور+جدول

برنامه ریزی برای توسعه بخش فناوری اطلاعات و ارتباطات ضروری است

بازدید وزیر بهداشت از موکب آستان مقدس حضرت معصومه(س)

بازنگری طرح تفصیلی فرصتی برای افزایش انضباط شهری

ربودن مرزبانان میرجاوه کاری پست و کثیف بود/منافقین، مزدور عربستان شدند تا به مردم خیانت کنند

انسان به لحاظ عاطفی از محکومیت افراد به اعدام غصه دار می شود اما...

کتاب «نیرنگ نیزه ها» رونمایی شد

«قال الباقر و قال الصادق(ع)» حقیقت مسیر طلبگی است

کوروش در زادگاه خود غریب واقع شده است

برنامه چهلمین روز درگذشت بازیکن فقید استقلال مشخص شد

عزیمت از تقاطع فرهنگ و سیاست به گردنه اقتصاد

اربعین راز ماندگار مکتب است

​تشییع پیکر حجت الاسلام شجاعی در کربلا

پاییز زیبای مسکو

سردار نجات: اتفاق مرز میرجاوه با فریب دادن یکی از عناصر رخ داد

احتمال واگذاری سرورهای اینترنت به نظامیان

با مسببین آلودگی غذا برخورد قاطع می شود

450 زائر اربعین دلگانی به کربلای معلی اعزام شدند

اصرار شورای شهرمشهد برواگذاری چهار ایستگاه آتش نشانی به بخش خصوصی

دو چیزی که موجب برکت در خانه است

پلیس استانبول خودروی مفقودی کنسولگری عربستان را پیدا کرد+عکس

حاجی صادقی: رهبری مژده شکست آمریکا را دادند

روایتی خواهرانه از 36 سال فراق برادر

روند صدور ویزای اربعین نهایتا 72 ساعته

موساد نوک پیکان تقابل با تهدید ایران است

اولین جریان اپوزیسیون دولت عراق اعلام موجودیت کرد

بگذر ز شکایتت شهروند - غلامرضا مالک زاده *

تربیت نیروهای تراز انقلاب پشتوانه ای برای نظام است

دیدار گروه دوستی پارلمانی مجلس فرانسه با ابتکار

نقش فرهنگ و ارشاد اسلامی در ارتقای سطح اجتماعی و فرهنگی جامعه

برگزاری آزمون مداحان و شعرای آیینی در یزد

معارضان عربستانی : ما هم دعوت نامه هایی را برای مراجعه به سفارتخانه ها دریافت کرده بودیم

فعالیت های دانشگاهی و پژوهشی باید رنگ قرآن بگیرد

مصباحی مقدم: کار هیات عالی نظارت مجمع، وتوی مصوبات مجلس نیست

مسئولان ارز دولتی در اختیار زائران اربعین قرار دهند

پیاده روی اربعین حرکتی فرا مذهبی است

اولین موضع گیری یک مقام ایران درباره خاشقجی

علیرضا کریمی امشب چه ساعتی روی تشک می رود؟

جایگاه بیت المال در اندیشه و کنش حضرت علی (ع) بررسی می شود

واکنش تُند مردم به نامه استعفای آخوندی

اعطای نشان «خلاقیت» به روابط عمومی همراه اول

فواید و مضرات خوردن گوشت از دیدگاه امام رضا(ع)

صدای رسای فقرا در دولت و نظام خواهم بود

گزارش سردار سلامی از وضعیت مرز مهران

عمر چلیک: جنایت خاشقجیبی رحمانه برنامه ریزی شده است

تبلور دلدادگی به اسوه آزادگان عالم در مرز زمینی آستارا

پیام هشدارآمیز آملی لاریجانی به مفسدان اقتصادی

انسان به لحاظ عاطفی از محکومیت افراد به اعدام غصه دار می شود

مجلس شورای عربستان: قتل خاشقجی یک اقدام فردی بود!

شریعتمداری عملکرد قابل قبولی در حمایت از اقشار آسیب پذیر دارد/ فراکسیون زنان سه شنبه با 4 وزیر پیشنهادی جلسه دارد

رحمانی زیر و بم کمیسیون صنایع را می شناسد/ دژپسند حلقه مفقودی اقتصاد است

اختلافات درون کابینه شدیدتر شده است؟

موافقت شورای هماهنگی جبهه اصلاحات با فعالیت شورای عالی سیاستگذاری

شریعتمداری به حوزه کارگری نگاه تخصصی دارد و گزینه شایسته ای برای وزارت کار است

امنیت از ضروریات زندگی اجتماعی است

استفاده از ظرفیت های بین المللی برای کاهش اثر تحریم ها/رونمایی از پوستر همایش و نمایشگاه اکو آرشیتکت

دادگستری ها در اقدام های تحول آفرین قوه قضاییه پیشرو هستند

انعقاد تفاهم نامه همکاری بین پژوهشگاه ها حوزه و دانشگاه و علوم انسانی

انتخابات، موضوع اول مطبوعات افغانستان

برخی از جمنا دلخوراند، چون کاندیدای نهایی ما نبودند

خدمات بهزیستی گیلان در 850 مرکز غیردولتی ارائه می شود

سردار سلامی:امنیت کامل در مرز مهران برقرار است

قتل خاشقجی یک اقدام فردی بود

مجلس عزاداری در مدرسه امام صادق(ع) نی ریز برگزار می شود

میلیون ها انسان آزاده در اربعین پیام صلح و آشتی را به جهان مخابره می کنند

رهبر انقلاب: مسئولان باید شفاف باشند

اسامی 67 نفر از مدیران بازنشسته سراسر کشور+جدول

برگزاری جشنواره شتردوکوهانه در بیله سوار

اسکان زائران اربعین پس از طوفان در مهران+فیلم

بازدید وزیر بهداشت از خدمات درمانی زائران اربعین+ عکس

مسئولان جز در موارد نظامی و امنیتی هیچ رازی را از مردم پنهان نکنند

«اسلامی» با وزارت راه و شهرسازی بیگانه نیست/ سوابق وزیر پیشنهادی راه در صنعت هوانوردی نقطه قوت است

تقدیر عضو هیات رییسه کمیسیون اقتصادی مجلس از بیمه ایران

ستاد اربعین سپاه ظرفیت اسکان 110 هزار زائر را در عراق فراهم کرد/ حضور زائران از مرزهای زمینی 2 برابر شده است

برقراری امنیت کامل در مرز مهران/ آمادگی سپاه برای کمک به موکب های خسارت دیده

هشدار آخوندی نسبت به شکل گیری نهادهای فراقانونی/ برای پاسخگویی به چهارمین استیضاح کاملا آماده بودم

جزییات جلسه شب گذشته شورای هماهنگی جبهه اصلاحات/ رأی به ادامه فعالیت شورای عالی سیاستگذاری

تحصیل در استرالیا

شلیک، شات، شهید!

شلیک، شات، شهید!