مطالب مرتبط:
دلایل ناکامی استقلال در دیدار برابر السد/ هرگز تصور نمی کردم آبی پوشان اینچنین بازی را واگذار کنند
چرا قوه قضاییه این تصور را در مردم به وجود آورده که در حال اطاله پرونده دانه درشت ها است؟
سرجیو: چرا ما نباید در فینال جام حذفی باشیم؟
تفتیان: رقابت در دوی صدمتر آسیا دشوار شده است/ تصور نمی کردم که در فینال آسیایی ششم شوم
سرجیو: چرا نتوانیم به فینال جام حذفی برسیم؟/ پلاتینی با ما هماهنگ نشد و رفت
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
جمعه، 30 شهریور 1397 ساعت 21:462018-09-21فرهنگي

تصور نمی کردم رمانی برای بانو زینب بنویسم/ چرا «احضاریه» حذفی داشت


علی موذنی با بیان اینکه هیچ وقت تصور نمی کرده درباره بانو زینب رمان بنویسد، از ماجرای حذف بخش زیادی از رمان احضاریه پیش از انتشار آن روایت کرد.

- تصور نمی کردم رمانی برای بانو زینب بنویسم/ چرا احضاریه حذفی داشت " علی موذنی با بیان اینکه هیچ وقت تصور نمی کرده درباره بانو زینب رمان بنویسد، از ماجرای حذف بخش زیادی از رمان احضاریه پیش از انتشار آن روایت کرد.

به گزارش سایت قطره و به نقل ازگروه دیگر رسانه های خبرگزاری دانشجو، علی موذنی به تازگی با رمان احضاریه که از سوی نشر اسم منتشر شده است، نام خود را در بازار کتاب بلند کرده است.

رمانی متفاوت و البته مستحکم که با تمی مذهبی نوشته شده است.

داستانی که شرح سفر یک روزنامه نگار به کربلا را شرح می دهد و مکاشفه ذهنی او و خواهرش برای این سفر؛ سفری که با یک دیدار فراواقعی با حضرت زینب (س) در عالم رویا شروع می شود و پایانش نیز به راهپیمایی اربعین ختم می شود.

موذنی در سال های گذشته تجربیات متعددی در زمینه خلق رمان دینی، اجتماعی و خلق آثار نمایشی و تلویزیونی داشته است و برپایه همین نیز آثار جذاب و قابل اعتنایی را نیز خلق کرده است.

با این همه رمان احضاریه در ادامه آثار او اثری است که می توان با آن شناسنامه و سبک نوشتاری ویژه این نویسنده را تثبیت شده نامید.

احضاریه رمانی است که می توان از آن به عنوان شناسنامه ادبی و کاری نویسنده اش یاد کرد؛ رمانی که بدون نام نویسنده نیز نشان او را به روشنی بر خود دارد.

در ادامه گفتگوی مهر با نویسنده این رمان می خوانیم: * خاطرم هست که آخرین اثر داستانی از شما که تمی مذهبی داشت و من موفق به خواندنش شدم، رمان دوازدهم بود.

دوازدهم را شاید باید داستانی با تم اجتماعی و با مضمون و دغدغه ای دینی بدانیم، اما احضاریه به معنای کامل رمانی است که دغدغه اش یک موضوع دینی است.

از اولین سطر تا آخرین سطر سرشار از نشانه هایی اینچنینی است.

برای روشن شدن بحث باید به تفاوت های دین و مذهب توجه داشته باشیم.

دین توسط پیامبر عرضه میشود، اما مذهب حاصل برداشت های یک فرد یا یک گروه از مفاهیم خاصی از همان دین است.

طبق این تعریف، من در رمان های دوازدهم و احضاریه به دو مفهوم شیعی پرداخته ام که هر دو در این تفکر بسیار مهم و تعیین کننده اند.

سعی کرده ام این مفاهیم را از زاویه دید داستان نویس، مورد بحث قرار بدهم بی این که در اصل اعتقادات شیعی، چون و چرایی داشته باشم.

رویکرد داستانی من در هر دو رمان جهت اثباتی دارد.

* شما چگونه مضمونی دینی را مناسب داستان نویسی تشخیص داده و کشف می کنید و هسته اولیه مهندسی تان را برای نگارش داستان قرار می دهید؟ این مضمون باید ویژگی خاصی داشته باشد؟ نمی توانم قاطع بگویم که این فرایند چطور اتفاق می افتد.

تاثیر حسی اولیه خیلی مهم است.

بعد هم بررسی قابلیت های دراماتیک موضوع.

لطف موضوع های دینی و مذهبی، قرار گرفتن غیب و شهادت (به تعبیر قرآن) در کنار هم است که به نظرم سطح معرفتی داستان را عمیق و چند لایه می کنند.

* آقای موذنی داستان بلند و رمان دینی و نگارش آن در ایران همیشه محل مناقشه بوده است به ویژه به سبک داستان شما که بخش زیادی از کار امتزاج باور دینی و زندگی روزمره است و قرار نیست صرفا بازنویسی از یک واقعیت باشد.

شما از راه رفتن بر لبه تیغ خلق داستان دینی در ایران هراسی ندارید؟ از لبه تیغی که می شود به فرجام کج فهمی ها از رمان دوازدهم منجر شود؟ راستش، من هیچ وقت در تصورم هم نمی گنجید که روزگاری مثلا در باره امام زمان یا بانو زینب رمان بنویسم.

چه بسا اگر بحث نوشتن فیلمنامه در مورد این دو بزرگوار پیش نمی آمد و من مراحل تحقیق را طی نمیکردم، نوشتن این دو رمان هرگز اتفاق نمی افتاد.

البته روایت قرآنی حضرت خضر و حضرت موسی معادلات دو دو تا چهار تا را در ذهن من کاملا به هم ریخته.

احساس حقیقی من این است که جهانی مقتدر بر ساز و کار این دنیا نظارت و دخالت دارد که گاهی رشحه ای از آن را با همه وجود احساس میکنم.

خیلی کار ها را اراده کرده ام انجام بدهم، نشده و خیلی کار ها هم جزء برنامه هام نبوده و شده.

مثلا من برای نوشتن داستان پنج پیامبر اولالعزم برنام های مشخص داشتم.

سال های هفتاد تا هفتاد و یک.

چهار داستان بلند از چهار پیامبر را به ترتیب مبعوث شدن شان نوشتم، اما در نوشتن داستان پیامبر اسلام (ص) متوقف شدم.

* اشباع شده بودید؟ نه.

چون بی وقفه که نمی نوشتم.

بین شان فاصله می افتاد.

تا آن چهار تا داستان بلند نوشته شوند، دو بار اسباب کشی کردم.

حالا هم که بیست و پنج سال گذشته و من چند بار اراده کرده ام بنویسم و نشده.

از این بحث که بگذریم، با شما موافقم.

نوشتن داستان دینی راه رفتن روی لبه تیغ است.

جامعه مذهبی ما اعم از خواص و عوامش انتظار دارند با مفاهیم دینی و مذهبی برخورد ایمانی شود.

عوام در مسائل اعتقادی دنبال، چون و چرا نیستند و مفاهیم آن را کاملا پذیرفته اند و، چون و چرا را برای علما گذاشته اند.

حالا شما به عنوان داستان نویس میخواهی این مفاهیم ایمانی را وارد حوزه داستان بکنی که دنبال، چون و چراست و حتی در عالم واقع نمای داستان سعی دارد جلو های از واقعیت به مفاهیم دینی و مذهبی ببخشد و آن ها را برای مخاطبِ داستان ملموس و قابل باور کند.

به نظرم کار داستان نویس در بحث داستانی کردن این مفاهیم، مثل پرداختن به شأن نزول آیات قرآنی است.

اولین بار که قرآن میخواندم، مدام در پی شأن نزول آیات بودم.

درک شرایط سیاسی و اجتماعی آن دوران باعث می شد قرآن را بهتر بفهمم و بدانم علت نازل شدن بسیاری از آیات چه بوده.

بنابراین، رفتن به سراغ موضوع ها و مضمون های دینی این خطر را دارد که در مواجهه با عده ای قرار بگیری که نمی گویم کج فهمی، اما قرائتی دیگر از مفاهیم دارند.

* یکی از تم های مهم رمان احضاریه روبروی هم قرار گرفتن شک و باور و اعتماد در مقابل هم است.

شکاکی راوی و باور و ایمان خواهرش.

رودرویی این دو باور و در نهایت غلبه تم باور قلبی و اعتماد بر تم شک، باور قلبی شماست و یا امری است که حاصل تدبر در حقایقی مکتوب و محتوم دارد؟ تقابلی از شک و ایمان میان راوی و خواهرش وجود ندارد.

راوی هم مثل خواهرش ایمان دارد.

تفاوت در اخلاق و رفتار آن هاست.

این تفاوت بیشتر روی محور برونگرایی و درونگرایی دور میزند.

اما در این نکته شکی نیست که یکی از وظایف داستان یا رمان باید این باشد که تجربه های قلبی ما را به کمک همین عقل جزیی (به تعبیر مولانا) کاملا تجزیه و تحلیل کند و عقیده سطحی را با عمق بخشیدن ارتقا ببخشد.

حضرت ابراهیم به برانگیخته شدن در روز رستاخیز اعتقاد قلبی داشت، اما میخواست به چگونگی کیفیت برانگیخته شدن آگاه شود، برای همین خدا به او فرمان داد که چهار تا پرنده متفاوت را بگیرد و بکشد و درهمشان کند، طوری که تشخیص شان غیر ممکن شود و بعد آن ترکیب را چهار قسمت کند و هر قسمت را روی یک کوه بگذارد و نتیجه را ببیند.

آنچه ابراهیم از این فرآیند متوجه می شود، آگاهی نسبت به قدرتی است که بر این جهان سیطره دارد.

برای همین با آگاهی کامل در آتش فرو می رود و اگر برای اطرافیانش عجیب است، برای او عجیب نیست که آتش گلستان شود.

به نظرم وظیفه داستان نویس در مقابل مخاطب همین است که پرنده های کشته در هم شده حقیقت را دوباره به پرواز درآورد.

* بخش های قابل توجهی از رمان احضاریه به بازخوانی برش هایی از زندگی حضرت زینب (س) و خانواده وی در چند برهه مهم تاریخی دارد.

به گواه امضای انتهای کتاب نگارش این اثر نیز سه سال زمان برده است.

چقدر از این سه سال صرف جستجو و تحقیق در زندگی ایشان شد؟ تاریخ انتهای رمان مربوط میشود به زمان شروع نوشتن تا پایان.

پژوهش از مهر ماه نود و چهار شروع شد که به دنبالش سفر دوهفته ای به عراق بود و بعد از آن یک سره مطالعه.

شناخت از زندگی بانو میطلبید که به دوران زندگی پنج معصوم اشراف پیدا کنم، چون بانو علاوه بر پنج تن، امام سجاد و امام باقر (هرچند کودک) را درک کرده بود؛ بنابراین می طلبید که این دوره ها به صورت تحلیلی خوانده شوند، زیرا بانو زینب به عنوان شخصیتی موثر در خانواده حضور و در چند و، چون وقایع شرکت داشته.

* آنچه روایت شده، چقدر مستند و چقدر زاییده خیال شما است (از منظر رفتار های موردی حضرت در زندگی شخصی ایشان است)؟ نقش تاریخی بانو زینب در واقعه کربلا و پس از آن است که شکل میگیرد.

پیش از این تاریخ مطلبی که تفصیل داشته باشد، در باره ایشان گفته نشده.

ایشان در آن جامعه مردانه، و با وجود چهار امامی که درکشان کرده، به طور علنی در مسائل اجتماعی یا سیاسی ورود نمیکرده.

اما قطعا قرآن تدریس میکرده.

مشاور پدر و برادر ها و برادرزاده ها و همسر و فرزندان و سایرین بوده.

آنچه در رمان آمده، دریافت من از موقعیتی است که ایشان در خانواده و قبیله داشته.

چرا عقیله نامیده می شده؟ تسلط ایشان بر قرآن و مفاهیم دینی در مواجهه اش با ابن زیاد و یزید آشکار است.

این تسلط نشان از آن دارد که خوب می خوانده و خوب درک میکرده.

وقتی ابن زیاد به فصاحت او در کلام اشاره می کند که همچون پدرش علی روان و آهنگین سخن می گوید، غیرمستقیم فرهیختگی بانو را افشا میکند.

در عین حال با تاختن به جرات و جسارت بانو وجوه دیگری از شخصیت ایشان را بازگو میکند.

وقتی بانو در پاسخ به ابن زیاد میگوید جز زیبایی ندیده ام، سطح معرفت خود را نسبت به آنچه در ظاهر و باطن این دنیا میگذرد، نشان میدهد.

به نظرم همین ها کافی است تا بتوان مولفه های شخصیتی ایشان را شناسایی و پرداخت کرد.

بعضی مستندات هم در رمان هستند که شاید وجه استنادی قوی ای نداشته باشند، اما از وجاهت داستانی خیلی خوبی برخوردارند.

نمونه اش پیرهن امانتی بانو فاطمه به بانو زینب است.

یا شرطی که برای ازدواج بانو زینب گذاشته میشود که ایشان در سفر با امام حسین (ع) به اذن همسر نیاز نداشته باشد، وجه استنادی قوی ندارد و بسیاری آن را جزء برساخته های متاخر شیعه میدانند، اما چه واقعیت داشته باشند چه نداشته باشند، جان می دهند برای آن که داستانی شوند.

* نکته ای که در این اثر مهم است، نوعی بازتاب آینه گونی است که از زندگی شخصی امروز ما ارائه می دهد؛ بازتابی که حاصل دست و پا زدن ما میان واقعیت زندگی و باور های دینی است که از قضا قرار بوده واقعیت زندگی ما شوند و نخواستیم که بشود و یا نشد که بشود.

نظر شما در این زمینه چیست؟ من باور دینی و واقعیت زندگی را از هم تفکیک نمیکنم.

جامعه ما سال هاست نسبت به دین و سیاست گرفتار افراط و تفریط شده و همین مسئله از جهات مختلف بحران ایجادکرده و ضربه زده.

روش های نادرست بخشی از جامعه را دین زده کرده.

نمیشود که در تعلیم و تربیت جامعه از بهشت فقط حرفش را بزنی، اما جهنم را خیلی خوب نشانش بدهی.

عوام با همه چیز احساسی برخورد میکنند، حتی با دین و مذهب.

اگر هم تحت فشار قرار بگیرند که همه چیز را از اساس منکر می شوند.

داستان محمل خوبی است برای بیان عقاید و عمق بخشی به احساسات.

برای ارزیابی و علت یابی وقایع، چه دینی چه تاریخی.

به نظرم دین و مذهب در حیطه منبر و سخنرانی محصور مانده.

یکی دو دهه هم هست که نوعی مداحی افراطی رواج پیدا کرده که داد حتی علمای دین را هم در آورده.

همان قدر که منبر و سخنرانی حکم مونولوگ را دارد، داستان به مفهوم امروزینش با مخاطب دیالوگ برقرار میکند و ذهنش را درگیر انگیزه ها و رفتار شخصیت های مختلف میکند و به، چون و چرا وا میدارد.

در سخنرانی ها، شنونده ممکن است بر اساس خواست سخنران احساساتی بشود و شعار هم بدهد، اما داستان محلی برای شعار دادن نیست.

حضور قوی علت و معلول راه را بر شعار میبندد، پس جایگاه خوبی برای طرح مفاهیمی است که دین و مذهب را هم شامل می شود.

در این صورت چه بسا ترجمه ای دیگر از دین عرضه شود و مخاطب به درک تازه ای از مفاهیم برسد و با شناخت عمیقی که داستان به او می تواند بدهد، بهتر بتواند زندگی اش را با دین همسو کند، هم در رفتار فردی و هم رفتار اجتماعی.

دین باید نگه دارنده جامعه از پلشتی باشد.

اگر برعکس شد، ماییم که راه را به خطا رفته ایم.

* علی موذنی در زمانه خلق داستان های بلند اجتماعی سیاسی تاریخی که باب طبع نویسندگان بسیاری در این روز های ادبیات ایران است، سبک تازه ای بر این شیوه از نگارش معرفی می کند و نوعی خاص از روایت را با امضای خود به ثبت می رساند.

پس می خواهم سوال کنم که آیا احضاریه از منظر محتوا و فرم روایت پیامی برای داستان نویسی امروز ایران دارد؟ داستان نویسی برای من یک جور مکاشفه تکنیکی است.

یعنی غور کردن در محتوا و برای بیان آن راهکار پیدا کردن، و این اختصاص به مضامین دینی ندارد.

در مضامین غیر دینی هم این روش من است.

اصلا لذت نوشتن در همین است.

در حال حاضر برای نوشتن رمانی به نام فاوست که در سال های پنجاه و هشت و پنجاه و نه و شصت می گذرد، مشغول تحقیقم.

عشق در یک بستر سیاسی.

کلیشه شده، میدانم، اما آنچه به هیجانم می آورد، فرم روایت است.

سر همین رمان احضاریه، سه چهار بار به این نتیجه رسیدم که به اتمام نمیرسد و اصرار بر ادامه بی فایده است.

آنچه مجابم می کرد پس از مدتی توقف ادامه بدهم، فرم روایت بود.

برای نوشتن بخش پنجم سه ماه و نیم معطل ماندم، چون نمیدانستم با واقعه کربلا چطور برخورد کنم.

اگر میخواستم از لحظه خروج امام از مدینه تا لحظه شهادتش را بنویسم، طبق تقسیم بندی موضوعی باید حداقل سیصد چهارصد صفحه می نوشتم؛ و همین کابوس من شده بود.

آنچه نجاتم داد، کشف این نکته بود که، چون بانو زینب به علم لدنی مجهز بوده، پس خیلی از وقایع از پیش بر او آشکار بودهاند و همین کشف باعث نجات رمان از تعطیلی شد.

یا بخش چهارم که الان حدود بیست و چهار صفحه رمان را تشکیل می دهد، صد و هشتاد و پنج صفحه بود، یک کتاب تاریخی مجمل، اما کامل از پیش از رحلت حضرت رسول تا پایان دوره امامت امام حسن.

در مقام راوی ستون نویس همین جور نوشته بودم و رفته بودم جلو.

البته موقع نوشتن میدانستم مسیر اصلی این نیست، اما ترجیح میدادم بنویسم تا متوقف شوم.

نوشتن مرا به شخصیت ها نزدیک و درک وقایع تاریخی را ملموس می کرد.

به دوران خلافت حضرت علی مفصل پرداخته بودم؛ و به دوران خلافت امام حسن و شرایط ناگواری که ایشان را ناچار به صلح اجباری میکند و .

حذف این بخش ها در مراحل مختلف بازنویسی دردناک بود.

این ها را گفتم برای این که به بخش پایانی سوال شما جواب بدهم.

مقوله نوشتن از ابتدا برای من چالش برانگیز بوده.

از همان اولین داستانم که نامش زئوس بود و در سال پنجاه و هشت برای درس اساطیر مرحوم محمد مختاری نوشتم، جدی بودن بحث تکنیک داستان مطرح بوده تا همین امروز که اهمیت تکنیک برای من از موضوعی که داستانی میشود، اگر بیشتر نباشد، کمتر نیست.

منبع: مهر
کلید واژه ها: رمان - داستان - نویسنده - بانو - شناسنامه - اجتماعی - روزنامه نگار - داستان نویسی - تفاوت - راهپیمایی - خبرگزاری - حذفی - نشان - روزنامه - برداشت - گفتگوی - متفاوت - اربعین - منتشر - دیدار - کربلا - تشخیص - رسانه - گزارش - بازار - اولین - هایی - موفق - هسته - رویا

آخرین اخبار سرویس:
کارگردان «لازانیا»: می خواستم در این شرایط مردم را خوشحال کنم

سحر دولتشاهی با «امیر» مسافر آفریقا شد

پژوهش موسیقی معاصر با سه اثر برای ویلن برگزار می شود

واکنش کاهانی به برخی انتقادها به فیلم خانم یایا

آغاز اکران همزمان دیگر فیلم های هنری و تجربی در سینماهای هنر و تجربه

ششمین حضور بین المللی «امیر» در جشنواره مراکش

سیزدهمین جشنواره ملی فیلم رضوی و دومین جشنواره ملی تئاتر خیابانی در یزد

یادمان مفاخر «فرهنگ و هنر» در همدان ایجاد می شود

«پهلوان تار» اثرِ «ارشد تهماسبی» تجدید چاپ شد

جشنواره انار در باغشهر استان

سه بازیگر زن تئاتر علی رفیعی معرفی شدند

حضور مدیران خارجی در شهرداری تهران! + فیلم

افتتاح اولین هتل لوکس زیرزمینی جهان در چین+فیلم

تماشای تئاتر-ارکستر بینوایان را از دست ندهید

کثیریان: نمی خواهیم جشن سینما سینما صنفی شود/ با کسی شوخی نداریم

«هنروتجربه» اطلاعیه داد / تصمیم برای یک اکران

فیلم | موعد واردات مدیر خارجی فرا رسید؟!

بی ام و از سریعترین مدل سری 3 رونمایی کرد(+عکس)

حضور فیلم «امیر» در جشنواره بین المللی مراکش

خانواده برنادا آلبا کامل شد

نمایشگاه آثار برگزیده جشنواره عکس ورزشی ایران در میلان

اطلاعیه گروه هنروتجربه درباره آغاز اکران همزمان دیگر فیلمهای هنری وتجربی در این گروه

موزه شهر قزوین، تماشاخانه تاریخ و تمدن کهن ایران زمین

تهیه کننده سوئدی: ایران چقدر کارگردان زن دارد

در اولین روز از هفته کتاب یک انبار دیگر کتاب قاچاق کشف شد

رقابت مستند جنجالی «حرام می خوریم؟!..» در جشنواره مقاومت

تمجید کارگردان لازانیا از جواد رضویان

ظهور مجدد دختری با خالکوبی اژدها + عکس

مارتین اسکورسیزی 76 ساله شد/خاطره ساز سینما از راننده تاکسی تا دار و دسته نیویورکی

آغاز انتخاب آثار دیگر گونه های اجرایی جشنواره ی تئاتر فجر

سیدجوادهاشمی : می خواهم شرک ایرانی بسازم

زمان پخش برنامه های امروز رادیوی شبکه دنا

تعطیلی جشنواره موسیقی کلاسیک ایرانی

مواجهه شهید حججی با داعش سریال می شود

نمایشگاه آثار برگزیده جشنواره عکس ورزشی ایران در میلان

نامزدهای «اسپیریت» اعلام شد

«ماداگاسکار» را با عینک ببینید

کلمات قصار/ پروین اعتصامی: اندرین سوداگری مغبون شدی

کلمات قصار/ سعدی: آخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار

روایت های بلال حبشی از زندگی پیامبر (ص) در «کتاب شب» رادیو

کمبود بودجه کار را سخت کرد

کلمات قصار/ پروین اعتصامی: سرمست پر گشود و سبکسار برپرید chr(8230)

کلمات قصار/ پروین اعتصامی: خود فروشان زودتر رسوا شوند

«امیر» میهمان مراکشی ها می شود

چند پیشنهاد به جشنواره ی فیلم مقاومت

بروجرد مرکز صدور رنگ های گیاهی ایرانی به اروپا

«هنروتجربه» اطلاعیه داد / تصمیم برای یک اکران

«مردی بنام دایک » روی صحنه می برد

فیلم | بارندگی شدید این روزها و ریزش در تونل!

​فراخوان سراسری نخستین جشنواره شعر آیینی منتشر شد

پروانه الجزایری ویژه هنرمندان اجرا می شود

المان جشنواره تئاتر کودک ساخته شد

همزمان با هفته کتاب و کتاب خوانی، برنامه های فرهنگی در جهاددانشگاهی اردبیل برگزار می شود

دیدار خادمان مسجد جمکران با خانواده شهدای مدافع حرم+فیلم

مه غلیظ صبحگاهی در برخی مناطق استان + فیلم

چرا آغوش تلویزیون به روی غم باز است؟

ناز و ادا هفت دست، سینماهیچی!

ارزش آثار هنری در ایران یک چهارم شده است

تولید و چاپ کتاب برای کودکان در حال احتضار است

بی عدالتی در چرخه اکران سینماها در فصل فیلمسوزی/تعداد سالن بر چه اساسی به فیلم ها اختصاص داده می شود؟

«دامادی آقا کلاغه» خواندنی شد

خانم بازیگر داخل قبر خوابید! +عکس

رییس هیئت مدیره انجمن فیلم کوتاه ایران: دغدغه مندی و اندیشه ورزی در فیلم های کوتاه کمتر شده است

نگاهی به سریال سرگذشت ندیمه: کدامین گنه مرا مستحق این عذاب کرده است؟

سفر سحر دولتشاهی با «امیر» به آفریقا

زمان برگزاری اختتامیه جشنواره تلویزیونی مستند مشخص شد

باشگاه کتابخوانی «کودکان کار و خیابانی» در یزد افتتاح شد

فراخوان سراسری نخستین جشنواره شعر آیینی منتشر شد

فعالیت 75 کتابخانه در سیستان و بلوچستان

زمان برگزاری اختتامیه جشنواره تلویزیونی مستند مشخص شد

«سفر فوق العاده» آلمانی ها در ایران

شایعه کردند چون خانواده شهید هستم، در «برنده باش» جایزه گرفتم

«سفر فوق العاده» آلمانی ها در ایران

گیر افتادن رضا عطاران در برف کانادا + عکس

باران کوثری در آغوش برادرش +عکس

گریم جالب ویشکا آسایش در نهنگ آبی! +عکس

تیپ متفاوت نرگس محمدی و همسرش در خارج از کشور +عکس

پورداوود، بنیان گذار ایران شناسی

جایزه 125 هزار یورویی «سروانتس» برای بانوی 95 ساله

انتقاد کیانوش عیاری از تنگ نظری ها درباره «خانه پدری»

75 کتابخانه در سیستان و بلوچستان

جمع آوری خاطرات شفاهی انقلابیون جنوب کرمان در سال جاری

آغازمرحله نهایی جشنواره قرآن و عترت دانشجویان

برگزاری چهارمین جشنواره ملی اسباب بازی در تهران

من آبانی ام، از محفل امن پاییز می آیم

مجموعه خبری 20:45 - 1397/08/25

جزییات فیلم های سیاه تجاوز به کودکان شوشتری

زمان برگزاری اختتامیه جشنواره تلویزیونی مستند مشخص شد

«سفر فوق العاده» آلمانی ها در ایران

جارو بافی - امیر کلا مازندران

بانوی شاعر اروگوئه ای، برنده جایزه سروانتس 2018 شد

رونمایی از 30 کتاب جدید در مهاباد

چهل و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم رشد آغاز به کار کرد

وحدت، محوریت جشنواره اقوام ایران در گلستان

ساخت یک فیلم مشابه «هامون» سینمای ایران

معرفی برگزیدگان جشنواره سراسری تئاتر کوتاه کیش

دفتر نشر فرهنگ اسلامی؛ از شهید باهنر تا چاپ کتاب دینی مدارس پهلوی

برگزاری دوره سیر مطالعاتی آثار علامه عسکری در دانشگاه تهران

جدول پخش رادیو فارس شنبه بیست و ششم آبان

عکس عاشقانه «نرگس محمدی» و «علی اوجی» در ایتالیا

تصور نمی کردم رمانی برای بانو زینب بنویسم/ چرا «احضاریه» حذفی داشت

تصور نمی کردم رمانی برای بانو زینب بنویسم/ چرا «احضاریه» حذفی داشت