مطالب مرتبط:
چگونگی انعکاس پایبندی به تمدن ایرانی اسلامی در شعر شهریار
عشق ایرانی ها به یک قهرمان تاریخی
گذری کوتاه بر زندگی عمر خیام دانشمند و شاعر ایرانی
کزازی: اعتقاد راسخ شهریار به ائمه (ع) در اشعارش کاملاً پیداست/محقق: شهریار شاعر سرآمد زبان فارسی و آذری است
انتشار آلبوم «حادثه عشق» با آهنگسازی «مهدی ایرانی» و خوانندگی مجتبی عسگری
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
پنجشنبه، 29 شهریور 1397 ساعت 16:062018-09-20فرهنگي

شهریار شاعر حس و عشق ایرانی


محبوبیت مرکب شعر و زندگی در هر دوره برای تعداد انگشت شماری پیش می آید.

ترکیب این دو، شاعر را از محافل ادبی و دانشکده ها و مجلات ادبی بیرون می برد و برای یک ملت به یک نماد تبدیل می کند؛ - --> کد خبر: 670073 1397/06/29 13:42:40 محبوبیت مرکب شعر و زندگی در هر دوره برای تعداد انگشت شماری پیش می آید.

ترکیب این دو، شاعر را از محافل ادبی و دانشکده ها و مجلات ادبی بیرون می برد و برای یک ملت به یک نماد تبدیل می کند؛ از این رو شهریار از شعرای ملی ایران است.

قانون - جواد رنجبر درخشی لر: زنده یاد استاد شهریار بین شاعران معاصر جایگاهی بلند دارد.

شعر و زندگی او برای میلیون ها ایرانی دوست داشتنی بوده و است.

محبوبیت مرکب شعر و زندگی در هر دوره برای تعداد انگشت شماری پیش می آید.

ترکیب این دو، شاعر را از محافل ادبی و دانشکده ها و مجلات ادبی بیرون می برد و برای یک ملت به یک نماد تبدیل می کند؛ از این رو شهریار از شعرای ملی ایران است.

به معنای شاعری که یک ملت او را می شناسد و دوستش دارد و بخشی از مفاهیم مطلوب خود را در شعر شهریار جاری می بیند.

شاعر ملی الزاما نباید مانند فردوسی شاعر قهرمانی، پیروزی و شاهان باشد.

همان طور که سعدی به طور مشخص و معین چیزی درباره ایرانیت نمی نویسد اما تمام مفاهیم و فضای شعر و نثر او ایرانی و ایرانشهری است.

سعدی را می توان شاعر آداب ایرانی، حکمت ایرانی و عشق ایرانی لقب داد.

شهریار نیز شاعر حس و عشق ایرانی معاصر است.

هرچند با این وجود در شعر استاد شهریار گاه ملی گرایی به اوج می رسد؛ چنان که می فرماید: ترکی ما بس عزیز است و زبان مادری/ لیک اگر ایران نگوید لال باد از وی زبان یا اختلاف لهجه ملیّت نزاید بهر کس/ ملتی با یک زبان کمتر به یاد آرد زمان این ها در اوج شعر ملی معاصر است اما در نهایت ایشان شاعری سنتی است که نمی تواند با تحولات مدرن دوره پهلوی هم پا شود.

یا نمی خواهد که به گردونه تحولات نو بیفتد.

شهریار نماد ایرانیانی است که سنت باشکوهی دارند اما در عشق و زندگی امروز با معیارهای مادی و مدرن شکست می خورند.

زبان فارسی، نخستین دلیل ملی بودن شهریار نخستین دلیل برای ملی بودن شهریار بهره گیری او از زبان ملی است.

او سرایش شعر را با زبان فارسی آغاز کرد و همواره یک شاعر فارسی بوده است.

شهریار پس از بازگشت به تبریز در سال32 خورشیدی بر اثر اصرار مادرش و ارتباط با برخی شعرای ترک زبان شعر ترکی هم سرود.

برخی از این شعرها شاهکارهای بی نظیری است اما شهریار برخلاف برخی از افراد و جریان ها، هیچ گاه از شعر ترکی به عنوان نماد هویت یا دستاویزی برای کسب موقعیت یا محبوبیت بهره نبرد.

اساسا هویت برای شهریار ایرانی و نه منطقه ای است.

در شعر دختر ترسا می‎فرماید: متاب از روزن ای ماه شب‎افروزم چه اصراری/ که شمع کشته‎ام بینی و زندان غم افزایم/ به تبریز است این زندان که در تهران نخواهی یافت/ غروب صبح تودیع و غروب شام یلدا را این نوع سخن گفتن در باره تبریز نشان می دهد که شهریار به دنبال هویت سازی از تبریز نیست.

حتی هنگام ورود به تبریز در سال32 و در مجلس بزرگداشت باشکوه خود شعر فارسی پر می زند مرغ دلم با یاد آذربایجان/ خوش باد وقت مردم آذربایجان را می خواند نه شعری ترکی.

در این شعر یک بیت درخشان تر هم وجود دارد: تا باشد آذربایجان پیوند ایران است و بس/ این گفت با صوتی رسا فریاد آذربایجان این نگاه تا آخر عمر استاد ادامه دارد.

در مراسم تجلیل از شهریار در سال48 در سالن شیروخورشید تبریز، با حضور زنده یاد استاد دکتر منوچهر مرتضوی، شهریار در غزلی می خواند: باز یاران گوهر تحسین نثارم می کنند/ من نیم شایان تحسین شرمسارم می کنند/ دامنی گل کاشتم در باغ شعر پارسی/ گلبنانش گل به صد دامن نثارم می کنند یعنی خودشان به روشنی خود را شاعر فارسی می دانند.

فراتر از زبان(فارسی و ترکی) مفاهیم و محتوای شعر شهریار ایرانی است.

به عبارت بهتر فضای شعر شهریار حتی در شعرهای ترکی او سرشار از نشانه های ایرانی است.

استفاده از واژه حتی در این جمله نه نشانه تعجب من که برای زدودن سوءاستفاده هایی است که از شعر و زبان ترکی در این دوره می شود.

جای تعجب ندارد که شاعر ایرانی دو زبانه در هر دو زبان اندیشه خود را متجلی کند و از ابزار زبان برای ساختن فضاهای شعری خود بهره ببرد اما برخی افراد صرف زبان را نشانه هویت می دانند.

این نادرست ترین برداشت و درک از شعر و ادبیات است.

شهریار اگر به زبان دیگری هم شعر می سرود همین مفاهیم ایرانی را بازگو می کرد.

از مفاهیم فرهنگی و اندیشه سایر ملت ها و قوم ها در شعر شهریار نشانه ای وجود ندارد.

او همواره در طول زندگی خود یک شاعر ایرانی شیعه بوده است.

امروز متاسفانه در جریان غالب جعل و تحریف، شهریار را یک شاعر ترک قلمداد می کنند.

او هیچ تناسبی با ادبیات ترک نداشته است.

برخی برای اصرار بر اینکه او تنها ترکی شعر می گفته است حتی گاه شعرهایی به زبان او می سازند و در فضای بی صاحب مجازی پخش می کنند.

این تحریف ها ممکن است در آینده چهره مخدوشی از استاد شهریار بسازد.

لازم است خانواده و دوستداران او در مقابل این جریان بایستند.

مثلا استاد دو شعر دارند که در آن ها سفرهای خیالی به شوروی و ترکیه کرده اند.

هر دو سرشار از نشانه های ایرانی.

در قصیده سفر به شوروی می‎گوید: ما از دیار عشق و گل و بلبل آمدیم/ با تحفه تحیت و با صیحه سلام سپس ادامه می دهد: از بارگاه سعدی و حافظ برآمدیم/ آورده با تولستوی و لرمانتوف این پیام در شعر سفر به ترکیه این نشانه‎ها به اوج می‎رسد.

می‎فرماید: کشور ملت هم کیش و جوار ایران یعنی دو ملت که دین مشترک دارند و همسایه هم هستند.

نمی گوید یکی هستیم.

دو ملتیم اما دین مشترک داریم.

در بیت دیگری این دو ملت بودن را درخشان تر می فرماید: هیچم از غربت و بیگانگی احساسی نیست/ گویی از کشور خود پا ننهادیم به در یعنی ما کشوری داریم و آن ها هم کشوری اما اشتراک ها چنان است که گویی از کشور خود بیرون نرفته ام.

این حس را هر کس به استانبول رفته باشد دارد.

روشن است که مایه های فرهنگی دو کشور یکی است و به ایرانشهر برمی گردد.

حتی با وجود پان ترکسیم قوی هنوز نتوانسته اند این زیربنای فرهنگی ترکیه را نابود کنند.

یا در بیت های دیگر دوباره بر دو ملت جدا اما همراه تاکید می کند: مارش ترکیه و ایران همه جا دوش به دوش/ می نوازند به شانی و شکوهی در خور/ گوییا ملت ترکیه و ایران آن روز/ دو برادر که در آغوش هم آرد سر و بر در یک بیت این تفاوت را با تاکید بر دوستان ایرانی خود برجسته تر می سازد.

او همه ایرانیان را یک سو می نهد و می گوید: از پس عارف و لاهوتی و عشقی من نیز/ چارمینم که به ترکیه گرفتیم مقر اما در سال های اخیر یک شعر به زبان ترکی با این عنوان در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود که سرشار از نشانه های پان ترکیستی است و آن را شعر شهریار می نامند.

افزون بر اینکه اندیشه شهریار فراتر از قوم گرایی بوده است.

این جعل ها نشان می دهد دست قوم گرایان سخت خالی است و برای درست کردن پیشینه فرهنگی نیاز دارند تا شهریار شاعر ملی ایران را به خود منتسب کنند.

نبود ریشه های قومیتی در اشعار شهریار شهریار جلد نخست حیدربابا را در سال32 و جلد دوم آن را در سال45 چاپ می کند.

در این دو کتاب و همچنین اولین غزل ترکی استاد در سال42 با مطلع چوخلار اینجیک دی که سن اونلارا ناز ایله میسن که بسیار لطیف و معروف است هیچ نشانه ای از مساله هویت قومی دیده نمی شود.

افزون بر مایه و واژگان فارسی مانند چهارشنبه سوری یا شخیدن و صدها نمونه دیگر این شعرها سرشار از حس های لطیف روستایی، زندگی ساده، انسانیت و نوستالژی است.

شاعری چون شهریار که حدود 33سال در تهران با بزرگان ادب و اندیشه و هنر ایران زندگی کرده بود، می توانست آن نگاه ژرف انسانی را به زندگی ساده روستایی بکند و از آن شاهکاری چون حیدربابا خلق کند.

شاید اگر آن تجربه زندگی شهری و آن مکاشفه ها نبود نگاه شهریار به زندگی روستایی چنین لطیف و اثر بخش نمی شد و نهایتا یک روایت ساده و کلیشه ای از روستا به دست می آمد.

فرهنگ و تمدن ایرانشهری در اشعار شهریار شاید در برابر ادعای ایرانی بودن شعر و اندیشه شهریار این پرسش مطرح شود که آیا استاد شهریار در شعر خود تاکیدی بر ایرانیت کرده است؟ پاسخ مثبت است.

دو نکته در این بین لازم است گفته شود؛ نخست اینکه در دوره زندگی شهریار مسائل ملی بدیهی تلقی می شده است.

در آن زمان مانند اکنون جریان های تحریف گر و تفرقه اندازِ قوم گرایی در ایران مطرح نشده بودند و ایران و ایران دوستی نفی نمی شد.

بنابراین لازم نبود ایشان هر روز و هرشب درباره مساله ای بدیهی حرف بزند.

افزون بر این شهریار شاعر اجتماعی و سیاسی نیست.

ایرانی بودن شعر شهریار را باید از درون تلمیحات شعری او و واژگان و معانی شعرش یافت.

در این جست وجو نخستین دستاورد ارادت استاد شهریار به حافظ است.

می فرماید: ثناخوان توام تا زنده ام اما یقین دارم که حق چون تو استادی نخواهد شد ادا حافظ این مضمون بارها در شهر شهریار تکرار می شود.

ارادت به حافظ تا آخر عمر با شهریار است.

در شعر به نام خطی به خون شباب که از آخرین شعرهای استاد است مصرع اگر شراب خوری جرعه ای فشان بر خاک را می آورد.

در شعرهای در حافظیه شیراز و در آرامگاه حافظ و خداحافظ حافظ که در سال46 در شیراز سروده است این ارادت و این پیوند به اوج می رسد.

همچنین تلمیحات ایرانی از فرهنگ و تمدن ایرانشهری به ویژه از شاهنامه فردوسی در شهر شهریار فراوان است.

در همان شعر آخر عمر خطی به خون شباب که شعری درباره مرگ است با این مطلع به خاک ما گذری کن چو گل گریبان چاک/ که بی توبا دل صد چاک می رویم به خاک هم اشاره ای ایرانی وجود دارد.

می فرماید: ز تخت و تاج فریدون چه حکمتی به از این/ که کاوه داد دل خود ستاند از ضحاک صدها از این اشاره ها در شعر شهریار هست.

در پاسخ به نامه معشوقه اش در سال47 می نویسد: روح سهراب جوان از آسمان ها هم گذشت/ نوشدارویش هنوز از پی دوان است ای پری یا در بیت معروف و ضرب المثل شده می فرماید: نوش دارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی/ سنگ دل این زودتر می خواستی حالا چرا؟ در شعری برای خانم زنده یاد استاد صبا، پس از درگذشت صبا، می نویسد: نه ایرج به جای بماند نه سلم و تور/ دیگر به تخت و تاج فریدون چه می کنی؟ یا بفر دولت داد است کز گردون امان دادند/ ستون تخت جمشید و رواق طاق کسری را یا در غزل غزال و غزل می فرماید: غم به رویین تنی جام می انداخت سپر/ غم مگو عربده با رستم زالی کردیم در شعر ترکی شهریار نیز مفاهیم و نشانه های ایرانی غالب است.

سهندیه یک شاهکار بی بدیل است.

اگر این شعر را برای کسی که هیچ چیزی از زبان ترکی نمی داند، بخوانید به وجد می آید.

این شعر اساسا موسیقی است و تصویر گری بی نظیری است.

باران، سیل، ابر، حرکت های ابر، چوپان ها، دره ها و.

سهندیه انسان را به معنی واقعی بانشاط می کند.

یک امید درونی و بسیار روشن در این شعر وجود دارد.

یک نوع اعتماد به طبیعت، شکوه طبیعت.

طبیعت پناهگاه امنی می شود برای انسان و همه این ها بدون ذره ای ابتذال و واپسگرایی.

یا از آن نوع ننه من غریبم هایی که می خواهد از شهر فرار کند اما بلافاصله به کافه می رود.

این شعر هم حافظ دارد و دماوند.

اساسا معانی و موسیقی این شعر را فارغ از زبان در کنار بهترین آثار ادبی ایران قرار می دهد.

تاثیر شهریار از شاهنامه روشن است کسی که شاهنامه نخوانده باشد، در فرهنگ ایران مطالعه گسترده نداشته باشد و به این فرهنگ علاقه نداشته باشد نمی تواند این مفاهیم را در شعر خود با این ظرافت و زیبایی بیاورد.

برخی شخصیت ها و مفاهیم باستانی ایران در شهر شهریار دوباره زاده می شود و زندگی دیگری پیدا می کند.

مثلا آتشکده بارها و بارها در شعر استاد شهریار به کار رفته است.

به نظر من یکی از بهترین آن ها اشعاری است که استاد درباره زنده یاد استاد ابوالحسن صبا گفته است: تو که آتش کده عشق و محبت بودی/ چه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی یا در شعری، که به اشعار ملی فردوسی نزدیک است، می فرماید: فلک یک چند ایران را اسیر ترک و تازی کرد/ در ایران خوان یغما دید تازی و ترکتازی کرد/ وطن خواهی در ایران خانمان بر دوش شد چندی/ به جز در سینه ها آتش کده خاموش شد چندی در خرداد سال49 در سالن شیر و خورشید ارومیه استاد شعر رضاییه را می خواند.

در این شعر مفاهیم ایرانی به اوج می رسد.

در ابتدا می فرماید: معنی دهقان ایران قدیمند این گروه می دانیم که دهقان ها نه تنها طبقه مهم اجتماعی و اقتصادی ایران باستان و هزاره پس از حمله عرب ها بوده اند بلکه این طبقه نقش مهمی در تداوم فرهنگ ایرانشهری داشته است.

فردوسی یکی از دهقانان بود.

در ادامه این شعر استاد شهریار به تفاوت مردمان ارومیه می پردازد.

و آنچه در این خطه کرد و آسوری و ارمنی است/ جمله ایران نژادند و ایرانی تبار/ با اقلیت ها خلافی نیست در ایران از آنک/ مهد عرفان است و اقلیم محبت این دیار این بیت ها نیاز به توضیح ندارد.

یک تفکر ملی ناب است.

در پایان هم می فرماید: نوع خود را محترم می دار و با عشق وطن/ هر که این جا زاده و پرورده ایرانی شمار رویکرد شهریار به ادبای ایرانی این اشاره ها فقط به دوره باستان و شاهنامه نیست.

می فرماید: صفای دوستی شهریار و هم کاران/ حدیث شیخ بهایی و میرداماد است این اشاره نماد پیوندی است که در میان ایرانیان وجود دارد.

شهریار هیچ گاه از این اشاره ها به دیگر قوم ها و شخصیت های آنان نمی کند.

پیوند شهریار با شاعران و نویسندگان ایرانی هیچ گاه قطع نمی شود.

جای تعجب هم ندارد.

او یک شاعر ایرانی است.

اگر حافظ و فردوسی در شعر قدیم مونس همیشگی او هستند و اگر از شیخ بهایی و میرداماد سخن می گوید در زندگی خودنیز با هر چه شاعر و نویسنده درجه اول است همنشین و رفیق است.

یکی از آن ها زنده یاد نیما یوشیج است.

یکی از زیباترین غزل های شهریار آن است که درباره نیما یوشیج گفته است: نیما غم دل گو که غریبانه بگرییم در این غزل همدلی و هم سرنوشتی موج می زند.

نشانه وحدت است.

یک همدلی ایرانی.

در سوگ نیما هم می نویسد: رفت آن کو پدر شعر نوین ما بود دوباره بر ما به عنوان فارس زبان ها تاکید می کنند.

در بیت دیگری می گوید: سینمای ادبیات نوین ما را/ صحنه پرداز درخشنده ترین سیما بود و در بیت دیگر من به گهواره حافظ که چو طفل نازم/ خواب افسانه ربود و عجبم رویا بود به نظر می رسد همین یک بیت برای نشان دادن تداوم فرهنگ ایرانی و جایگاه استاد شهریار در آن کافی است.

شهریار نه تنها حق بزرگان را ادا می کند بلکه از طرف آن ها نیز به عنوان شاعری یگانه و بزرگ پذیرفته می شود.

متاسفم که این سخنان را به زبان می آورم اما عده ای که شب و روز فریاد می زنند که آذربایجانی ها تحقیر می شوند.

آن دسته از افرادی که چنین سخنانی را می گویند باید قدری مطالعه کنند و ببینند که چگونه یک شاعر جوان تبریزی به کمک استعداد خود در مهم ترین جمع های پایتخت آن هم در صدر مجلس می نشیند.

دوستان شهریار مهم ترین آدم های زمان هستند.

استادان بزرگ و تکرارنشدنی مانند صبا، بهار، عارف قزوینی، ایرج میرزا و دیگران.

معروف است که ایرج میرزا به شهریار می گوید: شما از ماها نیستید.

در ردیف حافظ بزرگ هستید .

ده ها تایید از این نوع وجود دارد.

اساسا انسان های فرهیخته ایرانی کاری به مفاهیم سخیف نژادی و قومی ندارند.

فرهنگ ایرانی فراتر از این موضوعات است.

زندگی شهریار در تهران یکی از سندهای این ادعاست.

ایشان در تهران به عنوان یک شاعر جوان ایرانی پذیرفته شده بودند.

حتی گفته می شود زنده یاد عارف قزوینی، شاعر وطن پرست، تا مدت ها نمی دانسته که شهریار آذربایجانی است.

بررسی اصالت شعر تورکون دیلی افزون بر شعرهای جعلی که به استاد منتسب می کنند شعری به نام تورکون دیلی (زبان ترک) در مجموعه آثار ایشان وجود دارد که به قبله قوم گرایان تبدیل شده است.

این شعر، حتی اگر از خود استاد باشد، با دیگر آثار ایشان همپا و متناسب نیست.

نخست آن که نفی خود شاعر است.

می‎فرماید: تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز یعنی مثل زبان ترکی زبانی دوست‎داشتنی وجود ندارد.

این را به عنوان یک احساس محلی می‎توان پذیرفت اما از یک شاعر بزرگ که بیشتر اشعارش فارسی است پذیرفتنی است؟ از این که درگذریم چگونه می‎توانیم بپذیریم شاعری که شب‎وروز حافظ می‎خواند و خود را پیرو او می‎داند بگوید: فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش یعنی شاعر فارس بیشتر حرف هایش را از ما برده است.

افزون بر نفی خود شاعر باید گفت که این تقسیم بندی ها در شان شاعری بزرگ چون شهریار نیست.

مشکلات معنایی این شعر به همین جا ختم نمی شود.

در این شعر فولکلور ادبیات دانسته شده است! این ادعا از شهریار فرهیخته بسیار بعید است.

لحن بقیه شعرهم چندان وزین و سنگین نیست.

عباراتی مثل زیرزیبیل (آت آشغال) یا مس سن، آبالام، هر ساری کؤینک قیزیل اولماز (مس هستی، بچه جان، هر پیراهن زردی طلا نیست) یا چوخ قیسسا بوی اولسان اولیسان جن کیمی شییطان (اگر قدت کوتاه باشد مثل جن هستی) یا یا چوق دا اوزون اولما کی اوزوندا عاغیل اولماز (خیلی هم بلند نباش که بلند عقل ندارد) در شعر شهریار، همانند همه شعرا، گاه بیت های ضعیف دیده می شود اما این شعر که ادعا می شود در سال48 سروده شده است، به طور کلی ضعیف است.

آیا ممکن است شهریار شوخی کرده باشد و در محفلی آن را به زبان آورده باشد و یکی نوشته باشد؟ از شاعر سهندیه یا حیدربابا یا علی ای همای رحمت چنین شعری بعید است.

عشق ایرانی نکته جالبی که در زندگی استاد شهریار وجود دارد عشق ایشان است که آن را عشق ایرانی می نامم.

شهریار عاشق دختری بوده است که آن دختر به زور و قلدری زن حاکم مازندران می شود.

در این جا هیچ نوع جنگ وستیز از سوی شهریار وجود ندارد.

از آن نوع جنگ هایی که در داستان های عاشقانه غربی می بینیم؛ با پایان تراژیک.

هیچ تلاش طاقت فرسایی هم در بین نیست.

شهریار معشوق را مایملک خود نمی داند.

برای به چنگ آوردن او دست به شمشیر نمی برد.

حتی سعی نمی کند با او فرار کند.

او سرنوشت را می پذیرد؛ حتی اگر به قیمت رنجی ابدی باشد.

این نوع برخورد با مساله یک روش ایرانی است.

در داستان های عاشقانه دیگر ملت ها یا عاشق کشته می شود یا معشوق خودکشی می کند یا هر دو از بین می روند و بالاخره عشق با خون پیوند می خورد.

با دانستن تمام نکات فوق می توان به قطعیت گفت که شهریار یک شاعر ملی بوده که دل در طلب میهن خویش داشته و با هیچ گزاره ای نمی توان او را منتسب به قوم گرایی دانست.


کلید واژه ها: شهریار - ایران - ایرانی - شاعر - زبان - زندگی - ادبی - فارسی - ترکیب - انگشت - نخستین - هویت - خورشیدی - شاعران - فردوسی - امروز - تبریز - قانون - شکست - سنتی - زنده

آخرین اخبار سرویس:
دزدی خرس گرسنه از خودرو+فیلم

استخدام مشاور دامپزشکی در پیشگامان عصر داده پردازی در تهران

مداحی کربلا کربلا ما داریم میاییم ویژه اربعین حسینی + فیلم

کیومرث پوراحمد «تیغ و ترمه» را کلید زد

نمایش های راه یافته به بخش تئاتر خیابانی اشکواره حسینی آمل

راه های بازیگری و انتخاب رییس سازمان سینمایی در «سینماگرام»

فعالیت 590 کانون فرهنگی هنری در مساجد استان

بزرگداشت خاویر باردم با نمایش فیلم اصغر فرهادی

یک روز با لافراری؛ هیولای سرخ

گفت وگو با قربانی اسیدپاشی که روی صحنه تئاتر ایفای نقش می کند

غمگین ترین فیلم های تاریخ سینما

پایان مرمت 40 بنای تاریخی شهرستانهای غرب استان

جشنواره ملی عکس میراث ماندگار در خراسان جنوبی آغاز شد

ترشی هفت بیجار کردستان خوشمزه تر است یا شمال؟

جایزه مردمی هنر مقاومت اعطا می شود

تخریب اثر باستانی مربوط به دوره قاجار در مشهد

​داود میرباقری فیلم حضرت خدیجه (س) را می سازد

لس آنجلس-تهران صدر جدول را از مغز ها گرفت

خبرها از تازه های دنیای نشر

توضیحات وزیر ارشاد درباره سرنوشت سریال «ممنوعه»

روایتی جذاب از رشادت کمیته های انقلاب اسلامی در دهه 60

ویدئو/ دعوای پانته آ بهرام و مهرانه مهین ترابی

نیکی کریمی، پورعرب و... در آخر هفته تلویزیون

روزنامه ولایتی: اصغر فرهادی درد مردم را نمی فهمد

جشنواره ملی عکس میراث ماندگار در خراسان جنوبی آغاز شد

رمانی برای شناخت افغان های ساکن ایران از کشورشان

مجموعه خبری 23 مهر 97

جایزه اول جشنواره فرانسوی برای «طاغی»

بازیگر زنی که تماشای «سیندرلا» را برای دخترش ممنوع کرد

تشکیل دادگاه ویژه مفسدان اقتصادی در بندرعباس+فیلم

طراحی عصای جدید بدون نیاز به استفاده از دست+فیلم

روایتی عجیب و واقعی از زندگی یک نویسنده

هر شب با اخبار ورزش استان سمنان+ فیلم

شهاب حسینی کجاست

واکنش امیرمهدی ژوله به انگلیسی حرف زدن خیابانی و حضور زنان در ورزشگاه

آغاز جشنواره ملی عکس میراث ماندگار  در خراسان جنوبی

اختتامیه پریسکه های عاشورایی در پیشوا

مکاتبه با سازمان برنامه و بودجه برای افزایش یارانه مصبوعات/چشم انداز آینده باید صیانت از رسانه های کلاسیک باشد

گشت خبری در استان سمنان + فیلم

مجموعه خبر شبانگاهی 20و 45 دقیقه چهارشنبه97/7/25

پادشاه خپل میزبان کودکان نیشابوری

استخدام مشاور تحصیلی کارشناسی برق، معماری و زیست در تهران

فیلم سینمایی کلاف درشبکه الکوثر

رونمایی از کتاب منظوم «داش آکل، مرجان و طوطی» 

جشنواره «آموزش، آگاهی و پیشگیری»

نویسنده «شیرفروش» برنده جایزه «من بوکر» 2018

نقد «زندگی در پیش رو» با حضور لیلی گلستان

فرمان آرا، نامزد بهترین بازیگر مرد آسیاپاسیفیک شد!

پایان ماجرای کلاه گیس های فیلم عیاری

ارائه غذای رایگان برای افراد مشهور در اینستاگرام +فیلم

آقای کارگردان: من از وودی آلن خوش قیافه ترم!

فیلمی که فرهاد اصلانی آن را 4 بار دید!

فروش این فیلم عبور از مرز 6 میلیارد تومان عبور کرد

کتاب منظوم «داش آکل، مرجان و طوطی» اثر محمد طاهری رونمایی شد

راه های ورود به بازیگری و انتخاب رییس سازمان سینمایی در سینماگرام

نخستین تصاویر از ساعد سهیلی در سریال نهنگ آبی

نهنگ آبی با بازی ساعد سهیلی رونمایی شد

مرمت 40 بنای تاریخی در شهرستان های غرب استان اصفهان

گردشگران استرالیایی به تربت حیدریه سفر کردند

جشنواره غذای سالم

دلدادگان؛ ملودرامی پرکشش

گردشگران استرالیایی به تربت حیدریه سفر کردند

خالکوبی عجیب بازیگر ایرانی +عکس

پارکینگ مجهز به سیستم پارک خودکار+فیلم

غذای رایگان برای افرادی مشهور در اینستاگرام +فیلم

رونمایی از کتاب منظوم «داش آکل، مرجان و طوطی» 

بسته بندی اقلام خوراکی زائران اربعین در دامغان+ فیلم

نخستین جشنواره پویانمایی «آموزش، آگاهی و پیشگیری»

ستاره های هالیوودی که رگ و ریشه سرخپوستی دارند/تصاویر

بازگشت سریال «گریم» به تلویزیون

دمان تئاتر رشت اربعینی شد

دمان تئاتر رشت اربعینی شد

استان مرکزی پایتخت سنگ نگاره های ایران است

مسابقه جالب پارکوری ها با مترو! +فیلم

14 اثر به جشنواره تئاتر بوشهر راه یافت

تجلیل از احمد مراتب و آوازخوانی سراج در ارسباران+عکس

زمان برگزاری نشست ماهانه خانه موسیقی

راه های بازیگری و انتخاب رییس سازمان سینمایی در «سینماگرام»

«سیزیف» و «نامبرده» اجرای خود را آغاز کردند

نخستین عکس ها از چهره متفاوت ساعد سهیلی در «نهنگ آبی»

فیلم | در خانه شما حرف آخر را چه کسی می زند؟

48 هنرمند آستارایی تسهیلات مشاغل خانگی دریافت کردند

14 اثر به جشنواره تئاتر بوشهر راه یافت

شعر آیینی بازگو کننده مصائب عاشورایی

چاپ مجموعه شعر مهدویت در ایلام

حمایت قاطع خاویر باردم از وودی آلن در ماجرای اتهام آزار جنسی

گلایه پرستو صالحی از ممنوعیتش به دلیل پست های اینستاگرامی +فیلم

واکنش متفاوت ترانه علیدوستی به حضور زنان در استادیوم/ عکس

اصغر فرهادی و خاویر باردم در جشنواره لومیر حاضر شدند

نهنگ آبی جلوی دوربین رفت

واکنش متفاوت ترانه علیدوستی به حضور زنان در استادیوم

گشایش نمایشگاه دست سازه های مددجویان معلول +فیلم

کارگاه تسهیل گری کتابخوانی

مقایسه گزارشگری جواد خیابانی با گزارشگر انگلیسی در بازی آلمان و هلند +فیلم

نمایش «همه می دانند» اصغر فرهادی در فستیوال «لومیر»

خانه های مطبوعات جذب حداکثری داشته باشند

نمایشگاه «دنیای اسباب بازی»

نمایش «آه سوزان کربلا» به روی صحنه می رود

نمایش «همه می دانند» اصغر فرهادی در فستیوال «لومیر»

فاطمه معتمدآریا با لباس کردی در جشنواره سلیمانیه +فیلم

شهریار شاعر حس و عشق ایرانی

شهریار شاعر حس و عشق ایرانی