گفت وگوی تصفیلی فارس با احمد شاکری/بخش دوم و پایانی مرثیه سرایی برای دشمن، نتیجه ادبیات سیاه است

آرمان های انقلابی ما بخشی از اندیشه دینی ماست و در ادبیات سیاه، این ها انکار می شود؛ وقتی انکار شد، نتیجه این می شود که ما در آثارمان برای دشمن مرثیه سرایی می کنیم.

- " - حسام آبنوس: احمد شاکری سال گذشته پس از حدود 10 سال با اثری با عنوان بی اسمی که با مضمون دفاع مقدس نوشته شده بود، وارد بازار نشر شد.

اثری که برخی آن را سخت خوان لقب دادند و برخی آن را اثری فلسفی خواندند.

همه این ها نشان از این داشت که اثر او در حال خوانده شدن است حتی اگر رضایت خواننده را جلب نکرده باشد.

وجه دیگری که شخصیت این نویسنده دارد منتقد بودن و فعالیت های پژوهشی او در عرصه ادبیات داستانی است.

آنهایی که آثارشان توسط او نقد شده می دانند که احمد شاکری در نقد کردن با کسی تعارف ندارد و همین چهره او را متمایز کرده است.

حالا منتقد جدی و بی تعارف، اثری نوشته و بسیاری اثرش را از جهات مختلف نقد کرده اند.

به بهانه این رمان با این نویسنده به گفت وگو نشستیم.

بخش دوم این گفت وگوی مفصل را در ادامه می خوانید.

برای مشاهده بخش اول اینجا" را ببینید.

*تعهد به دفاع مقدس از دلایل موفقیت خاطره است فارس: به نظر شما سیر مستندنگاری و خاطره نویسی دفاع مقدس به ادبیات داستانی آن لطمه نمی زند؛ چون یکی از سنگرهایی که از این روند دفاع می کند این است که می گویند این خاطرات مواد خام داستا�