کسانی که بهتر است مقاله سیاسی بنویسند

شهریار عباسی با بیان این که نباید به ادبیات داستانی نگاه ابزاری شود می گوید: ادبیات اگر به چیزی تعهد داشته باشد آن کشف حقیقت است نه مرام و ایدئولوژی خاص.

- این نویسنده در گفت وگو با ایسنا بیان کرد: برخی فکر می کنند اگر داستانی مطابق با ایدئولوژی حاکم نباشد، دیگر متعهد نیست.

اگر ادبیات را ضد ایدئولوژی حاکم هم به کار بگیرید، آن ادبیات، ادبیات سالمی نیست؛ مثلا ادبیات چپی که در دهه 40-50 داشتیم.

همچنین اگر ادبیات در خدمت ایدئولوژی حاکم باشد درست نیست.

داستان فراتر از این است که خود را وارد این وادی ها بکند زیرا خود روشی برای کشف حقیقت است.

کسی که علیه ایدئولوژی حاکم یا موافق آن بنویسد، جایش در ادبیات نیست و بهتر است برود مقاله سیاسی بنویسد.

او همچنین درباره ادبیات روشنفکری و متعهد اظهار کرد: من چنین تقسیم بندی هایی را قبول ندارم زیرا معتقدم ادبیات در ذات خود به حقیقت متعهد است.

به نظرم ادبیات نوع دیگری از حقیقت و معتهد به همان حقیقت است و نه متعهد به چیز دیگری.

البته تعهد از جمله واژه هایی است که تعریف درستی ندارد؛ مانند چپ و راست.

در عرصه سیاسی چپ به کسانی گفته می شود که نگاه ماتریالیستی دارند اما این واژه ها در ایران از دهه 60-70 معنای دیگری پیدا کرده است.