مطالب مرتبط:
ریشه های بحران در ضعف های داخلی است نه عوامل خارجی
اصفهان از نظر زیرساخت های تنیس رتبه دوم کشور را دارد/ احداث زمین های "هاردکورت" برای مقابله با بحران آب
بحران ارزی فوتبال به زبان ساده!
بحران ارزی فوتبال به زبان ساده!
خانواده و بحران های نوجوانی
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
پنجشنبه، 21 تیر 1397 ساعت 20:562018-07-12سياسي

علت بحران لیبرالیسم


دولت های دموکراتیک نوین بر اصول لیبرال پایه ریزی شده که به منظور ایجاد پایه و اساس جامعه یی منصف و عادل در نظر گرفته شده اند.

- لیبرالیسم به صورت واکنشی علیه قدرت مطلق و در حمایت از استقلال فردی در محافظت آزادی وجدان و اجرای قوانین ظهور یافت.

همانطور که جودیت شکلار نظریه پرداز سیاسی در سال 1998 در کتاب افکار سیاسی و اندیشمندان سیاسی نوشته: قدیمی ترین اصل لیبرالیسم این است که در سرزنش نخستین دفاع کنندگان از مدارا که ریشه در وحشت داشت، اعلام کرد خشونت، شیطان مطلق و اهانت به خدا و بشریت است.

اگرچه جوامع لیبرال همیشه به این اصول پایبند نبوده اند که البته در برخی جنبه ها مایه خرسندی است، اما نمی توان این مساله را نادیده گرفت که جوامع سیاسی بنا نهاده شده بر مبنای اصول لیبرال تقریبا در بیشتر زمینه ها از رژیم های استبدادی تر، کمونیستی یا فرقه یی، عملکرد بهتری داشته اند.

باتوجه به مسائل یاد شده، این سوال پیش می آید که چرا امروز اغلب می خوانیم لیبرالیسم دچار بحران شده، سقوط کرده یا نابود شده است.

محققان و دانشمندان پیرو بسیاری از ایدئولوژی ها عمدتا درگیر امضای گواهی فوت و انتشار آگهی درگذشت لیبرالیسم هستند، اما در بیشتر موارد تعریف مشخصی از اینکه چه منظوری دارند، ارائه نمی کنند.

برخی مدعی هستند که لیبرالیسم در عمل به وعده هایش شکست خورده است.

برخی دیگر این مساله را مطرح می کنند که لیبرالیسم به دلیل موفقیتش در ایجاد جامعه یی آزاد بر مبنای پایه هایی خطرناکی همچون استقلال فردی، خنثی بودن در برابر زندگی خوب و بازار آزاد، موضوعیت خود را از دست داده است.

اگرچه محققان و دانشمندان در موضوع و نوع بیان انتقادها تفاوت هایی دارند، اما به نظر می رسد بر سر اینکه لیبرالیسم دیگر توانایی حل مشکلات عمیق اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی ما را ندارد و دوام آوردنی نیست، متفق القول هستند.

اما در اتفاقی نه چندان تصادفی، همه این انتقادها در کشورهای لیبرال مشاهده، نوشته و منتشر می شوند و همین مساله خود یکی از شاخصه های اصلی نشان دهنده موفقیت لیبرالیسم از طریق مشارکت در گفت وگو و بیان اختلاف نظرها تحت محافظت قانونی است که اقدامی با ذات لیبرالی محسوب می شود.

در حقیقت، اصل و ذاتی لیبرالیسم در این زمینه تنها شرایطی است که در آنها رقابت بر سر قدرت و نفاق نه تنها پذیرفتنی است، بلکه پرورش داده می شود.

هیچ کسی در یک حکومت دیکتاتوری نمی تواند ادعا کند لیبرالیسم مرده است.

اما بدبینی منتقدان لیبرالیسم با توجه به شرایط سیاسی دلسردکننده کنونی که نگرانی های ظهور مجدد پوپولیسم ملی گرایانه در آن موج می زند، چندان غیرمنطقی به نظر نمی رسد؛ پوپولیسمی که در اتفاقی همچون برگزیت و سیاست ها و اظهارات رهبرانی همچون دونالد ترامپ در امریکا، ولادیمیر پوتین در روسیه و ویکتور اوربان در مجارستان مشهود است.

در عین حال، پیش بینی پایان قریب الوقوع لیبرالیسم را به سختی می توان یک داستان تازه قلمداد کرد.

محققان و دولتمردان دست کم در یک قرن و نیم گذشته مرتبا از مرگ لیبرالیسم یا بحران عمیقی که گریبان آن را گرفته، سخن گفته اند.

بازنگری مرگ های بی شمار لیبرالیسم می تواند درس هایی درباره آنچه امروز در جهان رخ می دهد، بیاموزد.

در مطلبی منتشر شده در فوریه 1900 در مجله بلکوود ادینبرگ ، با اشاره به شرایط حزب لیبرال بریتانیا و در عین حال لیبرالیسم به عنوان یک نظریه سیاسی، ادعا شد که لیبرالیسم مرده است.

نویسنده ناشناس این مطلب که از حزب محافظه کار بریتانیا بود، از لیبرالیسم تحت عنوان فلسفه حرامزاده و زیادی یاد کرد و در کل این چنین نتیجه گرفت: خوب است بدانید که لیبرالیسم مرده است.

در همان سال در سراسر آتلانتیک، ادوین گادکین موسس و سردبیر هفته نامه نیشن در مطلب ناامیدکننده یی از کسوف لیبرالیسم در امریکا و سایه ملی گرایی طمع کارانه جدید بر آن نوشت.

او در این مطلب آورد: بیانیه استقلال دیگر در هیچ کسی شور و هیجان ایجاد نمی کند.

این ابزاری خجالت آور است که باید توضیح داده شود.

گادکین بر این باور بود که قانون اساسی لیبرال ایالات متحده با روال جدید ضد لیبرال خود پا را از حد فراتر نهاده است.

در 1906 ولادیمیر جابوتیسنکی صهیونیست جناح راستی در مطلبی تحت عنوان انسان، گرگ انسان نما ادعا کرد لیبرالیسم مرده است به این دلیل که تنها یک رویای واهی است.

او لیبرالیسم را به دلیل ماهیت همه شمولی آن، مفهومی گسترده و مبهم توصیف کرد که چیزی بیش از رویا درباره نظم و عدالت بدون خشونت، رویای جهانی شکل گرفته از حس همدردی جهانی، بردباری و باور به خوبی ذاتی و درستکاری انسان نیست.

از دیدگاه جابوتیسنکی آنچه این رویا را نابود می کرد، پذیرش حقیقت ماهیت خشونت طلب و متعصب انسانی بود.

هیچ یک از مخالفان اروپایی لیبرالیسم یا محافظه کاران انگلیسی زبان آن هرگز درصدد تحلیل بی غرضانه لیبرالیسم یا نهادهای لیبرال برنیامدند.

در مقابل، آنها محورهای سیاسی را در هم آمیختند از آنها علیه لیبرالیسم و نهادهای وابسته به آن استفاده کنند چراکه آنها را مانعی بر سر برنامه های سیاسی خود می دانستند.

در همان بازه زمانی، بسیاری از لیبرال ها درباره آینده لیبرالیسم نگرانی هایی داشتند.

زمانی که فردریش فون هایک درصدد نوشتن راه بردگی برآمد (1944) و کارل پوپر هم جامعه آزاد و دشمنانش را به رشته تحریر درآورد (1945)، حال و هوای مدافعان لیبرالیسم تیره و تار بود و چشم انداز دوام بلندمدت آن مبهم به نظر می رسید.

حتی پس از شکست نازیسم در زمان جنگ جهانی دوم که پیروزی لیبرالیسم در غرب و کمونیسم در اروپای مرکزی و شرقی بود، آگهی های درگذشت لیبرلیسم همچنان طبق روال گذشته منتشر می شدند.

گری ویلز تاریخ نگار لیبرال در 1969 در کتاب خود تحت عنوان نیکسون آگونیست با وجود اشاره به اینکه دستاورد تاریخی لیبرالیسم دستاوردی بزرگ بوده، اما باز هم مرگ آن را اعلام کرد.

از نظر ویل، ریچارد نیکسون آن را کشت.

در روندی که چندان غیرقابل پیش بینی نبود، مفسرانی همچون ویل که گرایش های دموکراتیک داشتند، سیاستمداران جمهوری خواه را به کشتن لیبرالیسم محکوم، و در عین حال چهره های محافظه کار نیز همین اتهام را علیه دموکرات ها مطرح می کردند.

آر امت تیرل سردبیر امریکن اسپکتر در سال 2011 وقتی که مرگ لیبرالیسم را اعلام کرد، ظهور ترامپیسم را پیش بینی نکرده، بلکه دولت باراک اوباما را محکوم دانسته بود.

کمپین ترامپ و اظهارات او بعد از انتخابات، همراه با ماهیت ملی گرایانه برگزیت، انتخاب دولت های غیرلیبرال در مجارستان و لهستان که قصد دارند رقابت انتخاباتی را نابود سازند و شکست نسبی بهار عربی همگی بر شدت مناظرات در این زمینه افزودند.

برخی روزنامه نگاران و محققان اعلام کردند که جهان ما دچار بی نظمی شده و زمان آن رسیده که از نو اندیشیدن را آغاز کنیم.

برخی حتی تا جایی پیش رفتند که گفتند باتوجه به اینکه لیبرالیسم مرده یا در حال مرگ است، بایستی دکترین جدیدی جایگزین آن شود.

ژانویه امسال امریکن کانزروتیو مطلبی را تحت عنوان اعلام مرگ لیبرالیسم کلاسیک منتشر کرد که خلاصه کتاب چرا لیبرالیسم شکست خورد نوشته پاتریک دنین (2018) بود؛ کتابی با رویکرد به شدت انتقادی به شکست های لیبرالیسم.

یک ماه بعد، در مطلبی در آتلانتیک این سوال مطرح شد: چه چیزی لیبرالیسم را می کشد؟ در همین حال، دانشمندان علوم سیاسی سعی داشتند توضیح دهند که دموکراسی ها چگونه می میرند و علل بی ثباتی دموکراتیک چیست.

روزنامه نگارانی همچون ادوارد لوک در مواجهه با روند آرام رشد اقتصادی به تحلیل عقب نشینی لیبرالیسم غربی پرداختند و شرایط کنونی آن را وخیم توصیف کردند.

آدام گپنیک ماه مارس گذشته در مطلبی در نیویورکر درباره این مساله ابراز تعجب کرد که شاید لیبرال ها در طرف اشتباه در تاریخ هستند، چراکه غیر لیبرال بودن یک حقیقت همیشگی زندگی خواهد بود.

اینکه دریابیم از همه این اعلانات چه می شود برداشت کرد، دشوار است.

همه آنها یک استعاره را به ذهن می آورند: نظریه مخاطره که توسط آلبرت هیرشمان مطرح شده است.

هیرشمان در فصاحت و بلاغت واکنشی (1991) این ادعا را مورد تحلیل قرار داده که اصلاحات انجام شده توسط دولت ها همواره نهادهای لیبرال و آزادی فردی را به خطر انداخته اند.

او درباره این قضیه دو مشاهده قطعی داشت: 1) پیش بینی ها همواره درست به نظر می رسند، به استثنای مواردی که حقیقت ندارند؛ و 2) از آنجایی که دفعات چنین بیاناتی به میزان قابل توجهی از اتفاقی بودن بیشتر است، در پیشبرد نمونه های گوناگون نظریه مخاطره باید نوعی جذابیت فکری ذاتی و سودمندی وجود داشته باشد.

یکی از نمونه های تاریخی هیرشمن در ارتباط با این پیش بینی بود که قانون اصلاحات سال 1832 در ارتباط با تغییر نظام انتخاباتی انگلیس و قانون اصلاحات سال 1867 مرتبط با زجر مضاعف بسیاری از مردان طبقه کارگر، به مرگ آزادی در انگلیس می انجامد.

چنین اتفاقی نیافتاد.

در حقیقت اندیشه نیاز ممانعت از رای دادن مردان طبقه کارگر برای محافظت از لیبرالیسم، امروز دارای پارادوکس و حتی متناقض به نظر می رسد.

جذابیت فکری در نظریه مخاطره در حقیقت بایستی بسیار زیاد بوده باشد، چرا که اغلب اعلام شده لیبرالیسم مرده است.

در این زمینه یک تحلیل گوگل بوکس ان گرام / نمودار دفعات تکرار یک عبارت در مجموعه کتاب های گوگل انجام و نسبت تعداد کتاب های حاوی عباراتی خاص به کل کتاب های موجود در مجموعه گوگل که بیش از 30 میلیون کتاب است، بررسی شد.

طبق این تحلیل ها، نخستین مرتبه اعلان مرگ لیبرالیسم در اواخر دهه 1870 بود؛ اگرچه هیرشمان معتد است که نخستین ادعاها درباره مرگ لیبرالیسم به دهه 1930 برمی گردد.

بعد از آن دفعاتی هم از مرگ لیبرالیسم در قرن بیستم سخن گفته شده؛ اما لیبرالیسم در عمل از دهه 1920 به بعد تغریبا به طور متناوب همواره در حال مرگ بوده است.

همان طور که نمودار بالا نشان می دهد، دفعات مرگ کمونیسم با توجه به درصد کتاب های موجود در مجموعه گوگل که عبارت مرگ کمونیسم را شامل می شوند، بیشتر از لیبرالیسم بوده است.

اما مساله این جاست که نویسندگان مرگ آن را پیش از نابودی حقیقی اش اعلام نکردند.

در مقابل، دست کم برای 150 سال از مرگ لیبرالیسم سخن گفته شده در حالی که حقیقتا نمرده است.

درباره فاشیسم هم تقریبا از همان زمان مطرح شدن آن در دهه 1920، مکررا مرگ آن را اعلام می کردند، اما دفعات آن بسیار کمتر از موارد پرداختن به مرگ لیبرالیسم بوده است.

دست کم فاشیسم برای مدت زمان کوتاهی در اروپای غربی و امریکای شمالی حقیقتا در حال نزع بود.

بخش کتاب های گوگل برای عبارت های مرگ محافظه کاری یا مرگ استبداد نموداری ارائه نکرد که نشان می دهد این عبارات به دفعات کافی در کتاب های ثبت شده با سال های انتشار 1860 تا 2008 تکرار نشده اند که حتی سهمی یک درصدی از همه کتاب های موجود را در این بازه زمانی 148 ساله به خود اختصاص دهند.

به ندرت بوده کسی که مرگ استبداد را فریاد کند و این مساله مهر تاییدی است بر همان تفکر گوپنیک که می گفت غیرلیبرال بودن احتمالا یک حقیقت جدایی ناپذیر از زندگی است.

مرگ محافظه کاری هم خیلی به ندرت اعلام شده است.

اکنون این سوال مطرح می شود که چرا زمانی که به نظر می رسد استبداد به عنوان یک نظریه سیاسی هیچگاه مرگی را تجربه نکرده و محافظه کاری هم دفعات نادری مرده، این همه به کرات و به طور مداوم از مرگ لیبرالیسم سخن گفته شده است؟ در این زمینه می توان چند نظریه آزمایشی را مطرح کرد.

اول اینکه معنای لیبرالیسم همواره مبهم بوده است.

مونتسکویی حدود 300 سال پیش در این باره گفت: هیچ واژه یی تاکنون به اندازه آزادی (لیبرتی) این همه معانی متفاوت نداشته و به شیوه های گوناگون به ذهن خطور نکرده است.

همین مساله را می توان به واژه نزدیک به آن یعنی لیبرالیسم بسط داد.

همانطور که جرمی والدرون فلسفه دان حقوقی در 1987 نوشته، لیبرالیسم یک تئوری واحد را توصیف نمی کند، بلکه به مثابه چتری برای خانواده یی بزرگ از تئوری های شکل گرفته در کشورهای گوناگون و توسط نویسندگان مختلف است که معانی متفاوتی برای آن در نظر گرفته اند و هیچ گاه قصد ایجاد یک نظام کامل برای دولت داری را نداشته اند.

آن طور که جِی جی مرکویی دیپلمات و فلسفه دان برزیلی در کتاب فوق العاده خود تحت عنوان لیبرالیسم: قدیمی و جدید (1991) نوشته، نزدیک به 30 گونه مختلف لیبرالیسم وجود دارد.

مرکویی با ارائه تعریفی نشان داده که چطور متفکران لیبرال گوناگون تفکر متفاوتی درباره لیبرالیسم داشته اند.

با چنین تنوعی در معانی، ممکن است که یک نمونه از لیبرالیسم بمیرد یا ناپدید شود و این مرگ بر بدنه کلی تئوری های لیبرال دلالت نداشته باشد.

برای نمونه، ممکن است رفاه یک کشور از بین برود، اما قوانین مربوط به آن در قانون اساسی همچون نظام های اقتصادی بازار آزاد، تجارت آزاد بین المللی و آزادی فردی در انتخاب، وابستگی و بیان از بین نرود.

برخی نولیبرال ها از جمله پیروان هایاک و لودویک فون مایسس بطور قطع از کاهش سطح رفاه عمومی به عنوان لطفی به لیبرالیسم استقبال می کنند.

دیگر لیبرال های ترقی خواه پیرو تفکرات لئونارد هابهوس، جان دووِی یا آمارتیا سن ممکن است به عقب نشینی از لیبرالیسم نوین بیاندیشند.

اما در نهایت، لیبرالیسم بطور عمده زنده خواهد ماند.

مشکل موجود برای هر کسی که مرگ لیبرالیسم را اعلام می کند این است که لیبرالیسم چندین ستون و بعد دارد: حقوقی، سیاسی، اقتصادی و اخلاقی (یا مذهبی).

تضعیف یا ناپدید شدن یک یا دو ستون لیبرال برای اعلام مرگ لیبرالیسم به طور کلی، کافی نخواهد بود.

برای نمونه ممکن است فردی درباره اصلول پایه لیبرال همچون تعهد به انتخاب و تعامل فردی ابراز شک و تردید کند، اما همچنان به آزادی بیان متعهد بماند.

بر همین اساس، ممکن است یک نفر درباره بازارها یا تجارت کنترل نشده شک و تردید داشته باشد، اما به دیگر شاخصه های لیبرالیسم همچون عدم تبعیض طبق قوانین، امنیت حقوق مالکیت و آزادی در ارتباطات و تعاملات احترام بگذارد.

اگرچه لیبرالیسم به معنای مرزهای آزاد نیست، اما در عین حال با اعمال محدودیت بر مهاجرت صرفا بر مبنای ظاهر مهاجران احتمالی، جایی که از آن آمده اند، زبانی که به آن سخن می گویند و ارجحیت های مذهبی شان، مخالف است.

اختلاف نظر لیبرال ها بر سر چگونگی بازارها و تجارت آزاد بسیار شدید است، اما به ندرت کسی پیدا می شود که فکر کند هیچ کنترلی نباید وجود داشته باشد.

آنها همچنین بر سر محافظت از حقوق مالکیت در برابر منافع رقابتی و بطور کلی تر بر سر اندازه، گستره و میزان نفوذ دولت در امور، اختلاف نظر شدیدی دارند که این اختلاف نظرها خود نشانه یی از تنوع داخلی و پیچیدگی لیبرالیسم است.

با این حال، برخی عقاید اساسی هستند که تقریبا همه لیبرال ها درباره آنها توافق نظر دارند.

برای نمونه، آنها موافق این مساله هستند که ارتقای فردی و پیشرفت اجتماعی در گرو چیزی است که آدام اسمیت در سال 1759 از آن به عنوان اخلاقیات یاد کرده است.

آنها همچنین اعتقاد دارند که قوانین اساسی و حقوقی و سیاست هایی که یک جامعه تعیین می کند، همواره آزمایشی هستند.

این خصیصه نوین لیبرالیسم به ویژه از آن نظر اهمیت دارد که ایجاب می کند لیبرال ها برخلاف طرفداران تفکرات مذهبی و دیگر تفکرها، گفت وگو داشته باشند و با اختلاف نظرهای سیاسی و دیگر موارد جدی، بدون خود برتر بینی و با احترام به دیدگاه های مخالف، برخورد کنند.

هما ن طور که لیبرالیسم زمینه یی گسترده برای ادراک های متفاوت از زندگی خوب را هم راستا با تعهد به انتخاب فردی فراهم آورده، برخی این شاخه را نقطه ضعف لیبرالیسم می دانند.

خوزه اورتگا گست فلسفه دان اسپانیایی با این دیدگاه کاملا مخالف است.

او در سال 1930 و درست در زمانی که در غرب مرگ لیبرالیسم را فریاد می زدند در کتاب انقلاب توده ها نوشت که لیبرالیسم را می توان به عنوان برترین نوع سخاوت دانست.

او این مساله را مطرح کرد که در رژیم های لیبرال، اکثریت که قدرت طرف آنهاست حق زندگی کردن با شرایط خودشان را به اقلیت ضعیف تر اعطا می کنند و بدین ترتیب، به آنهایی که دیدگاه متفاوتی از جامعه خوب دارند، احترام می گذارند.

اما همین سخاوت از نظر بسیاری می تواند یکی از نقطه قوت های نشان دهنده موفقیت لیبرالیسم حقیقی باشد.

کارل پوپر فلسفه دان اتریشی بریتانیایی که خود را یک لیبرال خوش بین می دانست، شماری از دستاوردهای لیبرال را به عنوان حقایقی غیرقابل انکار، نام برد.

او در سال 1986 به این مساله اشاره کرد که در قیاس با جوامع لیبرال، هیچ زمان دیگری به بشریت به عنوان یک فرد ارزش داده نشده است.

پوپر نه باور داشت که در بهترین جهان ممکن زندگی می کنیم و نه چشم خود را به روی مشکلات اجتماعی که در جوامع سوسیال وجود داشت، بسته بود؛ اما معتقد بود که جوامع لیبرال مدرن بهترین نظام های سیاسی هستند که انسان های جایز الخطا ساخته اند.

او باور داشت که چنین جوامعی بهترین بستر برای ارتقای فردی و ارتقای اجتماعی هستند.

پوپر پیروزی لیبرالیسم را نزدیک به نیم قرن پیش از ناپدید شدن پرده آهنین در شرق و مرکز اروپا، جشن گرفت.

میلیون ها نفر از مردم در این مناطق آن زمان به لیبرالیسم به دیده نور امید برای کشورهای شان با وعده آزادی فردی و از آن بالاتر شکوفایی اقتصادی، می نگریستند.

فروپاشی ناگهانی رژیم های کمونیستی حقیقتا پیروزی لیبرالیسم بود.

اگرچه موفقیت خود مفهومی مبهم و جامع است.

اعضای جوامع لیبرال تنها می توانند پیروزی نسبی را انتظار بکشند.

اما جاه طلبی ها و امیدهای لیبرالیسم همواره از دستاوردهای حقیقی آن پیشی گرفته است.

از سوی دیگر، کوته اندیشی است اگر به شکست های لیبرالیسم به چشم چیزی بیش از شکست های موقت و نسبی نگریسته شود.

در نهایت، باید گفت که لیبرالیسم نه وعده و نه راه حل های آماده برای مشکلات ما ارائه نمی دهد.

لیبرالیسم نه اشاره یی به سعادت جهانی است و نه هم معنی با مدینه فاضله.

در نگاهی میانه رو تر، لیبرالیسم به دنبال محدود کردن قدرت سیاسی و توانمندسازی افراد به تنهایی و در جوامع داوطلبانه است تا بتوانند آزادانه در زمینه های گوناگون زندگی تجربه بیاندوزند.

زمانی که شکست می خوریم که ناگزیر این اتفاق می افتد، نهادهای لیبرال بایستی امکان یادگیری ما از شکست سیاست ها را فراهم آورند و مسیر را برای مان روشن سازند.

این امکان یادگیری از اشتباهات به طور همزمان تضمین برخی پیشرفت ها و منبع نارضایتی همیشگی است.

نارضایتی بازتاب شکنندگی ذاتی لیبرالیسم است.

اما منتقدان و طرفداران هر دو به یک اندازه به دست کم گرفتن مقاومت وفق پذیر لیبرالیسم و موفقیت آن، گرایش دارند.

لیبرالیسم هر اندازه هم که پیشرفت داشته باشد، همچنان از شک و تردیدهایی که درباره آن احساس می کنیم، جدا نخواهد بود.

این شک و تردیدها باید توجه ما را جلب کنند و حتی سبب شوند از منتقدان لیبرالیسم به دلیل مشخص کردن نقص های آن، تشکر کنیم.

در عین حال، نیازی به توجه به آگهی های فوت لیبرالیسم و صدای بلند اعلان کنندگان مرگ لیبرالیسم به صورت کلی، نیست.

تا جایی که در زمینه حل مشکلات به لیبرالیسم مربوط می شود، لازم است تخمین بزنیم، تجربه کنیم و نظریه ها درباره بهترین ابزار حفظ و ارتقای تطبیق خود با زمین را از نو بنویسیم.

اعلام مرگ لیبرالیسم شاید در رسانه ها به مثابه زنگ هشدار باشد یا به فروش کتاب ها کمک کند، اما هیچ یک از مشکلات واقعی که جامعه لیبرال مدرن با آن مواجه است را حل نمی کند و از جمله آتها هم تهدیدها علیه ارزش های لیبرال است که همگان وجود آنها را تایید می کنند و به آنها اهمیت می دهند.


کلید واژه ها: سیاسی - استقلال - آزاد - موفقیت - محققان - شرایط - جوامع - جامعه - بحران - قدیمی ترین - هایی - اقتصادی - منتقدان - درگذشت - مشکلات - نخستین - قوانین - همیشه - امروز - تفاوت - حمایت - درگیر - آزادی - منتشر - شیطان - اهانت - زندگی - قدیمی - نهاده - حکومت

آخرین اخبار سرویس:
سیستان و بلوچستان در انتظار انتقال آب از دریای عمان

استاندار گلستان: نگاه صرف سیاسی مانع توسعه است

انتخاب نشدن شهردار کرج، از عملکرد ضعیف شورا است

دختران خراسان شمالی در مجامع مشورتی استان حضور فعال خواهند داشت

راه اندازی اورژانس تخصیص عضو در کشور

انتقال 650 میلیون مترمکعب آب به دریاچه ارومیه با یک پروژه

گزیده روزنامه های 25 تیر 1397

داور فینال در آغوش خانم کیتاروویچ/ خوب شد فغانی داور نشد! /عکس

کنگره بین المللی صنعت ساختمان با محوریت تکنولوژی های نوین برگزار می شود

انتشار ترتیل «احمد ابوالقاسمی» در پایگاه اطلاع رسانی رادیو قرآن

برنامه سینماهای آبادان و خرمشهر

حضور اعضای کانون های فرهنگی مساجد دزفول در همایش نماز

آزادی مددجوی ندامتگاه شهرری توسط نمایندگی ستاد دیه استان تهران

گناهی که عمر را کوتاه می کند

استخدام منشی خانم در یونولیت آلفا فوم

استخدام متخصص گرافیک و طراحی، برنامه نویس web  mobile developer

استخدام قالیباف ماهر و نیمه ماهر خانم جهت کار در قم

استخدام مدرس زبان انگلیسی خانم در هرمزگان

استخدام مهندس عمران جهت آزمایشگاه بتن در کرمانشاه

استخدام مهندس معمار در محدوده رودبار و قصرانِ تهران

استخدام تعدادی موتورسوار در پیک موتوری حقیقت

بطحایی: قسط اول پاداش پایان خدمت فرهنگیان با حقوق تیر پرداخت می شود

چاپ دوم کتاب جعفری جوزانی به زودی وارد بازار می شود

کشف قدیمی ترین رنگ جهان/رنگ صورتی

استخدام نیروی کباب سیخ کن برای یک کبابی واقع در قم

تأمین امنیت سرنشینان خودرو با دوربین هوشمند

استخدام آشپز فست فودکار در هرمزگان

برگزاری بیست و سومین المپیاد علمی دانشجویی

استخدام مهندس معمار مسلط به revit و 3dmax vray در تهران

استخدام ظرفشور خانم جهت یک رستوران در هرمزگان

قانونگذار باید از تحلیل های جامعه شناسانه منتفع شود

اینستاگرام اثر بسیار منفی روی عفاف و حیا داشته است

فال آنلاین دیوان حافظ دوشنبه 25 تیرماه 1397

استخدام کباب پز آقا در رستوران های زنجیره ای هانی

ضرورت نشان دادن وجاهت اجتماعی زن مسلمان / تفکیک میان پوشش اسلامی و عفت عمومی ضرورت دارد

زاکانی: اصولگرایان وقتی شکست خوردند که «قالیباف» از «مبارزه با فساد» گفت و «رییسی» ازآزادی!...«احمدی نژاد» به دنبال «تغییر مجلس خبرگان رهبری» بود

مدیر پیام رسان سروش هم روی گوشی اش «تلگرام» نصب است

وضعیت اقتصادی کشور خوب نیست/ تحریم های آتی آمریکا آثار بیشتری نسبت به گذشته دارد

استخدام کارمند خانم جهت دفتر ثبت نام جهت آموزشگاه زبان

واکنش سخنگوی وزارت امور خارجه به شایعه دو تابعیتی بودن فرزندان ظریف

اعلام سیاست های صداوسیما در انتصاب مدیران

چگونه می توانم اینفوگرافیک ها را ارزیابی و ارزش گذاری کنم؟

مدیر پیام رسان سروش هم روی گوشی اش «تلگرام» نصب است

فرود عجیب یک هواپیمای خارجی در زاهدان

وصیت «علی حاتمی» درباره انقلاب اسلامی

عملکرد رزمندگان اسلام در سه ماهه چهارم سال 1360 بررسی و تحلیل شد

همایش "دختران امروز، زنان تمدن ساز" برگزار شد

سیستان و بلوچستان در انتظار انتقال آب از دریای عمان

استعداد نیروی انسانی با آموزش تقویت می شود

6 گام تا رونق تولید/ پاس کاری کافی است؛ گل بزنید/ آیا «هری کین» عجیب ترین آقای گل تاریخ است؟

ردپای کارت های بازرگانی یک بار مصرف در برخی پرونده های کلان قاچاق / برخورد قاطع دستگاه قضایی با محتکران، گرانفروشان و اخلال گران در نظام اقتصادی

گشت های نیروی دریایی سپاه در خلیج فارس تغییر خاصی نکرده است

6 بقعه شاخص همدان مجری طرح نشاط معنوی

تهرانک را از رادیو تهران بشنوید

آموزش و پرورش برای رفع انحرافات برنامه دارد/ برخورد با مدارس لاکچری و گیشه ای بی محتوا

استرداد عوامل فراری کودتا، در اولویت دولت ترکیه قرار دارد

معاون استاندار گیلان: نمی توان اداره کشور را سلیقه ای پیش برد

وزارت نفت به مسئولیت های اجتماعی خود در قبال فراشبند عمل کند

گردشگران طبیعت ماکو از اسکان رایگان بهره مند می شوند

دانش آموز خرم آبادی گواهینامه برتر المپیاد ریاضی را دریافت کرد

عذرخواهی مشاور آخوندی از چوپان‎ها با طعم اتهام ‎زنی

295کودک بازمانده از تحصیل قمی ساکن روستاها هستند

اعتراض دانش آموزان به تاثیر قطعی30 درصدی سوابق تحصیلی در کنکور سال 98

دخالت در عزل و نصب مسئولین را در شأن خود نمی دانم / تابع نظر ولی فقیه هستم

نیمی از بودجه سال 97 استان یزد تحقق می یابد

انتخاب نشدن شهردار کرج را از عملکرد ضعیف شورا است

سیستان و بلوچستان در انتظار انتقال آب از دریای عمان

از معرفی یاسی اشکی توسط وزارت بهداشت تا دفاع از حسین یکتا

رد صلاحیت آیت الله هاشمی از کارهای اشتباه آقای جنتی بود

استفاده شخصی از خودرو دولتی ممنوع

استاندار گلستان: نگاه صرف سیاسی مانع توسعه است

دوره تربیتی- آموزشی منادیان حکمت ویژه دانشجویان و طلاب برگزار می شود

جنگ روانی سهمگین و پرتوان دشمن در مقابل عملکرد هیچ/ مأموریت لاینفک آمریکایی ها

چرا مدیر عامل مترو از رسانه ها گریزان است؟

اولین تصاویر از تروریست های به هلاکت رسیده توسط نیروی زمینی سپاه

بحران کم آبی و کشاورزی استان

مشکل اصلی فراتر از عملکرد نادرست برخی وزراست

لزوم حضور فعال دختران خراسان شمالی در مجامع مشورتی استان

راه پیشرفت در هر فعالیت صنعتی، آموزش های صحیح و ایجاد کارآفرینی است

برگزیدگان همایش «جایگاه زن و خانواده در تحقق حیات طیبه» تجلیل شدند 

اعلام دوره های تابستانه مؤسسه «طلاییه» تهران

همایش حافظان حریم خانواده در شهرکرد

در خدمت و خیانت روسیه؛ چرا افکار عمومی ایران نسبت به رابطه با روسیه بدبین است؟

 توجه به مشترکات مذاهب اسلامی برای همفکری بیشتر

چرا مدیر پیام رسان سروش، «تلگرام» نصب کرد؟

7 سوال اساسی یک نماینده مجلس درباره فساد خودرویی

تکریم ارباب رجوع همواره مورد توجه قرار گیرد

برگزاری 50 ویژه برنامه فرهنگی در گرامیداشت دهه ولایت در اردبیل

واریز قسط اول پاداش پایان خدمت فرهنگیان با حقوق تیر

درخواست های پوتین از ترامپ در نشست هلسینکی فاش شد

درگیری و تخریب یک فروشگاه در پاریس

فرهنگیان شیراز مطالبات خود را خواستار شدند

حضور محمد علی رجایی در ایرنا

تظاهرات در هلسینکی قبل از دیدار ترامپ و پوتین

حضور بیرانوند در جمع کودکان کار برای تماشای فینال جام جهانی

مذاکرۀ ترامپ و اون تنها یک مانور بود / تاوقتی سهم روسیه و چین پرداخت نشود، این مذاکره آینده ای ندارد

پرداخت مطالبات چایکاران شمال کشور

خطرناک ترین دشمنان ایرانیان

استخدام شرکت پارس سارایه

کدخدایی: نظارت شورای نگهبان از همان سال 59 استصوابی بود/بازگشت جایگاه نخست وزیری مشکلی را حل نمی کند / تغییر قانون اساسی هروقت اقتضاء کند مخالفتی نداریم

علت بحران لیبرالیسم

علت بحران لیبرالیسم