بیماران اوتیسم نیازمند مراکز آموزشی هستند

اوتیسم، کلمه‎ای که چند سال بیشتر از ورود آن به ادبیات زندگی مردم نمی‎گذرد و بسیاری از آن به عنوان کوه یخی یاد می‎کنند که بیش از نیمی از آن پنهان است و از این رو اطلاعاتی از علل وقوع و درمان آن در دسترس نیست.

- به گزارش ایسنا، اختلال طیفی اوتیسم یک اختلال عصبی- رشدی است که تقریبا از سن دو سالگی ظاهر شده و عملکردهای ارتباطی فرد را مختل می‎کند، تاخیر و نقص در فراگیری زبان، ناتوانی در درک جملات دیگران، سوال نکردن و استفاده از جملات تکراری، نداشتن ارتباط چشمی با مخاطب از جمله علایم این اختلال است.

پای درد دل و صحبت‎های والدین یکی از کودکان اوتیسم نشستیم تا از نزدیک شاهد واقعیت زندگی آنان باشیم.

مادر محمدرضا 23 ساله مبتلا به اوتیسم، از کودکی محمدرضا برایمان می گوید: محمدرضا فرزند دوم خانواده است درست خاطرم نیست زمانی که در بیمارستان متولد شد گریه کرد یا نه، او یک کودک عادی بود اما در دوران نوزادی بسیار بی قرار بود و گریه می کرد.

در سن یکسالی متوجه شدیم با بچه های هم سن خود بازی نمی کند و یک شی خاص را در دست می گیرد و ساعت ها با آن مشغول است، کلمه ها را طوطی وار می گفت و در حرف هایش از فعل استفاده نمی کرد، راه نمی رفت که پزشک معالج گفت برخی بچه ها دیر راه می افتند و ما تصور کردیم محمدرضا این گونه است اما برای راه رفتنش بسیار تلاش کر�