محمدمهدی سیار پیوند شعر و حکمت؛ یک یادآوری و چند پرسش

رهبر انقلاب، در دیدار رمضانی امسال با شاعران و اهالی ادب به یک نکته ی قابل تأمل در شعر اشاره کردند و آن هم توجه به مسئله ی «حکمت در شعر فارسی» بود.

- رهبر انقلاب، در دیدار رمضانی امسال با شاعران و اهالی ادب به یک نکته ی قابل تأمل در شعر اشاره کردند و آن هم توجه به مسئله ی حکمت در شعر فارسی بود.

رهبر انقلاب، در دیدار رمضانی امسال با شاعران و اهالی ادب به یک نکته ی قابل تأمل در شعر اشاره کردند و آن هم توجه به مسئله ی حکمت در شعر فارسی بود.

ایشان از نقش آفرینی شعر فارسی در تولید و تعمیق اندیشه گفتند و به شعرایی چون فردوسی و نظامی و سنایی و سعدی و حافظ که حکیم لقب گرفته اند، اشاره نمودند و تشریح کردند که حکیم نامیده شدن این شعرا از آن جهت است که شعر خود را ظرفی قرار دادند برای حکمت؛ حکمت اسلامی و حکمت معنوی پیامبران.

حال باید دید شعر امروز تا چه میزان توانسته است پیوند تاریخی خود را با حکمت برقرار کند.

از این رو، چند سؤال اساسی باید به دقت بررسی شود.

پیش از آن باید اشاره شود همان طور که رهبر انقلاب فرمودند شعر فارسی همواره آیینه دار حکمت و معرفت ایرانی اسلامی بوده است و بسیاری از شعرای بزرگ ایران را با لقب حکیم در حافظه ی جمعی و تاریخی خود ثبت کرده ایم.