مخاطبان ما رمان تاریخی دوست ندارند

خوانندگان رمان ما بسیار محدودند و رمان تاریخی جزو پسندشان نیست.

- حسین سناپور می گوید: خوانندگان رمان ما بسیار محدودند و رمان تاریخی جزو پسندشان نیست.

این نویسنده در پاسخ به پرسش های ایسنا درباره ی رمان تاریخی و جایگاه آن در ادبیات داستانی کشورمان در یادداشتی نوشته است: تا جایی که من یادم است کار فرهنگی، تا آن جا که دست کم به داستان نویسی و تاریخ نویسی مربوط است، در دهه ی شصت در کشورمان نیمه تعطیل بود.

دلیلش هم روشن است: سیاست و درگیری های سیاسی شدیدتر و همه گیرتر از آن بود که کسی فرصت توجه به این چیزها را داشته باشد.

این است که حالا عجیب نیست بگوییم چرا درباره ی خودِ انقلاب و همان دهه هم همان موقع به ندرت چیزی نوشته شد (این سال ها البته من کارهای متعدد چاپ شده و نشده ای در همین زمینه ها دیده ام).

اما اگر درست به یاد داشته باشم، از دهه ی هفتاد کم کم توجه به تاریخ در کارهای پژوهشی دیده شد و روزبه روز هم بیش تر شد (چه در کتاب های مصاحبه با شخصیت های تاریخی و چه در خودِ تاریخ نویسی و چه در زندگی نامه ها).

دلیلش هم ظاهراً چیزی جز این نبود که همه مان دیگر می خواستیم بدانیم پشت سرمان (چه در گذشته ی نزدیک مثلاً پنجاه ساله و چه گذشته های دور چندصد یا چندهزارساله) چه اتفاق هایی افتاده است که ما امروز در چنین وضعیتی هستیم.