مطالب مرتبط:
مقایسه فرانسه جنگ جهانی با فرانسه امروز +تصاویر
با این غذاها به جنگ اضطراب بروید
شهردار جدید از مدیریت جنگ به مدیریت شهر آمد
امینی فرد: ستاد جنگ آمریکا در وزارت خزانه داری آن است
جنگ فرسایشی و نابرابر سروقامتان ایران / لیگ ملل، جهانگردی با طعم والیبال(گزارش)
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
یکشنبه، 6 خرداد 1397 ساعت 21:162018-05-27اجتماعي

یک جنگ تمام عیار شهری


کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی: هر روز در خیابان، بین خودرو ها و موتورها، معنای سراسیمگی و شتاب را درک می کنیم.

گاهی مجبوریم ناسزا گفتن های رانندگان تاکسی به یکدیگر را تحمل کنیم.

- اتومبیل، رانندگی و زندگی روزمره در گفت وگو با تقی آزاد ارمکی یک جنگ تمام عیار شهری اجتماع > اجتماعی - میترا فردوسی-کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی:هر روز در خیابان، بین خودرو ها و موتورها، معنای سراسیمگی و شتاب را درک می کنیم.

گاهی مجبوریم ناسزا گفتن های رانندگان تاکسی به یکدیگر را تحمل کنیم.

سر چهارراه ها و دم خروجی ها هیچ کداممان از هیچ نظم و قاعده ای پیروی نمی کنیم.

به خط عابر پیاده رحم نمی کنیم و چراغ سبز و قرمز به نظرمان شوخی می آید.

تردد به عنوان پیاده- به خاطر نبود پیاده رو های مناسب و پل های عابر مکانیزه- آن قدر دشوار است که بی طاقت می شویم.

کناره های خیابان انباشته از خودروهایی است که با دوبله پارک کردن راه تنفس خیابان را بسته اند و ترافیک فوق وحشتناک ایجاد کرده اند.

بعضی کوچه ها هم همین طورند.

اتومبیل ها طوری زندگی در شهر را احاطه کرده اند که بیشتر نزاع های خیابانی بر اثر جای پارک و تصادفات و لایی کشیدن هاست.

در مجموع این مسائل که فرهنگ رانندگی در ایران را می سازند، یک منظومه معیوب از علل ساختاری و زیرساختی و رفتاری دارند.

در این باره با تقی آزادارمکی- جامعه شناس و استاد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران- به گفت وگو نشستیم.

او بخشی از این ماجرا را از چشم مدیران شهری ناآشنا به شهر و البته حذف زندگی از زیست شهری مردم می بیند و می گوید رفتارهای رانندگی مردم ایران واکنشی دقیق به مشکلات شهری است و مادامی که نگاه مدیران به شهرها عوض نشود هرکسی بر آن است تا حق خود را از شهر به شیوه ای که خودش درست می داند بگیرد.

بسیار پیش آمده است که وقتی نظر یک توریست خارجی را درباره ایران پرسیده اند، همان قدر که از مهمان دوستی و پذیرایی گرم ایرانی ها حرف زده، از رانندگی بدشان هم گفته است؛ تا حدی که تیتر بسیاری از ریویو های ایرانگردان خارجی این است که بدترین رانندگان جهان در تهران هستند .

چرا ما راننده های بدی هستیم و رانندگی ای عصبی و خشن و تا حدی قانون شکنانه داریم؟ به نظر من، راننده های ایرانی آدم های خوب و رانندگان توانمندی هستند اما بد رانندگی می کنند.

معنی چنین تعبیری این است که ما دچار یک وضعیت نابسامان در رانندگی در بستر زندگی شهری هستیم.

ما راننده های خوبی هستیم که مجبوریم رانندگی بدی داشته باشیم.

از این جهت می گویم راننده های خوبی هستیم که راننده ها در ایران کسانی هستند که توان انطباق با این شرایط بد را دارند.

آنها در خیابان های نامناسب و تنگ وتار، مفرها و امکان هایی پیدا می کنند و این توانایی را تبدیل به یک امکان زندگی شهری کرده اند؛ بنابراین از نظر من در مقوله رانندگی بد، مجموعه راننده، پلیس، اتومبیل و محل رانندگی دخیل است.

اما بگذارید توجهتان را به یک بحث اساسی تر جلب کنم.

ما در شهرهایمان بیش از آنکه فضای زیست برای پیاده ها درست کنیم به فکر تعریف فضا برای سواره ها و اتومبیل ها بوده ایم.

خیابان ها و اتوبان ها را کوچک و کوچه ها را تنگ ساخته ایم.

شهرها پر از مال ها و فروشگاه ها و مغازه هاست ولی برایشان جای پارک یا پارکینگ نداریم.

کل شهر تهران مکان مغازه هاست.

جلوی هر مغازه اگر 2ماشین بایستد، خیابان ها دچار وضعیتی بغرنج می شود.

وقتی تعداد سواره ها در شهرهای ما بیش از تعداد پیاده ها شد شهر پر از ماشین می شود و ماشین ها فضای شهری را خفه می کنند؛ پس یک مشکل بنیادین تر نسبت به رانندگی و خوب و بد آن وجود دارد و آن نگاه مدیران شهری به شهر است.

سال ها شهر های بزرگ خصوصا تهران به دست کسانی مدیریت شد که یا درکی از شهر نداشتند و یا اساسا ضد شهر بودند؛ پس مشکل بنیادین ما در امر ترافیک سرسام آور و فرهنگ مخرب رانندگی، دقیقا در همین ساختار معیوب شهری نهفته است.

وقتی به پاریس یا بوداپست وارد می شوید، می بینید شهرهایی هستند که درعین حال که برای ماشین ها ساخته شده اند برای پیاده ها هم مناسب هستند.

پیاده در این شهرها آدم است؛ امکان راه رفتن، ایستادن و تحرک دارد، محل عبورکردن دارد و اینجاست که چراغ قرمز و سبز پیاده، معنا پیدا می کند.

اما در شهر های ما وقتی پیاده این امکان های زیست را ندارد خود را محق می داند که از هر جایی وارد خیابان شود؛ بنابراین در خیابان های ما دعوا و جنگی جدی بین ماشین ها و پیاده ها در جریان است.

پیاده ها از هر جای خیابان عبور می کنند و دقیقا نمی دانند کجا باید راه بروند، کجا بایستند و اصلا جایشان و حقوق شان در خیابان چیست! اقبال زیادی که مردم ایران به خرید ماشین نشان می دهند نشانه چیست؟ ببینید! تک تک شهروندان کشور حق دارند اتومبیل داشته باشند.

مگر مردم دیگر کشورهای دنیا ماشین نمی خرند؟ کلی کمپانی ماشین در دنیا هست که دارند ماشین می فروشند و کلی هم ماشین باز در جهان وجود دارد.

منظور من بیشتر معطوف به جایگاه منزلتی اتومبیل در زندگی ما ایرانی هاست؛ اینکه به صورت افراطی گاهی یک خانواده بیش از 3ماشین داشته باشد می تواند نوعی کنش معنامند فرهنگی تلقی شود و من دنبال این معنای فرهنگی هستم؛ به نظر می رسد اینجا پا را از ضرورت داشتن وسیله حمل ونقل فراتر گذاشته ایم.

بله، به این شکل که شما می گویید می توانیم بگوییم که ماشین برای ما ابزار چشم وهم چشمی و شاید نوعی رقابت منزلتی است.

این را هم باید در نظر گرفت که ماشین داشتن برای بسیاری از گروه های اجتماعی یک ضرورت مهم است.

گروه زنان یکی از این گروه هاست.

علاوه بر این می توان گفت که شهرهای ما دوستدار سالمند هم نیستند و آنها هم به چنین سرپناهی به ضرورت نیاز دارند؟ بله، کودکان و سالمندان گروه بعدی ای هستند که باید حتما از طریق اتومبیل تردد کنند؛ چون به هیچ وجه شهرهایمان مناسب پیاده ترددکردن این گروه ها نیست.

اگر فاصله خانه تا مدرسه یک کودک، یک کیلومتر هم نباشد والدین او اطمینان ندارند که بچه شان با پای پیاده سالم به خانه برسد؛ پس برایش حتما سرویس می گیرند؛ این می شود که ماشین ها شهر را قرق می کنند.

فضایی در ایران درست شده که در آن تردد جز با ماشین امکان پذیر نیست؛ یعنی مردم به اجبار به این نتیجه رسیده اند که تنها راه زندگی در این شهر، داشتن اتومبیل شخصی است.

فرهنگ رانندگی یک مسئله مهم است.

بسیاری از راهبندان ها نه بر اثر تعداد زیاد اتومبیل بلکه به خاطر عدم رعایت قوانین خیابان است.

باید گفت هرج ومرج در رانندگی به شدت وجود دارد و کمتر اتومبیلی در ایران پیدا می شود که خط خوردگی و علائم تصادف یا رنگ شدگی نداشته باشد ولو بیش از چند روزی از عمر آن نگذشته باشد.

حتی می گویند ماشینی که تصادف نکرده باشد راننده اش راننده نیست! چرا ایران قوانین رانندگی خاص خود را دارد و گفتمان مسلط بر این قوانین چیست؟ به نظر من اینکه بگوییم مردم لایی می کشند چون می خواهند قوانین را بشکنند گزاره صحیحی نیست.

مشکل در چیز دیگری است.

خیابان ها را به جایی برای مسابقه ردشدن و رفتن تبدیل کرده ایم.

مسابقه درست کرده ایم.

خیابان محل مسابقه برای زودتر ردشدن از چهارراه و زودتررسیدن شده است و پلیس هم مثل بقیه ویراژ می دهد و در جاهایی که ممنوع است پارک می کند.

وقتی اینها که خودشان نماینده قانون هستند اینگونه رانندگی می کنند پس نمی شود گفت رانندگی پرخطر ما بخشی از مقابله با قانون کشور است.

چاره دیگری در این مسابقه ای که در خیابان در حال برگزاری است نداریم.

همه ماشین ها رقیب هم هستند؛ باید از هم سبقت بگیرند تا زودتر، از مخمصه رها شوند.

به طور کلی باید گفت شهر محل عبور شده است، نه مکان زندگی کردن.

فقط در صورتی که شهرها محل زندگی باشند درعین حالی که رانندگی می کنیم می توانیم از دیدن زیبایی های شهری، فروشگاه ها، ویترین ها، پیاده روها و آدم ها لذت ببریم.

در ایران اصلا چنین چیزی وجود ندارد؛ برای همین هنگام رانندگی فقط دنبال راهی برای فرار از خیابان و رسیدن به مقصد هستیم؛ می جنگیم که زودتر برسیم؛ از این رو، اول بحث گفتم که این رانندگی بد از رانندگان شرور و خلافکار و پست درنمی آید؛ آنها همین مردمان مهربانی هستند که در کنار ما زندگی می کنند ولی در این فضا چاره ای جز رانندگی بد و دورزدن قوانین ندارند.

شما یک کافه و رستوران نمی بینید که جای پارک درست حسابی داشته باشد تا مردم با خیال راحت بروند یک چای بخورند و برگردند یا پارکینگ عمومی تا فرسخ ها وجود ندارد.

یا کنار خیابان تابلوی حمل با جرثقیل نصب شده و یا یک نفر آنجا ایستاده و جای پارک می فروشد! تا می ایستی از بانک پول بگیری یا می خواهی از یک مغازه نان بخری هم پلیس با دسته قبض جریمه ظاهر می شود.

این جنگ سر دراز دارد؛ این طوری می شود که هر کس در این شهر در حال گرفتن حق خودش است؛ پلیس به نوبه خود، مردم هم به نوبه خودشان.

این یک جنگ شهری تمام عیار است.

شما فرض کنید 60بازیکن بخواهند در یک زمین فوتبال 5 در 15متر فوتبال بازی کنند؛ خب، معلوم است که همدیگر را می زنند؛ چون عرصه کنشگری و حرکتشان تنگ شده است.

در خیابان های ما هم این چنین است؛ برای همین آن راننده ای برنده بازی است که از همه رد می شود و از بالای سر همه وارد خروجی ها می شود.

هر کس زودتر و خلاقانه تر از خیابان ها رد شود، برنده و هر کس بماند، پخمه است؛ هیچ کس هم نمی خواهد پخمه باشد.

راه حل چیست؟ آیا باید مردم خودشان راه حل هایی خلاقانه برای مرتفع کردن مشکلات در پیش بگیرند یا باید مدیریت شهری دست به کار شود؟ مردم راه حل های فردی زیادی را کشف و اجرا کرده اند اما به نظر می رسد مهم ترین کاری که باید صورت بگیرد رفتن نظام سیاسی و دولت از پایتخت است.

هر شهر بزرگی هم غیر از تهران گروگان نظام سیاسی و ادارات است.

نظام سیاسی، شهرهای بزرگ را گروگان گرفته است.

دومین راه حل، بازگرداندن زندگی به شهرهاست.

مردم ایران حاضرند زندگی کنند چون مسئله آنها در دوره جدید، زندگی کردن است ولی شهرهای ما برای زندگی کردن ساخته نشده اند.

پیاده رو ها و پارک ها و پاتوق های شهری (محل هایی که مردم می توانند بنشینند و خستگی درکنند) کم یا نامناسب هستند.

نباید نظام سیاسی از اجتماعات مردم بترسد.

ما رانندگی را علاوه بر کارکرد اصلی اش در حمل ونقل، به شیوه های خلاقانه و مقاومتی، به زندگی روزمره مان هم وارد کرده ایم؛ مثلا دورزدن یا همان پرسه زنی در خیابان به وقت دلتنگی مانند قدم زدن در شهر، تسلی بخش است.

فرهنگی هم بین جوانان در خیابان های بالاشهری تحت عنوان دور دورکردن وجود دارد که خرده فرهنگی خاص است.

درباره این موضوع کمی توضیح دهید.

به نظر من جوانان اهل دور دور، کاملا حق دارند که در خیابانی که از پاهایشان گرفته شده با تایر ماشین گز کنند و به قولی جوانی کنند.

ما نگذاشته ایم که جوان، زندگی جوانانه خودش را در شهر داشته باشد؛ بنابراین بدیهی است که این چنین در سنگر اتومبیلش دور دور می کند و باعث ایجاد ترافیک می شود.

منظور من این است که این نوع تخلیه انرژی جوانی، جایگزین شکل درست آن شده است.

خیابان ها را که نگاه می کنیم انواعی از کسب وکارها با محوریت اتومبیل (مانند انواع غذافروشی ها و ادکلن فروشی های سیار و.

) را می بینیم که داخل ماشین ها و کنار خیابان جریان دارند.

به نظر شما این پدیده می تواند نشانه این واقعیت باشد که زندگی در ماشین و خیابان به عنوان بخشی از سبک زندگی ایرانی ها (خصوصا پایتخت نشین ها) پذیرفته شده است؟ وقتی شهرها پر از ماشین و ترافیک شود و ماشین یکی از مهم ترین مولفه های سبک زندگی در ایران باشد، مردم ساعت ها در خیابان با ماشین می مانند و این سواره های در ترافیک، مشتری های خوبی برای هر کسب وکاری هستند؛ پس هر کسی می تواند ماشینش را پر کند و در خیابانی به سراغ مردم برود.

چند روز پیش در ترافیک اتوبان همت دیدم یکی از ماشین ها ساندویچ می فروشد.

خب، غذا باید در رستوران فروخته شود نه در خیابان و وسط ماشین ها.

اما در این سیستم شهری که درست کرده ایم مردم نمی توانند راه بروند و غذا بخورند؛ پس غذایشان می آید در خیابان.

گداها و دستفروش ها و گلفروش ها و سی دی فروش ها و.

هم به خیابان می آیند.

زندگی در شهر سخت شده است.

در مورد رانندگی در خیابان های داخل شهر صحبت کردیم؛ حال می خواهم بپرسم چرا ما در جاده های بین شهری که کلا مختصات دیگری دارند این قدر بد رانندگی می کنیم؟ کتایون نجفی زاده ـ رییس انجمن اهدای عضو ایرانیان ـ گفته است که سالانه 5 تا 8هزار نفر در ایران دچار مرگ مغزی می شوند که شایع ترین دلیل آن تصادفات رانندگی است.

همچنین سالانه 16هزار مرگ ناشی از تصادف در ایران اتفاق می افتد.

حتما علاوه بر وجود ماشین های غیراستاندارد، بی مبالاتی در رانندگی جاده ای هم علل فرهنگی و اجتماعی دارد.

وقتی شهر جای زندگی نیست و همان طور که ترسیم کردم مردم در حال فرار هستند چطور می توان توقع داشت کسی که از شهر خارج می شود رفتار و رانندگی نرمال و بی خشونتی داشته باشد؟ مطمئن باشید همه حرف هایم در مورد خیابان های شهر در مورد جاده ها هم صدق می کند.

شما ببینید! جاده تنگ تهران ـ آمل، 160کیلومتر است و همیشه 3برابر ظرفیتش ماشین در خود دارد.

سوال این است که چرا نمی توانیم یک جاده خوب به شمال بسازیم که مردم خسته، راحت بروند دریا و برگردند؟ مگر تفریح در طبیعت اشکالی دارد؟ 100سال است که درگیر ساختن یک جاده خوب به شمالیم.

دریا برای همه است؛ چرا باید این قدر جاده های منتهی به شمال، خراب باشند؟ مردم عصبانی می شوند و خشم شان در رانندگی شان متبلور می شود.

در واقع جابه جایی خشم.

نارضایتی ای که از مصرف نامتناسب فضاهای شهری و حذف زندگی از شهر ها در مردم ایجاد شده است به صورت ناآرامی خودش را در دیگر رفتارهای آنها نشان می دهد؛ برای همین است که مردم تهران همه خشم شان را بر سر طبیعت شمال آوار می کنند و داخل آن گند و کثافت می ریزند.

آنها رفته اند که تفریح کنند ولی عصبانی هستند.

باید یک بار برای همیشه در این کشور اعلام آشتی کنیم و زندگی را به مردم برگردانیم.

زندگی کردن با معیارهایی که لایق این مردم باشد آنها را آرام می کند.

در این زندگی هر کسی هزینه های زندگی کردن را به زور یا به قیمت جان نمی پردازد؛ به راحتی برای استفاده از یک جاده خوب، عوارض و مالیات می دهد؛ ماشینش را بیمه خوب می کند؛ اصلا راه می رود به جای اینکه سواره در شهر بچرخد.

و برای تفریح، هزینه می کند.

مردم باید امکان زندگی کردن در شهر را پیدا کنند و هزینه های این زندگی را هم خودشان بدهند و اگر در رانندگی خلاف کردند هزینه سنگین این خلاف را بدهند؛ یعنی گواهینامه شان باطل شود؛ مثل همه جای دنیا.

به جای جریمه های سنگین که نمادی از جنگ بین 2فرد، 2نهاد و پلیس و مردم است باید زیرساخت ها را آماده و سالم سازی کنیم و هزینه های زندگی را به خود فرد واسپاریم.

سیستم های مدرن مالیات و بیمه ـ به طوری که فرد احساس تخاصم نکند ـ کارکرد بازدارندگی دارند و رفتار رانندگی را تغییر می دهند.

به نظر من اینکه بگوییم مردم لایی می کشند چون می خواهند قوانین را بشکنند گزاره صحیحی نیست.

مشکل در چیز دیگری است.

خیابان ها را به جایی برای مسابقه ردشدن و رفتن تبدیل کرده ایم.

مسابقه درست کرده ایم.

خیابان محل مسابقه برای زودتر ردشدن از چهارراه و زودتررسیدن شده است
کلید واژه ها: رانندگی - ایران - راننده - خیابان - زندگی - خودرو - پیاده - فرهنگ - اتومبیل - کارشناس - اجتماعی - ایرانی - مدیران - علوم اجتماعی - تاکسی - تهران - زندگی شهری - ایرانی ها - مردم - پارک - ارشد - آزاد - جای پارک - پیاده رو - دانشگاه - پذیرایی - وحشتناک - تصادفات - خیابانی - ترافیک

آخرین اخبار سرویس:
کاریکاتورهای مفهومی و جالب (67)

آغاز پرداخت قسط اول پاداش فرهنگیان بازنشسته از 10 روز آینده/ هیچ وزارتخانه ای پاداش پایان خدمت 96 کارکنان خود را نداده است

آغاز پرداخت قسط اول پاداش فرهنگیان بازنشسته از 10 روز آینده

سید علی المدرسی، سیده الهه منصوریان پهنه‏ بندی خطر زمین‏ لرزه در حوزه ‏‏ی شهری برای مدیریت بحران شبکه‏ ی گاز

کتابخانه هایی که میزبان مضطرب ترین و امیدوارترین افراد شده اند

تصاویر/ چهارمین گردهمایی خلبانان پاراگلایدر مسافت - کرمانشاه

مشارکت خیران تنها راه تامین زیرساخت های آموزشی است

اعزام 85 هزار زائر به سرزمین وحی

آغاز پرداخت قسط اول پاداش فرهنگیان بازنشسته از 10 روز آینده

گزارش تکان دهنده از استحصال بی رویه آب و نشست زمین در دشت قزوین

تصاویری وضعیت ذخیره آب از سد کرج

چیز های جالبی که درباره خواب نمی دانستید

طرح های مناطق گردشگری باید تحت نظر محیط زیست عملیاتی شوند

سنگ فرش سرداب حرم امام حسین(ع) به روایت تصاویر

وزیر آموزش و پرورش در گفت وگو با فارس خبر داد آغاز پرداخت قسط اول پاداش فرهنگیان بازنشسته از 10 روز آینده/ هیچ وزارتخانه ای پاداش پایان خدمت 96 کارکنان خود را نداده است

ترتیل صفحه 385 قرآن باصدای استاد پرهیزکار+صوت و متن آیات

مشاهده یک قلاده پلنگ ایرانی در استان سمنان

ماجراجویی ورزشکاران در قلب طبیعت

تداوم وزش بادهای 120 روزه در شمال سیستان و بلوچستان

ابرهای سمی در آسمان هاوایی

اعزام 85 هزار زائر به سرزمین وحی/ آغاز عملیات اعزام از 28 تیر

برگزاری کنکور سراسری برای اولین بار در عسلویه

نیروگاه برق تایوان در عکس روز نشنال جئوگرافیک

خرمشهر و آبادان در حسرت ابتدایی ترین امکانات زندگی/ مردمی که تعرفه آب شیرین می دهند؛ اما آب شور می نوشند!

بازدید سردار سلیمانی از پروژه ترفیع گنبد حرم امام حسین (ع) (+عکس)

مسئولانی که چشم بر 70 هزار هکتار می بندند، قابل اعتماد نیستند!

بادگیر 400 ساله نگین ری

خروس کولی سینه سیاه در تالاب بین المللی گندمان مشاهده شد

اعزام 85 هزار زائر به سرزمین وحی/ آغاز عملیات اعزام از 28 تیر

با به بهره برداری پروژه های در حال اجرا تا پایان سال 1397 شاهد رشد 120 درصدی کتابخانه ها در استان خواهیم بود

تجاری سازی فضاهای آموزشی استان در دستور کار مدیران استان

مراتع و جنگل های استان اردبیل در معرض تخریب

حضور گردشگران خارجی در عنبرآباد

هنرمندان تبریز بیشترین خدمات رفوگری عتبات را انجام می دهند

تصویر دردناک از هدیه یک مادر یمنی برای فرزندش

اوقات شرعی

آب و هوا

کمبود 350 کلاس درس در شهرستان بیرجند

جوی آرام و افزایش دما برای آخر هفته + فیلم

سپاه برای آسیب دیدگان سیل گیلان مسکن می سازد (+عکس)

ترافیک در محورهای منتهی به تهران

توسعه پایدار با آموزش صحیح و بنیادی انجام می شود/ بانوان محور توسعه پایدار هستند

تعرض به حریم بناهای تاریخی پایتخت پیگرد قانونی دارد

پیام بطحایی به گردهمایی مدیران و مشاوران زن آموزش و پرورش توسعه پایدار با آموزش صحیح و بنیادی انجام می شود/ بانوان محور توسعه پایدار هستند

قطع اینترنت در الجزیره برای جلوگیری از تقلب دانش آموزان

کشف تمدن 7000 ساله در جنوب ایران

ترافیک در محورهای منتهی به تهران

طرح «انتخاب بهترین ها» ویژه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول کلید خورد

گردهمایی مدیران گروه های امر به معروف مشهد

عملیات تثبیت آسفالت با دستگاه دبلیو آر+مصاحبه

باغ های معلق «خونان»

کشت زیر نایلونی در بویین زهرا ممنوع شد

کشت زیر نایلونی در بویین زهرا ممنوع شد

جلوگیری از ساخت و سازهای غیرمجاز در نیشابور

نظارت، حلقه مفقوده توریسم شکار

ترافیک در محورهای منتهی به تهران

دانش آموزان البرزی به مرحله دوم المپیاد نانو کشوری راه یافتند

اعزام 25 گروه جهادی به مناطق محروم مهاباد

همسان سازی حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی تا پایان سال

آخرین وضعیت محورهای مواصلاتی کشور

لرستان از مقاصد زیبای گردشگری برای سفرهای تابستانی

پرواز ازمیر- تبریز به لیست فرودگاه های تبریز اضافه شد

کشف بیش از 2 تن انواع مخدر از اطراف مدارس/ تشدید جلوگیری از ورود موتورسیکلت ها به تونل های شهری

تب جدید در مدارس غیرانتفاعی؛ اردوهای خارجی و کارشناسان خارجی در مدرسه

کج شدن مقبره شاه عبدالعظیم در شهرری به دلیل فرونشست زمین/ «زلزله خاموش» را چرا جدی نمی گیریم؟

مرکز سیار معاینه فنی خودرو در بوستان شهید حججی راه اندازی می شود

چرا هوای لواسان مانند 10سال پیش نیست؟/ غول زمین خواری و ساخت وساز در خوش آب وهواترین منطقه تهران

ممنوعیت شنا و ماهیگیری در سدهای خراسان شمالی

طعمه گذاری3هزارزیستگاه موش درشمال تهران

اردوی علمی خارج از کشور مدارس غیردولتی ممنوع شد

چالش های حمل ونقل عمومی دریزد

مراتع و جنگل های استان اردبیل در معرض تخریب

مراتع و جنگل های استان اردبیل در معرض تخریب

23کلبه بازیافت درشهر کرمان راه اندازی

هویت جنسیتی در فرهنگ ما گم شده است

عکس روز نشنال جئوگرافیک؛ نیروگاه زغال سنگ

جانشین روزبه چشمی چه کسی است؟

18 دانش آموز البرز به المپیاد کشوری نانو راه یافتند

پاکسازی زمین های بایر جنوب تهران

طرح هجرت، زمینه ساز غنی سازی اوقات فراغت دانش آموزان

تب جدید در مدارس غیرانتفاعی: اردوهای خارجی و کارشناسان خارجی در مدرسه

رطولانی ترین روز سال در انتظار زمینیان +عکس

تلف شدن 80 راس گوسفند در سبزوار

هر نفسی که فرومی رود مخل حیات است

خوزستانی ها منتظر گردوخاک باشند

حقایق غیر منتظره از گوشه و کنار دنیا

جشنواره کتابخوانی رضوی به صورت اینترنتی برگزار می شود

ممنوعیت ورود موتورسیکلت ها به تونل های تهران

مقصران آلودگی هوای سال96 /بحرانی به نام کربن سیاه

گوترش مهاجرت را پدیده ای اجتناب ناپذیر توصیف کرد

ابلاغ دستورالعمل ترویج فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر

فرونشست زمین یا زلزله خاموش؛ وضعیت تهران خوب نیست

مدیران ستادی آموزش و پرورش افزایش می یابند

بانوان 6 درصد مدیران آموزش و پرورش

230 پایگاه تابستانی در استان بوشهر راه اندازی می شود

احداث زیرگذر جاده ای در بهشهر آغاز شد

پایداری وضع جوی استان

اعزام مشمولان لیسانس و بالاتر در تیرماه 97

آموزش و پرورش مازندران برای تجهیز هنرستان ها با مشکل مواجه است

کلانتری: ورود پسابهای صنعتی و زباله به رودخانه ها ممنوع است

یک جنگ تمام عیار شهری

یک جنگ تمام عیار شهری