مطالب مرتبط:
نماینده اصولگرا: اگر یک نظامی رییس جمهور شود حتما می تواند کشور را نجات بدهد /احمدی نژاد الان یک راه کاملا انحرافی را طی می کند
یک هزار و 350 پایگاه امداد و نجات نوروزی در کشور فعال شد
یک هزار و 350 پایگاه امداد و نجات نوروزی در کشور فعال شد
امداد هوایی 24بالگرد در پایگاه های امداد و نجات کشور
به زودی شاهد تحولی عظیم در نجات فضای مجازی کشور خواهیم بود
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
دوشنبه، 28 اسفند 1396 ساعت 04:002018-03-18سياسي

حرف های انتزاعی کشور را نجات نمی دهد


مدتهاست که با آقای جهانگیری نشست و برخاست زیادی ندارم.

ایشان مدتهاست که به حزب نمی آیند.

من هم عادت ندارم به سیستم های دولتی یا وزارتخانه ها بروم.

- فکر می کنم خیلی تاثیرگذاری ندارم.

ظاهر کار این است که آقای جهانگیری کارهایی که به او محول می شود را انجام می دهد.

اما اگر آدم بخواهد نقادانه نگاه کند آقای جهانگیری هم از این بی انگیزگی و فرسودگی مستثنی نیست.

آقای جهانگیری هم مثل خود ماست.

شعارسال": کارگزاران در بین اصلاح طلبان به سیاست و اصلاحات نگاه خاصی دارد.

سازندگی که حالا روزنامه این حزب است، به صراحت نگاه خود را به برخی اصولگرایان همچون علی لاریجانی نشان داده است.

روز های پایانی سال و پیش از استعفای محمد علی نجفی شهردار تهران با غلامحسین کرباسچی، دبیرکل کارگزاران به گفت و گو نشستیم.

کرباسچی در این گفت و گو اوضاع و احوال جامعه و مسائل اساسی کشور در یک سال اخیر را بررسی می کند.

کرباسچی اعتقاد دارد که جامعه درگیر نوعی ناامیدی است که نه در طول یک روز و یک شب بلکه در طول چهل سال ایجاد شده است.

او همه را در این ناامیدی موثر می داند و می گوید: تغییر نسلی در جامعه را شوخی گرفته ایم.

دوره مسئولیت ما در دهه های سوم و چهارم عمر ما بود، اما الان قبول نداریم کسانی که در دهه های سوم و چهارم عمر شان هستند کارآیی دارند.

این فعال سیاسی اصلاح طلب در بخشی از گفت و گوی پیش رو به بعضی از هم حزبی هایش اشاره و گلایه می کند؛ یکی از گلایه هایش از محمدعلی نجفی، هم حزبی خود است که حالا پشت میزی می نشیند که خود سال ها پیش نشسته بود.

کرباسچی از شورای شهر و شهرداری تهران ناراضی است.

می گوید: الان روح خود مصدق راضی است که برای نامگذاری خیابانی به اسم او اینقدر وقت صرف کنیم؟ معتقد است باید حرف های انتزاعی را کنار گذاشت.

از جذابیت های این گفت و گو این است که کرباسچی برای اولین بار در یک گفت و گوی رسانه ای از مدرک دکترایش از دانشگاه نیوکاسل سخن می گوید.

در ادامه متن گفت و گو با شهردار اسبق تهران را بخوانید.

ناگفته نماند که این مصاحبه قبل از استعفای محمدعلی نجفی از شهرداری تهران انجام شده است.

به نظر می رسد که از اسفند 95 تا به امروز تغییری در روحیه مردم ایران به وجود آمده است.

سال گذشته همین موقع تکاپو، شور و نشاط خاصی در جامعه وجود داشت که بخش زیادی از آن مرهون پدیده انتخابات بود.

امروز، اما در اسفندماه 96 به نظر می رسد نه تنها این شور و نشاط خاموش شده که با کمی درنگ می توان ادعا کرد جای خود را به یک یاس و سرخوردگی داده است.

موافق این موضوع هستید؟ سال 95 برای مردم سال تلاش، تکاپوی سیاسی و فعالیت بود.

مردم به فضای انتخابات امیدوار بودند.

صرف نظر از حرف های درست و غلطی که در فضای انتخابات مطرح می شود، مردم سال 96 را هم با امید رسیدن به آرزو یا ایده آل های شان شروع کردند.

اما مجموعه عواملی در داخل و خارج، دانسته و نادانسته در جامعه یاس و ناتوانی پمپاژ کردند.

همین نگاه باعث شده تا بتوان ادعا کرد در مقطع فعلی جامعه عبور از گرفتاری ها و بحران ها را برای خود ناممکن می بیند.

اصولا خاصیت دموکراسی، تغییر و تحولات سیاسی، و کلا خاصیت رای دادن مردم این است که اقشار جامعه چیزی را که نمی پسندند با رای خود حذف کنند و در مقابل چیزی را که می پسندند با رای خود تثبیت کنند.

اینکه به مردم القا شود که انتخابات اثری ندارد و هر کاری بکنید در واقعیت زندگی تان بی اثر است، بزرگترین عامل القای یاس در جامعه است.

عامل این القای یاس می تواند دولت، مجلس، قوه قضاییه، نیرو های امنیتی، کل دستگاه حاکمیتی و یا نیرو های خارج از کشور باشد.

اگر دنیا به ما اینگونه القا کند که اصلاح طلب و اصولگرا یا معتدل و تندرو با هم فرقی ندارند و همه در اداره کشور ناتوانند هر ذهن سالمی به این سمت می رود که برای حل مشکلات زندگی باید فکر دیگری کرد.

ریشه اصلی اعتراضات 96 هم همین القای بی خاصیتی دموکراسی و شرکت در انتخابات بود که از داخل و خارج کشور صورت می گرفت.

نباید توقع داشته باشیم مردم این پیامی که دریافت می کنند را باور نکنند.

این جان مایه حرف سیاسی است که می شود خیلی منصفانه زد.

البته فقط بحث نیرو های سیاسی مخالف نیست.

خود دولت هم در این روند نقش دارد.

مثلا دولت قبل از انتخابات می گفت: اگر من با این مقدار رای انتخاب شوم، فلان کار را می کنم.

اما بعد که انتخاب شد می بینیم که نه تنها وعده هایش عملی نمیشودکه در مسائل جاری قبلی هم سست می شود.

دولت حل مسائل سیاست خارجی را وعده داد، اما می بینیم که بعد از انتخابات با فشاری که از خارج وجود دارد و عملکردی که در داخل اتفاق می افتد، همان دستاورد قبلی را هم میرود که از دست بدهیم.

این احساس ناامیدی دقیقا در چه برهه ای به وجود آمد؟ نمی توانم بگویم این ناامیدی دقیقا از کی و در کجا رخ داد.

این کار نیازمند پژوهش آماری جامعه شناسان است.

اما آنطوری که من متوجه می شوم می توانم بگویم که یاس در فرد ممکن است در یک لحظه پیش بیاید.

مثلا شما یک بیمار دارید و برای مداوای او امیدوارید هستید، اما پزشک متخصص با نشان دادن نتیجه آزمایش ها و عکسبرداری ها، شما را از بهبود سلامت بیمار مایوس می کند.

یاس در همین لحظه سراغ شما می آید.

با این حال بعید می دانم کسی باشد که بتواند ادعا کند، یاس در جامعه در یک لحظه یا یک سخنرانی به وجود بیاید.

همه این ها فاکتور های تاثیرگذاری هستند، اما یاس در جامعه تدریجا به وجود می آید و امید هم با یک تظاهرات امید و کنفرانس امید به وجود نمی آید.

ممکن است شما روزنامه ها را پر از حرف های امیدبخش کنید، اما جامعه آن را باور نمی کند.

اگر بخواهیم خوب نگاه کنیم، جمهوری اسلامی با وعده های بسیار بلند و خوب روی کار آمد.

مردم هم در مقاطع مختلفی به تحقق این وعده ها امیدوار بودند.

اما بسیاری از این وعده ها در طول این 40 سال تحقق پیدا نکرد.

مثلا یکی از این موارد عدالت به مفهوم کلی آن است.

جامعه مدام در طول 40 سال اینگونه شنید که موقعیت حساس است؛ یک دوره، دوره جنگ، است بنابراین چیزی نگویید، بعد از جنگ دوره بازسازی است، دوره بعدی اصلاحات است، پس از اصلاحات دوره تغییر و تحول است و بعد از تمام شدن آن بشنود یک سری کار های اشتباهی صورت گرفته است.

مردم همه این سال ها را پشت سر گذاشته اند و می بینند بخش هایی از زندگی شان هنوز لنگ می زند و بعضا وضعیت زندگی شان بدتر شده است.

جمعیت از 30 میلیون نفر به 80 میلیون نفر افزایش پیدا کرده است.

بالطبع می بینیم که آب، خاک، هوا، پول، نفت و گاز را کم می آوریم.

چون همه این ها باید بین این جمعیت تقسیم شود.

من معتقدم این یاس اجتماعی به تدریج شکل گرفته و زحمت زیادی هم برای برطرف کردن این یاس در جامعه نیاز است.

همه ما چپ و راست، اصلاح طلب و اصولگرا، داخل و خارج از حاکمیت و .

در شکل دادن به این یاس تاثیرگذار بوده ایم.

حالا اگر همه با هم همت کنند تا بتوانند در مسائل واقعی جامعه تاثیرگذاری داشته باشند، ممکن است به تدریج امید حاصل شود.

با این که به مردم بخشنامه کرد که امیدوار باشید مساله حل نمیشود.

اگر این یاس در پروسه 40 ساله به وجود آمده است پس چطور ممکن است که سال گذشته در همین جامعه مردم ساعت ها در صف انتخابات ایستادند تا به گزینه ای رای دهند؟ بخش هایی از این رای دادن هم چهره ای از همین یاس است.

اگر از هرکسی بپرسید می گوید در انتخابات شرکت کرده که شاید رای او اثر بگذارد.

اما وقتی شما در انتخابات شرکت می کنید و می بینید این رای هیچ اثری نمی گذارد این می تواند عامل بروز یک سری اتفاقات دیگر شود.

به این ترتیب نباید شرکت 40 یا 42 میلیون نفر در انتخابات را نشانه تحقق اهداف مردم دانست.

در خیلی از جوامع آزاد که تجربه طولانی تری در دموکراسی دارند، اصلا درصد شرکت در انتخابات زیاد برای آن ها اهمیت ندارد.

البته به مردم می گویند که باید در انتخابات شرکت کرد وحتی ممکن است گاهی برای کسانی که در انتخابات شرکت نمی کنند جریمه نقدی در نظر بگیرند، اما درصد بالای شرکت در انتخابات دلیلی بر حل مشکلات جامعه و گرایش مردم نیست.

مردم این کشور ها خیال آسوده ای دارند که اصولی در زندگی آن ها حاکم است.

زندگی و منافع آن ها روی یک روال قرار دارد که با روی کار آمدن چپ یا راست، دموکرات یا محافظه کار و .

زندگی شان خیلی متزلزل نمی شود.

وقتی هم که در انتخابات شرکت می کنند اینگونه نیست که تا نیمه شب در صف رای گیری بایستند.

برای آن ها مساله مرگ و زندگی مطرح نیست.

صف رای گیری تا نیمه شب برای کسانی اهمیت دارد که احساس خطر و ناامیدی در آنهابه اندازه ای است که به انگیزه ای قوی تبدیل شده است که می خواهند به هرقیمتی یک تغییرایجاد کنند.

به همین خاطر است که ما از همه نامزد های انتخابات ریاست جمهوری وعده آب و نان می شنویم.

این طور نیست؟ بله.

آب و نان هم بالاخره جزء زندگی و مشکلات مردم است.

این طور نیست که همه مشکلات مردم بحث های انتزاعی و روشنفکری باشد.

اولین قدم این است که زندگی مادی مردم اداره شود.

انقلاب قول هایی مثل نان، آب، خانه، بهداشت و سلامت هم به مردم داده است.

در دین ما هم همین است.

حضرت امیر (ع) هم می گویند کوفه را طوری اداره کردم که همه می توانند آب سالم، نان و مسکن داشته باشند.

اول انقلاب عده ای می گفتند نان مسکن آزادی و ما می گفتیم چرا؟ این واقعیت زندگی مردم است.

طبیعتا وقتی نیاز های اولیه مردم تامین شود، مسائل اعتقادی، فرهنگی، سیاسی و بحث های انسانی برای آن ها معنی پیدا می کند.

جایی که آزادی، اعتقاد و دین باوری بتواند برای مردم زندگی خوبی فراهم کند، مردم به آن باور پیدا می کنند.

قرآن هم می گوید: وَمَنْ کَانَ فِی هَذِهِ أَعْمَی فَهُوَ فِی الْآخِرَهِ أَعْمَی (و هر کس در اینجا (دنیا) کور باشد در آخرت هم خواهد بود) اگر اینجا نتوانی مردم را شفا دهی، چرا ادعای شفا برای بعد داری؟ همانطور که فرمودید همه ما در این ایجاد یاس سهیم بودیم.

وقتی می گوییم همه سهم اصلاح طلبان را هم در این ایجاد یاس نمی توانیم فاکتور بگیریم.

به نظر می رسد این ناامیدی نسبت به جریان اصلاح طلب هم وجود دارد.

قبول دارید بین جریان اصلاح طلب و بدنه اجتماعی این جریان یک شکاف ایجاد شده است؟ بله گاهی به صورت موردی با شکاف برخورد می کنیم.

اما فکر نمی کنم بتوانیم بگوییم بین کل بدنه اصلاح طلبان و کل بدنه جامعه یک شکاف به وجود آمده است.

اصلاح طلبان تعدادی از چهره ها هستند که مرجعیت پیدا می کنند.

اگر بگوییم کل بدنه اصلاح طلبان از کل چهره ها ناامید شده اند شاید خیلی واقعی به نظر نرسد.

اتفاقا اکنون به نظر می رسد کسانی که می خواهند در ایران تغییر و تحولی را به سود منافع خود شکل دهند، تلاش می کنند اصلاح طلبان داخل حکومت را منکوب و مردم را از آن ها زده کنند.

در دوم خرداد وقتی بحث حضور آقای خاتمی پیش آمد، مجاهدین خلق خیلی عصبانی شدند.

آن ها می گفتند نظام با تضاد های داخلی اش به نقطه جوشی رسیده است که یک انفجار اجتماعی اتفاق می افتد.

انتخابات دوم خرداد باعث شد این نقطه انفجار منتفی شود؛ لذا تعبیرشان از دوم خرداد فتنه اصلاحات بود که حوادث مورد انتظارشان را عقب انداخته است.

آن ها این را در 76 و قبل از این بحث های جدید می گفتند.

الان هم رسانه های زاویه دار با داخل تلاش می کنند علیه اصلاح طلبان موضع گیری کنند.

می گویند این شما هستید که این امید را هنوز در مردم نگه داشتید وگرنه مردم خیلی وقت است که فاصله گرفته اند.

با تبلیغات شان می گویند دیدیم که اصلاح طلبان نه توان دارند و نه عرضه و در آخر هم با حاکمیت یکی هستند.

اما اصلاح طلبان هیچ وقت نگفته اند ما با حاکمیت زاویه داریم.

گفته اند می خواهیم داخل همین حاکمیت، قانون اساسی و با همین نظام در همه امور پیشنهادات اصلاحی دهیم.

اگر نقدی داریم در جهت اصلاح امور است، نه نفی نظام.

اصلاح طلبان حتی در بدترین شرایط وقتی که با آن ها بدترین برخورد ها صورت گرفت نگفته اند نظام را نفی می کنند.

تبلور تبلیغات رسانه های خارج هم در شعار های دی ماه 96 دیده می شد.

رسانه های خارج اگر نقطه ضعفی از نظر اقتصادی و .

می بینند می گویند اصلاح طلبان و اصولگرایان همه دستشان در یک کاسه است و همه با هم می خورند.

از طرف دیگر هم در داخل کسانی حرف های سیاسی را ابزار کوبیدن طرف مقابل قرار می دهند و طوری برخورد می کنند که فقط طرف مقابل را از صحنه خارج کنند.

آن ها هم اتفاقا به تبلیغات رسانه های خارج کمک می کنند.

چون فکر می کنند که مثلا اگر فلان اتهام را به من بزنند یا مثلا آقای خاتمی را که می گوید من این نظام و قانون اساسی را قبول دارم و می خواهم تحت پوشش رهبری فعالیت کنم را به جورج سوروس ارتباط دهند، مردم به آن ها توجه می کنند.

اما واقعیت این است که اگر مردم از خاتمی برگردند به حسین شریعتمداری ایمان نمی آورند.

جای تعجب دارد که 20 سال است که این روش را ادامه می دهند.

بچه های کلاس چهارم و پنجم ابتدایی تا حدودی تجربه و آزمایش را می دانند.

اما این دوستان این حد تجربه نکرده اند که در این 20 سال با این حرف ها نه تنها خواست تان برآورده نشد بلکه باعث گرایش بیشتر و توجه بیشتر مردم شد.

پس باید بر روی روش تان تجدید نظر کنید و ببینید جاذبه و دافعه اجتماعی چیست؟ جاذبه و دافعه این گونه نیست که اگرجاذبه فردی را شکستید و آن قطب را نابود کردید توجه مردم به سمت شما جذب می شود.

اتفاقا مردم از هردوی شما عبور می کنند.

من یک بار در دادگاه به آقای اژه ای گفتم که شما به من اشکال وارد می کنید که چرا فلان پول را به شرکت واحد داده اید، اما این کار مجوز لازم را نداشت و بعدا مجوز گرفته اید.

به همین خاطر این کار مصداق تصرف در اموال عمومی است.

اگر اشتباه نکنم ما یک میلیارد و چهارصد میلیون تومان در سال های مختلف اضافه بر بودجه به شرکت واحد داده بودیم.

چون آخر سال شرکت واحد با آن بلیت ارزان بودجه کم می آورد.

اگر ما حقوق شان را پرداخت نمی کردیم اعتصاب می کردند.

قبل از ما هم این اتفاق بار ها از جمله در دوران جنگ و دولت مهندس موسوی افتاده بود که دولت به داد آن ها رسیده بود.

اما در دوران 10 سالی که ما در شهرداری بودیم چنین اتفاقی نیفتاد.

ما نمی گذاشتیم بحران وسط خیابان کشیده شود.

به آقای محسنی اژه ای گفتم انقدر اعداد و ارقام را در بوق و کرنا نکنید.

اگر من آمده ام دزدی کرده ام و پولی را به نفع خودم برداشتم، بگویید و من مجازاتش را بکشم.

ولی آنچه حداکثر یک تخلف اداریست این طور تعبیر نکنید.

وقتی مردم می بینند به آدمی که 10 سال در این شهر تغییر و تحول ایجاد کرده است اتهام میلیاردی زده می شود می گویند این که این همه کار کرده دزد درآمد پس وای به حال بقیه که کاری نمی کنند.

اگر مدیری خلافکار است باید عزلش کرد و با او طبق قانون برخورد کرد.

اما وقتی همدیگر را به اتهامات 100 یا 200 میلیاردی متهم کنیم، که اگر آن را دنبال کنید می بینید اصل آن دروغ است، یا ماجرا آنطور که تبلیغ میشود نیست.

باعث می شود در جامعه یک ذهنیت منفی به وجود آید.

الان این ذهنیت منفی در جامعه به وجود آمده است و آن را کسانی به وجود آورده اند که در دعوا های سیاسی همدیگر را متهم می کنند.

من نمی خواهم جناح اصلاح طلب را تبرئه کنم، اما حداقل در بخش اقتصادی مقصر اصلی جناح اصولگراست.

اصلاح طلبان هم البته گاهی از این حرف های بی حساب و کتاب زده اند.

من همیشه گفته ام این مطالب را اینگونه بیان نکنید.

حالا که آقای قالیباف رفته است نیاییم پرونده ای میلیاردی برای او قبل از شکل گیری دادگاه مطرح کنیم.

مردم وقت ندارند که بیایند تخلف، دزدی شخصی و اختلاس را بررسی کنند و ببینند موردی که اتفاق افتاده کدام یک از این ها بوده است.

آنچه در ذهن ها شکل میگیرد همان تیتراولیه است.

الان اصلاح طلبان در نهاد های زیادی حضور دارند.

آن ها در بخشی از دولت، بخشی از مجلس، شورای شهر و شهرداری حضور دارند.

چرا آن ها نتوانستند کاری بکنند که این امید از جامعه نرود؟ به آن ها هم همین اشکالات وارد است.

دولت تحت فشاری که از طرف جناح مخالف بوده، مدعی است که نتوانسته مدیران ایده آل خود را انتخاب کند.

آقای روحانی یک بار هم در دوره اول خود گفتند، می خواستم مدیرانی جوان تر و تواناتر را بر سر کار بیاورم، اما نتوانستم مثلا با مجلس یا جا های دیگر کنار بیایم.

البته من چنین حرف هایی را نمی پذیرم.

من می گویم در مدیریت آدم یا نباید مدیریت را قبول کند یا اگر وزیری را به مجلس معرفی کرد و او رای نیاورد، باید تدبیری کند که کسی را بر سر کار بیاورد که بتواند مشکل مردم را حل کند.

در نهایت کسی نمی گوید اگر کاری صورت نگرفته به خاطر این است که مجلس به فلان شخص رای نداد، می گویند فلان شخص وزیر دولت روحانی است.

در این میان ممکن است رقبای شما کارشکنی هم کرده باشند.

اما ما باید طوری تدبیر کنیم که کارشکنی رقیب خنثی شود.

مجلس چهارم در مقطعی با مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی زاویه پیدا کرده بود.

این مجلس به آقای نوربخش به عنوان وزیر اقتصاد رای نداد.

آقای هاشمی هم وزیری انتخاب کرد که مجلس به او رای دهد.

کسی که او به جای آقای نوربخش انتخاب کرد مثل همراه آقای نوربخش بود.

آقای هاشمی به آقای نوربخش هم به عنوان معاون اقتصادی حکم داد.

به این ترتیب برنامه اقتصادی دولت را با همان وزرایی که انتخاب کرده بود پیش برد.

نمی خواهم بگویم دولت موفق شد یا نه.

می خواهم بگویم رییس جمهور باید در مرحله اول با مجلس یا جا های دیگر مشکل خود را حل کند.

کار سیاست و تمشیت امور فقط کار بیرونی نیست.

در داخل هم این تمشیت امور و راه اندازی کار از طریق تلاش و مذاکره وجود دارد.

بخشی هم به توانایی نیرو ها برمی گردد.

بخش زیادی از این فرسایش به این برمی گردد که ما تغییر نسلی در جامعه را شوخی گرفته ایم؛ دوره مسئولیت ما در دهه های سوم و چهارم عمر ما بود، اما الان قبول نداریم کسانی که در دهه های سوم و چهارم عمر شان هستند کارآیی دارند.

این در حالی است که سواد، اطلاعات و تجربه حکومتی نسل جدید بیشتر شده است.

ما دانشجو یا طلبه ای بودیم که قبل از انقلاب، فراری، تبعیدی یا زندانی بودیم، اما بلافاصله بعد از انقلاب مدیریت را برعهده گرفتیم.

اما کسانی که امروز در دانشگاه یا در صحنه جامعه هستند 30 سال است که به قول معروف در این انقلاب خاک خورده اند، حرف ها را شنیده اند و تجربه دارند.

قطعا یک آدم 30 ساله از من که 30 ساله اول انقلاب بودم اطلاعات و تجربیات کاری بیشتری دارد و برای شکوفایی استعداد های او فضا بازتر بوده است.

این آقایان وقتی هم خودشان و هم معاونین آن ها بالای 60 سال دارند، تحرک آنچنانی ندارند و محافظه کار هم می شوند.

جاه طلبی مثبت و اینکه آدم به آینده درخشان چشم داشته باشد، برای یک آدم 60 ساله مطرح نیست.

اما یک جوان 30 ساله به آینده درخشان خود امیدواراست.

متاسفانه ما همه این ها را نادیده می گیریم و فقط به گذشته اتکا می کنیم که آن هم بعضی از انتخاب های ما گذشته خیلی مثبتی ندارند.

این ها بخشی از مصیبت است.

ما خودمان را جدا نمی دانیم.

بخشی از ما اصلاح طلبان وقتی سمت می گیریم فکر می کنیم بخشی از معضلات جامعه به پست گرفتن ما برمی گردد.

وقتی پستی نگرفته ایم و کسی سمت می گیرد می گوییم تغییری اتفاق نیفتاد.

وقتی پرسیده می شود چطور تغییری اتفاق نیفتاده؟ می گوییم ما که سمت نگرفته ایم.

شما مثال آقای هاشمی را مطرح کردید که فردی در قامت شاگرد آقای نوربخش را وزیر کردند.

اما ما در همین دولت فردی مثل آقای جهانگیری را داریم که در انتخابات در قامت یک رییس جمهور ظاهر شد.

با این حال ما می بینیم که نقش ایشان در دولت کمرنگ تر هم شده است.

بحث داخلی کابینه بحث جداگانه ای دارد.

چینش کابینه و محول کردن وظایف بر عهده رییس جمهور است.

اگر آقای روحانی به کسی اختیاراتی داده باشد او باید کارش را درست انجام دهد.

اگر هم که در زمینه اجرایی بخواهد خودش کار هایی انجام دهد اشکالی ندارد.

اما مساله اصلی این است که کار باید پیش برود.

اگر واقعا آقای روحانی بر مبنای اینکه حضور خودش در دولت، اداره جلسات دولت، دادن دستورات اجرایی در پیشبرد امور موثرتر باشد هیچ اشکالی ندارد.

اگر به آقای واعظی تفویض شده باشد چطور؟ من چنین برداشتی ندارم.

شما که با اقای جهانگیری در یک حزب هستید با ایشان در این مورد اینکه اساسا چرا کمرنگ شد و آیا این کمرنگ شدن به خاطر بازداشت مهدی جهانگیری یا حسین فریدون بوده است؟ به هرحال نمی توانیم بگوییم این برخورد ها هیچ اثری در ذهنیت افراد و مسائل ندارد.

اما من مدتهاست که با آقای جهانگیری نشست و برخاست زیادی ندارم.

ایشان مدتهاست که به حزب نمی آیند.

من هم عادت ندارم به سیستم های دولتی یا وزارتخانه ها بروم.

فکر می کنم خیلی تاثیرگذاری ندارم.

ظاهر کار این است که آقای جهانگیری کار هایی که به او محول می شود را انجام می دهد.

اما اگر آدم بخواهد نقادانه نگاه کند آقای جهانگیری هم از این بی انگیزگی و فرسودگی مستثنی نیست.

آقای جهانگیری هم مثل خود ماست.

وقتی آقای روحانی خودش روی کار می آید و 70 ساله است باید معاونینی برای خود انتخاب کند که زیر 50 سال داشته باشند.

این در حرف شنوی از رییس جمهور اهمیت دارد.

اما اگر وزیری 10 سال از رییس جمهور بزرگتر باشد، آقای روحانی نمی تواند روی او تسلط داشته باشد.

درست است که موقعیت سیاسی فراتر از بحث های سن و سال است، اما جامعه ما بالاخره یک جامعه سنتی است.

در مورد خود آقای جهانگیری هم درست است که در انتخابات موتور را روشن کردند، و ایشان حرف هایی مطرح کردند، اما اگر بخواهیم به عملکرد ایشان برگردیم زمانی که در دولت قبل دستشان باز بود با حالا که قدرتش کم شده چه تفاوتی در کار دولت به وجود آمده است؟ شاید از نظر روانی لااقل تاثیر داشته باشد.

به هرحال این طور گفته می شود که در روسای جمهور به خاطر اینکه در دوره دوم خود دیگر به رای مردم نیازی ندارند، محافظه کاری را کنار می گذارند.

مثلا می توانند دست به اصلاحات ساختاری اقتصادی بزنند.

بالاخره وقتی هرکسی پستی را می گیرد باید همان لحظه برای کارکردن او غنیمت باشد.

این جور نیست که بگوییم فقط آقای روحانی، وزرای دیگر یا آقای واعظی.

آقای جهانگیری هم روی چشم ما جا دارد و رفیق عزیز ماست.

اما آیا ایشان با همان انگیزه ای که مسائل را با احساسات بیان می کند مسائل اجرایی را هم به نتیجه می رساند؟ من ایشان را هم خیلی جدا از این جرگه نقد و فرسودگی نمی بینم.

آقای جهانگیری در مجموعه عمر سیاسی 40 ساله خود قطعا فردی به خود نزدیک تر از آقای مرعشی نداشته است.

وقتی اقای جهانگیری در جهاد سازندگی بود، آقای مرعشی کنار او بود.

وقتی آقای جهانگیری استاندار و وزیر بود آقای مرعشی در ارتباط با او بود.

این دو پیوند طولانی دارند.

وجهانگیری بهتر از هرکسی از تواناِیهای او مطلع است از رفاقت مان با آقای مرعشی و همینطور آقای جهانگیری هم که بگذریم آقای مرعشی مجموعه ای از تلاش و فعالیت و نوآوری هستند.

من فکر می کردم اگر آقای جهانگیری بخواهد به عنوان معاون اول رییس جمهور فعالیت کند، زمینه ای را فراهم می کند نفر دوم اجرایی حوزه معاونت اول رییس جمهور آقای مرعشی باشد.

این برای مرعشی نیست.

ایشان روحیه ای دارد که در هر حال آنقدر گرفتاری کاری دارد که هیچ لحظه بیکار نمی ماند.

اما اینهمه دلسوز ی و احساس نسبت به سازندگی و آبادکردن کشور معطل ماندن جای نگرانی است آقای مرعشی یک مثال است.

باز هم کسان دیگری در این زمینه ها هستند.

می خواهم بگویم وقتی آدم سمتی با بار سنگین آن را به دوش می کشد علی القاعده باید از تواناترین چهره ها استفاده کند.

حالا البته ممکن است کسانی از آقای مرعشی دل خوشی نداشته باشد.

چون آقای مرعشی آدم رکی است و ممکن است در بعضی جلسات نقدی بکند.

ما این انتقاد را به آقای روحانی داریم که چرا چهره های پرتحرک وپرانگیزه این چنینی در دولت نیستند.

فکر می کنم در مجموعه نیرو ها کسانی مثل ایشان که در نوآوری و راه گشایی در بن بست ها فکرش کار می کند، زیاد هستند که از آن ها استفاده نمی شود.

بعد هم شرایطی فراهم میشود که یک سال او را به زندان می فرستیم، بیرون که آمد دوباره حکمی به او می دهیم.

در نهایت هم که قاضی به خاطر کسالت وملاحظات دیگر یک سال زندان را به 50 میلیون تومان جریمه تبدیل می کند.

آن وقت چه توقعی داریم که نیرو ها با شور و اشتیاق همراه اقای جهانگیری یا روحانی باشند؟ این می توانست موقعیت ایشان را هم تغییر دهد.

حالا فارغ از یک نفر خاص این نقد به همه ما وارد است که از آنچه که داریم استفاده نمی کنیم و مقداری دچار فرسودگی می شویم.

حق این است که ما قدر جایگاه خودمان را بدانیم.

بالاخره باید از این بدنه اداری لایه برداری کنیم.

دیگران هم دلسوزند و مسئولیت می پذیرند.

مردم هم می فهمند که اگر کسی بد کار کرد او را کنار می گذارند.

این طور نیست که به دست آن ها تیولی را بدهیم و نتوانیم آن ها را کنار بگذاریم.

آقای جهانگیری بعد از حضور گرمی که در انتخابات داشتند چه جایگاهی را در بین اصلاح طلبان پیدا کرده اند؟ آیا برای انتخابات مجلس 98 یا ریاست جمهوری 1400 روی ایشان فکر نشده؟ تا حالا بحثی نشده.

معلوم هم نیست که خودشان چقدر آمادگی داشته باشد.

اما به هرحال ایشان هم جزو چهره هاست.

اگر بنا باشد که در اداره کشور یک تنوع و تغییر نسلی ببینیم باید چهره های دیگری را هم در کنار ایشان ببینیم.

در بین چهره هایی که ممکن است برای 1400 مطرح شوند اصولگرا هم هست؟ مشخصا منظورم آقای لاریجانی است.

آقای لاریجانی چهره معتدل و معقولی است.

اما جا انداختن ایشان در مجموعه اصلاح طلبان کار دشواری است.

مگر اینکه صحنه ای پیش بیاید که امر بین اقای لاریجانی و کسی که مجموعه اصلاح طلبان هیچ وقت او را صلاح ندانند ظاهر شود.

اما من برداشتم این نیست که چنین صحنه ای اتفاق می افتد.

یعنی مثل 92 نخواهد شد؟ ما که نمی توانیم پیش بینی کنیم.

آقای لاریجانی امروز چهره معقول و معتدلی است.

در گذشته ما دوران ها افراطی هم در زندگی ایشان داشته ایم.

اما من شخصا آقای لاریجانی را چهره معقول و معتدلی می دانم.

آقای لاریجانی هم بالاخره یک عمر بالای 60 سال دارد.

اینکه چهره ای با انگیزه، توان جسمی و لحظه به لحظه دنبال کار دویدن باشد فقط به شخصیت سیاسی فرد برنمی گردد.

بخشی از این مسائل به فیزیولوژی بدن او برمی گردد.

خدا آقای هاشمی را رحمت کند.

برای ردصلاحیت او سن و سالش را مطرح کردند.

اما آقای هاشمی استثنایی بود.

خیلی از ما ها هستیم که در همین سن 60-65 سالگی انگیزه جوانی را نداریم.

حالا که بحث آقای لاریجانی شد بگذارید سوال دیگری در ارتباط با ایشان بپرسم.

یک نوع ارتباط نزدیکی بین حزب کارگزاران و تفکرات علی لاریجانی دیده می شود.

این رابطه از چه جنسی است که ما در نشریات مربوط به حزب کارگزاران در حمایت از ایشان مطالبی تحت عنوان تقدم استراتژی بر ایدئولوژی شاهد هستیم؟ ما نگاه مان به مسائل سیاسی یک نگاه نتیجه گرا و اعتدالی است.

باید معتدل باشیم به این معنی که در قضاوت افراد افراطی نباشیم.

تقدم استراتژی بر ایدئولوژی یعنی اینطور نیست که اگر شخصی را از جناح راست می دانیم به هیچ وجه نباید سراغ او برویم.

ما در کارگزاران می گوییم مساله اصلی ما سازندگی کشور، حل مشکلات مردم و حرکت در خط مصالح ملی است.

اگر یک جا مصالح ملی واقعا ایجاب کند با کسی که از نظر فکری با او زاویه داریم، اما می دانیم که در این مقطع به کار می آید از او استفاده می کنیم.

اما خب بعضی دوستان هستند که در این خط مشی سیاسی با ما همفکر نیستند.

طبیعی هم هست.

کارگزاران از روز اولی که شکل گرفت خط میانه ای بین چپ وراستی بود که صددرصدی سیاسی و ایدئولوژیک فکر می کردند.

ما می گفتیم باید به مردم و مصالح ملی فکر کرد.

این شعار تدوام سازندگی و آبادانی شعاری است که ما را باید از فکر های درخلاء و ذهنیت های صرفا سیاسی جدا کند.

این درباره آقای لاریجانی یا کسان دیگری هم مطرح است.

ما اگر همین الان هم با آقای لاریجانی درباره مسائل فکری یا سیاسی چه درباره حالا و چه درباره گذشته به بحث بنشینیم، ممکن است به بن بست برسیم.

اما اگر آقای لاریجانی می تواند برای حل مسائل سیاست خارجی قدم هایی بردارد، باید با او در برابر کسانی که نمی خواهند این مسائل حل شود یکی شویم.

با توصیفی که از شرایط کشور و احساس ناامیدی مردم کردید چه راهکاری را برای برون رفت از این وضعیت مناسب می دانید؟ راهش این است که کار کنیم.

اگر دلسوزانی در مملکت هستند، باید همه با هم بنشینند، حرف های بی خود را کنار بگذارند و سعی کنند مشکلات مردم حل شود.

به هرحال اقتصاد سرمایه گذاری می خواهد.

سرمایه گذاری هم امنیت می خواهد.

باید مسائل داخلی و خارجی مان حل شود.

با جنگ و نزاع و حرف های انتزاعی مشکلی حل نمی شود.

شما الان می بینید وقتی حادثه ای پیش می آید چقدر فضای فکری و ذهنی ائمه جمعه و دیگران را می گیرد که چرا در مجلسی فلان اتفاق رخ داده.

اصلا بروید مسئولش را بگیرید اعدام کنید، اما آیا این مساله این همه ارزش دارد که در جامعه تشنج فکری و سیاسی ایجاد کند؟ ما چه جوابی برای سه میلیون نفر بیکار جامعه داریم؟ چه امیدی برای کسی وجود دارد که در اولین سال های بعد از تحصیلاتش بیکار است؟ کسی که بعد از 50-60 سال کار بازنشست می شود، زمینه ناامیدی در وجودش موج می زند.

حالا چه توقعی داریم که کسی که از اول زندگی اش بیکار است امیدوار باشد.

اگر واقعا مطالبی که جامعه شناسان می گویند را باور داریم، راهش این است که همه بنشینیم و این حرف های انتزاعی را کنار بگذاریم.

بحث های انتزاعی مملکت را نجات نمی دهد.

مملکت گرفتاری های بحرانی زیادی مثلا در حوزه محیط زیست دارد.

خیلی ها هستند که حرف های سیاسی متفاوتی را که متعلق به زمان بعد از خشکسالی است میزنند و می گویند آن قبیل حرفا در ترسالی مطرح بوده است.

تنها راه حل این مسائل این است که در یک اجماع ملی تصمیم بگیریم حرف های انتزاعی را کنار بگذاریم.

همه هم باید از خودشان شروع کنند.

وقتی که یک احساس همگانی وجود دارد کسی مستثنی نیست.

همین مصاحبه شما هم نصفش حرف های بی خودی است.

شما خوشت می آید که ما یک چیز درباره کسی بگوییم و آن را تیتر کنید.

تیتر کردن این ها به درد چه کسی می خورد؟ با اینکه شما هیچ وقت نخواستید مطرح کنید، اما می دانم دکترایتان در حوزه مدیریت شهری را هم گرفته اید.

علاوه بر این با توجه به سابقه 10 ساله تان در شهرداری تهران حالا که مدیریت شهری تهران به کل تغییر کرده، این تغییر را امیدوار کننده می دانید؟
کلید واژه ها: کرباسچی - جهانگیری - شهرداری تهران - شهردار - محمدعلی نجفی - جامعه - تهران - کارگزاران - اصلاح طلب - اصلاح - شهرداری - مردم - محمد - محمد علی نجفی - نجفی - شهردار تهران - علی لاریجانی - اصلاح طلبان - تاثیرگذاری - اصولگرایان - سیاسی - امروز - شورای شهر - انتخابات - کشور - لاریجانی - روزنامه - نیوکاسل - خیابانی - اصلاحات

آخرین اخبار سرویس:
آیت الله آقا مرتضی تهرانی خدمات فراوانی به جهان اسلام ارائه کرد

تسلیت رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام به بیت آیت الله آقا مرتضی تهرانی

تعقیب قضایی عاملان شهادت 11 رزمنده سپاه

ظریف و مقامات ارشد وزارت خارجه با سید حسن خمینی دیدار کردند

برگزاری جلسه محاکمه سرکرده عرفان حلقه در شعبه 36 دادگاه تجدیدنظر

بی اعتمادی اجتماعی و وقوع پدیده ای به نام "سواری مجانی"

راه اندازی 8 مرکز یادگیری محلی در استان

ظریف و مقامات ارشد وزارت خارجه با سید حسن خمینی دیدار کردند

پیام تسلیت سران قوا و شخصیت ها به سردار حقانیان

بزرگترین پروژه عمرانی ایران در خارج از کشور، عید غدیر به بهره برداری می رسد لحظه شماری برای افتتاح صحن حضرت زهرا(س) / هنر ایرانی در قلب نجف

دهه کرامت، دهه امید و نشاط اجتماعی

سند تاب آوری اجتماعی استان بوشهر بومی سازی می شود

اقامه نماز جماعت ظهر و عصر به امامت آیت الله سبحانی در حرم مطهر رضوی

حضور سپنتا نیکنام در جلسه علنی شورای شهر یزد پس از 9 ماه دوری

مشهد، آخرین سفر آقا مرتضی شد

پیام تسلیت سران قوا و شخصیت ها به سردار حقانیان

بازدید معاون سازمان برنامه و بودجه از مسجدسلیمان

برگزاری یادواره شهید مدافع حرم «عباس دانشگر»

تکذیب دور جدید اعتراضات رانندگان کامیون

بحران آب و هوایی در آمریکا

پیام تبریک مدیر عامل بیمه البرز به مناسبت آغاز شصتمین سال تاسیس شرکت بیمه البرز

مجمع عمومی عادی سالیانه بیمه آرمان برگزار می شود

روزنامه استخدامی استان اصفهان | صبح یکشنبه 31 تیر 97

رشد ماه به ماه نوزاد؛ راهنمای کامل رشد نوزاد یک ماهه

جزییات جلسه اعضای جبهه پایداری با مصباح یزدی

پیام تسلیت منتظری و هاشمی شاهرودی برای درگذشت آیت الله مرتضی تهرانی

دلایل معاونت حقوقی رییس جمهور برای ورود اقلیت ها به شوراهای اسلامی شهر و روستا

فیلم/ رهبر انقلاب: مذاکره با آمریکا هیچ فایده ای ندارد

ظریف درگذشت حاج سید حسن حقانیان را تسلیت گفت

پیام تسلیت رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام در پی درگذشت آیت الله مرتضی تهرانی

کنایه های اخیر مردم بدجور اذیتم کرد/ هزینه‎ها از ثامن الحجج بابت اسپانسری شش برنامه دریافت شده است

دلائل معاونت حقوقی ریاست جمهور برای ورود اقلیت ها به شوراهای اسلامی شهر و روستا

علیزاده طباطبایی به فارس خبر داد برگزاری جلسه محاکمه سرکرده عرفان حلقه در شعبه 36 دادگاه تجدیدنظر

تکمیل طرح های نیمه تمام اولویت فرمانداری کهگیلویه

به یاد عباس دوران ؛ عقاب تیز پرواز آسمان ایران

رهبر ایران مذاکره با آمریکا برای حل مشکلات را رد کرد

کنایه های اخیر مردم بدجور مرا اذیتم کرد

توییت سپنتا نیکنام در واکنش به رای امروز مجمع تشخیص + توییت

98 درصد داروها در ایران به صورت داخلی تولید می شود

رحیمی: موضوع سپنتا نیکنام با درایت مجمع ختم به خیر شد

بازدید 18 هزار گردشگر ماه جاری از غار سهولان مهاباد

تسلیت آیت الله هاشمی شاهرودی در پی درگذشت آیت الله مرتضی تهرانی

چرا معاون رییس جمهور به کافه رفت؟

وحشی گری تروریست ها؛ این بار در مریوان/ داغ هایی که خلبان ایرانی بر دل صدام گذاشت/ حاج قاسم «خادم» شد/ تعطیلات مجلس بالاخره تمام شد/ ضرب الاجلی براب پایان مذاکره با اروپا؟

رهبر ایران مذاکره با آمریکا برای حل مشکلات را رد کرد

موضوع کتاب ابدی

دستگیری پسر ایرانی در ماجرای مرموز مرگ دختر افغان

مهار حریق در سازمان میراث فرهنگی

رونمایی از سورپرایز ترابوزان بعد از خرید وحید امیری+ عکس

اجاره ویلا در شمال و رزرو سوییت در سراسر ایران بصورت آنلاین و مطمئن با بوکینگ ویلا [رپورتاژ آگهی]

سرپرست جدید استقلال پرسپولیسی است!

معاون علمی رییس جمهور: بیش از 98 درصد داروهای مورد نیاز کشور را تولید می کنیم

17 حقیقت علمی عجیب و جالب که احتمالا چیزی از آن ها نمی دانید

بیش از 80 درصد پرونده های تخلف اداری ناشی از سهل انگاری است

تشرف 100 هزار نفر از گروه های خاص جامعه به حرم امام رضا(ع) در دهه کرامت

ادای احترام ظریف، معاونان و رؤسای نمایندگی های ایران در خارج از کشور به مقام شامخ امام راحل (ره)

معاون علمی رییس جمهور: بیش از 98 درصد داروهای مورد نیاز کشور را تولید می کنیم

اطلاع رسانی درباره تعاونی ثامن الحجج در محاکم قضایی انجام می شود

تجدید بیعت مقامات دستگاه دیپلماسی کشور با آرمان های بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی

هویت 11 شهید حادثه تروریستی مریوان + جزییات و اسامی

چهاردهمین برنامه شنبه های انقلاب با موضوع آزادی وحقوق بشر برگزار شد

رییس شورای شهر: بازگشت نیکنام عیدی نظام به مردم یزد است

رییس شورای شهر: بازگشت نیکنام عیدی نظام به مردم یزد است

توضیحات احسان علیخانی درباره حواشی اخیر در برنامه «حالا خورشید»

احیای یک واحد تولیدی با 2 هزار نیروی کار در خرمشهر

توضیحات احسان علیخانی درباره حواشی اخیر در «حالا خورشید»

سپنتا نیکنام در شورای شهر یزد شرکت کرد

واکنش سخنگوی فراکسیون امید به بازگشت سپنتا نیکنام

از سخن تا به عمل یک قدم است

جپاروف چرا از استقلال دور شده است؟!

نقش هلدینگ نسیم سلامت پاسارگاد در ارتقای سلامت عمومی

رسالت و مصلحت بانک کشاورزی،خدمت به بخش کشاورزی است

نهادینه سازی فرهنگ رضوی نیاز جامعه است

تصاویر/ طرح ولایت طلاب سراسر کشور در مشهد مقدس

پیام سپنتا نیکنام پس از تایید بازگشت به شورای شهر یزد

استخدام نقشه کش آقا مسلط به اتوکد و GIS در تهران

بررسی مشکلات ساختار نظام بانکی با حضور کمیسیون اقتصادی مجلس

ظریف به سید وحید حقانیان تسلیت گفت

در سفر وزیر ارتباطات به خوزستان انجام شد واحد تولیدی با 2 هزار نیروی کار در خرمشهر احیا شد

40 هزار دندانپزشک تا سال 1400 خواهیم داشت

چه کسی گفته «بشاگرد» فرهنگ ندارد؟

نماینده مجلس: به حجاج و مسافران نباید ارز دولتی داد

تسلیت شخصیت ها برای درگذشت آیت الله مرتضی تهرانی

احسان علیخانی میهمان حالا خورشید شد/شروع برنامه با تاخیر

بیوگرافی حسن عباسی

آشپزی در سفر شماره 4 خوراک بوقلمون با سس چدار و گودا

اولین واکنش برانکو به جدایی امیری ازپرسپولیس

خانه مطبوعات شمیرانات در لواسان افتتاح شد/ درخواست پیگیری مطالبات قانونی خبرنگاران در مجلس

تکذیب دو نرخی شدن قیمت بنزین

اختتامیه بیست و نهمین المپیاد جهانی زیست شناسی برگزار شد

سفر وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی به شیراز

لاریجانی درگذشت آیت الله تهرانی را تسلیت گفت

رهبر انقلاب درگذشت آیت الله حاج آقا مرتضی تهرانی را تسلیت گفتند

«باور 4» حافظ خلیج فارس

لاریجانی درگذشت آیت الله تهرانی را تسلیت گفت

ترامپ:برای تعرفه 500 میلیارد دلاری آماده ام!

حادثه مرگبار برای قایق تفریحی

تکذیب پبشنهاد دو نرخی کردن قیمت بنزین

تکذیب حضور روزبه چشمی در قطر/ هافبک آبی ها در تهران است

رهایی دو دختر نوجوان از اسارتگاه قاچاقچیان انسان

حرف های انتزاعی کشور را نجات نمی دهد

حرف های انتزاعی کشور را نجات نمی دهد