مطالب مرتبط:
استقبال مردم ترکیه از آثار دکتر علی شریعتی
کنسرت «ژیوار» به نفع کودکان زلزله زده سرپل ذهاب
سرپل ذهاب در آستانه بهار (عکس)
سرپل ذهاب در آستانه بهار/عکس
عملیات بازسازی واحدهای مسکونی تخریب شده شهرستان سرپل ذهاب
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
سه شنبه، 22 اسفند 1396 ساعت 22:222018-03-13اجتماعي

مردم سرپل ذهاب، چگونه به استقبال سال نو می روند؟


زن جوان گوشه کانکس نشسته.

دورتا دورش کاسه و بشقاب چیده و گاز پیک نیکی مقابلش.

- با خنده می گوید اینجا که می بینی مثلاً آشپزخانه من است.

بوی بادمجان سرخ کرده محوطه را برداشته.

یک گوشه آشپزخانه دبه های ترشی اش را چیده.

همان دبه هایی که از زیر آوار بیرون شان آورده.

گوشه دیگر کانکس کوچک هم رختخواب ها منظم چیده شده اند.

فرش لاکی کف کانکس از تمیزی برق می زند.

اینجا سرپل ذهاب است؛ شهری که در زلزله چند ماه پیش کرمانشاه، آسیب جدی دید.

حالا وقتی بعد از چهار ماه وارد این شهر می شوی، نخستین تصویری که می بینی چادرها و کانکس هایی است که در جای جای شهر برپا شده؛ کنار وسایل بازی پارک ها، جاهایی که قبلاً خانه بوده و حالا با زمین تفاوتی ندارد و.

بعضی ها کانکس هاشان را روی زمین خالی خانه شان گذاشته اند و بعضی ها مقابل خانه های نیمه ویران.

انگار دل شان نیامده باشد خیلی از خانه و کاشانه اصلی شان دور شده باشند.

دوست دارند در همان نزدیکی باشند و زودتر روزی را ببینند که خانه شان دوباره مثل روز اول شود.

این همان چیزی است که به دلیل پراکندگی منطقه کمک رسانی را هم سخت کرده است.

پیش از اینکه به کرمانشاه سفر کنم و حال و روز زلزله زده ها را از نزدیک ببینم، مدام با خودم می گفتم مگر چه کار سختی است که همه را در چند ورزشگاه و مسجد و مدرسه جمع کنند که از گزند باد و باران در امان باشند، اما حالا می فهمم که چرا این کار شدنی نیست.

هیچ کس دوست ندارد خانه اش را رها کند، حتی اگر ویرانه ای بیش نباشد.

زندگی اینجا با همه سختی ها و مشقت هایش در سرپل ذهاب و روستاهای اطراف و ثلاث بابا جانی و قصر شیرین، در چادر و کانکس جریان دارد و مردم حرف های زیادی برای گفتن دارند.

حرف هایی که امیدوارند در آستانه سال نو بتوانند به گوش مردم و مسئولان برسانند.

زن همچنان که بادمجان ها را توی روغن سرخ می کند، می گوید: هر چقدر هم ما دل و دماغ عید نداشته باشیم، این بچه ها که گناهی ندارند.

دخترم از حالا منتظر است نوروز برسد و با بچه ها بازی کند.

گفته اند همین جا کنار ما قرار است مسافران نوروزی را هم اسکان بدهند.

کاش مردم بیایند و از نزدیک زندگی مان را ببینند.

کمی هم حال و هوای ما عوض می شود و درد دل می کنیم.

سوگند دختر 9 ساله زن که بلوز صورتی تمیزی بر تن دارد، دست هایش را با هیجان توی هوا تکان می دهد و می گوید: دوست دارم برای عید لباس نو بخرم.

بیا اونور کنسل نقاشی هایم را نشانت بدهم.

در گوشه ای از کانکس یا به قول سوگند و خیلی دیگر از بچه ها کانسک نقاشی هایش را روی دیوار فلزی می بینم.

یکی از نقاشی ها تصویر خانه ای است که سوگند آرزوی داشتنش را دارد.

کنار خانه هم آرزوهایش را نوشته: دوست دارم تبلت و دوچرخه داشته باشم، اما الان هیچ کدام را ندارم.

در نقاشی دیگرش سفره هفت سین کشیده با یک ماهی گلی وسطش.

روزهای سرد زمستانی در سرپل ذهاب گذشته و هوا حسابی بهاری شده.

آفتاب داغ روی سر و جان آدم می زند و همین آفتاب هم نگرانی اصلی مردم منطقه است.

سرپل ذهاب و دیگر مناطق زلزله زده، تابستان سختی پیش رو دارند.

خیلی ها می گویند زمستان که فقط دو ماه بود و گذشت و تمام شد.

غم اصلی مان تابستان است؛ فکر کن این کانکس های خفه، تابستان چه اوضاعی دارد؟ اینجا گرمای هوا اواسط تابستان گاهی به50درجه سانتیگراد هم می رسد.

دعا کنیم بهار کش بیاید و تابستان نشود! در محله فولادی سرپل هستم.

جایی نزدیکی مسکن مهر که بیشترین تخریب را داشته.

برخی خانه ها در این محله با خاک یکسان شده اند.

چند زن و کودک میان خاک ها پیاده روی می کنند.

این سو و آن سو سرویس های بهداشتی سیار را می بینم.

خانم به خدا مشکل ما فقط کانکس و چادر نیست.

خب دلمان پوسید توی این فضای کوچک.

خیلی حوصله مان سر می رود.

بیا توی کانکس ها را ببین چقدر دلگیرند! فردا پس فردا عید است، مگر می شود بچه ها را توی این فضای کوچک بند کرد؟ ای کاش برای ما توی عید برنامه های سرگرمی بگذارند.

خود ما نمی دانی چقدر کلافه و عصبی هستیم.

زن ها برایم می گویند از ساعت 5 و 6 بعداز ظهر از کانکس می زنند بیرون و توی خیابان تا شب دور می زنند.

چون توی کانکس حوصله شان سر می رود.

از این گذشته چون هیچ خانواده ای فضای خصوصی محصور در چاردیواری ندارد، کار خیلی از خانواده ها به دعوا و بگو مگو می کشد.

بچه ها دورم را گرفته اند و هرکدام می خواهند تا کانکس یا خانه شان را نشانم بدهند.

خاله خاله کانسک ما را هم ببین و عسک بگیر! بچه ها بستنی های شان را لیس می زنند و برای نوروز و روزهای خوش بهار بی قراری می کنند.

فرقی نمی کند جنگ باشد یا زلزله، انگار بچه ها همه جا آرزوهای شان شبیه هم است،آرزوهایی که در شرایط سخت به زندگی رنگ و رو می دهد.

هر کدام با علاقه کانکس یا چادرشان را نشانم می دهند.

آنها دوست دارند عید نورروز میهمان داشته باشند و ازمیهمان شان پذیرایی کنند.

امید هنوز توی دلشان زنده است، برخلاف والدین شان که فقط دوست دارند زودتر برگردند سر خانه و زندگی.

آنها یکسره یاد خیابان های شب عید شهرشان می افتند و حسرت آن همه رونق و برو بیا را می خورند.

با خودم فکر می کنم، نیاز فوری و فوتی این مردم در شب عید چیست؟ چه چیزی می تواند باشد جز میهمان و شادی و بگو بخند.

از اینکه بگذریم، می ماند توزیع اقلام و کمک ها که می خواهند در این زمینه کاملاً عدالت برقرار شود و این طور نباشد که یکی سه تا کانکس داشته باشد و یکی هیچی.

خیلی ها از بیکاری گلایه می کنند؛ مردان در این محله بیشتر کارگرند.

مرد جوانی مقابل کانکسش چند کبوتر گذاشته و سرش را گرم کرده: مغازه فلافلی داشتم که با خاک یکسان شد، اینجا بیشتری ها بیکارند.

خیلی ها کار و کاسبی شان را در زلزله از دست دادند.

برای همین مردم بی پولی اند، بی پول.

مرد دیگری با ایرانیت نارنجی جلوی کانکسش یک حیاط ساخته.

با خوشرویی چای تعارفم می کند.

در این حیاط کوچک برای خودشان حمام و دستشویی هم درست کرده اند.

مسأله اصلی مردم زلزله زده، استفاده از حمام و دستشویی های مشترک است که تعداد همان ها هم کافی نیست و اغلب وضعیت بهداشتی مناسبی هم ندارند.

مرد می گوید: مردم باید خودشان هم برای زندگی شان تلاش کنند.

ما با هزینه خودمان فاضلاب ساختیم.

اینها ابتکار خودمان است.

زن جوان بارداری را می بینم که از وضعیت نا بسامان سرویس های بهداشتی گلایه دارد: خیلی اوقات شب ها نمی توانم تا دستشویی بروم.

120 خانواده از سه حمام مشترک استفاده می کنند.

صبح زن ها و ساعت سه به بعد مردها.

نمی دانی چه زجری می کشم.

خیلی ها کنار چادر، خودشان را راحت می کنند! الان هوا گرم نیست، توی هوای گرم بو این منطقه را برمی دارد.

همه نگرانی ما از گرمای هواست.

اینجا کولر جواب نمی دهد.

خدایا چطور می توانم بچه ام را توی کانکس بزرگ کنم؟ ناهید سرپرست خانوار است.

کنار کانکسش چادرزده و چرخ خیاطی اش را گذاشته و خرج زندگی خودش و مادرش را با خیاطی درمی آورد.

دوست دارد برای کارگاه خیاطی اش کانکس بگیرد.

ستاره 18 ساله، مادر و دو خواهرزاده اش را در زلزله از دست داده.

او در محله ای دور از محله فولادی و مقابل خانه نیمه ویران شان زندگی می کند.

خانه ای که بزودی تخریب می شود.

ستاره هر روز در خانه چرخی می زند: مادرم شب زلزله در منطقه فولادی پیش خواهرم ماند.

جای خالی و نبودشون را هنوز باور ندارم.

همه آرزویم این است که دانشگاه قبول شوم و مدتی از اینجا دور باشم.

یکی از فعالان مدنی سرپل ذهاب که همراهی ام می کند، می گوید: فقط در سرپل ذهاب هفت هزار خانه تخریبی نوع سوم داریم، یعنی خانه هایی که ترک های نازک برداشته اند.

ساکنان این خانه ها بهتر است زودتر به خانه شان برگردند.

دیگر موقع این است که فراخوان نه به کانکس آغاز شود.

هرچند 30 هزار خانه هم آسیب جدی دیده و 5 هزار واحد هم کاملاً تخریب شده.

باید به مردم حس امنیت و عدالت اجتماعی بدهیم تا دوباره به خانه هایشان برگردند.

در سر پل ذهاب بیش از 160 نفر کشته شدند.

در روستاهای اطراف البته تعداد کشته بیشتر بود.

آنچه واضح است، این است که مردم آسیب روحی شدیدی دیده اند و آن طور که می گویند، هنوز خیلی هایشان از ترس زلزله، نمی توانند شب ها پلک روی پلک بگذارند.

یکی از اهالی می گوید: دوستی داشتم که اصرار می کرد هر شب برود کرمانشاه و تا مدت ها در ماشین می خوابید، خیلی از بچه ها از سقف می ترسند.

محله احمد آباد یکی از مناطق حاشیه ای سرپل ذهاب است.

به گفته اهالی، قبل از زلزله هم ساکنانش با فقر و مشکلات زیادی زندگی می کردند چه برسد به حالا.

هوا تاریک شده که به احمد آباد می رسم.

زندگی شبانه آغاز شده؛ در بیشتر کانکس ها بساط شام برپاست.

بیشتر نان، تخم مرغ و گوجه فرنگی.

اهالی تقریباً بیشترشان چادر نشین اند و کانکس کمتر به آنها رسیده.

هنوز در این محله آوار برداری کامل انجام نشده و آوار ساختمان ها را جای جای محله می توان دید که دور تا دورشان را مزرعه های سبز گندم احاطه کرده.

محمد ذاکری نسب از فعالان اجتماعی سرپل ذهاب می گوید: این روزها پول نقد نیاز اصلی مردم است و باعث چرخش اقتصاد می شود.

با چند کیسه برنج و کانکس، درحالی که بیشتری ها بیکارند کاری نمی توان از پیش برد.

قبلاً هم بحران بیکاری داشتیم اما زلزله تشدیدش کرد.

قبلاً بازارچه های مرزی فعال بود.

یک بازارچه هم خراب شد.

نباید فکر کنند مشکلات ما با توزیع کانکس حل می شود.

برنامه ای هم برای جمع کردن شان نمی بینم.

این طور که به نظر می آید دست کم باید چهار پنج سال کانکس ها را تحمل کنیم.

تحمل گرما در کانکس ها غیرقابل تصور است.

بیشتر مردم منطقه ذرت و گندم می کارند و تابستان فصل اصلی کارشان.

کشاورز باید کار کند و وقتی از کار سخت بر می گردد کجا استراحت کند؟ در کانکس ها؟ او هشدار می دهد که درفصل گرما ممکن است بیماری های سختی در منطقه شیوع پیدا کند فرماندار هم همان زمان زلزله از گرما گفت و نه سرمای منطقه.

سر پل ذهاب بیشترین آسیب را در زلزله دیده اما این طور نیست که شهرهای اطراف آسیب ندیده باشند.

قصر شیرین یکی از این شهرهاست که در ورودی اش چادر زلزله زده ها برپاست.

اصلاً انگار این تصویر آشنای همه شهرهای مرزی کرمانشاه است.

مردها مقابل چادرها سیگار می کشند بیشترشان کارگرهای باربری مرز پرویز خان هستند.

آنها هم مثل اغلب زلزله زده های استان کرمانشاه در انتظار بازسازی خانه هایشان به سر می برند.

بیکاری مهم ترین مشکل آنهاست.

آنها نمی دانند با دست خالی چطور باید به استقبال سال نو بروند.

به روستاهای اطراف سر پل ذهاب هم می روم.

روستاهایی که در زلزله صد درصد تخریب شده اند.

مثل روستای کوییک در حدود 15 کیلومتری این شهر.

از روستای کوییک می توانی مرز عراق را ببینی.

مردم این روستا و روستاهای مجاور در زمان جنگ آسیب جدی دیده اند.

پنج روستای کوییک که مجتمع کوییک را تشکیل می دهند کنار هم واقع شده اند.

123 نفر در این روستاها جان خود را از دست داده اند.

بر خلاف تصورم روستاها وضعیت بهتری از شهرها دارند.

نکته ای که فرزاد محمدیان نماینده دهیاران سرپل ذهاب نیز تأییدش می کند: مردم روستا عادت به سختی دارند.

کسب و کارشان را هم از دست نداده و دوباره مشغول کار شده اند.

کمک های مردمی زیادی هم به روستاها رسیده.

چند خانه در حال بازسازی است.

در روستاها تراکم جمعیت کمتر است و کانکس ها با فاصله بیشتری از هم قرار دارند.

کاک عثمان در کانکسش پذیرای مان می شود و از لحظه سخت زلزله می گوید و اینکه چطور با دست خالی مصدومان را از زیر آوار نجات داده.

مرد دیگری را در کوییک می بینم که 27 نفر از اعضای خانواده اش را در زلزله از دست داده.

می گوید عید و سال نو برایش معنایی ندارد.

روستای ناوفره روستایی که سارینایش را از دست داده نیز در جهت مخالف روستای کوییک واقع شده.

سارینای دو ساله به خاطر تب شدید، تشنج و نداشتن سرپناه مناسب جانش را از دست داد.

این روستا در 13 کیلومتری سرپل ذهاب واقع شده.

دو روستای قوشچی باشی و مله کبود هم در همین مسیر قرار دارند.

روستاهایی که اهالی اش به علت رانش زمین باید از منطقه جابه جا شوند و درحال حاضر در شرایط بلاتکلیف به سر می برند و هنوز درباره شان تصمیم جدی گرفته نشده.

روستاییان در کنار کانکس های شان چادر نگهداری از دام را هم برپا کرده اند و سگ های گله دور تا دور چادرها پاسبانی می دهند.

250 نفر از اهالی روستای قوشچی باشی در کانکس و کپر زندگی می کنند و مهم ترین مشکل شان هم نداشتن آب آشامیدنی مناسب است.

چون منبع آب روستای شان در زلزله آسیب دیده و تاکنون نیز تعمیر نشده.

درنهایت جاده های پیچ در پیچ زیبا و کوهستانی ما را به ثلاث باباجانی می رساند، شهری که در زلزله کرمانشاه آسیب جدی دید.

تصویر آشنای شهرهای زلزله زده را دوباره اینجا هم می بینم، چادرها و کانکس ها و.

اینجا ساختمان های دولتی هم آسیب جدی دیده اند.

با این همه تعداد مردم زلزله زده نسبت به سرپل ذهاب کمتر است و تقریباً تمام اهالی هم تأیید می کنند که نسبت به سرپل آسیب کمتری دیده اند.

دختر جوانی را در یکی از پارک های شهر ثلاث می بینم که چند ماهی در چادر زندگی کرده و این روزها به خانه اش برگشته: به دیدار مادرم آمده ام خانه های ما کامل تخریب نشده بود.

خونه من آماده شد و برگشتم.

خانه مادرم را هم گفته اند که بعد از عید تحویل می دهند.

کاش می شد سال نو تحویلش بدهند.

زندگی در چادر خیلی سخت است.

مادر دختر با شیر آب پارک مشغول شست شوی پتوهاست.

آن سوتر زن جوانی را با سه فرزندش در چادر می بینم در ثلاث خانواده های زیادی هنوز کانکس ندارند.

زن می گوید با سه بچه آن هم یک دختر نه ماهه، زندگی در چادر سخت و طاقت فرساست.

آنها چون مستأجر بوده اند، حالا اصلاً نمی دانند تکلیف خانه شان چیست؟ چند زن جوان در ورودی یکی از پارک های شهر ثلاث باباجانی دور هم جمع شده اند و بچه های شان درحال بازی هستند.

آنها می گویند با این وضعیت برای سال نو انگیزه ای ندارند اما بچه ها دل شان لباس نو و سفره هفت سین می خواهد.

می گویند کاش همه زلزله زده ها می توانستند موقع سال تحویل سر خانه و زندگی شان باشند.

کاش مردم و مسئولان فراموش شان نکنند.

آنها چیز زیادی نمی خواهند؛ می خواهند میهمانی از راه برسد و با خودش بوی نوروز و بهار بیاورد روزنامه ایران
کلید واژه ها: خانه - هایی - کرمانشاه - مردم - آشپزخانه - نقاشی - مسافران نوروزی - تصویر - زندگی - نوروز - زلزله - بازی - زمین - روستاهای - دختر - بینی - ورزشگاه - مسئولان - مسافران - نخستین - نوروزی - تصویری - منطقه - باران - دیوار - صورتی - مدرسه - وسایل - هیجان - رسانی

آخرین اخبار سرویس:
کسب رتبه سوم کشوری آزمایشگاه نانوی دانش آموزی مراغه

به کسی بر نخوره هفته اول تیر

دپوی زباله در ماسال ممنوع شد

معاون ابتدایی آموزش و پرورش: اولویت دولتی بودن پیش دبستانی را به رسمیت بشناسیم

پانصد و هفتادمین شماره نشریه نگاه منتشر شد

احداث کتابخانه در روستای داشخانه مهاباد

تشییع پیکر مادر شهیدان حاج باقری

دانش آموزان خراسان شمالی درگرایش به موادمخدر پاکترین هستند

هوای کشور گرم تر می شود

از بررسی وضعیت مرزبانان ربوده شده تا سرانجام «پلاسکو»

عکس روز: مارمولک تاجدار

برخوردقضایی باکلاهبرداران فروش طرح ترافیک

شهرداری تور تهران گردی برگزارمیکند

سه هزار و 731 گواهینامه مهارت در سیستان و بلوچستان صادر شد

وزش باد شدید در خراسان جنوبی

هدف اصلی تشکل های دانش آموزی، آموزش کار گروهی برای رسیدن به هدف مشترک است

سه هزار و 731 گواهینامه مهارت در سیستان و بلوچستان صادر شد

طرح سنجش سلامت نوآموزان در سیستان و بلوچستان آغاز شد

کیفیت هوای پایتخت باشاخص82سالم است

تطبیق و پیوند اساسنامه سازمان دانش آموزی با سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

7 هتل پنج ستاره در قم در دست احداث است

کارت ورود به جلسه کنکور 97 از فردا در دسترس داوطلبان است

آغاز فعالیت پایگاه های اوقات فراغت استان اصفهان

طرح سنجش سلامت نوآموزان در سیستان و بلوچستان آغاز شد

آغاز فعالیت پایگاه های اوقات فراغت استان

تصویر هوایی از بارش شدید باران

طبیعت شگفت انگیز ساخت بشر

راه اندازی میز خدمت در ادارات مازندران

گره کور ترافیک پاکدشت با احداث کمربندی باز می شود

دمای هوای آذربایجان شرقی به 40 درجه می رسد

یوگاکاران غم زده اند؟

نظر سروش رفیعی در مورد انتقادها در مورد سردار آزمون

آماده باش منابع طبیعی گیلان برای مقابله با آتش سوزی در جنگل ها

پیش بینی هوای سه روز آینده: آسمان صاف و افزایش دما در اغلب شهرها/ کم بارشی ها ادامه دارد

دمای هوای آذربایجان شرقی به 40 درجه می رسد

استعلام فوری ممنوع الخروجی افراد

زلزله شدید در تهران؛ 4 تیر باز هم پایتخت ایران می لرزد؟

تصادفات فوتی در جاده مشگین شهر ، اردبیل افزایش یافت

مشکل نظام تعلیم و تربیت کشور فردگرایی است

9ستاد نظارتی ویژه ثبت نام دانش آموزان درالبرز تشکیل شد

نظارت بر عملکرد حرفه ای معلمان

هدف اصلی تشکل های دانش آموزی، آموزش کارِ گروهی

9ستاد نظارتی ویژه ثبت نام دانش آموزان درالبرز تشکیل شد

673 زائر کاشانی به حج تمتع اعزام می شوند

تمام اختیار دستگاه های اجرایی به میز خدمت منتقل شود

هدف اصلی تشکل های دانش آموزی، آموزش کارگروهی

دریای مازندران ما و دیگران

بطحایی در جمع هیأت امنای سازمان دانش آموزی: غفلت از آموزش گروهی نظام تعلیم و تربیت را زمین گیر کرده است/ خط کشی بین تشکل های دانش آموزی باید برداشته شود

فارس از وضعیت آب وهوا گزارش می دهد آسمان صاف و افزایش دما در اغلب شهرها/ کم بارشی ها ادامه دارد

673 زائر کاشانی به حج تمتع اعزام می شوند

تمام اختیار دستگاه های اجرایی به میز خدمت منتقل شود

زندگی در «قلعه گنج»

گزارش تصویری / بهزاد علیپور زندگی در «قلعه گنج»

توصیه های هواشناسی کشاورزی تا 5 تیر به تفکیک استان

رییس مرکز ملی پرورش استعدادهای درخشان: سهمی از مدیریت کشور برای نخبگان در نظر گرفته شود

معوقات حق التدریسی ها تابستان پرداخت می شود

کمیته بررسی سرویس ایاب و ذهاب دانش آموزان تشکیل می شود

پیام وزیر آموزش و پرورش به مدال آوران المپیادهای علمی رتبه یازدهم ایران در تحصیل دانشجویان ایرانی در آمریکا

فرصت مجدد ثبت نام برای آزمون دانشنامه دندانپزشکی

گرد و خاک در آبادان وخرمشهر

سلفی نیکی کریمی در اتومبیل شخصی در گرمای هوا

دریافت کارت آزمون سراسری 97 از فردا

کرجی ها 3 سال دیگر سوار مترو می شوند

ثبت نام 30 هزار نفر از شهروندان در سامانه سجام/ پیشگیری از ده ها مورد زمین خواری و تصرف عدوانی در سراسر کشور

46 مدرسه کپری وکانکسی بنت نیکشهرنیازمند توجه بیشتر خیران است

ساماندهی و غربالگری متکدیان در دستور کار قرارگرفته است

برخورد قضایی با کلاهبرداران فروش طرح ترافیک

آماده باش منابع طبیعی گیلان برای مقابله با آتش سوزی در جنگل ها

46 مدرسه کپری وکانکسی بنت نیکشهرنیازمند توجه بیشتر خیران است

نظارت بر عملکرد حرفه ای معلمان

6 قلوهای تبریزی نیازمند حمایت برای نبرد زندگی/ اداره بهزیستی: پوشک نوزادان را تامین می کنیم!

رقص شن ها در جاده های امارات

خانواده ها و تنوع بیش از حد مدارس

آغاز سومین گردهمایی کشوری سرگروههای آموزشی در بیرجند

داستان غمبار شاهوار

لباس فرم مدارسه سه سال یکبار تغییر کند

لباس فرم مدارسه سه سال یکبار تغییر کند

تبدیل وب کم به دوربین مدار بسته

آغاز نام نویسی از بی سوادان استان

بیکاری 76 نفر از کارگران پیمانی شهرداری اشتهارد/شهردار: کارگران برای کار موقت به شهرک صنعتی ارجاع داده شدند

مسیر کاروان اسرای کربلا

برخورد قضایی با کلاهبرداران فروش طرح ترافیک جدید

روند افزایشی دما در هفته جاری

هوا چقدر گرم تر می شود؟

20 هزار قطعه ماهی در لنجان نجات یافتند

هر تابستان 5000 نفر در جاده های کشور جان می بازند

بعضی از مدارس خودگردان غیر قانونی هستند

بطحایی: هدف اصلی تشکل های دانش آموزی آموزش کار گروهی برای رسیدن به هدف مشترک است

نقاشی های "ونگوگ" در تصاویر طوفان های "مشتری"+عکس

خط کشی بین تشکل های دانش آموزی باید برداشته شود

20 هزار قطعه ماهی در لنجان نجات یافتند

قابل توجه داوطلبان مجاز به مصاحبه آزمون دکتری 1397

محور ایلام، حمیل به کرمانشاه پیش از موعد بازگشایی شد

مقارنه ماه و مشتری را در آسمان شب ببینید

برپایی کارگاه های آموزشی ویژه منتخبان مرحله شهرستانی مسابقات قرآن اوقاف فارس

مدال افتخار برای مردی از جنس باران بر روی پل چوبی!

وجود 21 هزار ساختمان ناایمن در پایتخت

ارائه مچ بند های الکترونیکی به زائران خانه خدا

محور ایلام، حمیل به کرمانشاه پیش از موعد بازگشایی شد

مقارنه ماه و مشتری را در آسمان شب ببینید

مردم سرپل ذهاب، چگونه به استقبال سال نو می روند؟

مردم سرپل ذهاب، چگونه به استقبال سال نو می روند؟