گزارشی از یک دیدار در آستانه میلاد حضرت زهرا(س) و روز زن روزهای فراموشی سیمین دُخت/ خانه نشینی دختر اعلامیه نویس انقلاب

روزهای پایانی سال 96 همزمان با روز زن است، بی مناسبت نبود به دیدار بانویی برویم که در عرصه زندگی اجتماعی و فرهنگی، ادبیات و خانواده سنگ تمام گذاشت.

- از خانم وحیدی درباره شاعران هم عصرش هم سوال کردیم، که توضیح داد: قیصر امین پور به لحاظ شعر یک سر و گردن از همه بالاتر بود همه شاعران انقلاب اشعار خوبی داشتند، ولی اشعار آقای امین پور بهتر بود.

همه چیز را در خاطر نداشت و بازیابی خاطرات گذشته برایش دشوار بود.

از این رو پرسید، آقای امین پور را می شناسید؟ من پاسخ دادم بله می شناسم.

صحبت ها گل انداخته بود با آقایان فروغی و خانم وحیدی که گه گاه پاسخ هایی می داد، ولی اغلب در پاسخ سوالاتم می گفت: یادم نیست.

قاسم فروغی پسر ارشد سیمین دخت وحیدی درباره مجموعه اشعار مادرش کمی بیشتر توضیح داد و گفت: از مادرم کتابی با نام هور در سال های 49 یا 50 منتشر شده و توزیع شد؛ کتابی باریک اما شامل نخستین اشعار مادر بود.

حتی زمانی هم پس از انقلاب به رادیو و در سال های بعد به حوزه هنری وارد شد، برنامه هایی را در بخش خانواده و یا در حوزه هنری با شاعرانی چون مردانی و عباس براتی پور تشکیل دادند؛ مدام در حال فعالیت بود، با این حال که گرفتاری های خانواده و فرزندان را داشت (سه پسر و دو دختر) اما در عرصه اجتماعی از فعالیت هایش کوتاه نمی آمد.