مطالب مرتبط:
رییس شورای شهر تهران: منکر وجود کاستی در شهر نیستیم / از جریانات سیاسی و رسانه ها می خواهم از شایعه پردازی و متزلزل کردن مدیریت شهری بپرهیزند
تکمیل طرح جامع مدیریت بحران شهر تهران در گرو اعتبار 2 میلیارد تومانی
احیای علوم سیاسی
روش های غلط احیای نوزادان
مهدویت؛ رویکرد جدید برنامه سازی معارفی سیما
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
دوشنبه، 30 بهمن 1396 ساعت 01:152018-02-18سياسي

خلأ یک رویکرد در مدیریت شهر و احیای آن


محمدعلی نجفی شاید راه سختی را پیموده تا در قامت شهردار تهران پاسخ گوی ما باشد.

چه از ماراتن رقابت اصلاح طلبان برای تصدی این پست و چه ورود به بازی قدرتی که شاید آمادگی آن در هر دو سمت ماجرا مهیا نبود.

- شعارسال:" محمدعلی نجفی شاید راه سختی را پیموده تا در قامت شهردار تهران پاسخ گوی ما باشد.

چه از ماراتن رقابت اصلاح طلبان برای تصدی این پست و چه ورود به بازی قدرتی که شاید آمادگی آن در هر دو سمت ماجرا مهیا نبود.

منظم، خوش پوش و دقیق.

ریاضی دانی که ریاضی وار مدیریت می کند.

معترف است باید مسائل شهر تهران را داینامیک دید؛ یعنی باور دارد اگرچه خطی دیدن در مدیریت تاکنون سیاق معروف بوده، اما ناگزیر باید با نگاه انسان محور عوض شود.

گلایه از مراکز قدرتی داشت که همچنان او را رقیب می دانند و با مدیریت شهر همراه نیستند.

آمده است که بماند و احیاگر مدیریت کارآمد شهری باشد.

باور دارد تیمی که او برای همین احیا، گردهم آورده، بهترین تیم مدیریت پس از انقلاب است.

آقای شهردار به چالش ها نیز گریزی زد، اما امیدوار بود و بر حفظ آن تأکید داشت؛ شاید از این جهت بود که در بخشی از سخنانش با آوایی بلندتر تأکید کرد من ایستاده ام .

آقای نجفی از زمانی که شما کار خود را به عنوان شهردار تهران آغاز کردید، همواره شایعه هایی درباره تحت فشاربودن شما از سوی بازیگران ناپیدا ولی قدرتمند مطرح بوده و مواردی مانند صادرنشدن حکم شما و ابلاغ آن، تأییدی بر این شایعه ها شد.

در صورت وجود این ادعاها، رویکردتان برای گذر از آن چیست؟ به اعتقاد من، شهرداری نهادی سیاسی نیست و باید تا جای ممکن از مسائل سیاسی به معنای روزمره و پیش پاافتاده دور و تبدیل به نهادی شود که مردم نسبت به آن احساس تعلق کنند.

من اصرار دارم که شهرداری را به عنوان نهادی غیرسیاسی تلقی کرده و تصمیماتی فارغ از مسائل سیاسی و سیاست زدگی در آن اخذ شود.

در ارتباط با موضوعی که شما مطرح کردید، بله زمانی که می خواستم شهردار شوم، بخشی از نهادهای سیاسی کشور با من مخالف بودند، اما آنچه عجیب است، این است؛ درحالی که من بارها اعلام کرده ام موفقیت شهرداری تهران به کل نظام بازمی گردد، اما بعد از شهردارشدنم نیز این مخالفت ها همچنان ادامه دارد.

به اعتقاد من، خاکریز اول مدیریت کشور، شهرداری ها هستند و در این میان وضعیت تهران از نظر اهمیت و موقعیتی که دارد، بر کسی پوشیده نیست.

روشن است هر مشکلی که شهرداری ها در اداره شهر پیدا کنند، دود آن مستقیما به چشم کل کشور می رود و برعکس؛ هر موفقیتی که شهرداری ها به دست بیاورند، به پای نظام نوشته می شود.

حالا اگر افرادی از نظر سیاسی ایراداتی به شهردار یا به بخشی از نیروهای شهرداری دارند یا از نظر سیاسی قبل از انتخاب شهردار مخالفت هایی داشتند، به اعتقاد من واقعا شرط سلامت سیاسی و فکری آنها این است که امروز در جهت همکاری با شهرداری عمل کنند؛ اما متأسفانه این همکاری هنوز در بخشی از نهادهایی که با شهردارشدن من مخالف بودند، نه تنها به چشم نمی آید، بلکه کاملا احساس می کنم که در بعضی از موارد کارشکنی هایی هم وجود دارد.

درباره رویکرد من برای عبور از این مسئله؛ در گذشته شهرداری از سرمایه اجتماعی درخور توجهی برخوردار بوده که متأسفانه در سال های اخیر این سرمایه لطمه خورده است.

شاید بخشی از این لطمه ناشی از ورود شهردار پیشین به انتخابات ریاست جمهوری سال 96 و به خصوص مواضع او است که متأسفانه، بخشی از سرمایه اجتماعی شهرداری را کاهش داد.

عامل دوم، محقق نشدن وعده هایی است که شهرداری به مردم داده است.

همچنین مطالبات عقب افتاده پیمانکاران شهرداری، عامل سومی است که منجر به نزول سرمایه اجتماعی شهرداری شده است.

اما از دید من شهرداری در تهران هنوز هم از سرمایه اجتماعی درخور اتکایی برخوردار است.

بنابراین رویکرد اول من برای عبور از مشکلات در شهر، چه مشکلات سیاسی و چه سایر مشکلات، تقویت سرمایه اجتماعی این نهاد و حل مشکلات از طریق افزایش سطح مشارکت است و رویکرد دوم این است که شهرداری تبدیل به نهادی غیرسیاسی شود.

با وجود اینکه من تمام سال های بعد از انقلاب در عرصه سیاست کشور حضور داشتم، اما در شهرداری مستقل از کسوت سیاسی، جامه سیاست را از تن خارج و بدون تمایلات و گرایش های سیاسی شهرداری را اداره می کنم.

فکر می کنم با سه مورد پشتیبانی و مشارکت مردم، تقویت سرمایه اجتماعی شهرداری و از طرف دیگر جایگزینی برخوردهای کارشناسانه به جای برخوردهای سیاسی با مسائل و مشکلات، می توانیم موفق باشیم.

در یکی از مواضعتان گفته اید که فکر می کردم آموزش وپرورش دشواری های منحصربه فردی برای تغییر دارد، اما امروز که وارد شهرداری شدم آن را پیچیده تر و کار شهرداری را سخت تر می دانم .

این عبارات شما را هنگامی که در کنار اظهارنظرهای برخی ناظران بیرونی مبنی بر شناخت کافی نداشتن شما نسبت به شهرداری یا شاید نداشتن توانمندی کافی برای اجرایی کردن برنامه هایتان قرار می دهیم، هاله ای از ابهام و سؤال پیش می آید.

آقای شهردار اکنون با توجه به شناختی که در این مدت از مدیریت شهری کسب کرده اید، همچنان از برنامه هایی که در ابتدا به شورا ارائه کردید، دفاع می کنید؟ من اول روشن کنم حرفی را که درباره مقایسه شهرداری با آموزش وپرورش زدم، در همایش بین المللی آلودگی هوا و آلودگی صوتی بود.

در آنجا فقط آمادگی برای تحول در این دو نهاد را با هم مقایسه کردم.

من در 9سالی که در وزارت آموزش وپرورش مسئولیت داشتم، با این موضوع مواجه شدم که برای هر تحولی باید انرژی زیادی صرف و مجموعه بزرگی از اقدامات، روشنگری ها و آمادگی ها را فراهم می کردیم تا تحول محقق شود.

من در شهرداری فکر می کردم انجام تحولات اساسی راحت تر از آموزش وپرورش باشد.

در آن همایش گفتم که این برداشتم نسبت به شهرداری اشتباه بوده و به انجام رساندن هر تحولی در شهرداری هم با یک پوسته بسیار سختی از مقاومت مواجه می شود.

شاید علتش این باشد که به هرحال 12 سال یک مدیریت ثابت بر شهرداری حاکم بوده و نیروها متناسب با تفکر و مشی آن تربیت شده اند و هر نوع تغییر جهتی برایشان سخت است.

از طرف دیگر، حجم بسیار بالای نیروی انسانی در شهرداری در مقایسه با یک سازمان چابک که آماده آموزش و تحول بیشتر است، انجام تحول را به طور طبیعی مشکل تر می کند.

بنابراین مقایسه من در ارتباط با آموزش وپرورش و شهرداری نه از نظر سختی کار، بلکه از نظر میزان آمادگی یا مقاومت آنها در قبال تحول بود.

شما به همین طرح جدیدی که ما برای محدوده ترافیک تهران عرضه کردیم، نگاه کنید؛ به دلیل مقاومت های زیادی که در داخل و بیرون شهرداری وجود داشت، به میزان زیادی مجبور به پیرایش و حذف بخش هایی از این طرح شدیم.

من شهرداری را سخت تر از آموزش وپرورش نمی بینم، کمااینکه شهرداری را سخت تر از وزارت علوم و سازمان برنامه وبودجه که چند سال آنجا خدمت کردم نیز نمی دانم.

بنابراین بحث سختی و آسانی کار در شهرداری در مقایسه با دستگاه های دیگر نیست.

نکته دوم در ارتباط با برنامه ای که گفتید، من وقتی برنامه خودم را به شورا دادم، به میزان بسیار زیادی مسلط بر کار شهرداری بودم و حتی بخش عمده برنامه را خودم نوشتم.

به دلیل سابقه فعالیتم در شورا و ارتباطات گسترده ام با این نهاد، می توانم ادعا کنم در زمان نوشتن برنامه برای شورای شهر، آشنایی کافی با مسائل شهرداری تهران داشتم.

امروز هم به نظرم آن برنامه ریل اصلی برنامه سوم توسعه شهر تهران خواهد بود.

البته در برنامه ای که من به شورای شهر دادم، معیارهای سنجش پذیر وجود نداشت و بیشتر رویکردها و سیاست های کلی در آن آورده شده بود.

به عقیده من برنامه سوم حتما در آن چارچوبی حرکت خواهد کرد که من به شورای شهر دادم.

البته ممکن است در بررسی های کارشناسی دقیق تری که انجام می گیرد، بعضی از فاکتورها اضافه یا کم شود.

بخشی از جهت گیری های عملیاتی و شاخص ها و ارقام سنجش پذیر هم حتما باید در برنامه لحاظ شود.

ما در برنامه سوم شهرداری باید معیارهایی داشته باشیم که دقیقا روشن کننده باشند.

به طور مثال، فرض کنید بعد از دو سال از اجرای برنامه در هریک از این شاخص ها چه اتفاقی رخ می دهد، پنج سال بعد چه می شود؟ تنها در این صورت است که می توانیم در طول برنامه، هرجا لازم شد، اصلاحاتی انجام دهیم.

آیا در برنامه سوم اولویت بندی ها لحاظ شده است؟ اساسا در هیچ برنامه ای بدون اولویت بندی نمی توان موفق بود.

در برنامه سوم اولویت ها تقریبا روشن است.

مثلا در بخش حمل ونقل، اولویت شهرداری تقویت حمل ونقل عمومی و به خصوص حمل ونقل ریلی است.

پس شما شناخت نداشتن یا توانمندنبودن در مدیریت شهرداری را نمی پذیرید؟ علاوه بر این هنوز پاسختان را به انتقادهایی که از شما می شود نیز نداده اید.

درباره عملکرد، مردم و کارشناسان باید قضاوت کنند و برای ارزیابی بهترشدن وضعیت شهرداری نیاز به یک زمان معقول است.

بنابراین من نمی توانم و نمی خواهم بگویم آدم توانمندی در اداره شهر هستم یا نه، اما تأکید می کنم بسیاری از آنچه گفته می شود، صحت ندارد یا لااقل دقت کافی در آن نیست.

حتی من در بولتن های رسمی بعضی از نهادها چندین بار دیده ام مطرح کرده اند نجفی ساعت 10 صبح سر کار می آید و دو بعدازظهر به خانه می رود؛ درحالی که حتی اگر به خودشان قدری زحمت دهند و از یکی از راننده های من سؤال کنند، معلوم می شود من چه ساعتی در شهرداری هستم و ساعت چند از شهرداری خارج می شوم.

به تازگی شنیده ام زمانی که یکی از معاونانم با یکی از مقامات کشور درباره شرایط شهرداری صحبت می کرد، اولین سؤالی که این مقام کرده، گفته راست است نجفی روزی دو، سه ساعت سر کار می آید! اینها مسائلی است که متأسفانه بدون ذره ای انصاف و واقع بینی تبلیغ می شود.

از نظر سختی کار شهرداری، مسئله غیرمنتظره ای نبوده؛ هرچند چالش های بسیاری پیش روی شهرداری است.

به طور مثال، یکی از آنها منابع و هزینه های شهرداری است.

از یک طرف منابع درآمدی شهرداری به شدت ناپایدار است و هر آن ممکن است تحت تأثیر مسائل و سیاست های مختلف به این منابع لطمه های جدی وارد شود.

بنابراین باید به سمت طراحی منابع پایدار مالی برای شهرداری حرکت کنیم.

از سوی دیگر، هزینه های اداره شهر زیاد است و شهرداری از دو جهت در ارتباط با هزینه ها وضعیت نامناسبی دارد؛ یکی اینکه هزینه تمام شده اقدامات شهرداری نسبت به سایر دستگاه ها بالاست و دوم اینکه متأسفانه شهرداری در سال های اخیر وارد انجام فعالیت هایی شده و هزینه هایی را پذیرفته که جزء وظایف ذاتی آن نبوده است.

نتیجه اش هم این است که شهرداری در جاهایی هزینه کرده بدون اینکه مسئولیت داشته باشد؛ درحالی که در نقطه مقابلش، صدها پیمانکار شهرداری حتی از سال 90 طلبکارند و مطالبات اینها پرداخت نشده است.

بنابراین اینکه می گویم شهر و شهرداری چالش ها و مشکلات زیادی دارد، به این معنا نیست که من احساس می کنم اداره شهرداری برایم مشکل است.

در کل فکر می کنم تیم اصلی شهرداری امروز قوی ترین تیم شهرداری پس از انقلاب است، چه از نظر مدرک تحصیلی، چه از نظر سوابق کاری، چه از نظر توان اجرایی.

اما به نظر می رسد میانگین سنی آنها بالا است؟ البته یک جاهایی سن مهم است، اما به طور مثال معاونت شهرداری را نمی توانید به یک فرد بیست وچندساله بدهید.

اما خود شما وقتی به عنوان یک مدیر شروع کردید، تنها 27 سال داشتید.

استثناهایی هست، اما باید آنها را کنار بگذاریم.

آن زمان از دو جهت استثنا بود از یک جهت اینکه اول انقلاب بود و کادرهای گذشته به کلی از سیستم خارج شده بودند و باید کادرهای جدید می آمدند.

کادرهای جدید هم طبیعی بود که جوان باشند.

من نمی گویم جزء استثناها هستم، اما می خواهم بگویم به این معنا نیست که چون در یک زمانی فردی 27، 28ساله وزیر شده، پس همیشه باید این مدل را اعمال کرد.

یک استثنای دیگر هم بود و آن اینکه وقتی من در وزارت فرهنگ و آموزش عالی که الان وزارت علوم است وزیر شدم، دانشگاه از سوی جوانان دانشجو تعطیل شده بود؛ در نتیجه آنها انتظار داشتند که یکی از هم سن وسال های خودشان در قدرت حضور داشته باشد.

بنابراین شرایط استثنایی را نباید با شرایط معمول امروز مقایسه کرد.

درباره زنان چطور؟ من واقعا معتقدم برای انتصاب هر زنی که صلاحیت احراز یک پست مدیریتی را دارد، اصلا نباید درنگ کرد.

حتی بارها گفته ام در شرایط مساوی هم زن ها اولویت دارند؛ اما در نقطه مقابل همیشه می گویم صرف زن بودن، دلیل داشتن صلاحیت برای مدیربودن نیست و این دو موضوع را باید از هم تفکیک کرد.

بنابراین من خیلی موافق این نیستم که سهمیه قائل شویم و بگوییم از بین پنج نفر معاون باید حتما یکی از آنها زن باشد.

در برنامه ای که من به شورا دادم، اعلام کردم باید 30 درصد از مدیریت در سطوح مختلف شهرداری در نهایت بعد از چهار سال در اختیار خانم ها باشد.

درحال حاضر نیز با یک رشد کمّی در حال افزایش تعداد زنان در سیستم مدیریت شهرداری هستیم.

من جزء کسانی هستم که با ورود زنان در عرصه مدیریت در هر سطحی صددرصد موافقم، اما معتقدم اینکه سهمیه زن بودن قائل شویم، صلاح نیست و به ضرر خود زن هاست.

آقای نجفی یکی از بحث های داغ شهرداری بحث 52 هزار میلیارد بدهی است.

همان طور که گفتید، قصد فروش تراکم به شیوه قبلی را هم ندارید و البته با تراکم نیروی انسانی هم روبه رو هستید؛ یعنی 472 نفر به ازای هر صد پست؛ برای این شرایط چه اقدام فوری ای در دستور کار دارید؟ یک راه، تأمین منابع درآمدی جدید و پیداکردن محل های جدید برای درآمدزایی در شهرداری است.

به نظر من عبور از این مسیر مدتی طول می کشد.

من معتقدم باید مردم را قانع کنیم که برای دریافت خدمات بهتر باید بخشی از هزینه اداره شهر از سوی آنها تأمین شود.

البته الان هم می شود، اما به نظرم بخش بسیار کوچکی است.

مثلا عوارض نوسازی که سالانه از واحدهای مسکونی یا واحدهای تجاری دریافت می شود، رقم بسیار ناچیزی است.

آپارتمانی که حدود دو میلیارد تومان ارزش دارد، سالانه صد هزار تومان مالیات یا عوارض شهرداری می دهد؛ خب معلوم است که با این رقم نمی شود شهر را اداره کرد.

به تازگی در نظرسنجی از بخشی از مردم، سؤال شده بود آیا موافقید عوارض شهری کمی بالا رود و در عوض حمل ونقل عمومی شرایط بهتری پیدا بکند، 57 درصد موافق بودند.

نکته دوم، مسئله دولت و نظام است.

بخش مهمی از هزینه های شهر تهران هزینه هایی است که به واسطه پایتخت بودن بر آن تحمیل شده است؛ درحالی که به شهروند تهرانی به خاطر پایتخت بودن تهران خدمات خاصی داده نمی شود.

برنامه های سیاسی و غیرسیاسی متعدد هیئت هایی که به طور مرتب وارد شهر می شوند، هزینه هایی است که به شهرداری تحمیل می شود.

خب چرا دولت نباید این هزینه ها را بپذیرد؟ در سال های اخیر متأسفانه دولت نتوانسته است به دلایل مشکلات مالی به وظایف قانونی خود دراین باره عمل کند.

امسال نیز هرچند رییس جمهور و رییس سازمان برنامه وبودجه قول قطعی برای پرداخت دادند، اما هنوز انجام نشده است.

موضوع سوم اینکه ازآنجایی که شهرداری درآمدهای سهل الوصول داشته، باعث شده دنبال درآمدهای پیچیده تر و کارهای سخت تر نرود؛ درحالی که این نهاد می تواند با توسعه خدماتش درآمدهای سالمی کسب کند.

بخش چهارم، استفاده از سرمایه گذاری بخش خصوصی داخلی و خارجی است که باز شهرداری در سال های گذشته در این زمینه بسیار ضعیف عمل کرده است.

من بارها تأکید کرده ام آنچه به عنوان مشکلات و ضعف های شهرداری مطرح می کنم، الزاما به معنای انتقاد از مدیریت قبلی نیست، بلکه می خواهم بگویم شرایط امروز ما این است.

با شناخت کافی نداشتن از صورت مسئله نمی توانیم برای مشکلات راه حل پیدا کنیم.

ما در واقع چهار محور را باید دنبال کنیم تا درآمدها و منابع پایدار شهرداری ها تقویت شود.

با توجه به صحبت های شما، قصد این نیست که گفته شود این راه حل ها عملیاتی نیستند، اما باید کمی واقع بینانه تر بود؛ مثلا شما شب عید باید حدود دو هزار میلیارد تومان حقوق و عیدی کارکنان شهرداری را بدهید.

بنابراین در طولانی مدت راه حل شهرداری برای ایجاد درآمدهای پایدار چیست؟ مثلا عوارض گرفتن از مردم یا گران کردن شهر ممکن است کمک کند ولی یک منبع درآمدی پایدار به حساب نمی آید.

اولا معتقدم منبع دم دستی، فروش تراکم و تغییر کاربری اراضی در شهر تهران بود که از سال 1395 هم به پایان رسیده بود.

از نیمه دوم سال 95 که هنوز مدیریت جدید شهری مستقر نشده بود، درآمدهای شهرداری افت جدی پیدا کرد و در انتهای سال 95 شهرداری قبلی هم با مشکل پرداخت روبه رو بود.

من فکر می کنم ما نمی توانیم منبع درآمدی دم دستی پیدا کنیم، ولی می توانیم منابعی را به تدریج تولید کنیم.

وقتی من در ابتدای شهریور به شهرداری آمدم، گفتند هنوز حقوق های مرداد را پرداخت نکرده ایم.

اگر مشکل مالی وجود نداشت، حقوق های دوره خودشان را زودتر پرداخت می کردند.

این شرایط باعث شده بود که از بیرون شهرداری بعضی از مدیران سابق یا بعضی از مخالفان من، می گفتند نجفی دو، سه ماه هم نمی تواند دوام بیاورد برای اینکه اولین مسئله اش پرداخت حقوق است.

ما که تاکنون خوشبختانه پرداخت حقوق ها را انجام دادیم، می شنویم که می گویند تا پنج، شش ماه دیگر دوام نمی آورم، اما من ایستاده ام.

بنابراین می شود منابعی را تأمین کرد و در کنارش جلوی بسیاری از ریخت وپاش ها را هم گرفت.

مالیه شهرداری به میزان زیادی به اقتصاد ساخت وساز شهر تهران مرتبط است و شما می دانید که مدت هاست ساخت وساز و به خصوص مسکن با رکود مواجه بوده است.

خوشبختانه الان دو، سه ماه است که بخش مسکن در کل کشور به حرکت درآمده و اثر این رشد در شهرداری ظاهر شده است.

بنابراین به گمانم می شود مسائل مالی شهرداری را با سختی حل کرد.

البته بعضی از کارکنان گلایه هایی مبنی بر اینکه کمک ها محدود شده است دارند، اما باید قبول کنیم که 68 هزار نفر کارمند در شهرداری یک تیم بزرگ هستیم که باید مشکلات و مسائل را با هم تحمل کنیم.

تعبیری که از برخی کارشناسان شهری شنیده می شود، این است که آقای دکتر نجفی به عنوان شهردار تهران یا باید تصمیم سخت را بگیرد یا تصمیم غلط .

تصمیم سخت این است که شهرداری دست وپای خود را از برخی حوزه های شهری که حوزه اهداف و مأموریت هایش نیز نیست جمع کند، قوانین سخت گیرانه تری برای دریافت عوارض وضع کند، سازمان شهرداری را چابک تر کند و امثال اینها که با توجه به انباشت انتظاراتی که در انتخابات شوراها از مجموعه مدیریت شهری اتفاق افتاده و به حق هم هست، ممکن است نارضایتی اجتماعی به دنبال داشته باشد؛ مثل ریزش پایگاه رأی، فشار دستگاه های مختلفی که از برخی منافع بهره مند بودند و صاحب قدرت و رسانه هم هستند.

اینکه تصمیم غلط را بگیرد؛ یعنی اینکه همان رویه را با یک حالت کج دارومریزی ادامه دهید برای اینکه این اتفاق ها نیفتد.

آیا می توان از صحبت های شما این برداشت را کرد که تمایل شما به سمت گرفتن تصمیم سخت است؟ صددرصد این حرف شما درست است.

ما تصمیم سخت را انتخاب کرده ایم؛ ولی درباه نگرفتن تصمیم غلط می خواهم عرض کنم که نه تنها انتخاب ما نبوده، بلکه اصلا عملی هم نیست.

چنین تصمیماتی به دو جهت عملیاتی نیست؛ یکی اینکه افکار عمومی به گونه ای است که دیگر نمی شود بعضی از آن کارهای غلط گذشته را تکرار کرد و نکته دوم هم همان است که قبلا گفتم؛ یعنی برای فروش تراکم، شهر فروشی، آینده فروشی و تغییر کاربری دیگر هیچ ظرفیتی باقی نمانده است.

بنابراین ما تصمیم سخت را انتخاب کردیم، اما در همان تصمیم سخت می شود کار را ساده تر پیش برد.

مثلا جریان تعاملی که ما با نمایندگان مجلس به وجود آورده ایم به نظرم بسیار مثبت بود و ان شاءالله آثار مثبتش را در بودجه سال 97 خواهیم دید.

یا به طور مثال، در تدوین قانون برنامه ششم متأسفانه شهرداری اصلا حضور نداشته یا حضور ضعیفی داشته که منجر به تصمیمی شده است که در آن سهم شهرداری از مالیات بر ارزش افزوده را به میزان زیادی کاهش داده اند؛ یعنی مثلا در درآمد 18هزارمیلیاردتومانی شهرداری تهران که البته فقط 12 هزار میلیارد تومانش نقدی است، یکباره دو هزار میلیارد تومان از درآمد شهرداری کاهش پیدا کرد؛ یعنی بیش از 15 درصد.

من با گروه های مختلف نمایندگان بحث هایی داشتم و خوشبختانه در کمیسیون تلفیق مجلس در ارتباط با لایحه بودجه سال 97 این مسئله حل شده و امیدوارم در صحن علنی مجلس هم به تصویب برسد.

در دل همان تصمیم سخت، کار آسان دیگر این است که تصمیم گیران را با مسائل شهر آشنا کنیم.

همیشه به شهرداری به عنوان یک نهاد ثروتمند و پرپول نگاه شده و هر کس هرکجا مشکل داشته به شهرداری متوسل شده است.

متأسفانه شهرداری هم با سخاوت قبول کرده است که نتیجه اش وضعیتی است که با آن مواجه هستیم.

ما تا به امروز با 10 دستگاه مختلف دولت جلساتی در ارتباط با حل مشکلات فی مابین داشتیم که بخشی از اینها برای شهرداری درآمدزاست؛ البته به صورت تدریجی و میان مدت.

آقای دکتر یکی از انتقادات بزرگی که به مجموعه مدیریت شهری در سال های گذشته بوده، تسلط نگاه کالبدی بر اداره شهر است.

در برنامه ارائه شده از سوی شما نیز اولین راه حل تقویت سرمایه اجتماعی خوانده شده است.

از طرف دیگر آنچه از مجموعه مدیریت شما تابه حال شنیده شده همچنان در حوزه کالبد است.

مثل عوارض از اتوبان ها و نظایر آن در حوزه اجتماعی- فرهنگی.

آقای صالحی امیری را به عنوان معاون اجتماعی و امور فرهنگی انتخاب کردید.

سپس ایشان با فاصله کمی جای دیگری را ترجیح دادند و عملا حوزه اجتماعی- فرهنگی شهرداری رها شد.

آیا این حق را به شاهدان می دهید که نتیجه گیری کنند که برخلاف ادعاها، حوزه اجتماعی- فرهنگی برای شما اهمیت کمتری دارد؟ شهر یک جسمی دارد و یک جانی.

یک کالبدی دارد و یک روحی.

اگر شما به جان و روح شهر توجه نکنید، آن شهر مطلوب برای زیست نیست و مردم احساس آرامش در شهر پیدا نمی کنند.

من دو واژه را زیاد به کار می برم؛ یکی آرامش و دیگری آسایش.

منظور از آسایش امکانات فیزیکی است که باید فراهم شود.

آرامش هم جنبه روانی قضیه است.

مثلا خانواده ای که می خواهد فرزندش را با مترو به مدرسه بفرستد باید خیالش راحت باشد که این بچه سر ساعت و بدون مشکل به مدرسه می رسد.

به نظر من اگر به روح و جان شهر توجه نشود، ایجاد آرامش در شهر ممکن نیست.

معتقدم که حتی در مسائل کالبدی و فیزیکی هم باید جنبه جان و روح در نظر گرفته شود.

بنابراین اگر ما الان می گوییم تغییر رویکرد، این تغییر رویکرد هم در ارتباط با فعالیت های سخت افزاری شهر مورد توجه است و هم در ارتباط با فعالیت های نرم افزاری.

البته قبول می کنم که به موقع درباره تغییر مدیریت ها در این بخش نتوانستیم عمل کنیم و این انتقاد به ما وارد است.

بخشی از این اتفاق سیاستی بود که اتخاذ شد، وقتی وارد شهرداری تهران شدم به فاصله یک ماه ونیم بعد مراسم اربعین بود و نقش شهرداری در ارتباط با این برنامه در کشور عراق بسیار وسیع بود.

حقیقت این است که ما به جمع بندی رسیدیم که مدیریت آن بخش از شهرداری را خیلی تغییر ندهیم تا برنامه های قبلی که پیچیدگی هایی هم داشت، دچار مشکل نشود.

می شود گفت دوستانی که با آنها مشورت کردم هم همین مطلب را تجویز می کردند.

بخش دیگر هم ضعف من و دیگرانی بود که با هم در این بخش تصمیم گرفتیم.

بحث دوم این است که اصولا موضوعات اجتماعی و فرهنگی موضوعاتی نیست که بشود برای آنها سریع تصمیم گرفت و زود آن تصمیمات را عملیاتی کرد و منتظر نتیجه بود.

این موارد زمان بر است.

چه در مراحل تصمیم گیری، چه در مراحل برنامه ریزی عملیاتی و چه در آثار و تبعاتی که به بار می آورد.

بنابراین فکر می کنم در این مدت کارهای خوبی از نظر تصمیم گیری ها و ایجاد یک تشکیلات و ساختار مناسب انجام شده برای اینکه فعالیت های اجتماعی و فرهنگی شهر تهران دستخوش تحولی جدی شود، ولی ما در همان مرحله تصمیم گیری هنوز در مواردی به نتیجه قطعی نرسیده ایم.

در مرحله عملیاتی کردن برنامه ها هم هنوز در مواردی برنامه های عملیاتی لازم تهیه نشده است.

طبیعی است که هنوز آثارش هم در شهر ظاهر نشده است.

البته آقای دکتر صالحی امیری واقعا ایده ها و طرح های خوبی داشتند، الان هم قرار است به شهرداری تهران در همان بخش کمک کنند.

بنابراین امیدوارم ان شاءالله هم ایشان و هم دوستان دیگری که در آن بخش کار می کنند و هم مدیر جدیدی که برای آن بخش منصوب می شود، بتوانند عقب ماندگی این دو، سه ماه را جبران کنند.

از روزی که شما به شهرداری آمدید با یک سری رویدادهای فوری روبه رو شده اید و قرار است از این به بعد هم با رویدادهای بیشتری مواجه شوید.

مهم ترینش همان بحث بدهی ها است که سه برابر بودجه است و مسئله مطالبات و حقوق پرسنل.

در این میان بحث برنامه سوم تا چه حد محلی از اعراب دارد؟ به عبارتی آیا اصلا نیازی به برنامه سوم هست، چه کاربردی برای شما خواهد داشت و چه پاسخی به نیازهای فوری شهر می دهد؟ اتفاقا یکی از دشواری های پیش روی ما این است که قصد داریم برنامه محور حرکت کنیم.

شهرداری از محدودنگری و نگاه نمایشی به برنامه و گزارش عملکرد سازی در گذشته آسیب بسیاری دیده است و شاید به همین دلیل است که حالا این گمان منفی درباره برنامه سوم وجود دارد.

معتقدم سازمانی مثل شهرداری اگر بخواهد بدون برنامه اقدام و حرکت کند حتما موفقیتش غیرممکن می شود.

بنابراین برنامه از جهات مختلف مهم است.

یکی اینکه نقطه اشتراک و اجماعی از نظر فکری بین شورا و شهرداری و نخبگان ایجاد می کند.

اجماع در ارتباط با سازمان های بزرگ بسیار مهم است، وگرنه دائم در کشمکش و درگیری هستند.

مسئله دوم این است که شهرداری در پنج سال آینده (از سال 98 به بعد) باید صدها اقدام و فعالیت را انجام دهد؛ مادامی که برنامه نداشته باشیم، نمی توانیم اولویت بندی این اقدامات را تعیین کنیم و در نتیجه همه چیز سلیقه ای می شود.

اشکال سلیقه ای بودن این فعالیت ها این است که اولا تخصیص بهینه منابع در آن اتفاق نمی افتد و ثانیا به مجرد تغییر یک مدیر در هر سطحی آن برنامه متوقف یا منحرف می شود.

بسیار امیدوارم با این تیمی که در معاونت برنامه ریزی و بودجه هست، برنامه سوم شهرداری تهران برنامه ای قوی و قابل دفاع باشد و بتواند مدلی برای دوره های بعد شود.

کما اینکه در کل کشور هم من یک بار گفتم شاید از شانس ماست که در زمان حضورم در سازمان برنامه وبودجه سومین برنامه توسعه کشور را با کمک دوستانم نوشتم، در شهرداری هم سومین برنامه شهرداری را باید با کمک همکارانم تدوین کنم.

برنامه سوم توسعه کشور به اعتقاد بیش از 80 درصد از کارشناسان بهترین برنامه ای بود که نوشته شد و بعد هم تبدیل به مدلی برای برنامه های بعدی شد.

امیدوارم درباره برنامه شهرداری هم چنین باشد.

آقای دکتر این روزها کلیات طرح مدیریت یکپارچه شهری در کمیسیون شوراهای مجلس تصویب شد، نظر شما درباره این طرح چیست؟ نظر من این است که ما باید به سمت مدیریت یکپارچه شهری برویم و در این شکی نیست.

باید تجربه کشورهای دیگر را نگاه کرد، تمام شهرهای بزرگ و کوچک دنیا به سمت مدیریت یکپارچه شهری رفته اند؛ بعضی ها صددرصد مدیریت یکپارچه شهری دارند و برخی کم وبیش.

امروز موضوع شهر و مدیریت شهری در دنیا اهمیت ویژه ای پیدا کرده به خصوص اینکه مرتب درصد جمعیتی که در شهرها زندگی می کنند، نسبت به روستاها بیشتر می شود.

زمانی می گفتند روستاها زیستگاه های مولد هستند و شهرها زیستگاه های مصرف کننده، اما اکنون این برداشت از شهر تغییر یافته است.

با پیشرفت تکنولوژی و به خصوص موج چهارم و بحث های فناوری اطلاعات و هوشمند و.

دیگر نقش شهرها در مقایسه با روستاها، چه از نظر جمعیتی و چه از نظر نقشی که در اقتصاد، توسعه و مدیریت دارند، تفاوت یافته است.

مدیریت یکپارچه شهری یک ضرورت است، اما من معتقدم که هنوز جامعه ما و سیستم حکومتی ما آمادگی اجرای این امر را ندارد.

حتی قانون اساسی ما از جهاتی مانع اجرای مدیریت یکپارچه شهری است؛ زیرا اگر شما بخواهید مدیریت یکپارچه شهری را اعمال کنید باید بخشی از مسئولیت های وزیر را به شهرداری ها بدهید، اما اگر بعدا اشکالی یا اختلالی در کار پیش آمد، شهردار در مقابل مجلس مسئول است یا وزیر؟ قانون اساسی می گوید وزیر.

بنابراین من صددرصد موافق مدیریت یکپارچه شهری هستم، ولی فکر می کنم که خیلی واقع بینانه نیست.

تزی که من طرح کردم و خیلی هم به آن توجه نشد، این است که در مرحله اول مدیریت هماهنگ شهری را اعمال کنیم؛ یعنی بگوییم شهرداری و شهردار محور این هماهنگی هستند و تمام خدماتی که در شهر ارائه داده می شود باید زیر نظر شهردار انجام شود و دستگاه ها کار خودشان را انجام دهند.

البته باید ابعاد و وجوهش روشن شود.

من روی این مسئله چند سال؛ یعنی از وقتی که عضو شورای شهر بودم، فکر کردم ولی هیچ وقت این مسئله به صورت جدی در آن سال ها مطرح نشد.

نکته سوم اینکه ما در قانون گذاری و وضع ضوابط و مقررات یاد نگرفته ایم به شکل دینامیک قوانین را طراحی کنیم و همیشه از نظر ریاضی به جای حرکت روی یک منحنی ملایم، بر روی منحنی های پله ای حرکت می کنیم و یک دفعه از وضعیت فعلی می خواهیم به وضعیت مدیریت یکپارچه شهری پرش داشته باشیم.

قطعی است که شکست خواهد خورد.

البته سیستم های دینامیک خیلی پیچیده تر از سیستم های ساده هستند.

بنابراین به نظرم در همین بحث مدیریت یکپارچه شهری اگر مجلس اصرار به تصویب طرح دارد، می شود یک مکانیسمی را طراحی کرد که به صورت دینامیکی به آن سمت برویم؛ یعنی در زمان های مختلف با تعیین اهداف در دوره های زمانی کوتاه مدت این کار انجام شود.

اگر بنا باشد مسئولیت هایی به شهرداری داده شود، ولی امکانات و منابع مربوط به ایفای آن مسئولیت ها، مدیریت ها و مأموریت ها به شهرداری واگذار نشود، قطعا بحرانی در کشور ایجاد می شود و متأسفانه سابقه این گونه تصمیمات نشان می دهد که همین اتفاق خواهد افتاد.

اگر این اتفاق دراین باره نیز رخ دهد، مسلما منجر به این می شود که بعد از یک سال، شهرداری ها در این کار خواهند ماند و بعد هم بحران ایجاد می شود و مجبور می شوند قانون را لغو کنند و بگویند هرکس برگردد سر جای خودش.

بنابراین فکر می کنم در این مرحله ما باید به مجلس کمک کنیم که بهترین تصمیم را بگیرد.

برخی معتقدند انسجام کافی بین معاونان شما وجود ندارد و بعضا با همدیگر حتی در رقابت هستند.

شما چه تدبیری برای این موضوع اندیشیده اید؟ ببینید اینکه ممکن است یک جاهایی اختلاف نظر وجود داشته باشد یا هماهنگی وجود نداشته باشد به نظرم طبیعی است چون من که حزبی و جناحی عمل نکردم تا مثلا معاونانم از یک حزب خاص یا جناح خاص باشند یا فقط دوستان خودم باشند.

از هشت نفر معاونی که من انتخاب کردم فقط دو نفرشان قبلا با من سابقه همکاری و دوستی نزدیک تر داشتند.

شش نفرشان اصلا سابقه همکاری هم با من نداشته اند.

درباره سطوح پایین تر، تقریبا می شود گفت هیچ یک از مدیرانی که من انتخاب کرده ام از قبل با آنها آشنایی به معنای کاری و فکری نداشته ام.

طبیعی است که وقتی شما یک تیمی را وارد سیستمی می کنید که قبلا با هم کار نکرده اند، در ابتدای کار مسائل و اختلافاتی رخ می دهد.

خارج از شهرداری، احساس می شود بعضی از این اختلاف نظرها میان اعضای تیم مدیریت شهری ناشی از رقابت یا مخالفت با یکدیگر است که کاملا طبیعی است و فکر می کنم در چند ماه دیگر ما یک تیم منسجم می شویم، کمااینکه من این تجربه را در بقیه دستگاه ها که کار کرده ام، داشته ام.

در رابطه با سند تغییر و تحول، انتقاداتی به آن وارد و گویا فرصتی برای پاسخ گویی شما به آن انتقادات فراهم نشد، اکنون چه دفاعی از این سند می کنید؟ اصل این کار بسیار مثبت بود.

حتی آقای رییس جمهور در جلسه ای به من گفتند باید سال 92 در ریاست جمهوری سندی در ارتباط با تحولات رخ داده تهیه می شده تا مردم بدانند شرایط کشور چیست، ولی متأسفانه این کار انجام نشد، شما این کار را در شهرداری انجام دهید.

من هم گفتم ما دو ماه است که شروع کرده ایم.

من در این سند صادقانه گفته ام که شرایط فعلی این است تا بعد از چهار سال امکان مقایسه فراهم باشد.

نکته دوم اینکه تلاش کردیم در ارتباط با تهیه این سند اغراض سیاسی و سلیقه های شخصی و گروهی را دخالت نداده و صرفا واقعیت را بیان کنیم.

بنابراین مدعی هستم اگر هر فردی ایرادی به هر بخش از این سند دارد اعلام کند، ما صحت و سقم آن را بررسی می کنیم.

نکته سوم اینکه به من انتقاد شد در گزارشی که در شورای شهر دادم چرا سیاه نمایی کرده ام و فقط نقاط ضعف را گفته ام؟ جوابش این است که من 45 دقیقه وقت داشتم که این گزارش را توضیح دهم و تصمیم بر آن داشتم که تنها نقاط ضعف و مشکلات شهر تهران را که از این گزارش درآورده ام، مطرح کنم تا برای حل آنها هم رأی و همراه شویم.

اگر کسی بخواهد نقاط قوت را ببیند، در آن گزارش هست و می تواند ببیند.

به نظر من نقاط ضعف و اشکالاتی که وجود دارد خیلی جدی است و مواردی از آن را هم گفتم.

بنابراین هیچ قصد و غرضی برای سیاه نمایی وجود ندارد.

نکته چهارم اینکه به من انتقاد کردند چرا برنامه های خود را نگفته ام؟ خب اصلا موضوع گزارش ارائه برنامه نبود.

موضوع گزارش این بود که در شهریور که شورا و شهردار جدید روی کار آمدند وضعیت چه بوده است.

اینکه ما می خواهیم چه کار کنیم در جا ی دیگر مطرح شده است.

اصل کاری که بنا به انجام آن داریم نیز در برنامه ای که به شورا ارائه داده ام آورده شده و هم به امید خدا در برنامه ای که برای پنج سال بعدی ارائه خواهیم کرد گفته می شود.

من این گزارش را برای شخصیت ها، سازمان ها و نهادهای مختلف فرستاده ام و بازخوردش تاکنون مثبت بوده است و مجددا تأکید می کنم که هیچ غرض و جهت گیری سیاسی در تهیه این سند وجود نداشته است.

نکته ای که در فضای رسانه ای بسیار مطرح شد این بود که این گزارش با سندی که آقای قالیباف در اواخر دوره شورا ارائه دادند، متفاوت دارد و وجوه افتراق آن زیاد است.

خیلی اختلاف دارد و البته باید کسانی که اهل فن هستند بررسی و نظر دهند که آن گزارش چقدر دقت داشته و این سند چقدر دقت دارد.

مردم و کارشناسان باید قضاوت کنند، اینکه ما گفتیم دقیق تر است یا گزارش قبلی؟ من نمی خواهم بگویم آنها دروغ می گفتند، اما شاید دقت کافی در گزارشی که ارائه دادند وجود نداشته است.

سایت شعارسال، با اندکی اضافات و تلخیص برگرفته از روزنامه شرق، تاریخ انتشار: 28بهمن1396، کدخبر: 11822: www.

sharghdaily.

ir
کلید واژه ها: شهردار - مدیریت - شهرداری - شهردار تهران - سیاسی - تهران - محمدعلی نجفی - اصلاح طلبان - شهرداری تهران - کشور - بازی - نجفی - موفقیت - اصلاح - ریاضی - شایعه - شهر تهران - نظام - بازیگران - قدرتمند - بهترین - انسان - همراه - اداره - احساس - معروف - اهمیت - صورت - مردم - عجیب

آخرین اخبار سرویس:
گزارش تصویری : داستان گلبهار، فاطمه و آرش

شورش دی ماه، شورش فقرا نبود (پرویز فتاح، رییس کمیته امداد)

پذیرش قطعنامه خیانت آیت الله هاشمی / نظر سردار کوثری

تشکیل کارگروه به منظور بررسی مسائل حوزه تئاتر گیلان

مقابله با بحران آب دغدغه رسانه ملی

دادستان:برخورد قضایی با موضوع حجاب جواب نمی دهد

نخبگان شاهد و ایثارگر، فرهنگ ایثار و شهادت را به دنیا منتقل کنند

اشتغال بیشترین درخواست ایثارگران کاشمر است

بررسی و تعیین وظایف شهر خلاق رشت در همایش " توسعه اکو توریسم و رشد کار آفرینی "

داستان نوجوان شجاع در رادیو معارف

وظیفه بنیاد ارائه خدمات مناسب به ایثارگران است

خانواده های شهدا سرمایه های ارزشمند جامعه هستند

منافقان منفورترین گروه نزد ملت ایران هستند

ترویج روحیه ایثار و شهادت طلبی از جمله برکات وجود جانبازن است

برخورد خشن با بدحجابی جواب نمی دهد/ اگر ناجا همه بدحجاب ها را بگیرد علیه نظام و اسلام جوسازی می کنند

استخدام لحیم کار و مونتاژکار آقا مسلط به الکترونیک در کرج

استخدام کارگر نیمه ماهر مکانیک یا باطری ساز در تهران

مسکن مهر، آیینه تمام نمای اقدامات بدون کارشناسی دولت نهم و دهم

اقدامات مهم سازمان انرژی اتمی درباره تکمیل کارخانه پیشرفته برای رسیدن سریع به 190هزار سو غنی سازی

استخدام مهندس مکانیک، برق، سازه آشنا به طراحی و محاسبات

استخدام نیروی مجرب جهت دوخت پرده در اصفهان

استخدام تعدادی چرخکار تریکودوز در اصفهان

استخدام پیک با موتور جهت یک رستوران در محدوده امام خمینی اصفهان

استخدام گارسون در کافه رستوران ایتالیایی

استخدام تعدادی صافکار و نقاش ماهر ترجیحا غربِ تهران

محمدرضا خاتمی:
 
 اصلاح طلبان سوپاپ اطمینان نظام هستند/ تضمینی برای انتخابات آزاد وجود ندارد/ما می خواستیم روحانی حلقه وصل باشد، اما حضورش قوز بالاقوز شد

استخدام بسته بند و اتوکار در تهران

استخدام آرایشگر مجرب جهت آرایشگاه مردانه در اصفهان

حجت نظری، عضو شورای شهر تهران:آب به چشمه علی بازنگشته است

تداوم آتش سوزی در بخش عراقی هورالعظیم/ هویزه در دود آتش محاصره شد

استخدام 4 ردیف شغلی جهت آژانس معتبر در مشهد

مشکل در تامین پروتز مفصل/کاهش جراحی های تعویض مفصل در بیمارستان های دولتی

دادستان هم منقد برخورد قضایی با موضوع حجاب شد

سرنوشت ارز دیجیتال ملی تا 2 ماه آینده مشخص می شود

بازدید نمایندگان آژانس از دانشگاه ها طبق تصمیم شورای عالی امنیت ملی بود

اجرای طرح فلورایدتراپی کودکان عامل کاهش پوسیدگی دندان

دانلود آهنگ جدید مجید خراطها بنام خداحافظ

چهارمین دوره «شب های جَز» در نیاوران

بانک شهر برگزیده سیزدهمین جشنواره ملی انتشارات روابط عمومی

هیچ هدفی جز نشان دادن درد و رنج هم میهنانم ندارم

شاخص های حیات طیبه در زیارت نامه حضرت فاطمه معصومه(س)

مسئولان نگاه محبت آمیز به دانشجویان بازداشتی داشته باشند

دومین همایش ناظران امین شورای نگهبان مهاباد

تازه های رادیو سلامت در تابستان داغ

تکلیف شهرداری ها برای گسترش تئاتر

پیام تسلیت رییس شورای شهر تهران به مناسبت درگذشت حسین حق شناس

نهاوندیان در حاشیه جلسه دولت: در دیدار با رهبری تاکید شد میان داری در امور اقتصادی با دولت است

واکنش معاون دفتر رییس جمهور به یک ادعا

چاپ کتاب معرفی شخصیت امامزاده حسین بن علی النقی(ع)

منافقان منفورترین گروه نزد ملت ایران هستند

نشست تخصصی «توریست و معنویت» برگزار می شود

استاندار گیلان شهرداران را موظف به حمایت از گسترش اجرای تئاتر کرد

یادواره شهدای دوراک بهمیی برگزار شد

فراکسیون امید دوشنبه آتی با روحانی دیدار می کند

دادستان کل کشور: به خدا قسم برخورد قهری با بدحجابی جواب نمی دهد

رویکرد دولت در انتخاب مدیران جنسیتی نیست

با پیگیری های خبرنگار فارس اجرای اساسنامه کانون های فرهنگی هنری مساجد مسکوت ماند

با رأی اعضای شورای مرکزی معاون سیاسی و رییس شاخه جوانان ندای ایرانیان انتخاب شدند

پیامی که ترامپ به تهران پس از شکایت ایران از آمریکا فرستاد؟

دام خطرناک شیطان برای انحراف حزب الله چیست ؟

بارقه های امید در دل طوفان زده کویرنشینان ریگان

21 هزار میلیارد تومان اختلاس و فساد در یک سال اخیر

ورود کاروان دوندگان جاده ولایت به بافق

تصمیم مهم فرزند آوری

معرفی برگزیدگان جایزه جهانی گوهرشاد در مشهد

سازمان تأمین اجتماعی در ادوار گذشته از قوانین مصوب دفاع موثری انجام نداد/ارتباط با شرکای اجتماعی از مسائل بسیار مهم است

گردهمایی سفرا و رؤسای نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج طی هفته آینده

برگزاری کلاس تجوید قرآن در شهر پیرتاج

خداوند این افراد را حقیر می کند

هیچگاه مانع عطسه تان نشوید!

واعظی: 8 تماس ترامپ برای ملاقات با روحانی/ مشخص نیست چند وزیر تغییر می کند

استخدام مجموعه گردشگری دیوان در شیراز

استخدام باطری ساز ماهر محدوده غربِ تهران

دادستان کل: برخورد قضایی و خشن درباره بدحجابی جواب نمی دهد

انهدام باند سرقت در زنجان

استخدام اپراتور دستگاه لیزر الکس در منطقه زعفرانیه تهران

علیرضا بیرانوند بهترین بازیکن جام جهانی شد

استخدام نیرو در شرکت پخش زاگرس نوین

مراحل ساخت سفینه برای فیلم جدید اکبر عبدی+عکس

استخدام مرکز توانبخشی آویژه در تهران

رتبه اول نشریات بانک سپه در چهاربخش جشنواره ملی انتشارات

فیلترشکن های "تلگرام" در کدام بخش وزارت ارتباطات مستقر هستند + سند

بانک شهر برگزیده سیزدهمین جشنواره ملی انتشارات روابط عمومی

استخدام مدرس چند رشته تحصیلی در آموزشگاه

استخدام منشی خانم جهت کار در آژانس مهتاب

استخدام کارگر نیمه ماهر MDF کار در ملارد

چرخش 180 درجه وزیر علوم در کمتر از 24 ساعت/ تایید بازرسی آژانس از دانشگاه ها

صالحی: تکمیل کارخانه روتورسازی برای تحقق 190 هزار سو/ طرح پیشران هسته ای، جلوتر از زمان بندی در حال انجام است/ میزان ذخایر اورانیوم در کشورمان به حدود 900 تا 950 تن افزایش یافت

دادستان کل کشور: به خدا قسم برخورد قهری با بدحجابی جواب نمی دهد/بسیاری از بدحجابها فرهنگ خانوادگی شان چنین است که بدحجابی را بد نمی دانند/هر هفته 20 هزار مورد فیلتر داریم اما با نام های دیگر می آیند

واعظی: در سفر قبلی روحانی به نیویورک، ترامپ 8 بار برای ملاقات با رییس جمهور تماس گرفت/ هنوز مشخص نیست چند وزیر تغییر می کنند

نامه وزیر علوم به رییس جمهوری برای آزادی دانشجویان

درخواست های مددجویان از کمیته امداد اینترنتی شد/ 400 هزارخانوار وارد چرخه حمایتی می شوند

منظور از "طرح" و "طرح فوریت دار" چیست؟

اعضای جدید شورای مرکزی دفتر تحکیم انتخاب شدند

علت تاخیر در پذیرش قطعنامه از طرف امام خمینی (ره) چه بود ؟

رییسی در همایش اساتید بسیجی حوزه های علمیه: روحانیون باید انحرافات را فریاد بزنند/ برخی اساتید انقلابی را گوشه نشین می کنند

31 مرداد یکی از دستاورهای حوزه هوایی رونمایی می شود

پیگیری مطالبات رانندگان خودروهای جاده ای

رویکرد دولت در انتخاب مدیران جنسیتی نیست

هدیه ای به شهدا

خلأ یک رویکرد در مدیریت شهر و احیای آن

خلأ یک رویکرد در مدیریت شهر و احیای آن