عاشقانه های علی محمد مودب در استقبال برف هزاران قاصدک از آسمان ها نرم می بارند

علی محمد مودب در استقبال از بارش دانه های برف از آسمان سه غزل سروده است.

- به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات "، علی محمد مودب در استقبال از برفی که از شب گذشته باریدن گرفته سه غزل سروده است.

*دوباره آمده ای تا سیاهمان نکنند دوباره آمده ای تا سیاهمان نکنند که ناامیدی و غم، چپ نگاهمان نکنند به کوه ها همه رختِ سپید پوشاندی که خلق، مسخره تکیه گاهمان نکنند درخت ها را تور عروسی آوردی که هرزه ها مَثَلِ اشک و آهمان نکنند دوباره آمدی ای برفِ برف بازی ها که بچه هامان یاد گناهمان نکنند که غنچه هامان در بارش تو باز شوند که بادهای مصیبت، تباهمان نکنند دوباره آمدی ای فرصتِ سپید! ای برف! که ناامیدی و غفلت سیاهمان نکنند *سلام ای برف شادی! خوش نشستی روی چشمانم هوایی کرده رقصِ دانه هایش خرمن من را نمی رقصم چرا با برف؟ یادم داده بودن را سلام ای برف شادی! خوش نشستی روی چشمانم که غم تاریک می خواهد جهان روشن من را چه بی تابانه می بخشی تمام هستی ات را برف به کوه و دشت می پوشانی این دیبای روشن را خدا را شکر! برگشتم به بازی با حضور تو من آدم برفی ام! تمدید کن وقت معین را سپیدم کن! شهیدم کن! ببر از این سکوت و سنگ! خدا قسمت کند ای برف نو! مثل تو مردن را *هزاران قاصدک از آسمان ها نرم می بارند سپیدم برفی ام حالی شبیه قله ها دارم چه خوشب