شعری از محمدرضا وحیدزاده برای پرچم ایران به سرخ و سبز و سپیدت چقدر دلبستیم

محمدرضا وحیدزاده شعری در مدح پرچم سه رنگ جمهوری اسلامی ایران و در واکنش به معاندینی که آن را سوزاندند سروده است.

- به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات "، محمدرضا وحیدزاده از شعرای کشور در قصیده ای به ماجرای سوزانده شدن پرچم ایران اشاره کرده است.

وی در ابتدای این شعر آورده است: برای پرچم سه رنگِ عزیز و زیبای کشورم ایران که این روزها از سوی عمله های آل سعود خبیث و منافقین کثیف مورد اهانت قرار گرفته است.

به سبز و سرخ و سپیدت گره زدم دل را که شعله وار بسوزم هرآنچه باطل را ز موج ها به تو بردم پناه و خرسندم که با تو یافته ام، با تو امن ساحل را میان سینه خود از خدا نشان داری همو که ساخته آسان هرآنچه مشکل را چه مادران که به دامان تو گریسته اند چو در بر تو نشاندند مرغ بسمل را تو یادگار شهیدان خون کفن هستی تو زنده می کنی اسم امام راحل را به یاد نقش تو خواندم غزل غزل حافظ و هم نفس شده ام مولوی و بیدل را تو بادبانی و کشتیِ وحدت است آرام چه غم ز نعره طوفان چه غم زلازل را به اهتزاز درآ ای تو هر زمان بالا به اوج ها برسان ها! سرود را کل را اگر که دشمنت اینک تو را نشان کرده است کنم نثار تو جانی که نیست قابل را شگفت نیست به پای تو جان سپردن، بل سَزاست آنکه شماتت کنند کاهل را اگر به سوختنت جاهلی شود مایل ملال نیست، به آتش کشیم مایل را ز جهل در تو کسی گر نگ