حسن رحیمی روشن، فاطمه حسینی تحول مفهوم ملی گرایی در انقلاب اسلامی

براساس تصور سنتی حاکم برادبیات گفتمان اسلامی و انقلابی، اندیشه ناسیونالیسم، به عنوان الگوی فکری مدرنیته غربی در تقابل باآرمان واندیشه انقلاب اسلامی قرارمی گیرد.

- چکیده براساس تصور سنتی حاکم برادبیات گفتمان اسلامی و انقلابی، اندیشه ناسیونالیسم، به عنوان الگوی فکری مدرنیته غربی در تقابل باآرمان واندیشه انقلاب اسلامی قرارمی گیرد.

درحالی که همین مفهوم درمعنای وطن پرستی/میهن پرستی ، نه تنها در تقابل با تفکر انقلابی قرار نمی گیرد، بلکه در طول آن و در راستای تقویت و تحکیم آن معنا می یابد.

بدین سان، ملی گرایی، بسانِ بسیاری از مفاهیم و اصطلاحات مطرح در رشته علوم سیاسی، درروند تحولات بنیادین اجتماعی- سیاسی چهره ای ژانوسی می یابد که نمی توان حکم قطعی درباره جمع پذیری یا تباین آن با اندیشه و گفتمان انقلاب اسلامی صادر کرد.

پرسش اصلی مقاله آن است که انقلاب اسلامی و نظام سیاسی برآمده از آن، چه قرائت جدیدی از ملی گرایی ارائه داده است؟ فرضیه اصلی در پاسخ به پرسش مزبور، این است که رفتارشناسی جمهوری اسلامی ایران در برخی وقایع و تحولات سیاسی- اجتماعی تعیین کننده و اسناد بالادستی مثل قانون اساسی، سند چشم انداز 20 ساله و سند هویت ملی و رویکرد نسبت زبان فارسی و هویت باستانی، نشان دهنده ایجاد یک تلفیق سازنده میان دو منبع هویت ساز یعنی �