فیلم سوزی؛ آری یا نه ؟

سینمای ایران همواره در شرایطی پای به فصل پاییز می گذارد که نهایتا فرصتی 4-3 ماهه تا برگزاری جشنواره فجر باقی است.

این یعنی یک ماراتن تنگاتنگ برای سازندگان آثار تا تلاش کنند فیلم های شان را اکران کنند.

- سحر عصرآزاد در روزنامه اعتماد نوشت: چند سالی است که پدیده ای به نام (فیلم سوزی) وارد ادبیات نقد و بررسی و تحلیل ساختار اکران سینمای ایران شده است؛ پدیده ای که فیلمسازان و تهیه کنندگان مغبون، از آن به عنوان یک آسیب جدی در روند اکران آثارشان نام می برند که باعث به وجود آمدن شرایط نابرابر و نامناسب و لطمه خوردن به رابطه سالم مخاطب با فیلم می شود.

امسال یعنی در سال 96 همزمان با آغاز فصل پاییز، سینمای ایران به شکل جدی با این آسیب همه جانبه مواجه شد و بسیاری از سازندگان آثار با کشیدن پای (فیلم سوزی) به میان، نقد و اعتراض خود را به روند معیوب اکران، متوجه مسوولان و برنامه ریزان و طبعا شورای صنفی نمایش کردند که مسوولیت اصلی چینش فیلم ها در طول یک سال را بر عهده دارند.

جالب است که با توجه به فیلم های به نمایش درآمده در جشنواره سی و پنجم فجر و آثاری که به نوعی گیشه مناسبی برای آنها پیش بینی می شد، این امکان وجود داشت که با چینش مناسب آثار پرفروش احتمالی، بتوان تا جای ممکن مانع از اوج و فرودهای ناگهانی در منحنی فروش فیلم های امسال �