آقای جیرانی، دیگر کسی نمی گوید "تیمارستان"

حامد محمدی کنگرانی.

روانپزشک وعضو کمیته رسانه انجمن روانپزشکان ایران _در جشنواره سال قبل بسیار مورد توجه قرار گرفت از نظر حرفه ای و ساخت،طراحی لباس و بازی ها و کارگردانی به عنوان فیلمی متفاوت مورد استقبال واقع شد اما دیدن این فیلم روی پرده علیرغم تمام نوآوری ها در اجرا همچون آب سردی بود برای کسی که فیلم را از منظر روانپزشکی و بیماری ها هم می دیدند.

حامد محمدی کنگرانی-روانپزشک سالها پیش در ابتدای دوره دانشجویی در هفته نامه جریان ساز "مهر" نقدی در مورد رعایت اصول علمی و پزشکی در سینما و تلویزیون ایران و جهان چاپ شده بود که دقت فیلم "فراری"ساخته "اندرو دیویس" در سال 1993 را با سریال "روزگار جوانی"ساخته" شاپور قریب" و اصغر توسلی" مقایسه کرده بود.

در فیلم فراری در یک صحنه پر هیجان ونفس گیر هریسون فورد، پزشک فراری عکس رادیولوژی بیمار را می بیند و در حین فرار، تشخیص و نظر کاملا علمی می دهد و در سریال روزگار جوانی دانشجوی سال اول یا دوم پزشکی که فقط دروس عمومی و تک و توک اختصاصی را به صورت تئوری خوانده جان بیماری را با عملیات احیا ( تنفس و ماساژ قلبی و ریوی) نجات می دهد و افتخار می کند که یک پزشک است.

نمونه های از این دست در سینمای ایران و جهان و همچنین تلویزیون زیاد است تا جایی که هنوز هم شاهد این طنز بزرگ هست