یادی از شاعر عاشورایی، مرحوم چایچیان دوست دارم کز غم جانسوز عاشورا بمیرم

شعر حسان، شعری است که می شود براحتی آن را در تکایا و هیات های مذهبی خواند، با آن سینه زد و گریست.

اصلا شعر حسان، انگاره قابل تحسینی برای شاعران و شعر هیات است.

- به گزارش گروه دیگر رسانه های " حسین قرایی در روزنامه وطن امروز به تجلیل از مرحوم حبیب الله چایچیان پرداخت و نوشت: سال های 77-76 بود که در مقطع راهنمایی درس می خواندم.

در آن سال های پرنشاط نوجوانی، نوحه می خواندم.

بیشتر نوحه های حماسی غلامعلی کویتی پور را گوش می دادم و مقلدانه می خواندم و اجرا می کردم.

یکی از آن نوحه هایی که در 15-14 سالگی ورد زبانم بود و به سبک و سیاق سینه زنی خوزستانی ها زمزمه می کردم این بود: دوست دارم کز غم جانسوز عاشورا بمیرم بنده آنگه باشم او را کز غم مولا بمیرم درست است که مطلع این غزل در ظاهر با غم و سوز و سوگ آذین بسته شده اما در لفافه ای از حماسه گویا و گویاتر جلوه کرده است.

کویتی پور با هنرمندی تمام ادامه می داد: می کشد شرمم که بعد از او نفس آید هنوزم جای دارد کز غم این زندگانی ها بمیرم و به ابیات بعد که می رسید دوباره عشق و غم حسینی را در ظرف حماسه می ریخت و حق مطلب را توفانی ادا می کرد: کاش سیلی گردد این اشک غمش کاید ز چشمم تا مگر ویران کند بنیاد عمرم را بمیرم و شاعر با تبحر خاصی 4بار صامت ش را در این بیت، ضریب داده است تا کلمه اشک به ذهن مخاطب متبادر شو�