مطالب مرتبط:
نابودب داعش اصل هدایت گری های رهبرانقلاب و روشنگری های مرجعیت دینی
نابودی داعش حاصل هدایت گری های رهبرانقلاب و روشنگری های مرجعیت دینی
نامه سردار سرلشکر حاج قاسم سلیمانی به رهبرانقلاب درباره پایان سیطره داعش
اسد در جنگ علیه داعش پیروز شد
داعش، از بین نمی رود، از حالتی به حالتی دیگر تغییر پیدا می کند
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
چهارشنبه، 1 آذر 1396 ساعت 10:322017-11-22سياسي

رهبرانقلاب:داعش را چه کسی به وجود آورد؟


داعش را چه کسی به وجود آورد؟ داعش را چه کسی تقویت کرد؟ امروز همین هم که ادّعا میکنند «ائتلاف علیه داعش»، دروغ است؛ همین هم دروغ است.

بله، اینها با کنترل نشدگی داعش مخالفند؛ - : حضرت آیت الله خامنه ای در تاریخ 22 خرداد 1396 با جمعی از مسئولان نظام دیدار کردند.

مشروح سخنان مقام معظم رهبری در این دیدار به شرح زیر است.

بسم الله الرّحمن الرّحیم و الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الطّیبین الطّاهرین المعصومین سیّما بقیّهالله فی الارضین.

خیلی خوش آمدید برادران عزیز، خواهران عزیز، مسئولین محترم.

این جلسه یکی از جلسات مبارک دوران سال ما است.

مسئولین محترم حضور دارند از بخشهای مختلف و گزارشهای خوبی را می شنوند؛ کمااینکه امروز هم آقای رییس جمهور گزارش خوبی دادند.

معمولاً این جور است که رؤسای جمهور در این جلسه، گزارش فعّالیّتهای مثبت خودشان را هرکدام بنحوی بیان میکنند.

خب ذهنها و فکرها، با اطّلاعات، با اخبار آشنا می شوند و حقایق را می شنوند؛ ازاین جهت هم بحمدالله جلسه ی مبارکی است.

لکن من آنچه در آغاز این عرایض میخواهم عرض بکنم، مربوط به ماه مبارک رمضان است که بیش از نیمی از این فرصت طلایی را ما گذراندیم و کمتر از نیمی از این ماه باقی است.

این فرصت را باید برادران عزیز، خواهران عزیز، مسئولین محترم، بخصوص ماها، خیلی مغتنم بشماریم؛ فرصت انابه است، فرصت رجوع به خدای متعال است، فرصت نورانی کردن دل و طراوت دادن به دلها است و فرصت تضرّع است؛ پیش خدای متعال تضرّع کنیم.

هرکدام از شماها در هر بخشی که مشغول کار هستید، مطمئنّاً مشکلاتی دارید، کمبودهایی دارید ، نیاز دارید به عناصری، به عواملی؛ اینها را از خدا باید بخواهیم.

در کنار تلاشِ شما مطمئنّاً دعای شما و تضرّع شما یک امر لازمی است؛ این تضرّع را بایستی ما فراموش نکنیم.

در چند دعا ازجمله دعای شریف ابی حمزه ی ثمالی [آمده]: وَ لا یُنجی مِنکَ اِلَّا التَّضَرُّعُ اِلَیک ،(2) راه نجات ما تضرّع به نزد پروردگار متعال است.

خب تضرّع پیش خدای متعال که مایه ی نجات ما است -میگوییم لا یُنجی مِنکَ اِلَّا التَّضَرُّعُ اِلَیک - این تضرّع، چطور وسیله ی نجات است؟ انسانهای ضعیف هم گاهی ممکن است تضرّع کنند نزد انسانهای دیگر؛ فرق این [دو] چیست؟ فرق و تفاوت میان تضرّع عندالله و تضرّع عند بندگان خدا در چیست؟ مهم این است که به این نکته توجّه کنیم.

تضرّع در مقابل بندگان خدا برای این است که شما دل آن کس را که پیش او تضرّع میکنید، نرم کنید؛ [امّا] تضرّع عندالله برای این است که دل خودمان را نرم کنیم؛ دل خودمان را نجات بدهیم از قساوت؛ این مایه ی نجات است.

اگر دل از حالت قساوت خارج شد و نرم شد، نورانیّت پیدا خواهد کرد.

این نورانیّت دل است که راه ها را به روی انسان باز میکند، به انسان امید میبخشد، به انسان تلاش میبخشد، انسان را در راه های صحیح و درست هدایت میکند.

تقوا وقتی بود، خدای متعال هدایتش را به انسان عنایت میکند.

این تقوا ناشی از همان نرمش دل و لطافت دل و نورانیّت دل است؛ اصل قضیّه این است.

در سوره ی مبارکه ی زمر [آمده]: فَوَیلٌ لِلقٰسِیَهِ قُلوبُهُم مِن ذِکرِ اللهِ اُولٰئِکَ فی ضَلٰلٍ مُبین ؛(3) دلِ سخت، دلِ دچار قساوت، این جوری است.

گمراهی آشکار برای اینها در این آیه ذکر شده.

در سوره ی مبارکه ی مائده درباره ی بنی اسراییل میفرماید: فَبِما نَقضِهِم میثاقَهُم لَعَنّـٰهُم وَ جَعَلنا قُلُوبَهُم قاسِیَه؛(4) مظهر لعنت الهی، قساوت قلب آنها است که بر اثر عمل خود آنها است: فَبِما نَقضِهِم میثاقَهُم؛ معاهده ی خودشان با خدای متعال را فراموش کردند، نقض کردند.

اینها چیزهایی است که در جامعه ی مؤمن ما باید مورد توجّه باشد؛ بخصوص برای ما مسئولین که هرکدام در یک بخشی، باری بر دوش داریم.

در سوره ی مبارکه ی بقره، باز درباره ی بنی اسراییل [میفرماید]: ثُمَّ قَسَت قُلوبُکُم مِن بَعدِ ذٰلِکَ فَهِیَ کَالحِجارَهِ اَو اَشَدَّ قَسوَهً وَ اِنَّ مِنَ الحِجارَهِ لَما یَتَفَجَّرُ مِنهُ الاَنهار؛(5) از سنگ سخت تر شد دلهایتان؛ این را پیغمبر اکرم از قول پروردگار در مقام مجادله و محاجّه ی با یهودی های مدینه بیان میفرماید و گذشته ی آنها را به یادشان می آورد.

همه ی اینها برای ما وسیله ی درس و آگاهی و عبرت و موعظه است، باید سعی کنیم.

در یک روایتی در کافی شریف است: وَ القاسِی القَلبِ مِنّی بَعید؛(6) بُعد از خدای متعال، بدترین آفت برای انسان است؛ که انسان از خدای متعال دور بشود و قساوت قلب این خصوصیّت را دارد که انسان را دور میکند.

یا در یک روایت دیگر: ما ضُرِبَ عَبدٌ بِعُقوبَهٍ اَعظَمَ مِن قَسوَهِ القَلب .

(7) خب از این ایّام باید استفاده کرد.

فرصت خوبی است ماه مبارک رمضان؛ هم [به واسطه ی] دعاها در این ماه -چه آنچه مربوط به سحرها است، چه آنچه مربوط به روزها یا شبها است- که دعاهایی است که مضامین آنها دل ما را نرم میکند، و هم خود نفْس روزه داری و توجّه به وظیفه؛ ما به این احتیاج داریم.

جامعه ی اسلامی و انقلابی ما اگرچنانچه از ذکر الهی و یاد الهی و خشوع در مقابل پروردگار و تضرّع در مقابل پروردگار غافل بشود، مطمئنّاً ضربه خواهد خورد، سیلی خواهد خورد؛ مطمئنّاً ناکام خواهد شد.

ما به آن اهداف والا، به آن خواسته های مطلوب، در صورتی میرسیم که بتوانیم یک تلاش مؤمنانه و صادقانه ای را دنبال بکنیم؛ و آن جز با توجّه به خدای متعال و افزایش نورانیّت دل و ارتباط دل با خدای متعال ممکن نیست؛ این آن عرض ما در مورد اغتنام فرصت ماه رمضان که به نظر من از همه ی آنچه عرض خواهیم کرد مهم تر است.

اساس حرف ما این است؛ باید مراقب باشیم.

البتّه من خودم اوّلین مخاطب این حرفها هستم؛ بنده بیشتر از شما مسئولیّت دارم و بار سنگین تری از بارهای شما دارم، خود من به این حرفها بیشتر احتیاج دارم؛ برای من، برای شما، لازم است که توجّه کنیم، استفاده کنیم از این ماه، از این فرصت؛ شبهای قدر هم که در پیش است.

خب این جلسه، فرصتی است برای پرداختن به برخی از مسائل کلّی و کلان و مهمّ کشور تا برخی از مسائلی که گاهی ممکن است مورد گفتگو و بحث و اختلاف نظر باشد، در اینجا مطرح بشود، بحث بشود؛ بعضی از مسائلی که ممکن است مورد غفلت قرار داشته باشد از طرف ماها، اینجا مورد تذکّر قرار بگیرد؛ از این جهت جلسه ی مفیدی است؛ [چون] مسئولان هستند، صاحب نظران هستند.

خوشبختانه امسال ما پدیده ی انتخابات را داشتیم؛ انتخابات کار بزرگی بود؛ عظمت انتخابات، قدرت انقلاب را نشان داد، قدرت نظام اسلامی را نشان داد؛ ما از این نباید غفلت کنیم.

در تبلیغات جهانی، در حرفهایی که درباره ی انتخاب ما در رادیوها و رسانه های جهانی زده میشود -که خب مشاهده میکنید دیگر که راجع به انتخابات ما مرتّب دارند حرف میزنند- به این نکته اصلاً اشاره ای نمیکنند و نمیپردازند که این انتخابات نشان دهنده ی قدرت نظام بود؛ نشان دهنده ی توانایی ها و عمق نفوذ نظام در دلها بود.

معمولاً این را نمیگویند امّا واقعیّتی است که وجود دارد.

مردمی که در روز جمعه ی انتخابات پای صندوقهای رأی آمدند، به هر کسی رأی دادند، همه شان یک کار مشترک انجام دادند؛ این کار مشترک، خیلی با ارزش است.

این کار مشترک را باید دید و باید به دنیا نشان داد؛ این کار مشترک، اعتماد به نظام بود، اظهار اعتماد به نظام اسلامی بود.

بله، بعضی ها به زید رأی دادند، بعضی ها به عمرو، بعضی ها به بکر، بعضی ها به خالد، لکن همه ی اینها یک کار مشترک کردند.

آن کار مشترک همین بود که به این صندوقی که نظام جمهوری اسلامی آنجا گذاشته بود اعتماد کردند و به این حرکت عظیمی که در قانون اساسی جمهوری اسلامی مقرّر شده است اعتماد کردند و برای انتخاب مسئول اجرایی کشور وارد عرصه و صحنه شدند؛ این خیلی مهم است.

این کار مشترک را ما خرابش نکنیم.

ما از لابه لای این کار مشترک، حرفها و ملاحظات درنیاوریم جوری که اصل این حرکت مشترک را خرابش کنیم، ضایعش کنیم؛ این کار مشترک، خیلی مهم بود.

[امّا] اینکه ما بیاییم ملّت ایران را تقسیم کنیم بگوییم بعضی ها به این موضوع آره گفتند یا [خیر] ؛ نه، مردم فقط آمدند اشخاص را معیّن کردند.

چرا تقسیم میکنیم افراد را؟ مراقب باشیم این تقسیم کردن ها، این بگومگوها، از دل یک کار بزرگ و مشترک ملّت ایران بیرون نیاید.

همه ی ملّت ایران، با دشمنان این ملّت و با دشمنان پیشرفت این ملّت، مخالفند.

بله، ممکن است کسانی هم باشند که خائنند؛ در همه ی کشورها، در همه ی ملّتها، در همه ی زمانها آدمهای خائنی هستند، امّا قاطبه ی ملّت ایران کسانی اند که با دشمنی که سختی ها را بر ملّت تحمیل میکند، تحریم را تحمیل میکند، جنگ را تحمیل میکند، ناامنی را تحمیل میکند، مخالفند، بدند؛ همه ی ملّت این جورند.

امروز هم که مشاهده میکنید بعد از انتخابات ما، آمریکایی ها، با وقاحت تمام، هم تحریم را افزایش دادند، هم بیشتر از همیشه بر طبل مخالفت و مبارزه و عناد و مانند اینها دارند میکوبند؛ این جوری است دیگر.

با توجّه به دشمنی ها، با توجّه به وضعیّت، با توجّه به نیازها، با توجّه به اهداف بلندی که در مقابل ما است، باید یک فضای جدید ایجاد بشود.

در ایجاد این فضای جدید -فضای همکاری، فضای کار و فضای تلاش برای هدف مشترک که آن عبارت است از پیشرفت کشور و اعتلاء نظام جمهوری اسلامی- همه سهیمند، همه شریکند.

باید بتوانیم خودمان را به مقاصد نظام مقدّس جمهوری اسلامی، قدم­ به­ قدم نزدیک کنیم.

اینها مقاصدی است که در شعارهای جمهوری اسلامی از اوّل وجود داشته، امروز هم هست؛ باید خودمان را نزدیک کنیم به آنها.

این [هدف] تلاشِ همه را میخواهد.

اگر همه تلاش کردیم، میتوانیم بِایستیم، میتوانیم استقامت کنیم، میتوانیم دشمنمان را به زانو دربیاوریم؛ اگر همه با هم باشیم؛ این توصیه ی همیشگی ما است.

امروز هم من مجدّداً توصیه میکنم؛ همه بایستی مسئولین کشور را کمک کنند، همکاری کنند که بتوانند کار کنند؛ مسئولین کشور هم بایستی جانب مردم را به­ معنای واقعی کلمه رعایت کنند؛ مسئولان بخشهای مختلف هم باید با هم همکاری کنند.

دأب(8) بنده هم این است که همیشه از همه ی دولتها که بر سر کار هستند حمایت میکنم؛ امروز هم همین جور است، بعد از این­ هم ان شاءالله تا زنده هستیم همین جور خواهد بود.

در یک نگاه کلان به مسائل کشور، شماها که مسئول هستید، از مسئولین درجه ی یک تا مدیران بخشهای مختلف، اگر بخواهید کشور را درست اداره کنید، اگر بخواهید فرصتها و تهدیدها را به­ معنای واقعی کلمه مدیریّت بکنید -چون هم فرصتهایی هست، هم تهدیدهایی هست؛ باید بتوان این فرصتها و تهدیدها را درست مدیریّت کرد- اگر بخواهید سرمایه های ملّی را درست به کار بگیرید، اگر بخواهید ظرفیّتهای کشور را که بسیاری از این ظرفیّتها هم هنوز ناشناخته اند به فعلیّت برسانید و از آنها بهره برداری بکنید، اگر بخواهیم راه را از بیراهه تشخیص بدهیم -چون انسان، مسئولین کشور، دولتها و بخشهای مختلف، در مقابل خودشان گاهی راه هایی را مشاهده میکنند که بعضی از این راه ها بیراهه است؛ ما را به سرمنزل مقصود نمیرساند- و این کارهای بزرگ را انجام بدهیم، احتیاج داریم که اوّلاً ملاکهای تصمیم گیری مان را مشخّص کنیم و آنها را درست انتخاب کنیم، ثانیاً از تجربه هایمان استفاده کنیم؛ این عرض امروز من است.

باید بتوانیم ملاکهای تصمیم گیری را درست انتخاب بکنیم؛ غالباً در اینجا لغزشهایی وجود دارد؛ در طول زمان، در طول دورانهای مختلف، نه امروز؛ حالا عرض خواهم کرد.

خب، ملاک تصمیم گیری چیست؟ طبعاً آن حرف کلّی که در اینجا وجود دارد، منافع ملّی است؛ یعنی ملاک تصمیم گیری برای دولتها، تأمین منافع ملّی است؛ حالا چه منافع کوتاه مدّت، چه منافع بلندمدّت.

مسئله اینجا است که منافع ملّی را چه جوری تعریف کنیم، چه جوری شناسایی کنیم؛ چه چیزی را واقعاً منافع ملّی بدانیم و چه چیزی را نه.

آن نکته ی اساسی که مورد نظر بنده است و میخواهم عرض بکنم، این است که منافع ملّی آن وقتی منافع ملّی هستند که با هویّت ملّی ملّت ایران، با هویّت انقلابیِ ملّت ایران در تعارض نباشند.

آن وقتی منافع واقعاً منافع ملّی هستند که با هویّت ملّت در تعارض نباشند، وَالّا آنجایی که ما چیزی را به عنوان منافع ملّی در نظر میگیریم لکن هویّت ملّی را پایمال میکنیم، قطعاً اشتباه کرده ایم، این منافع ملّی نیست؛ این چیزی است که از دوران مشروطه تا قبل از انقلاب، متأسّفانه سرنوشت همیشگی کشور ما بوده؛ هویّت ملّی را زیر پا لگدمال کردند.

البتّه از قبل از دوران پهلوی، از اواخر دوران قاجار، این حالت پیش آمده.

هویّت ملّی همیشه پامال چیزهایی شده است که به عنوان منافع ملّت ایران به نظر مدیران و تصمیم گیران و تصمیم سازان میرسیده و اجرا میکردند؛ این یعنی معکوس کردن نسبت.

منافع ملّی بایستی با هویّت ملّی تطبیق داده بشود، نه اینکه هویّت ملّی تابع منافع ملّی قرار بگیرد، که قهراً منافع تخیّلی است.

اینکه یک نفری بیاید بگوید که ما از فرق سَر تا ناخن پا باید فرنگی بشویم تا اینکه بتوانیم پیشرفت کنیم، ترقّی کنیم ، این همان پامال کردن هویّت ملّی است.

یعنی به یک ملّتی با سابقه ی تاریخی، با فرهنگ غنی و قوی، با این همه اعتقادات، با این همه سرمایه های گوناگون معنوی میگویند شما بیایید همه چیزتان را رها کنید، بریزید دور، از فرق سَر تا ناخن پا بشوید غربی، تا آن وقت بتوانید پیشرفت کنید .

یعنی یک منافعی را تصویر میکنند و ترسیم میکنند برای ملّت که لازمه اش جدا شدن از هویّت ملّی است؛ این همان بی هویّت کردن ملّت و بی موجودیّت کردن ملّت است؛ که در دوران پهلوی، به حدّ اعلیٰ رسید؛ البتّه عرض کردم، از اواخر دوران قاجار شروع شده بود.

انقلاب آمد، این نگاه را عوض کرد، تغییر داد.

یکی از کارهای بزرگ انقلاب اسلامی همین است که یک هویّتی برای ملّت تعریف کرد و بر آن پافشاری کرد؛ منافع ملّی را براساس آن استخراج کرد و استنباط کرد و ترسیم کرد و تصدیق کرد و دنبال کرد.

ما در آن شکل قبلی به منافع ملّی هم واقعاً نمیرسیم؛ کمااینکه شما ملاحظه کنید کشور ما با این همه سرمایه، با این همه امکانات، به خاطر از دست دادنِ همین هویّت، از دوران مشروطه تا قبل از انقلاب هیچ پیشرفتِ متناسب با شأنش و متناسب با آن سِیلی که در دنیا بود نداشت.

در دنیای پیشرفته و فعّال و زنده، حرکت به سمت جلو ازلحاظ علمی، ازلحاظ فنّاوری، ازلحاظ بخشهای مختلف زندگی جور دیگری پیش رفت؛ [امّا] در کشور ما نه، توقّف و رکود حاکم بود؛ امّا از انقلاب به این طرف با تغییر این نگاه، وضعیّت عوض شده.

ما از بعد از انقلاب احساس میکنیم پیشرفت داریم، احساس میکنیم داریم به جلو حرکت میکنیم؛ البتّه عقب افتادگی ها زیاد است، امّا پیشرفت محسوس است.

من در صحبت اوّل سال، شاید مجملاً یک فهرستی از دستاوردهای کشور در زمینه های مختلف -در زمینه های زیرساختی، در زمینه های نیروی انسانی؛ در زمینه های گوناگون- گفتم؛ چون بعضی حاضر نیستند اینها را اقرار کنند، اعتراف کنند؛ [حتّی] بعضی از خود مسئولین هم غفلت میکنند از آنچه دستاورد انقلاب است.

[اینکه] با این مسائلی که برای کشور پیش آمد، با این همه مشکلات، با تحمیل جنگ، با تحمیل تحریمهای کذایی، با دشمنیِ صریح و واضحِ قدرتهای مسلّط دنیا، کشور توانسته است این دستاوردها را به دست بیاورد، اینها نیست جز اینکه کشور احساس هویّت کرد؛ ملّت ایران هویّت خودش را فهمید، شناخت، احساس موجودیّت کرد، با قوّت و قدرت حرکت کرد؛ این احساس هویّت چنین حالتی را به انسان میدهد؛ این اعتماد به نفس را به انسان میدهد.

خب میگوییم هویّت ملّت ایران ؛ این هویّت چیست؟ هویّت ملّی ما چه جوری تعریف میشود؟ ما ملّتی هستیم مسلمان، ریشه دار در تاریخ، و انقلابی؛ این هویّت ما است.

مسلمانی ما، عمق تاریخی ما، و انقلابی بودن ما سه عنصر اصلی است که هویّت ملّت ما را تشکیل میدهد.

این سه را نباید از نظر دور بداریم.

اسلامی بودن ما یعنی ارزشها و اصول اسلام، تشکیل دهنده ی هویّت ما است.

ریشه داریِ ما در تاریخ یعنی نیروهای انسانی ما در طول تاریخ، دارای افکار بلندی بوده اند -در بخشهای مختلف: در فلسفه، در علم، در فنّاوری- و در طول تاریخ به حسب موقعیّت زمانی، کارهای بزرگی را انجام داده اند و به بشریّت حرکت داده اند؛ این را توجّه داشته باشید.

اینکه ما خیال کنیم فنّاوریِ نو و ابتکار، متعلّق به غرب و اروپا و مربوط به آنها است و از اوّل این­جور بوده ، نخیر، این خطا است.

ما در دورانهایی پیشرو و پیشتاز در فنّاوری بودیم؛ فنّاوری های متناسب روز.

البتّه طبیعت علم و فنّاوری این است که هرچه جلوتر برود، سرعت بیشتر میشود؛ مثال زده­ ایم بارها و تکرار نمیخواهم بکنم.

هرچه پیشرفت انجام بگیرد، سرعت هم پیوسته بیشتر میشود.

علّت اینکه فاصله ی کشورهای پیشرفته ی علمی با کشورهای عقب افتاده دائماً زیاد میشود، همین است؛ پیشرفتهای علمی، سرعت را هم زیاد میکند.

ما آن روز البتّه به تناسب زمانه ی خودمان پیشرو در مسائل فنّاوری بودیم؛ نه­ فقط ما به­ عنوان ایران، خیلی از کشورهای شرقی این حالت را داشتند، از جمله ما ایرانی ها.

بنابراین، مسلمانی و ریشه داری در تاریخ؛ و بعد انقلاب؛ انقلاب بخش مهمّی از هویّت ما است.

انقلاب یعنی آن حرکت تحوّلیِ عمیقی که با تکیه ی به اسلام توانست وضعیّت کشور را عوض کند و یک قلم مهمّ آن، این بود که ملّت را از حاشیه بیرون آورد، وارد متن اداره ی کشور کرد.

ملّت در کشور، هیچ کاره بود؛ ملّت ایران، در طول قرنهای متمادی، اصلاً در ذیل حکومتها تعریف میشد، نقشی در ایجاد [حکومتها نداشت].

بله، وقتی پادشاهی جنگی داشت، عدّه ای از ملّت را میگرفت، زیر سلاح میبرد و آنها را به جنگ میبرد؛ نقش ملّت همین بود.

امّا اینکه ملّت بتوانند در تعیین یک سیاستی، در تعیین یک مسئولی -چه برسد مسئولین درجه ی یک کشور- نقش داشته باشند، چنین چیزی وجود نداشت.

ملّت منتظر نشسته بود تا این سلسله برود، آن سلسله ی بعدیِ حکومت بیاید؛ همچنان­که این حکومت میکرد، حالا آن [دیگری] بیاید حکومت کند؛ آن قبلی زور میگفت، حالا بعدی بیاید زور بگوید! ملّت ایران نقشی نداشتند.

اوّلین بار در طول تاریخ ما -تاریخ چندین­ قرنی، تاریخ از دوران باستان به این طرف- ملّت ایران بعد از انقلاب، نقش پیدا کردند، از حاشیه وارد متن شدند و تعیین میکنند.

همچنان­که معلوم است، از بالاترین مسئول کشور، از رهبری، ریاست جمهوری، مسئولین گوناگون دیگر، با انتخاب ملّت مسئولیّت پیدا میکنند و سرِ کار می آیند و به ملّت باید جواب بدهند؛ باید به ملّت جواب بدهند.

این یک قلم از مهم­ترین حوادثی بود، تغییراتی بود، تحوّلاتی بود که انقلاب ایجاد کرد.

بنابراین، بعد از انقلاب، منافع ملّی تغییر پیدا کرد؛ یعنی معیارها برای منافع ملّی طبعاً تغییر پیدا کرد.

بعد از آنکه انقلاب شد، همین طور که عرض کردیم، دیکتاتوری ها به مردم سالاری تبدیل شد، وابستگی ها به استقلال سیاسی تبدیل شد، عقب­ ماندگی به پیشرفتهای قابل توجّه تبدیل شد؛ در زیرساخت­ها، در نیروی انسانی، در صنایع مهمّی مثل نانو، زیست فنّاوری؛ صنایع بزرگی که ماها امروز جزو درجه های بالای آنها در دنیا و در بین دویست وخرده ای کشور هستیم؛ در علم، در آموزش عالی و غیره.

خب اینها حوادثی بوده که هویّت انقلابی ما اینها را به وجود آورده.

پس نتیجه: هر آن چیزی که با این هویّت در تعارض باشد، منافع ملّی نیست، ولو ما تصوّر کنیم که این یک سودی است برای ملّت یا منفعتی است برای ملّت؛ نه، هرچه با اسلام ما، با انقلاب ما، با گذشته و سابقه ی تاریخی دیرینه ی ما، معارضه داشته باشد، جزو منافع ملّی به حساب نمی آید.

البتّه از این حرف، برداشت اشتباه نشود؛ این معنایش این نیست که ما خودمان را از پیشرفتهای علمی دنیا یا پیشرفتهای گوناگون بشری محروم کنیم؛ نه، چون این روزها معمول شده، هر یک کلمه حرفی که از دهان مسئولین صادر میشود، در یک سطح وسیعی -از رادیوی انگلیسی گرفته تا نمیدانم فلان پایگاه اینترنتی- مرتّب به میل خودشان تفسیر میکنند، تأویل میکنند؛ باز تأویل نکنند این حرف را که ما گفتیم چون انقلاب کردیم، چون مسلمان هستیم، چون سابقه ی تاریخی داریم، بنابراین باب استفاده از پیشرفتهای بشری را به روی خودمان میبندیم! نخیر، پیشرفتهای بشری مال همه است، مال کَس خاصّی نیست؛ همه ی بشریّت حق دارند از این پیشرفتها استفاده کنند.

هر کسی عاقل تر باشد، زرنگ تر باشد، بلدتر باشد، بیشتر استفاده میکند؛ ما مایلیم که عاقل تر و بلدتر باشیم، ان شاءالله بیشتر هم استفاده خواهیم کرد.

این حرف معنایش این است که منافع ملّی ما ذیل تلقین سیاستهای خارجی نباید قرار بگیرد.

ما باید خودمان منافع ملّی را تعریف کنیم؛ تحمیل نباید وجود داشته باشد.

البتّه قدرتهای استکباری آرام نمی نشینند؛ آنها برای تحمیل خواستهای خودشان شیوه های مختلفی دارند.

می نشینند یک چیزهایی را به عنوان هنجارهای بین المللی تعریف میکنند.

امروز مثلاً آمریکا یک چیزی را به عنوان هنجار بین المللی تعریف میکند؛ فرض کنید منافع آمریکا در همه ی نقاط عالم باید رعایت بشود ؛ این شد یک هنجار بین المللی.

اگر کسی در فلان نقطه ی دوردست عالم -که از آمریکا هزاران کیلومتر یا فرسنگ[ها] فاصله دارد- منافعش با منافع آمریکا در تعارض بود و خواست منفعت خودش را تأمین بکند، میگویند برخلاف هنجار بین المللی عمل کرده.

اوّل یک چیزی را به عنوان یک هنجار تعریف میکنند، [بعد] براساس آن، ملّتها و کشورها و دولتها را به ناهنجاری متّهم میکنند وقتی که با هنجار تعریف شده ی آنها معارضه ای داشته باشد! این غلط است؛ کاری است که آنها امروز انجام [میدهند].

مثلاً اخیراً بین حرفهای آمریکایی ها علیه ما، مسئله ی بی ثبات سازی منطقه [گفته میشود]؛ این شد حالا یک عنوانی: بی ثبات سازی منطقه! اوّلاً این منطقه به شما چه ربطی دارد؟ ثانیاً بی ثبات کننده ی این منطقه شما هستید؛ آمریکا و عُمّال آمریکا هستند که این منطقه را بی ثبات کرده اند؛ شمال آفریقا آن جور، منطقه ی غرب آسیا این جور، سوریه یک جور، عراق یک جور.

اینکه فلان گروهکی را پول بدهند تولید کنند، سلاح بدهند، برنامه ی نظامی برایش تعریف کنند، پشتیبانی بکنند، در بیمارستان ها مجروحشان را مداوا بکنند، اینها بی ثبات کردن منطقه است.

داعش را چه کسی به وجود آورد؟ داعش را چه کسی تقویت کرد؟ امروز همین هم که ادّعا میکنند ائتلاف علیه داعش ، دروغ است؛ همین هم دروغ است.

بله، اینها با کنترل نشدگی داعش مخالفند؛ امّا داعشِ کنترل شده را که توی دست خودشان باشد میخواهند و اگر کسی بخواهد این پدیده را نابود کند و از بین ببرد، جدّاً جلویش می ایستند.

می بینید، امروز هواپیماهای آمریکایی می آیند نیروهای نظامی سوریه را که با داعش یا چیزی شبیه داعش مواجهند، بمباران میکنند.

عین همین قضیّه در عراق هم اتّفاق افتاد.

نفت عراق را داعش میفروخت؛ اینجا یک مسئول دولتیِ مهمان -که اینجا مهمان ما بود؛ شخصیّت معروف بین المللی- به من گفت که تصویر کامیونهای داعشی که نفت را از منابع عراقی میدزدیدند و میبردند به فلان کشور میفروختند، زیر چشم آمریکایی ها بود، [امّا] هیچ وقت آمریکایی ها یک دانه بمب روی سر اینها نینداختند، هیچ وقت ممانعت نکردند! جلوی چشم آنها این کار انجام میگرفت، ادّعا هم میکردند که با داعش مخالفند؛ درحالی که اگرچنانچه با کسی مخالف باشند، با این جور پشتیبانی او مخالفت خواهند کرد؛ [اینها] نه، کمک هم میکردند! خب اینها هستند که بی ثباتی را در این منطقه به وجود آورده اند، ایران بی ثباتی به وجود نیاورده؛ همین حرفهایی که [درباره ی ایران] میزنند.

حالا این حرف اخیر این رییس جمهور آمریکا(9) هم از همین قبیل است که به مناسبت این حوادث اخیر تروریستی، ایران را متّهم میکنند به پشتیبانی تروریسم ، درحالی که ریشه ی تروریسم در این منطقه، آمریکایی است.

مسئله ی حقوق بشر هم همین جور است.

مسئله ی حقوق بشر را باز مجدّداً آمریکایی ها دارند مطرح میکنند که واقعاً مضحک و تعجّب آور است! یعنی کسانی که میروند آنجا می نشینند با رؤسایِ نظامِ قرونِ وسطاییِ قبیله ایِ عربستان سعودی -دیگر واقعاً این رسوایی ای است که به نظر من این لکّه ی ننگ، از دامن آمریکایی ها هیچ وقت پاک نخواهد شد؛ مثل یک داغی در پیشانی اینها همیشه خواهد بود- و راجع به حقوق بشر حرف بزنند، آن هم علیه کشوری مثل جمهوری اسلامی! در کشوری که بویی از دموکراسی و انتخابات و مانند اینها نشنیده، بروند بنشینند و به کشوری مثل ایران که مرکز مردم سالاری و مظهر مردم سالاری است، طعنه بزنند و حرف بزنند و تهمت بزنند! اینها چیزهایی است که خواهد ماند.

حالا امروز در غوغاهای گوناگون سیاسی ممکن است به نظر نرسد لکن اینها در تاریخ بلاشک خواهد ماند.

بنابراین حرف اصلی ما در مورد بحث تصمیم سازی و تصمیم گیری شد این؛ منافع ملّی، ملاک صحّت تصمیم گیری ها است و منفعت ملّی آن چیزی است که با هویّت ملّت ایران هیچ گونه معارضه ای نداشته باشد و از آن برکنار هم نباشد؛ یعنی برخاسته ی از این هویّت باشد؛ این میشود منفعت ملّت ایران.

این را مسئولین کشور، دولت محترم، قوّه ی قضاییّه، قوّه ی مقنّنه، این کسانی که تصمیم های کلان را برای کشور میگیرند، باید همواره در نظر داشته باشند؛ هر چیزی که شائبه ی ضدّیّت با اسلام یا بیگانگی از اسلام، ضدّیّت با انقلاب یا بیگانگی از انقلاب، ضدّیّت با ریشه ی تاریخی ملّت ایران یا بیگانه ی از آن، یا هر چیزی ازاین قبیل [داشته] باشد، جزو منافع ملّی نیست و مورد تصمیم نمیتواند قرار بگیرد.

و امّا تجربه ها؛ گفتیم باید از تجربه ها استفاده کنیم.

چند مورد را من اینجا ذکر کرده ام.

یک مسئله، مسئله ی تأثیر انسجام و اتّحاد ملّی است در موفّقیّت؛ این بسیار چیز مهمّی است.

در صحبتهای آقای رییس جمهور هم بود، بنده تأیید میکنم که انسجام ملّی را باید حفظ کرد، اتّحاد ملّی را باید حفظ کرد.

مشترکات را بایستی همواره در نظر داشت.

این منافاتی ندارد با اینکه یک مخالفی هم در یک بخشی -که مخالفت با فلان سیاست یا با فلان برنامه دارد- مخالفت خودش را ابراز کند؛ هیچ منافاتی ندارد.

امّا به معنای این نباید باشد که در زمینه ی مسائل کلان و اساسی کشور، کشمکش و بگومگو هست.

ما این انسجام و اتّحاد و تأثیرش را در طول این قریب چهل سال آزموده ایم.

خب در جنگ هم یک عدّه ای بودند که مخالف بودند.

در همان اوقاتی که ما گرفتار جنگ تحمیلی بودیم، یک عدّه ای در همین خیابانها و سرِ چهارراه های تهران بودند -قاعدتاً خیلی از شماها در یادتان هست- که ایستاده بودند و علیه جنگ اعلامیّه پخش میکردند.

مخالفت ممکن است وجود داشته باشد لکن قاطبه ی ملّت، عمده ی ملّت، حرفشان یکی بود و ایستادگی کردند روی حرف، این همان چیزی است که مورد نظر ما است که انسجام و اتّحاد ملّی است.

کشور را دوقطبی نباید کرد، مردم را به دو دسته نباید تقسیم کرد؛ آن حالتی که در سال 59 متأسّفانه از ناحیه ی رییس جمهور آن روز اتّفاق افتاد که مردم را به دو دسته ی موافق و مخالف تقسیم کرده بودند که چیز خطرناکی است.

یک نکته ی دیگری که در باب این انسجام ملّی و اتّحاد ملّی لازم است عرض بکنم این است که این اتّحاد، آن وقتی آشکار و بارز خواهد شد که با دشمن، فاصله گذاری واضحی انجام بگیرد.

یکی از چیزهایی که اتّحاد ملّت را زیر سؤال میبرد و شبهه ایجاد میکند و اختلاف ایجاد میکند و اگر اختلافی هست آن را آشکار میکند، فاصله قرار ندادن با دشمن است؛ مراقبت بشود.

دشمن تنها در خارج از کشور نیست؛ گاهی اوقات دشمن، داخل کشور هم نفوذ میکند.

در سال 88 ملاحظه کردید؛ در بعضی از خیابانهای تهران گروه هایی پیدا شدند -البتّه عدّه ی زیادی نبودند، عدّه ی کمی بودند- صریحاً علیه نظام حرف زدند.

مشکل عمده ای که پیش آمد، از ناحیه ی فاصله نگذاشتنِ میان یک گروهی با اینها بود؛ باید فاصله را اعلام میکردند، نکردند، [لذا] مشکلات بعدی پیش آمد.

وقتی شما می بینید که عدّه ای با اساس نظام شما، با اساس انقلاب شما، با اساس باور و دین شما بنای مخالفت و بنای کارشکنی و اذیّت کردن دارند، باید فاصله ی خودتان را با اینها مشخّص کنید و اعلام بکنید که با اینها فاصله دارید؛ این یک چیز لازمی است.

بخصوص ما مسئولین در این زمینه بایستی خیلی جدّی و کوشا باشیم.

اگر این [طور] شد، آن وقت اتّحاد و انسجام ملّی معنا پیدا میکند و تحقّق پیدا میکند.

نکته ی دوّمی که جزو تجربه ها است: به ظرفیّتهای داخلی اولویّت دادن [است].

این همان چیزی است که ما امسال را اعلام کردیم [سال] تولید ملّی و اشتغال.

تولید ملّی؛ یکی از بخشهای مربوط به ظرفیّتها، تولید ملّی است؛ در اینجا تولید صنعتی و کشاورزی مورد نظر است؛ البتّه تولید نرم افزاری و تولید علم و تولید فکر هم حتماً جزو تولید داخلی است و مهم است، لکن چون مسائل اقتصاد در میان بود، مراد ما تولید صنعتی و کشاورزی و مانند اینها است.

تولید ملّی، تولید داخلی؛ ظرفیّتهای داخلی باید مورد توجّه قرار بگیرد.

به نظر من، ظرفیّت نیروی انسانی جوان ما بسیار ظرفیّت خوبی است.

چند روز قبل از این، یک عدّه از جوانهای دانشجو در همین حسینیّه جمع شدند،(10) تعدادی شان آمدند اینجا صحبت کردند.

به بعضی از مسئولین محترم گفتم که واقعاً سطح فهم و درک و برداشت و تلقّی اینها از مسائل کشور، سطح بسیار بالا و پیشرفته ای است؛ از اینها باید استفاده بشود؛ این نیروی انسانی پیشرفته ی ما [است]، افرادی که برای پیشرفت کشور و جهش آن به سمت جلو میتوانند نقش ایفا کنند.

ما در زمینه ی مسائل علمی از این ظرفیّت داخلی خیلی استفاده کرده ایم؛ در همین مسئله ی انرژی هسته ای، چند سال قبل از این، یک روز آمدند اینجا -در همین حسینیّه - تا یک گزارش نمایشگاهی به ما بدهند؛(11) غرفه های گوناگونی بود که بنده بازدید میکردم، در همه ی این غرفه ها تقریباً جوانها -جوانهای کم سن- [بودند] که مسئولین محترم معرّفی میکردند.

اینها کسانی بودند که بخشهای مختلف انرژی هسته ای را پیش برده بودند و توانسته بودند آن کارهای بزرگ را انجام بدهند و این صنعت را پیش ببرند.

[این] خیلی حائز اهمیّت است؛ جوانهای ما یک چنین توانایی هایی دارند.

این هم یک مسئله است.

یک موضوع دیگر که این هم جزو تجربه های اساسی ما است و بایستی شماها در مدیریّت کشور -در هر بخشی که هستید- به آن توجّه داشته باشید، مسئله ی اعتماد نکردن به دشمن و به وعده های دشمن است؛ این حرف، جدّی است؛ این مسئله، جدّی است؛ ما یک جاهایی اعتماد کردیم به دشمن، ضربه خوردیم؛ با اینکه میتوانستیم اعتماد نکنیم، با اینکه گمان نمیکردیم اعتماد کنیم، امّا کردیم.

این اعتماد کردن به دشمن و به وعده ی دشمن، به ما ضربه میزند؛ اینکه ما استبعاد(12) کنیم که نه، بعید است اینکه گفته اند عمل نشود ، این درست نیست.

آن وقتی که بحث کارِ با بیگانگان است، باید با دقّت تمام روی جزییّات تکیه کرد و ملاحظه کرد و وسواس به خرج داد و احتیاط به خرج داد.

نباید به اینها اعتماد کرد؛ نه در عمل اعتماد کنیم، نه در کیفیّت بیان.

این را هم من عرض بکنم که بعضی از شما حضرات محترم که اینجا تشریف دارید، غیر از مسئولین درجه ی یک کشور [یعنی] رؤسای قوا و مانند اینها، افراد گوناگون دیگری هستند که اینها اهل سخن گفتنند، یعنی اهل منبرند -که منبر را بنده به جای تریبون به کار میبرم- دارای منبرند و میتوانند حرف بزنند و حرف آنها شنیده میشود؛ در لحنِ بیان [این افراد] هم بایستی احساس اعتماد به دشمن نشود؛ این، هم در ذهنیّت داخل تأثیر منفی میگذارد، هم در انعکاسش پیش مخالفین ما و دشمنان ما در خارج تأثیر میگذارد.

گاهی در مقاطعی اتّفاق افتاده است، ما مثلاً در یک مسئله ای کوتاه آمده ایم به عنوان اینکه در فلان قضیّه بهانه از دست آمریکایی ها یا از دست دشمن گرفته شود ، گرفته هم نشده، ما هم یک چیزی را از دست داده ایم! نباید اعتماد کرد؛ [همین طور] در مسائل گوناگون.

بنده مکرّر گفته­ ام، ما به مسئولینی که رفتند برجام را دنبال کردند، اعتماد داشته ایم و داریم، الان هم همین جور [است]، اینها را افراد خودی و علاقه مند و مؤمن میدانیم؛ لکن در همین قضیّه ی برجام، ما در موارد زیادی -به خاطر اعتماد به حرف آن طرف مقابل، مذاکره کننده ی مقابل- از یک نقطه ای صرفِ­ نظر کردیم، به یک چیزی اهتمام نورزیدیم، یک خلأیی باقی ماند؛ دشمن همین الان از همان خلأ دارد استفاده میکند؛ اینها واقعاً مسائل مهمّی است.

وزیر محترم خارجه ی ما، آقای دکتر ظریف، یک نامه ی گویایی به مسئول اروپایی مینویسند -البتّه این بارِ چندم است- و موارد نقض روح برجام و جسم برجام [را مطرح میکند].

گاهی میگفتند روح برجام نقض شده، ایشان میگوید که فقط روح برجام نیست، [بلکه] یک جاهایی هم خود برجام -یعنی جسم برجام- هم نقض شده به­ وسیله ی آمریکایی ها؛ ایشان فهرست کردند فرستادند برای آنها.

یعنی این [شخص] دیگر کسی نیست که بگویند مخالفین این مذاکرات هستند که این حرف را میزنند؛ نه، خود وزیر محترم خارجه، چون انسان متدیّنی است، انسان باوجدانی است و انسان صاحب احساس مسئولیّت است، خود ایشان هم این اعتراض را دارد میکند.

این به خاطر آن است که آنجا یک مسامحه ای انجام گرفته از ناحیه ی ما؛ اگر این تسامح انجام نمیگرفت، اعتماد به دشمن نمیشد، راه دشمن بسته بود و نمیتوانست این کار را انجام بدهد.

الان هم ما نمیخواهیم بحث برجام را مطرح کنیم لکن آن جمعی که معیّن شده اند برای نظارت بر برجام -که رییس محترم جمهور است، رییس محترم مجلس است، وزیر محترم خارجه است و چند نفر دیگر هستند- واقعاً در این مسئله دقّت کنند؛ یعنی باید دقّت کنند، باید مراقبت بکنند ببینند چه اتّفاقی دارد می افتد.

بالاخره ما یک مواردی را ذکر کردیم؛ بنده در قبول برجام یک شرایطی را به طور صریح ذکر کردم، مکتوب هم کردم -زبانی نبود؛ مکتوب فرستادم- اینها باید رعایت بشود؛ به طور دقیق باید اینها رعایت بشود.

وقتی طرف مقابل با وقاحت می آید می ایستد و یک چیزی را میگوید، ما هرچه در این زمینه کوتاه بیاییم، حمل بر ضعف خواهد شد؛ حمل بر این خواهد شد که ما ناچاریم، ناگزیریم؛ احساس ناچاری در ما، دشمن را تشجیع میکند به اینکه بر فشارهای ناحقّ خودش بیفزاید.

این­ هم یک مسئله.

مسئله ی بعدی که جزو تجربیّات ما است که شما این را هم بایستی در مدیریّت کشور و اداره ی کشور و مدیریّت منافع و مضارّ و فرصتها و تهدیدها در نظر بگیرید، مسئله ی اقتدار نظامی و امنیّتی کشور است.

خیلی مهم است؛ این جزو مسائلی است که باید حتماً مورد توجّه قرار بگیرد.

بعضی از مسئولین ما مستقیماً مسئولین نظامی و امنیّتی هستند که رعایتهای لازم و وظایف لازم بر عهده ی آنها است و خب کارهای خوبی هم دارد انجام میگیرد.

بخش عمده ای از مسئولین کشور کسانی هستند که [به طور] مستقیم، ارتباطی با مسائل امنیّتی و نظامی ندارند، لکن غیر مستقیم میتوانند تأثیرگذار باشند؛ اینها باید حتماً به این نکته توجّه کنند؛ یعنی واقعاً بایستی عوامل اقتدار کشور را حفظ کرد؛ عوامل اقتدار کشور را، نیروهای مسلّح را، سپاه را، بسیج را، عناصر مؤمن و حزب اللّهی را.

من این را به شما عرض بکنم، آن که سینه سپر میکند، در مقابل دشمن در بخشهای مختلف می ایستد، شرایط سخت را تحمّل میکند، او همان عنصر مؤمن و انقلابی و اصطلاحاً حزب اللّهی است؛ او است که می ایستد؛ اینها را باید نگه دارند.

مسئولین کشور در بخشهای مختلف، چه در دانشگاه، چه در بخشهای صنعتی، چه در بخشهای علمی، چه در بخشهای خدماتی، رعایت این عناصر را بکنند.

اینکه دشمن از سپاه بدش می آید، خب معلوم است؛ میخواهید آمریکا از نیروی قدس شما خوشش بیاید؟ شما توقّع دارید آمریکا مثلاً فرض کنید از فلان سردار ما که فعّال است در این زمینه، خوشش بیاید؟ خب معلوم است که بدش می آید! معلوم است که شرط و شروط میگذارد در بخشهای مختلف! خب او میخواهد عوامل اقتدار، در ما نباشد.

این درست مثل این میماند که به شما بگویند تیم کُشتی شما در مسابقات قهرمانی جهانی شرکت داده میشود، به شرط اینکه شما آن دو سه کشتی گیر قَدَر را در تیم ملّی نگذارید؛ معنایش چیست؟ معنایش این است که بیایید برای شکست خوردن! شما را وارد مسابقات بین المللی میکنیم، بیایید، برای اینکه شکست بخورید؛ معنایش این است.

اینکه بگویند شرط این کار، این است که مثلاً فرض کنید سپاه چنین نباشد یا بسیج دخالت نکند یا در فلان مسئله -مثلاً در مسائل منطقه ای- شرکت نکنند، دخالت نکنند، معنایش این است؛ یعنی عوامل اقتدار خودتان را بایستی وارد میدان نکنید، وارد صحنه نکنید؛ ما به عکس باید عمل بکنیم.

ما بایستی اقتدار نظامی و امنیّتی را حتماً اهمّیّت بدهیم و مستحکم کنیم و روزافزون کنیم.

مسئله ی بعدی که این هم جزو چیزهایی است که خیلی مهم است، مسئله ی اقتصاد کشور است، که دیگر حالا بحثهای زیادی در این زمینه کرده ایم؛ آقای رییس جمهور هم در صحبتشان مفصّل پرداختند به مسئله ی اقتصاد و کارهایی که باید انجام بگیرد.

البتّه ایشان مواردی را ذکر کردند که باید این کار بشود، باید این کار [دیگر] بشود .

مخاطب این بایدها کیست؟ خود ایشان.

یعنی [مخاطب] این بایدها غیر از خود آقای دکتر روحانی و تیم کاری شان در دولت دوازدهم، هیچ کس دیگر [نیست]؛ یعنی غالب این کارها، حالا بخشی از آنها ممکن است به مجلس یا به قوّ ه ی قضاییّه یا به بعضی جاهای دیگر ارتباط پیدا کند، امّا عمده اش کارهای خود مسئولین دولتی است؛ این بایدها را خود اینها بایستی انجام بدهند؛ اینها واقعیّت است.

مسئله ی اقتصاد خیلی مهم است.

در مسئله ی اقتصاد، یکی مسئله ی تولید داخلی است که خیلی مهم است! اینکه ایشان ذکر کردند در مورد سرمایه گذاری، درست است، ما هم [قبول داریم].

البتّه بنده این قضیّه ی نیاز به سرمایه های داخلی و خارجی را پنج شش سال پیش از این در این جلسه ای که اینجا در این طبقه ی بالا تشکیل دادیم [گفتم].

از شماهایی که اینجا هستید، عدّه ی زیادی حضور داشتید، آنجا افراد اقتصاددان هم [بودند]؛ آنجا بنده گفتم که ما به این مقدار سرمایه احتیاج داریم فقط برای مثلاً بخش نفت و برای بخشهای مختلف کشور؛ اینها نیازهایی است که وجود دارد و باید تأمین بشود، منتها یک نکته ی ظریفی وجود دارد.

گاهی اوقات دوستانِ اقتصادیِ مسئولِ دولتی، چه در این دولت، چه در دولت قبل -که با ما گاهی ملاقات کردند- معمولاً برای ایجاد اشتغال، شرایط را خیلی سخت میگیرند! برای ایجاد یک شغل مثلاً گاهی گفته میشود صد میلیون لازم است؛ خب بله، بعضی از مشاغل هست که صد میلیون باید سرمایه گذاری بشود تا یک شغل به وجود بیاید، لکن خیلی از مشاغل هست که این جوری نیست.

ما امروز در روستاهایمان، در شهرهای کوچکمان، در مناطق گوناگونی از کشور، با مبالغ خیلی کمتری میتوانیم اشتغال ایجاد کنیم.

می بینید کسانی را؛ یک نفری آمده در تلویزیون -گزارشش را بنده همین طور گذرا دیدم- بیست نفر را مثلاً مشغول کار کرده با ابتکار خودش، با شوق و ذوق خودش در فلان بخش و فلان صنعت و همه ی سرمایه گذاری اش -از اوّل تا آخر- صد میلیون نمیشود، امّا توانسته ذرّه ذرّه ذرّه کار را پیش ببرد، بیست نفر را مثلاً آنجا مشغول کار کرده، [آن هم] کار تولیدی.

ما اگرچنانچه توانستیم به مسئله ی روستاها -که حالا اینجا من مسئله ی روستاها را هم یادداشت کرده ام- به معنای واقعی کلمه رسیدگی بکنیم و موضوع روستا را حل کنیم که یک بخش عمده ی حلّ مسائل روستا ایجاد صنایع روستایی است [مشکلات کم میشود].

روستاها احتیاج به صنایعی دارند که متناسب با وضع زندگی روستایی است؛ ما در این زمینه کوتاهی کرده ایم.

باید صنایع روستایی مورد توجّه قرار بگیرد و امکاناتی که برای روستاها لازم است [فراهم شود].

حالا اشاره کردند به اینترنت؛ بله، اینترنت هم یک چیزی است، [امّا] از اینترنت واجب تر مثلاً فرض بفرمایید راه است، امکانات رفت وآمد است، امکانات انتقال راحت محصولات است.

این جور نباشد که یک محصولی که یک کیلویش در مرکز فلان شهر بزرگ، مثلاً هزارها تومان قیمت دارد، در آنجا روستایی نتواند مثلاً بیشتر از یک دهمِ این قیمت، پول از آن به دست بیاورد و سود از آن ببرد؛ این جور نباشد.

وقتی که ما ارتباطات را توانستیم تنظیم کنیم و تأمین کنیم، رفت و آمد و دادوستد روستایی وقتی که آسان شد و تضمین شد، طبعاً روستاها تولیدکننده باقی میمانند و خیلی از مشکلات کم خواهد شد.

این حاشیه نشینی ها به خاطر وضع نابسامان روستاها است که [به شهرها] می آیند و الان یکی از مشکلات کشور شده حاشیه نشینی و مفاسدی که در حاشیه نشینی شهرها به وجود می آید؛ و آسیب های اجتماعی فراوان.

یک مسئله، مسئله ی مهم واردات است که البتّه در بعضی از اقلام واردات، تعرفه مشکل را حل میکند، در بعضی از اقلام واردات تعرفه مشکلی را حل نمیکند.

جلوی واردات باید گرفته بشود در یک بخشهایی.

البتّه در یک بخشهایی هم ممکن است واردات را شما تشویق کنید؛ این اشکالی ندارد.

بستگی دارد به نیازها و امکاناتی که در کشور وجود دارد.

آنجایی که تولید داخلی ای هست و واردات به این تولید ضربه میزند، آنجا با شدّت تمام باید جلوی واردات گرفته بشود.

انسان گاهی بعضی از شکایاتی را می شنود -گاهی به ما مینویسند، گاهی در بعضی از گزارشهای عمومی انسان می شنود- که تولیدکننده ی داخلی گله مند است از اینکه ما داریم با این زحمت این [جنس] را تولید میکنیم، از آن طرف هم بی دریغ دارد وارد میشود.

مصرف کننده ی داخلی [هم] که فلان دستگاه فرضاً دولتی یا شبه دولتی است، به بهانه ی اینکه این [جنس] به خوبیِ آن جنس خارجی نیست [آن را نمیخرد].

خب قیمتش که ارزان تر است، شما مصرف کن، استفاده کن، کمک به تولید بکن، تجربه ی بعدی او بهتر خواهد بود؛ این چیز طبیعی و روشنی است؛ وَالّا اگر ما همین طور بخواهیم جنس لوکس تهیّه بکنیم، این نمیشود و این تولید داخلی هیچ وقت به جایی نمیرسد.

مسئله ی قاچاق.

یکی از مسائل مهم مسئله ی قاچاق است.

به طور جدّی بایست در مسئله ی قاچاق [برخورد بشود].

من اینجا یادداشت کرده ام که بیشتر وزارتها میتوانند در تقویت اقتصاد ملّی نقش ایفا کنند.

واقعاً این جوری است.

خیلی از وزارتها به حسب ظاهر ارتباطی با مسائل اقتصادی ندارند -فرض کنیم وزارت علوم یک وزارت اقتصادی نیست- امّا میتوانند نقش ایفا کنند در تقویت اقتصاد ملّی.

فرض بفرمایید که در تزهای دکتری و کارشناسی ارشد و مانند این کارهایی که میکنند، اینها را راهنمایی کنند، هدایت کنند تا در خدمت اقتصاد ملّی قرار بگیرد؛ مسائل داخلی را حل کند، مشکلات داخلی کشور را حل کند.

آماده اند این جوانهای ما، این یکی از کارهای مهم است.

همین ارتباط صنعت و دانشگاه که ما چند سال است این قضیّه را داریم تکرار میکنیم، از جمله ی چیزهای [مهم] است؛ و همچنین بقیّه ی وزارتخانه ها.

اجرای درست اصل 44 که در این دولت و در دولت قبل، آن چنان که شایسته و بایسته است اجرا نشده است؛ نه در این دولت درست اجرا شده، نه در دولت قبل درست اجرا شد.

در [اجرای] این اصل 44 که سپردن مسئولیّتهای اقتصادی به بخش خصوصی است، با شرایط خاصّی که معیّن شده و سیاستهایش اعلام شده است و قانون هم برایش وضع شده، باید جبران عقب ماندگی ها بشود.

این کاملاً کمک خواهد کرد به اقتصاد داخلی.

و البتّه مسئله ی امنیّت سرمایه گذاری خیلی مهم است؛ بخشی از امنیّت سرمایه گذاری مربوط میشود به دستگاه قوّه ی مجریّه، بعضی هم به دستگاه های دیگر مثل قوّه ی قضاییّه و دستگاه های گوناگون دیگر.

این هم یک مسئله است.

البتّه در زمینه ی مسائل اقتصادی، ما حرف خیلی میزنیم؛ در این چند سال، هم بنده، هم مسئولین دولتی، هم در مجلس و دیگران، حرف زیاد زده ایم، [امّا] بایستی وارد میدان عمل بشویم؛ نقشه ی کارِ روشن باید وجود داشته باشد.

باید یک نقشه ی راه روشنی [باشد]؛ یکی از اوّلین کارهایی که در دولت ان شاءالله باید انجام بگیرد، این است که یک نقشه ی راه روشن و کاملی که جامع باشد تهیّه بشود و آماده بشود که همه ی این کارها را، بخشهای مختلف مربوط به خودش بتوانند انجام بدهند.

یکی دیگر از چیزهایی که در مدیریّت کشور -که بتوانید کشور را اداره کنید- تأثیر دارد، مسئله ی فضای مجازی است؛ فضای مجازی خیلی مهم است.

در مسئله ی فضای مجازی، آنچه از همه مهم تر است، مسئله ی شبکه ی ملّی اطّلاعات اس
کلید واژه ها: حضرت آیت الله خامنه ای - داعش - آیت الله خامنه ای - گزارش - مبارک - خواهران - مقام معظم رهبری - ماه مبارک رمضان - نجات - امروز - دیدار - رییس جمهور - دروغ - آیت الله - مسئولان - المصطفی - خرداد - خامنه - رهبری - اخبار - تفاوت - تاریخ - طلایی - رمضان - حمزه - آشنا - نظام

آخرین اخبار سرویس:
ایرج رنجبر، سمیرا غلامی اخلاق و سیاست در اندیشه سیاسی مکتب فرانکفورت

محسن رضایی: ترامپ می خواهد فشارهای مضاعفی بر ایران تحمیل کند

هر روز با ستارگان مجازی

عملی که عمر را طولانی می کند

ابراز نگرانی سازمان غذا و دارو از تداخل مسوولیت ها با "استاندارد"

حلقه مفقوده در بازدید از یک مدرسه

مردم در برابر تهاجم فرهنگی «آتش به اختیار» عمل کنند

واکنش سخنگوی ناجا به نحوه برخورد مامورین شهرداری در معیت پلیس با دستفروشان

شورای پنجم شورای ضعیفی است

قاسم بستانی ابن أبی العوجاء: شخصیت شناسی و ارزیابی ادعاهای منسوب به او

واکنش سخنگوی ناجا به نحوه برخورد مامورین شهرداری با دستفروشان

ترامپ احیاگر تئوری و گفتمان "مرد دیوانه "

عربستان کشور فاسدی که نمی توان آن را اصلاح کرد

تصویر جالبی که همسر گوچی منتشر کرد.

لایحه منطقه آزاد بوشهر به مجلس می رود

علی پژهان، آنیتا کمالی ها، مارال عجم زمانی مطالعه تطبیقی قوانین سقط جنین در کشورهای مسلمان

مشکل راه آهن بوشهر با این روش مسؤولان به جایی نمی رسد/ وعده توخالی ندهید

غلامرضا ملک زاده، نرگس خنده رو، تورج صادقی بازاریابی در شرکت های فناور کوچک و متوسط نوپا؛ چالش ها و راهکار

عبور از خاتمی و روحانی چرا؟!/مسئولان مردم پسند در میان مردم یا ساختمان های کاخ گونه!؟/آیا خصوصی سازی شکست خورده است؟/ آسیب پذیری های فیلترینگ اینترنت در ایران

سمیه حمیدی روایت تئولوژیکال از امر سیاسی در اندیشه کارل اشمیت

شهید مهدی قره محمدی|روایت همسری که شوهرش را نذر دفاع از حرم حضرت زینب(س) کرد

چند پند زندگی از امیر المومنین

راهکارهایی برای زندگی شیرین

زندگی مشترک تان را با این نکات ارزیابی کنید

قبل از ازدواج این چند سوال مهم را از خودتان بپرسید

عربستان کشور فاسدی که نمی توان آن را اصلاح کرد

شورای پنجم شورای ضعیفی است/ اعضا به مسائل شهری مسلط نیستند

گفته های تند نیوشا ضیغمی درباره صدف طاهریان

محسن جهانگیری, مصطفی رفسنجانی مقدم ماهیت لعان و اثر تحریم ابدی نکاح از منظر فقه فریقین

رضایی: ترامپ می خواهد با طرح های جدید، فشارهای مضاعفی را بر ایران تحمیل کند

76 درصد مخاطبان شبکه باران را می بینند

بی بی رحیمه ابراهیمی، علی رحمانی بررسی فقهی لزوم اذن همسر اول در ازدواج مجدد مرد

بودجه دولت در 20سال گذشته را ببینید + نمودار

ابعاد تازه پرونده واردات خودروهای لوکس توسط یک پیرزن + سند

سام محمدی، مهدی فلاح تحلیل اخلاقی شرط قصد و رضای متعاقدین و اثر آن در فقه و حقوق

طرح کنگره آمریکا آشکارا مانع فروش هواپیما به ایران نمی شود

حمایت حکمت ملی عراق از موضع آیت الله سیستانی/ تشکر ویژه از جمهوری اسلامی

تزیین انار شب یلدا

موشک های بالستیک یمن از کجا آمدند؟ / پاسخ ایران به آمریکا

توافق هسته ای ایران به منزله یک «معیار» است

تخریب 100 درصدی بیش از 2700 واحد مسکن مددجویان کمیته امداد در زلزله

ضرورت بررسی پروژه های نیمه تمام در کشور/وحدت دانشگاه و حوزه مسائل را برطرف می کند

در این شلختگی، حواسمان به استعدادها باشد

گزینه های رهبری آینده به صورت فوق العاده محرمانه بررسی می شود/ سلامتی، نشاط و انگیزه رهبر انقلاب بسیار بالاست

حجت اله حمیدی ارائه یک ساختار فرآیند تحلیل شبکه ای برای انتخاب سیستم برنامه ریزی منابع سازمانی در محیط فازی

بیتا کمالی، حجت اله حاج حسینی، مهدی الیاسی عوامل موثر بر نوآوری پذیری صنعت اپراتوری تلفن همراه در گذار به سمت موبایل باند پهن

صعود مونشن گلاباخ به رده چهارم

رییس سازمان مدیریت بحران کشور : اگر تهران زلزله بیاید، جهان را باید به کمک بطلبیم

عبدالرضا اصغری, مهدیه لطیف زاده رویکرد فقه امامیه درباره بیع میته به مستحلّین

مرتضی بحرانی نوابت در فلسفه فارابی و ابن باجه

چطور برای کودکان کتاب بخوانیم؟

فرزانه احمدی، علیرضا امینی ماهیت جعاله

بزرگداشت سردار شهید حمید تقوی فر در دانشگاه بغداد

عصبانیت های زنانه با علت مردانه

بیشتر با وجدان هستید یا روشن فکر؟

زهرا محدثی، عباسعلی سلطانی نگرشی بر مجازات تشهیر در فقه شیعه با نگاهی به قوانین موضوعه ایران

جعفر جعفرزاده، محمود آری، علی اکبر ابوالحسینی، محمدباقر علی تبار فیروزجایی ادله حرمت خودکشی وجایگاه آن درحقوق کیفری ایران

مسئله فلسطین امروز مسئله اصلی جهان اسلام است

جملات زیبا و خواندنی (16)

اس ام اس میلاد رسول اکرم و امام جعفرصادق علیه السلام (7)

اس ام اس تبریک روز پژوهش

نباید دولت را تخریب کرد

روزنامه استخدامی استان خراسان رضوی و شهر مشهد | شنبه 25 آذر 96

وزیر اطلاعات: حفظ آبروی افراد مهم تر از امنیت فیزیکی است

ترامپ شرور بدون نقاب است

در ابعاد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی وضع خوبی نداریم

پشت پرده درگیری بر سر انتقال آب در خوزستان

نظر آیت الله سعیدی در مورد احمدی نژاد

آمریکا فروش هواپیما به ایران را ممنوع اعلام کرد

شاخص رشد اقتصادی در چهل سال بعد از انقلاب تغییر معناداری نداشته است/ بودجه ای که تنظیم شده، چک کشیدن روی هواست

امضای سند 2030 بیانگر قربانی شدن مردم سالاری در کشور است

احمدی نژاد به دنبال جلوگیری از مطرح شدن لاریجانی در انتخابات است/ شروع فعالیت های انتخاباتی در موتلفه

تاسیس معاونت ارتباطات سایپا برای پاسخگویی شفاف

تاسیس معاونت ارتباطات سایپا برای پاسخگویی شفاف

آخرین وضعیت پرونده پزشک تبریزی

شیخ خالد الملا: فتوای آیت الله سیستانی عراقی ها را در برابرتروریسم داعشی متحد کرد

نشست شورای امنیت با موضوع کره شمالی

بزرگداشت سردار شهید حمید تقوی فر در دانشگاه بغداد

حدیث در فضیلت صلوات (2)

نی نوازی معلول قائمشهری با انگشت پا در شب یلدای ایرانی

بهنوش بختیاری: اگر فتوای امام نبود، به ترنس ها اجازه عمل نمی دادند

سخنگوی موگرینی: نماینده عالی اتحادیه اروپا هیچ اشاره ای به سیاست داخلی ایران نداشته است

نی نوازی معلول قائمشهری با انگشت پا در شب یلدای ایرانی

مدیر ارشد وزارت بهداشت درتصادف رانندگی جان باخت/تسلیت وزیر بهداشت

رضایی: ترامپ می خواهد فشارهای مضاعفی بر ایران تحمیل کند

تفاوت حرف با عمل در مراسم معارفه شهردار بابل

ابعاد تازه پرونده واردات خودروهای لوکس توسط یک پیرزن

حضور امام جمعه و جمعی از مسئولان شهری آمل در منزل شهید مدافع حرم مهدی قره محمدی

کوه تاراناکی، متقارن ترین آتشفشان نیوزیلند (+عکس)

ماجرای خواندنی تعیین محل دفن امام

آمریکا فروش هواپیما به ایران را ممنوع اعلام کرد

بودجه دفاعی ایران چقدر است؟

تأمین منابع شهر از فروش تراکم در خط پایان

محمدحسن حائری, جواد یعقوبی, محمد یعقوبی بازخوانی فقهی حقوقی حق شفعه موقوف علیهم

رضایی: ترامپ می خواهد فشارهای مضاعفی بر ایران تحمیل کند

حضور ریاست جمعیت هلال احمر شهرستان رامسر در اولین همایش بین المللی نقشه کشی ذهنی کشور

جزییات4خبر ویژه امروز شنبه25 آذرماه 1396

به شهادت رسیدن جوان فلسطینی مقابل دوربین خبرنگار الجزیره

خودکشی جراح پس از فرزند کشی

حملات مرگبار جنگنده های سعودی به صعده و تعز

رهبرانقلاب:داعش را چه کسی به وجود آورد؟

رهبرانقلاب:داعش را چه کسی به وجود آورد؟