مطالب مرتبط:
«خودکشی» در ایران از نگاه یک روانکاو مشهور
«خودکشی» در ایران از نگاه یک روانکاو مشهور
30 آبان؛ تیتر یک روزنامه های ورزشی صبح ایران
ادامه شایعات در خصوص زلزله کرمانشاه/ آیا زلزله های غرب ایران، ارتباطی با هارپ دارد؟
بحرین: اعتراض ایران بر تصمیمات اتحادیه عرب تأثیری ندارد
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
سه شنبه، 30 آبان 1396 ساعت 16:332017-11-21سياسي

خودکشی در ایران از نگاه یک روانکاو مشهور


محمد صنعتی روانکاوی است که سال ها درباره فرهنگ مرگ در ایران سخن گفته است.

این صاحب نظر حوزه روانشناسی، ایده خود را در قالب مقاله های علمی و گفت وگوهای مطبوعاتی دنبال می کرده است.

- به گزارش سایت قطره و به نقل ازسلامت نیوز، روزنامه اعتماد با این مقدمه، گفت وگوی خود را با او از فرهنگ مرگ آغاز کرده و از او درباره علت نبود فرهنگ زندگی در ایران و همین طور گرایش به خودکشی در ایران پرسیده است.

متن این گفت وگو را در ادامه می خوانید:به نظر شما وجه خاص بودگی خودکشی این دو دختر چه بود؟در همین آغاز بگویم که انجام این مصاحبه را برای هشدار دادن به همه روزنامه نگاران و اهالی رسانه پذیرفتم تا بدانند نشر خبرهای مربوط به خودکشی، به ویژه خودکشی های خاص و افراد سرشناس، به سرایت آن به گروه های در خطر منجر می شود.

به یاد می آورم که سال 1349 در بخش مسمومین لقمان الدوله که بعد از انقلاب بیمارستان لقمان ادهم در آنجا تاسیس شد کار می کردم.

5 پزشک عمومی بودیم که از دوره دانشجویی برای راه اندازی مرکز اطلاعات مسمومین در آنجا کار می کردیم.

با دیدن مسمومینی که در آنجا بستری بودند متوجه شدیم بسیاری از آنها تحت تاثیر دوستی یا آشنایی که اقدام به خودکشی کرده بود یا با خواندن خبری در روزنامه و مجله، در مواجهه با مشکلات، این راه را انتخاب می کردند.

بنابراین، به دلیل آگاهی به سرایت فکر خودکشی، تصمیم گرفتیم از ورود خبرنگاران صفحه حوادث روزنامه ها به بیمارستان جلوگیری کنیم.

امروز از شما اهالی مطبوعات می خواهم، مگر به خاطر تحلیلی جامعه شناختی یا روانشناسی اجتماعی از انتشار اینگونه اخبار صرف نظر کنید و با این اتفاقات مانند داستانی هیجان انگیز برخورد نکنید بلکه آن را به عنوان نشانه هایی که بیانگر آسیب های اجتماعی است بدانید.

چنین اتفاقاتی بر ما آشکار می کند که جامعه به چه سمت و سویی در حال حرکت است.

رخدادی مانند خودکشی و واکنش جامعه نسبت به آن صرفا بیانگر وضعیت روانی فرد نیست، بلکه مبین وضعیت جامعه از نظر شاخص های سلامت روانی است و نه تشخیص و درمان روانپزشکی! لذا پرداختن به مساله این دو دختر از این نظر، حائز اهمیت می شود وگرنه ما به جز این ویدئو سلفی مگر شناخت دیگری از این دو دختر داریم که بتوانیم تشخیص روانپزشکی برای آنها مطرح کنیم؟ و مگر روزنامه همانند کلینیک است؟در سلفی این دو دختر که با خنده و شادی به سوی مرگ می روند، این مواجهه آنها با مرگ همه را در بهت فرو برده! جامعه را تکان داده و متاثر کرده!مگر برخی از مردم این جامعه هر روز با سرعت های تفریحی در جاده ها به سوی مرگ نمی روند؟ راننده های مست یا تحت تاثیر مواد، نشئه و با حال اتوبوس را به دره نمی اندازند؟ مگر این همه معتاد با شادی و خوشحالی به سوی مرگ نمی روند؟ مگر این همه تعرض و تجاوز و قتل با هیجان و لذت صورت نمی گیرد؟ زندگی در خانه های گلی و بافت پوسیده، آماده برای مرگ و نابودی! ما سال هاست در این منطقه با مرگ هایی از این دست زندگی می کنیم و گویی فقط منتظر این دو دختر بودیم که همه ما را در بهت فرو برند من سال هاست در بهتم که فرهنگ مرگ با ما چه می کند؟ بگذارید به جای داستان این دو دختر که بسیاری در مورد آن نوشته اند، به فرهنگ مرگ و مرگ طلبی بپردازیم که معضلی بنیادی در جوامعی چون ما است.

نسبت مرگ اندیشی با درک مرگ به عنوان یک واقعیت زیستی و حقیقت زندگی چیست؟بدون تردید مرگ در هر جامعه انسانی وجود دارد.

این حقیقت نه به دلیل انسان بودن انسان بلکه به دلیل حقیقت زیستی است.

به همین خاطر می توان گفت مرگ در هر جایی که موجود زنده حضور دارد، وجود خواهد داشت؛ مرگ واقعیتی در زندگی است.

اما مساله، جایگاه مرگ است و اینکه چه نقشی در زندگی ما در این جهان دارد؟فروید در رابطه با مرگ در سال 1915 به سراغ همین جایگاه مرگ می رود.

او پژوهش های روان کاوانه خود را سال 1895 شروع کرد و با ارس که شور زندگی و عشق بود اما 20 سال طول کشید تا بتواند به مرگ بیندیشد.

با شروع جنگ جهانی اول و بی شماری مرگ و نابودی که در آن دوران بود، این صاحب نظر به این اندیشه رسیدکه مرگ در جامعه غرب باید به جایگاه واقعی خودش بازگردد.

فروید یک سال بعد از شروع جنگ جهانی اول مقاله ای به عنوان اندیشه هایی در خور ایام جنگ و مرگ را نوشت.

در این مقاله می نویسد که مرگ دیگر انکار نخواهد شد.

ما مجبوریم آن را باور کنیم، مردم واقعا می میرند و نه دیگر یکی یکی، بلکه بسیار، اغلب ده ها در یک روز.

مرگ دیگر رویدادی تصادفی نیست.

زندگی بار دیگر، به حقیقت جالب شده است.

او این مقاله را با این عبارت پایان داد که: ا گر می خواهی زندگی را تاب آوری، خود را برای مرگ آماده کن.

منظور فروید از جایگاه واقعی مرگ چه بود؟او می خواست مرگ را که در مدرنیته انکار شده بود به جایگاه افلاطونی آن باز گرداند! مرگ گویی پایان و مقصد زندگی است! ولی اگر کسی درباره مرگ مشغله ذهنی پیدا کرد و زندگی را امری پوچ و بی ارزش دانست به این دلیل که فناپذیر است جهان بینی مخرب و مرگباری دارد.

مساله این است که اگر من به این باور برسم که زندگی این جهانی هیچ و پوچ است بنابراین با چه امید و انگیزه ای برای بهبود و پیشرفت و شکوفایی زندگی و تمدن گامی بردارم؟ فردی که معتقد است زندگی بی ارزش است آشکار و نهان انگیزه اش خلاصی هرچه زودتر از این زندگی خواهد بود.

جهان بینی زندگی گریز.

از نظر تاریخی منظور از بازگشت مرگ به جایگاهی حقیقی خودش، چیست؟جهان غرب با ورود به مدرنیته و رنسانس دنبال آن بود که خود را از قیود قرون وسطی رها کند.

قرون وسطی به یک معنا، مرگ اندیش بود.

در اندیشه قرون وسطایی، زندگی زمینی بی ارزش بود.

گویی زندگی زمینی را خدا خلق نکرده و خالق آن اهریمن بود.

در قرون وسطی دنیا جایی برای رنج کشیدن دانسته می شد و انسان گناهکار که به زمین هبوط کرده بود، در دنیا غریب و سرگردان بود.

چنین انسانی در پی بازگشت به بهشتی بود که از آن رانده شده بود.

برای انسان قرون وسطایی زندگی باری سنگین بود به دوش انسان که برای خلاصی از شر آن باید هرچه زودتر زمین گذاشته می شد.

این نگرش در تقابل با فضای دوران مدرنیته بود.

غرب در دوران مدرنیته به دنبال پیشرفت، رفاه و حفاظت از زندگی در برابر مرگ بود.

در واقع از جهان بینی پشت کردن به زندگی می خواست رو به زندگی و پشت به مرگ بشود.

این تقابل نظری باعث شد صاحبنظرانی چون فروید و هایدگر به دنبال بازگردانیدن مرگ به جایگاه حقیقی اش باشند.

البته نگاه منفی به زندگی دنیوی تنها منحصر به غرب نبود.

این اندیشه در شرق و فلسفه و اندیشه عرفانی شرق بسیار شدید تر بود.

مذاهبی مانند بودیسم و هندوییسم و عرفان زندگی گریز همواره بر مذمت زندگی این جهانی تاکید می کردند و بسیار مرگ طلب تر! پس در رنسانس مرگ اندیشی کنار گذاشته شد؟باید بین مرگ اندیشی و مرگ خواهی تفاوت قائل شد.

غرب به این نتیجه رسید که به جای آنکه پشت به زندگی کند، رو به زندگی داشته باشد و به مرگ پشت کند؛ یعنی از افراطی به تفریطی دیگر رفتند.

در این طرز تلقی نسبت به دنیا نگاه انسان به آینده امیدوارانه شد و جامعه تغییر مسیر داد و به سمت هرچه پربارتر کردن زندگی میل پیدا کرد.

نتیجه این تغییر نگرش تحولات و پیشرفت هایی بود که در اروپا رخ داد.

جنبش های علمی، فرهنگی و انقلاب صنعتی و فناوری با سرعتی باورنکردنی! تمدنی که پاورچین پاورچین حرکت می کرد شتاب گرفت.

اما می توان گفت مرگ در دوره کنونی پزشکی (مدیکالیزیشن) شده است؛ یعنی افراد در بیمارستان و به دور از چشم بستگان جان می دهند؛ به نظر شما این باعث نشده که افراد درباره مرگ فکر نکنند؟مرگ یک واقعیت زیستی است و طبیعی است که با تغییر جهان بینی و تغییرات فرهنگی، جایگاه مرگ نیز تغییر کند؛ مثل مرگ در خانه یا در بیمارستان، در موطن یا در غربت، گورستان در داخل شهر یا دور از شهر.

در جوامعی که مردم با مرگ زندگی می کنند یا با جنگ، بیشتر با جسد و مرده خو می گیرند بنابرین ترس شان از مرگ کمتر است! اما اینکه افراد تمام لحظات به مرگ فکر کنند و با مرگ مشغله ذهنی داشته باشند و فرد دایم تصور کند که ممکن است تا دو دقیقه دیگر بیشتر زنده نباشد یا چنین تعابیری را به کار بندد که تا فردا کی مرده و کی زنده است!؟ این نگرش و طرز تلقی نسبت به زندگی باعث می شود انگیزه برای بهبود آینده زندگی برای فرد بسته شود.

در چنین نگرشی آینده فقط در بعد از مرگ و در دنیای دیگر اتفاق می افتد.

اتفاقی که در مدرنیته رخ داد این بود که مشغله ذهنی درباره مرگ کنار گذاشته شد.

اما این تغییر نگرش به تفریطی ختم شد و افراد جوری زندگی می کردند که انگار دیگر مرگی وجود ندارد.

این نیز گونه دیگری از واقعیت گریزی بود.

در نظر شما مرگ آگاهی با هراس از مرگ متفاوت است؟مرگ آگاهی می تواند با هراس از مرگ باشد یا با مرگ طلبی.

ارنست بکر معتقد است که هراس انسان از مرگ است که جامعه انسانی را تمدن ساز کرده است.

میل به زندگی و بقاست که ما را وامی دارد از خود مراقبت کنیم خود را از آفت ها دور کنیم وقتی کسی از مرگ بترسد و نخواهد بمیرد برای خود سرپناه می سازد و لباس به تن می کند تا از سرما جانش در امان باشد حتی اسلحه هایی که درست شده تماما به خاطر قدرت طلبی نیست بلکه به دلیل دفاع و ترس از مرگ است.

ترس از مرگ می تواند باعث شکوفایی زندگی شود.

انگیزه دانستن و اشتیاق به علم با خود پزشکی که برای درمان یا پیشگیری از بیماری هاست، مگر ناشی از ترس از مرگ نیست؟ پس ترس از مرگ است که انسان را مشتاق دانستن و ساختن و تمدن آفرینی می کند اما مشغله ذهنی درباره مرگ با مرگ پژوهی فرق دارد.

مشغله زندگی درباره مرگ به فرد اجازه نمی دهد درباره زندگی و آینده فکر کند.

مشغله ذهنی فرد در خصوص مرگ، برخلاف ترس از مرگ، چندان خلاق نیست.

مرگ اندیشی اگر با هراس از مرگ توام شد می تواند خلاق شود.

در فرآیند اجتماعی شدن قوه شناخت شکل می گیرد و درک اجتماعی از مرگ هم در مواجهه فرد با مناسک مرگ نزدیکان و.

شکل می گیرد.

گویی افرادی که خودکشی می کنند، قوه شناخت شان دربار مرگ دچار مشکل شده است.

این دو دختر خانواده خود را دلداری می دهند که ما -یعنی روح ما- در خواب به سراغ شما خواهد آمد.

آنها باور ندارند در آن سوی خودکشی نیستی قرار دارد، خودکشی برای آنها همانند سفری از شهری به شهر دیگر است و ما مسافری در دنیا هستیم.

در حالی که مرگ برای اغلب جانداران یعنی از دست رفتن حیات.

این پدیده در انسان هوشمند آن قدر زیاد است که میل به جاودانگی دارد.

در جامعه مدرن اگر کسی بخواهد بمیرد، فکر می کنیم بیمار است یا اختلالی در او وجود دارد که میل به مرگ پیدا کرده است.

مگر آنکه این میل همگانی یا فرهنگی شود.

یعنی ارزش شود.

اما این تصور که مدرنیته باعث شده ما ایرانیان به مرگ فکر نکنیم و منابع شناختی ما محدود شده است، اینطور نیست؛ اتفاقا در جامعه ما فکر مرگ تقویت می شود.

نخستین لالایی هایی که برای ما می گویند حاوی مضامین جدایی و دوری پدر است، پدری که در جنگ است و حالا در لالایی به کودک گفته می شود که غصه نداشته باشد؛ همین طور توجه کنید لحن لالایی بسیار غم انگیز است.

از همان زمان کودکی و در زمانی که شنونده این لالایی ها هستیم فکر مرگ و زندگی به ما القا می شود و در ذهن ما شکل می گیرد.

با این حال نرخ خودکشی در ایرانی که در نظر شما دایما به فکر مرگ است، بسیار پایین تر از کشورهایی است که به عقیده شما در آنجا فکر مرگ کمتر است.

در جامعه ما روی هم رفته نرخ خودکشی بالاست.

خودکشی فقط محدود به این نیست که فردی خودش را از بالای پل پایین بیندازد.

ما در جاده ها خودکشی می کنیم.

زیر خانه های گلی زندگی می کنیم و خانه های مان را طوری می سازیم که اگر زلزله ای رخ دهد هزاران نفر زیر خاک خواهند رفت و جان شان را از دست خواهند داد.

با مرور روزنامه و شنیدن اخبار کمتر زمانی است که با خبر تصادفی مرگبار مواجه نشویم.

نرخ اعتیاد در کشور ما بالاست و افراد بی محابا به جسم خود هجوم می آورند و صدمه می زنند.

پرخاشگری و خشونت بیداد می کند! آیا نباید این موارد را خودکشی دانست؟ در همه این مثال ها و مواردی از این دست، میل به مرگ وجود دارد گیرم میلی ناخودآگاه.

در ناخودآگاه اجتماعی ما است.

اگر میل به مرگ وجود نداشت افراد اینقدر بی احتیاط رانندگی نمی کردند؛ گویی برای این افراد زندگی ارزشی ندارد.

ضمنا منطقه ما منطقه جنگ است.

همه اینها روی هم رفته حضور فرهنگ مرگ را در جامعه ما نشان می دهد.

از نظر برخی این دو دختر بسیار سرخوشانه به سوی خودکشی می رفتند؛ نظر شما چیست؟برخلاف عموم مردم، من فکر می کنم این دو دختر بسیار مضطرب بودند.

در حدی اضطراب آنها شدید بود که آن همه غذا خورده بودند.

شادی آنها به مانند یک دفاع مانیایی بود.

اما در عین حال نشانه هایی از وجود روحیه انتقام جویی در آنها وجود داشت و می خواستند با کشتن خود از معشوق جفاکار که آنها را ترک کرده بود انتقام بگیرند و اورا به خاطر مرگ خود گرفتار احساس گناه کنند.

بخشی از این مربوط به شخصیت این دو بود و بخشی را فرهنگ القا می کند.

این روحیه انتقام جویی در فرهنگ ما زیاد است.

انتقام جویی و کین خواهی ارزش های فرهنگی ما هستند.

در سراسر شاهنامه فردوسی کین خواهی انگیزه قهرمانان است.

روحیه انتقام جویی در مردم به عنوان یک ارزش خیلی بالاست و در مقابل روحیه بخشندگی کم است.

شما پیش تر هم درباره فرهنگ مرگ گفته و نوشته بودید، منظورتان از این تعبیر چیست؟منظور من از فرهنگ مرگ تنها خودکشی نیست.

خودکشی در کشور ما به اندازه بقیه کشورها است.

اینکه شما می گویید نرخ خودکشی - البته آن نوعی از خودکشی که طرف اقدام به کشتن خود می کند- در کشورهای توسعه یافته بیشتر است، تا حدی درست است.

از نظر آماری نرخ خودکشی در کشور ما از معدودی جوامع کمتر است اما این حکم در مقایسه با بسیاری از مناطق صادق نیست.

اقدام به خودکشی در ایران زیاد است.

اینکه افراد به خودشان آسیب می زنند نشان می دهد ارزش زندگی شان را نمی دانند.

اشکال مختلف خودزنی در ایران خیلی زیاد است و خشونت و پرخاشگری هم در جامعه ما ارزش است.

متاسفانه به نظر می رسد که در جوامع مدرن پس از جنگ هم، ارزش خشونت بالا رفته است!عناصر و عوامل رشد فرهنگ مرگ اندیشی در ایران چه هستند؟فرهنگ ما مبتنی بر شعراست و شعر ما بیشتر عرفانی است و اشعار عرفانی نیز به جزشعر معدودی از شعرا مانند سعدی زندگی گریز است.

در تمام مدت صحبت از بی ارزش بودن این زندگی به عنوان امری فناپذیر می کنند.

در فرهنگ عرفانی زندگی گریز به ما گفته می شود دلبسته زندگی نشویم.

باور به بی ارزش بودن زندگی و پوچ بودن دنیا در ادبیات و شعر ما بارها تکرار شده است.

در غرب هم همین عناصر وجود داشته است.

منتها آنها زمانی برآن شدند تا از این سیکل خارج شوند و در مسیری حرکت کنند تا جهان خودشان را شکوفا کنند.

به نظر نمی رسد منابع مطالعاتی این نوجوانان حافظ و مولانا بوده باشد یا حتی آشنایی ابتدایی با فلسفه و عرفان ایران داشته باشند! شما چطور استدلال می کنید این منابع بر خودکشی اثر گذاشته است؟نه تنها این دو دختر درک کاملی از مولانا و حافظ نداشته اند بلکه همه آنهایی که فال حافظ می گیرند هم شعر حافظ را درک نمی کنند و فقط فال می گیرند.

فرهنگ کشور ما فرهنگی شفاهی است.

در کشوری که تیراژ کتاب هزار جلد است، درصد خیلی بالایی از مردم نمی خوانند.

مساله اینجاست که در جوامعی مانند جامعه ما فرهنگ سینه به سینه انتقال پیدا می کند.

این دختران که موسیقی پاپ ایرانی گوش می دهند.

مگر موسیقی پاپ و کلاسیک ما مرگ محور نیست؟ چه می شود جمعیتی عظیم در تشییع مرتضی پاشایی حضور دارند؟ خواننده ای که غمگین می خواند.

در مورد مرگ و جان کندن! فقط موسیقی نیست این جهان بینی نیاز به مطالعه ندارد؛ القایی است.

به نظر شما چرا ما همچنان در فرهنگ مرگ اندیشی راکد باقی مانده ایم؟سوال خوبی است.

درست همان زمانی که غرب به رنسانس می رسد ما با فاجعه مغول و تیمور روبه رو می شویم و بازتولید آن در حکومت های جنگ طلب و خودکامه و فاجعه از پی فاجعه! و فاجعه زدگی ترانسلی (transgenerational) که فرهنگ ما را زمینگیر می کند.

از این روست که ما همچنان در فرهنگ زندگی گریز سیر می کنیم و برای خروج از این چرخه تلاشی نمی کنیم.

چقدر مسوولان ما نسبت به پیامدهای مرگ اندیشی آگاه هستند؟ و به اهمیت این موضوع پی برده اند که باید زندگی سالم تری داشته باشیم! هر روز ما شاهد حوادثی هستیم که عین خودکشی است هرچند ما اسم خودکشی را بر آن نمی گذاریم.

با این اتفاق جامعه مقداری شوکه شده و ذهنش با این سوال درگیر شده است که چرا این دو دختر آشکارا بالای پل رفته و خودشان را پایین انداختند!؟ در حقیقت این بی پردگی مساله است که جامعه را بهت زده کرده است نه خودکشی.

اگر خودکشی مساله اصلی نبوده، به نظر شما عامل حیرت مردم چه بوده است؟چه چیز این خودکشی باعث نگرانی شده است!؟ و تفاوت اقدام به کشتن خود روی پل با خودکشی در خفا چیست؟ این عریانی در کشتن خود چه پیامدی داشته است؟ به نظر من جامعه ما غیرشفاف و پنهان کار است و به نحوی همه در چنین جامعه ای دو نوع زندگی دارند؛ یک زندگی پنهان در اندرونی و زندگی دوم، زندگی نقاب دار بیرونی.

طی یک سال اخیر، مردها و جوانان به گونه های مختلف خودکشی کرده اند و خودکشی این دو دختر نخستین خودکشی نبوده است.

آیا روان شناسان و مردم نمی دانستند خودکشی در ایران وجود دارد و این اتفاق در سال بارها اتفاق نمی افتاد!؟ به نظر من مساله عریان بودن و به ظاهر شادمان بودن آنها، مساله است! خودکشی دیگر در خفا نیست و ما نمی توانیم آن را انکار کنیم و طبق عادت فرهنگی واقعیات را نادیده بگیریم و خودکشی های آشکار فتح بابی شده تا درباره این موضوع آگاه شویم و به دنبال آن باشیم تا دریابیم واقعیت زندگی اجتماعی چیست و از آن فرار نکنیم.

پیش از این اقدام خودسوزی ها هم هشدارهایی به ما داده بود.

ولی در مدت کوتاهی فراموش می کنیم.

شاید این فراموشکاری اجتماعی هم به این فاجعه زدگی مربوط می شود.

پس سوال را از این منظر مطرح می کنم که چرا اینقدر زندگی کردن بی معنا شده است؟شوپنهاور وقتی فرهنگ یونان را با فرهنگ هندو مقایسه می کند به تفاوتی بنیادین میان این دو فرهنگ پی می برد.

می گوید در فرهنگ یونانی مردم تلاش می کنند زندگی را هرچه بیشتر شکوفا کنند و در عوض هندوها در تلاشند هرچه زودتر از شر زندگی خلاص شوند.

البته در انتها شوپنهاور شیفته هندوها و بودایی ها می شود.

این موضوع برای این فیلسوف جذاب است که فلان راهب بودایی با خیالی آسوده و با لبخند خودش را از کوه ها به پایین می افکند یا یک هندی خودش را به عنوان امری مقدس به زیر قطار می اندازد.

ما هم عکس خودسوزی بودایی ها را در جنگ ویتنام دیده ایم یا حتی خلبانانی که در جنگ دوم که خودشان را می کشتند.

در تاریخ ادبیات ما در دورانی که آشفتگی وجود داشته شاهد هستیم که شاعرانی از زندگی دفاع می کنند.

البته پیش تر گفتم که سعدی جزو استثناهاست از شعرای معاصر هم مثلا سیمین بهبهانی و گاهی سهراب سپهری که البته گرایش به عرفان هندی دارد.

ولی ما منظورمان فرهنگ غالب است.

در پی قاعده هستیم و نه استثنا! هزار سال ما شعر و ادبیات داریم و جامعه ای فاجعه زده هستیم؛ از حمله مغول و تیمور و.

نسل به نسل این فاجعه زدگی انتقال داده می شود.

مساله فقط شعر نیست.

موسیقی، نقاشی قهوه خانه حتی مدرن، سینما، ادبیات عامه همگی فاجعه زدگی و فرهنگ مرگ را به نسل های بعد انتقال می دهند.

ما به تازگی و اخیرا درباره توجه به زندگی می نویسیم؛ شعرای اسطوره شده ما مانند فرخی یزدی و میرزاده عشقی آرزوی عید خون داشتند تا در آن بسیاری کشته شوند.

همه اینها بر طرز تفکر ما نسبت به زندگی و آینده اثر گذاشته است.

در جنگ دوم جهانی هم فلسفه اندیشی درباره مرگ رشد می کند.

حتی در حوزه ادبیات هم نگارش و انتشار رمان هایی با مضامین محوری مرگ رشد می کند.

اما بعد از جنگ این محور کنار گذاشته می شود؛ چرا ایران این تجربه را نکرد؟این فقط مربوط به جنگ دوم نیست پس از جنگ های ناپلئونی هم ادبیات مرگ محور مری شلی را داریم، فرانکشتاین و ادبیات گوتیک را از جنگ اول هم داریم.

با آغاز هر جنگ تفکر تقدیس خشونت بازگشت می کند.

یعنی مدرنیته ای که تلاش کرده بود خشونت انسان علیه انسان را محدود کند ناگهان ترک برداشت و چهار سال طول کشید در تمام جنگ سرد هم ادامه یافت.

جنگ دوم جهانی باعث شد ترس شدید از مرگ ایجاد شود چرا که در این جنگ ظهورسلاح کشتار جمعی یعنی انفجار بمب اتمی داریم و در تمام طول جنگ سرد تمامی غرب، دچار هراس بیش از حد از مرگ شد.

آنها مرگ اندیشی شان مبتنی بر هراس از مرگ بود در حالی که در شرق مرگ اندیشی مبتنی بر طلب مرگ است.

آن دوران هراس از مرگ شدید سبب از هم فروپاشیدگی ذهنی می شود.

چیزی شبیه روان پریشی و حالات شخصیت مرزی که در دوران پسامدرنیته بازتاب آن را در ادبیات و هنر می بینیم.

شما چقدر به فرهنگ زندگی به جای فرهنگ مرگ باور دارید؟ چقدر این مفهوم را معتبر می دانید؟اگر باور نداشتم که این همه در نقد فرهنگ مرگ نمی نوشتم.

اگر بخواهیم مردم را به فرهنگ زندگی دعوت کنیم باید در درجه اول به آنها نشان دهیم که چقدر در فرهنگ مرگ غوطه ور هستند.

وقتی همه در فرهنگ مرگ، غرق شده اند نمی توانند وضعیت خود را مشاهده کنند.

شما وقتی می توانید خودتان را ببینید که بتوانید از خودتان فاصله بگیرید و به عنوان دیگری به خود نگاه کنید.

من بارها نشانه های مرگ اندیشی را متذکر شده ام.

مساله فقط آیین های مرگ و با شکوه کردن عزاداری ها نیست! در فرهنگ مرگ، امید به آینده و تلاش انسان برای زندگی بهتر کم است.

خبری از نواندیشی و نوآوری نیست.

خشونت و پرخاشگری و قانون ستیزی ارزش است و بسیاری نشانه های دیگر.

مجموعه این عوامل تاثیرگذار هستند.

اول باید نگاه به زندگی و مرگ عوض شود و ما ارزش همین زندگی کوتاه را درک کنیم.

ارزش شادی و شادمانی را!غالب رمان های ما، سینمای ما، موسیقی ما افسرده کننده است.

ما به تازگی است که از مسوولان حرف هایی در ستایش شادی و نشاط می شنویم؛ آقای روحانی در همین انتخابات اخیر می پرسید چه می شود که اگر همه گریه کنند خوب است اما اگر بخندند گناه می شود.

همه اینها مجموعه ای است که اگر کنار یکدیگر بگذارید پازل کامل می شود و ما به این پاسخ می رسیم که چرا ما نتوانسته ایم خود را از چرخه فرهنگ مرگ خلاص کنیم.

اگر نسل 70 و 80 میلیونی ما به تشییع جنازه پاشایی می رفتند قابل درک بود.

همه اینها با هم جور در می آید، موسیقی پاشایی غمگین بود.

وقتی صحبت مرگ می شود همه دور هم جمع می شوند.

کیارستمی را به یاد بیاورید.

به نظرم او از نادر فیلمسازانی است که از فرهنگ مرگ رو به زندگی فیلم ساخت.

کیارستمی به سوی مرگ می رود، به زلزله می پردازد اما نگاه و افق دید کیارستمی به سمت زندگی است.

مردم ما به کیارستمی علاقه نداشتند، اما وقتی مرد، انگار واقعه ای که ما به آن عادت داشتیم، رخ داد و کتاب های زیادی درباره او نوشته می شود.

به نظرم این مشکل فرهنگی و اجتماعی است.

مشکل تنها روانشناختی نیست.

وقتی برای افراد ارزش زندگی را بتوانیم تعریف کنیم، نه ارزش خشونت و مرگ را، مرگ را باید به جای خودش بازگرداند.

زندگی تلاشی برای بقا است و شکوفا کردن این زندگی که بتوانیم از این جهان لذت ببریم و لذت بردن از زندگی عیش طلبی نیست.

شما چقدر موافقید که نسل امروز کمتر از نسل های پیشین مرگ اندیش است؟الان ما نسلی داریم که لااقل بخشی از آن در واکنش به سختی ها عیش طلب شده است.

من نمی توانم بگویم افسرده است و عیش طلبی باعث شده آنها هدفی در زندگی نداشته باشند و هدف خودِ عیش است و بسیاری از نسل 70 و 80 بسیار بی هدف است و اگر هدفدار باشد می باید خیلی عجولانه به پول و قدرت برسد.

به چیز دیگری آنقدر علاقه ندارد و غالب افراد اگر درس می خوانند برای دستیابی به پول و قدرت است.

البته بخشی از این نسل هم عمیق می خواند و عمیق می اندیشد، ولی اقلیت است.

تجربه اروپا از ایجاد و تبیین فرهنگ زندگی چگونه بود؟خارج شدن اروپا از مرگ اندیشی از دل کلیسا شروع شد.

افرادی مانند پترارک این ایده را بیان کردند که این دره های سرسبز و این جهان زیبایی هایی دارد و همه اینها آفریده خداست برای آنکه ما از آنها لذت ببریم.

بنابراین خود کلیسا بود که رو به زندگی کرد.

بعد از آن پروتستانیزم اتفاق افتاد و بعد تحولات اقتصادی، سیاسی و صنعتی آن گونه که ماکس وبر می گوید.

ما تازه داریم درباره توجه به زندگی می نویسیم.

همه اینها روی طرز تفکر ما نسبت به زندگی و آینده اثر می گذارد.

راه زیادی داریم تا به ارزش زندگی پی ببریم.


کلید واژه ها: خودکشی - روزنامه - جامعه - ایران - بیمارستان - دختر - آسیب های اجتماعی - فرهنگ - مطبوعات - اقدام به خودکشی - اجتماعی - روزنامه اعتماد - روزنامه نگاران - بعد از انقلاب - پزشک - هیجان انگیز - سلامت روانی - تشخیص - سلامت - خبرنگاران - سلفی - دانشجویی - اطلاعات - تفریحی - انتخاب - راننده - مصاحبه - واکنش - رسانه - هشدار

آخرین اخبار سرویس:
استخدام اپتومتریست با لوازم کار جهت درمانگاهی در چناران

استخدام آژانس ارغوان

قحطی جان بیش از 8 میلیون یمنی را تهدید می کند

استخدام مدرس مجرب زبان انگلیسی در موسسه فردوسی

استخدام منشی جهت دفتر وکالت در زیتون کارمندیِ اهواز

چه کار کنیم تا خدا خریدار بندگان شود؟

استخدام سالن دار خانم با سابقه در هرمزگان

استخدام تمیزکار آقا جهت باشگاه باربد در اصفهان

استخدام کارمند نیمه وقت خانم در فروشگاه پلاسکو

فعالیت های مؤثر مرحوم صباغیان در ایجاد و توسعه راهیان نور

وحید هاشمیان و دخترش در آلمان + عکس

استخدام چهار نفر راننده جهت کار روی کمپرسی تریلر در هرمزگان

ویژگی هایی در زنان، که مردان را جذب می کند

استخدام یکنفر سالن دار ماهر در خراسان رضوی

افزایش عوارض خروج از کشور عاقلانه نیست

آماده سازی منشور تفسیری در راستای تقریب مذاهب

استخدام دو نفر منشی و حسابدار خانم در اهواز

استخدام فتوشاپ کار در مجموعه آموزشی، فروشگاهی

توصیه امام صادق(ع) برای پاکدامنی زنان

رفتارهای احمدی‎نژاد در مجمع به روایت یک شاهد عینی

سالاری: ساخت و ساز در بوستان غیرقانونی است/معاون شهردار منطقه 4 : ساخت و ساز قانونی است

تغییر شهرداران برخی مناطق تهران

جدول 17 بودجه حذف شدنی نیست/ چرا از مردم نمی پرسند اصلا می خواهند 8000 میلیارد تومان برای برخی موسسات خرج شود یا خیر؟

استخدام کارگر کارواش در محدوده معلم مشهد

حکم حدث اصغر در حین غسل

استخدام فروشگاه ساختمانی رفیعی

استخدام طراح سه بعدی کار آشنا به کار با ابر نقاط در شرقِ تهران

استخدام رزرویشن آقا جهت شیفت روز آژانس در کرج

راهی مطمئن برای افزایش روزی

استخدام کارواش کار ماهر در هرمزگان

استخدام بازاریاب و فروشنده در شرکت پخش مواد غذایی

آمادگی ایران برای پشتیبانی همه جانبه از نیروهای مقامت اسلامی فلسطین

چمران: می دانستم در انتخابات شوراها رأی نمی آورم

تصاویر دیده نشده از سردار همدانی و علمداران قراویز

اظهارات نسنجیده ترامپ در به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی خلاف حقوق بین الملل است

آمادگی ایران برای پشتیبانی همه جانبه از نیروهای مقاومت اسلامی فلسطین

روباه و زاغ در گلستان به هم رسیدند

افزایش عوارض خروج از کشور عاقلانه نیست

نشست «امکان سنجی سازگاری اسلام و حقوق بشر» در مشهد برگزار شد

تلاوت جواد سلیمانی در اختتامیه نمایشگاه پژوهش خراسان رضوی

تاکید بر همکاری پارلمانی ایران و عراق/پیروزی مردم عراق علیه تروریست ها غرورآفرین است

توسعه زیرساخت های موردنیاز برای تولید جنگنده بومی

نمایشگاه دستاوردهای پژوهشی خراسان رضوی از قاب نگاه بازدیدکنندگان

وبلاگ مشرق سلبریتی سینمایی «تا 1400 با روحانی» نماند؛ خیلی وقیح هستید.../ علی مطهری: نمی دانم «موسوی خویینی ها» باعث شهادت پدرم شده یا نه؟!

عکس یواشکی بهنوش طباطبایی از مادرش! + عکس

سوالاتی که لازم است پیش از ازدواج از طرف مقابل پرسیده شوند

راهی مطمئن برای افزایش روزی

جلسه هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران آغاز شد

نمایندگان «پیشنهاد افزایش عوارض خروج از کشور» را به اتفاق آرا رد کنند

هشدار فارن پالسی به کنگره: فقدان قانون در مورد ایران بهتر از قانون بد است

اما و اگرهای بودجه

آمادگی ایران برای پشتیبانی همه جانبه از نیروهای مقاومت اسلامی فلسطین

تلاش های جهانی برای پیشرفت میلی متری حقوق انسان

رویدادهای خبری 21 آذرماه در مشهد

ترامپ خواستار لغو مهاجرت زنجیره ای شد

انفعال مرگبار در ساختمان شیشه ای نیایش

جدول 17 بودجه زیر ذره بین نظارت می رود

چهره آشنا در اجتماع میدان فلسطین (عکس)

صفحه اول روزنامه های کشوری و استانی؛سه شنبه 21 آذرماه96 /تصاویر

وقتی مجری مشهور برنامه های کودک چادری بود + عکس

محمد جواد نوروزی اقبالی، سید حسین شرف الدین راهکارهای نهادینه شدن تقوا در رفتار کاربران ایرانی شبکه های اجتماعی اینترنتی

انتفاضه جدید تا تحقق حقوق ملت فلسطین ادامه خواهد یافت/ در کنار ملت فلسطین خواهیم ماند

پوپولیسم بازمی گردد؟

رویدادهایی که امروز در قم خبری می شود/21 آذرماه

اولین همایش فرآورده های حلال در مشهد برگزار می شود

صحنه عاشقانه یکتا ناصر و همسرش در یک جشن! + عکس

تیپ عجیب سحر دولتشاهی در دوبی! + عکس

ارسال پیش نویس قطعنامه چند کشور عربی به شورای امنیت برای لغو تصمیم ترامپ

نفوذ در نقشه راه اقتصاد

ناصری: دولت روحانی گفتمانی از خود ندارد

انحلال سازمان هدفمندی یارانه ها "نمایشی نباشد"

استارت فسادزدایی از بخش خصوصی

گفتگوی تلفنی مهم سردار سلیمانی با فرماندهان نیروهای مقاومت در غزه

آن روز هاپولی کردن بودجه رسم نبود

آخرین وضعیت برندینگ بنزین در ایران

عصبانیت بازیگر معروف در واکنش به شایعات پیرامون همسرش +عکس

حجت الاسلام نواب در گفت وگو با فارس: مشکل تقریب و هم زیستی مسالمت آمیز نزاع خارجی نیست/راه هایی که معنای تقریب را روشن می سازد

علت مسدود شدن برخی حساب های کاربری توییتر

از لابه لای محرمانه ها/34 درسی که سلطان قابوس از انقلاب ایران گرفت

مزاحمت تلفنی چه مجازاتی در پی خواهد داشت؟

استقبال فرمانده فلسطینی از سخنان سردار سلیمانی

نمایندگان «پیشنهاد افزایش عوارض خروج از کشور» را به اتفاق آرا رد کنند

همراهی نماینده مجلس با جنگ روانی رسانه های غربی علیه ایران

جمع بندی روز: دوشنبه، 20 آذر 1396

علت مسدود شدن برخی حساب های کاربری توییتر

تلاش امارات برای جذب نویسندگان ایرانی عرب زبان

کاهش سقف سرعت در جاده ها آمار تصادف را کاهش می دهد؟

فرصت هایی طلایی که در آتش نژاد پرستی می سوزد

جمع بندی روز: دوشنبه، 20 آذر 1396

ویدئو: اعلام خبر ارتحال حضرت آیت الله العظمی گلپایگانی در تلویزیون

نعمت الله کرم اللهی، فاطمه ملک خانی بازنمایی زن در متون آموزشی زبان انگلیسی؛ مورد مطالعه: کتاب انگلیش ریزالت

روزنامه استخدامی استان خراسان شمالی و شهر بجنورد | سه شنبه 21 آذر 96

درآمد سالانه دولت از جرائم رانندگی چقدر است؟

پیشنهاد جدید مجلس برای تقویت قرارگاه پدافند هوایی

الگوی فرهنگی جامعه مهدوی برای عصر حاضر شاخصه های فرهنگی جامعه مهدوی، الگویی برای پیشرفت جامعه اسلامی

محمدجواد سلمانپور محوریت انسان در نظام تشریع

روزنامه استخدامی استان خراسان جنوبی و شهر بیرجند | سه شنبه 21 آذر 96

روزنامه استخدامی استان البرز و شهر کرج | سه شنبه 21 آذر 96

گفت وگوی تلفنی قاسم سلیمانی با فرماندهان گردان قسام و القدس

نگاهی بر پیامدهای زشت تهمت

خودکشی در ایران از نگاه یک روانکاو مشهور

خودکشی در ایران از نگاه یک روانکاو مشهور