ناف ما را با نیمه خالی بریده اند!

ما در بی اعتمادی داریم لذت می بریم.

از این که حس کنیم کمک ها جای دیگر سر در می آورد.

چون صبح تا شب این طوری به اطراف مان نگاه می کنیم.

- عصر ایران؛ روح الله صالحی- زلزله کرمانشاه به حدی بد بود که یادمان رفت می شود توی برگ ریزان کوچه باغ ها شعر خواند و شجریان گوش داد اما دل و روح مان چسبید به بیستون و در گیر و دار درد جگر لابه لای اخبار که خبر رسید سرمای تیغ انداز کوه های کرمانشاه را باید کاری کرد.

موج تسلیت های مجازی به درخواست کمک تبدیل شد و حس مهربانی در رگ و پی مان دوید چه قدر حس خوب به هم می دادیم آن قدر خوب بودیم که آدم هوس می کرد همیشه زلزله ای باشد تا ما هم چنان مهربان باشیم.

ما را آن طور آموزش نداده اند کمتر آسیب ببینیم و نیاموخته ایم در حوادث چه گونه هماهنگ شویم و نخواهیم بقیه مثل در مسیر ما حرکت کنند و بدتر این که نه معذرت خواهی بلدیم و نه جا را خالی کردن برای فردی مسلط تر.

درهمه ایستادن هایمان نیمه هستیم.

اخبار تعلل کمک رسانی اقلامی توسط نیروهای امداد رسان موجی دل سردی در دل ها دست به دست می کرد.

همیشه یک جریان کنار ما هستند تا نخ بدهند به بادبادک نا امیدی های مان، انگار ناف ما را به همین موج های منفی و بی اعتمادی بریده اند.