محمّدابراهیم مالمیر، توران ملکی شریف استعاره های تأویلی بر مبنای قاعده توجیه متشابهات قرآنی در آیینه ادبیات فارسی

استعاره تأویلی در معنایی که در این مقاله برای اوّلین بار در حوزه نظریه پردازی ادبی مطرح می شود، دارای انواع و مراتبی است که برخاسته از معانی کاربردی تأویل در علوم قرآنی می باشد.

- استعاره های تأویلی بر مبنای قاعده توجیه متشابهات قرآنی در آیینه ادبیات فارسی استعاره تأویلی در معنایی که در این مقاله برای اوّلین بار در حوزه نظریه پردازی ادبی مطرح می شود، دارای انواع و مراتبی است که برخاسته از معانی کاربردی تأویل در علوم قرآنی می باشد.

در این مقاله به یکی از مراتب آن به نام استعاره تأویلی بر مبنای قاعده توجیه متشابهات قرآنی پرداخته می شود.

چکیده استعاره تأویلی در معنایی که در این مقاله برای اوّلین بار در حوزه نظریه پردازی ادبی مطرح می شود، دارای انواع و مراتبی است که برخاسته از معانی کاربردی تأویل در علوم قرآنی می باشد.

در این مقاله به یکی از مراتب آن به نام استعاره تأویلی بر مبنای قاعده توجیه متشابهات قرآنی پرداخته می شود.

متشابهات، مجموعه ­ای از آیات قرآن ­اند که دارای چند پهلویی معنایی می ­باشند و تنها به کمک محکمات و ارجاع به امّ الکتاب، تأویل پذیرند.

چند­پهلویی معنایی آیات از حوزه لفظ خارج و مربوط به حوزه معناست.