بازتاب واقعه عاشورا در ادبیات هورامی- بخش دوم و پایانی قرائت عرفانی عاشورا

روایت های داستانی از واقعه عاشورا، به ویژه از سده دهم هجری به بعد، در قالب نظم و نثر در آثار مقتل نویسان به زبان های مختلف (عربی، فارسی، ترکی و هورامی) وارد شد.

- وات شرطم کردن من ننوشوم آب ازرقِ شامی گرتش راگذار هیچ نبین دلتنگ روی یوم القیام عرض من ایدن فدای گیانت بام رای آوش گرتن ازرقِ ملعون پری قطره آو درون به تاون فرزندِ رشید اهل بوتراب چنی سکینه اَو قرهالعین هر دو چمانش پُر بی جه اسرین تا که اهل و بیت نکردم سیراب (همان، ابیات 874، 875، 884، 885، 893، 901-904) یعنی با دستور یزیدِ شوم و بدکردار، ازرق شامی راه را بست؛ راهِ آب فرات را بر روی سپاه امام (ع) بست.

از روز قیامت هیچ دلتنگ نشدند.

عباس (ع) عرض کرد: یا امام (ع)، ای به فدایت! سخن من این است، فدایت شوم! در این گرمای تابستان با شراره سوزناک، ازرق ملعون راه آب را بسته است.

دیدگان تمام اهل بیت پر از اشک بود، و برای قطره آب دل هایشان بی قراری می کند.

فرزندِ رشیدِ ابوتراب، دو دستش را پُر از آب کرد تا آن را بنوشد.

تشنگی حسین (ع)، همراه سکینه و نور چشمش به یادش آمد.

آن مشت آب را به زمین ریخت و چشمانش پر از اشک شد.

گفت: من عهد بستم آب ننوشم تا وقتی که اهل بیت را سیراب نکنم .