مطالب مرتبط:
گوش هایتان را بگیرید و با یک صدای ماندگار آشنا شوید + فیلم و عکس
گوش هایتان را بگیرد و با یک صدای ماندگار آشنا شوید + فیلم و عکس
استخدام همکار آشنا به کامپیوتر در مشاور املاک
استخدام نیروی مجرب آشنا با کار برش و حکاکی دستگاه های لیزر در قم
با خشن ترین تیم لیگ برتر آشنا شوید!
5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
یکشنبه، 30 مهر 1396 ساعت 09:202017-10-22فرهنگي

گوش هایتان را بگیرید و با یک صدای ماندگار آشنا شوید


«آن شرلی» را دوبله کردم.

26 شعر برایش گفتم.

یک تیتراژ برایش ساختم.

انیمیشن تیتراژ را خودم کار کردم و صدایش را گفتم.

این سریال جاودانه شد.

هزار ساعت روی این سریال کار کردم - آن شرلی را دوبله کردم.

26 شعر برایش گفتم.

یک تیتراژ برایش ساختم.

انیمیشن تیتراژ را خودم کار کردم و صدایش را گفتم.

این سریال جاودانه شد.

هزار ساعت روی این سریال کار کردم قانون"- آن شرلی را دوبله کردم.

26 شعر برایش گفتم.

یک تیتراژ برایش ساختم.

انیمیشن تیتراژ را خودم کار کردم و صدایش را گفتم.

این سریال جاودانه شد.

هزار ساعت روی این سریال کار کردم.

در زندگینامه ام هم نوشته ام، اگر هزار ساعت کار رنج آوری به حساب آید، من آن را به یک آن بیداری مادرم تقدیم می کنم.

به گزارش سایت قطره و به نقل ازقانون بهن قل از ایسنا،عصر یک روز پاییزی نصرالله مدقالچی ـ از صداهای ماندگار عرصه دوبله ـ پذیرای خبرنگاران ایسنا بود.

ترجیح داد این گفت وگو را در منزلش انجام دهد و اینگونه عنوان کرد که داخل شهر آمدن کمی برایش مشکل است و سر و صدا او را اذیت می کند.

ترجیح این هنرمند بر انجام گفت وگو در یک جای آرام مثل خانه اش برای ما هم فرصتی است که تا از نمایی نزدیک تر او را بشناسیم و به مخاطبمان هم بشناسیم.

آنچه در ادامه می خوانید حاصل سه ساعت گفت وگو با دوبلوری است که بارها صدایش را در نقش های مختلف سینمایی و تلویزیونی شنیده اید.

صدای گیرا و دلنشین او در قالب قصه های تلویزیونی و سینمایی از جمله دکلمه ماندگار آن شرلی و یا صدای خاطره انگیز ابوسفیان در فیلم محمد رسوالله (ص) هنوز هم در ذهن مخاطبان ایرانی به یادگار مانده است.

نصرالله مدقالچی اهل آذربایجان و زاده محله اهراب تبریز است.

از سن هفده سالگی کار دوبله را در عرصه سینما در استودیو عصر طلایی آغاز کرد.

بعدها با همراهی مدیران دوبلاژ ماندگار از جمله کسمایی، مرحوم زرندی، ژاله علو و مانی توانست از عهده دوبله نقش های مهم سینمایی و تلویزیونی برآید.

شخصیت آرام و درون گرای او کمی کار را برای ما سخت می کند.

با این حال حرف از خاطرات سال های دور که به میان می آید،برقی در چشمانش می نشیند و بی وقفه برایمان تعریف می کند.

این صاحب صدای ماندگار، آلبوم خاطراتش با اهالی دوبله را برایمان ورق می زند، از یادگاری های معلم دوره دبیرستان می گوید و دفترچه خاطرات 61 سال پیش را به همراه گل های خشکی که بر کاغذها چسبیده نشانمان می دهد.

مدقالچی در میان حرف هایش از صداهای ماندگاری یاد می کند که دیگر در کنارش نیستند؛ خاطرات با آنها بودن برای لحظاتی چشمانش را خیس می کند و اشک دلتنگی از چشمانش سرازیر می شود.

درباره پیشینه نصرالله مدقالچی و اینکه چطور وارد دوبله شده، کارش را از کجا شروع کرده؟ متولد چه سالی است و .

بارها صحبت شده است.

اما برایمان جالب است بدانیم آیا او هم مانند بسیاری از دوبلورهای برجسته کشور از تئاتر وارد دوبله شده و اصلا چه کسی نصرالله مدقالچی را کشف کرده.

با این سوال، به مصاحبه وارد می شویم.

برای نصرالله مدقالچی که مطمئنا بارها خاطراتی از این دست را یادآوری و تکرار کرده است، همچنان جذاب است.

ما در موسسه تئاتر بازی می کردیم.

من در کلاس ششم ابتدایی در مدرسه ملی الفبا خیابان کارگر شمالی دبستان می رفتم.

مدیر مدرسه دکلمه ای نوشته بود که من آن را اجرا کردم.

شاید اولین جرقه ای که زده شد همان بود که خیلی مورد تشویق مدیر مدرسه واقع شدم و همین طور معلمم.

معلمم یک یادگاری به من داده است که تاکنون آن را به کسی نداده ام چاپ کند ولی آن را به شما می دهم.

می خواهم که از خانم احمدی هر کجا که هستند و صدای من را می شنوند تشکر کنم.

از ایشان می خواهم اگر این مصاحبه را می خوانند، با من تماس بگیرند برای اینکه یکی از آرزوهای بزرگ زندگی من، دیدن دوباره ایشان است.

ایشان یک دفتری به من داده است و در آن یک یادگاری برای من نوشته است که برای 61 سال پیش است و در آن پنج عدد گل چسبانده و برای هر گل یک زیرنویس خیلی زیبا نوشته و من بسیار از ایشان ممنونم و برایشان آرزوی سلامتی می کنم و همین طور به همسر عزیزشان آقای سعدنیا هم سلام می کنم.

ایشان هم معلم تاریخ و جغرافیای من بودند.

بعد که دبیرستان آمدم، در دبیرستان هم تئاتر بازی کردم.

پس از آن با آقای صادق هاتفی آشنا شدم.

برنامه تئاتر را در مدرسه باختر که برای آقای کارگر و همسرشان بود و سالن بسیار خوبی داشت، اجرا کردم.

پس از آن هم در سالن دبیرستان عاصمی روبروی دانشگاه شهید بهشتی تئاتر می گذاشتیم و تقریبا تا پایان دوران دبیرستان آن را ادامه دادم.

آن موقع هیچ ذهنیتی از دوبله نداشتم؛ البته دوبله را دوست داشتم.

سینما می رفتم و به خاطر دوبله فیلم، می رفتیم و کیف می کردیم.

آن موقع که دوران دبیرستان را می گذراندم دوبله خوب بود.

یادم می آید فیلم های اسپارتاکوس و سقوط امپراتوری روم و .

را بارها و بارها تماشا می کردیم و لذت می بردیم.

به سینما سانترال که در دور میدان 24 اسفند حال نمی دانم چه اسمی دارد.

آن موقع بیشتر فیلم ها خارجی بود اما فیلم های ایرانی هم اکران می شد و مردم هر دو را می دیدند ولی حالا یک سویه است.

تابستان ها پیش مرحوم دایی ام می رفتم.

ایشان در هیات اعتبارات بانک مرکزی فعالیت می کردند و چون با افراد مختلفی از جمله کارخانه داران سروکار داشت، تابستان ها خیلی زود برایم کار پیدا می کرد.

دلم می خواست کار کنم و پول دربیاورم.

سال 41 بود یکی از همکارانش را صدا کرد که مهدی علی محمدی نام داشت، هنرپیشه تئاتر و تلویزیون و گوینده و مدیر دوبلاژ بود.

به ایشان گفت برای خواهرزاده من یک کاری دست و پا کن.

ایشان جلو آمدند و اسمم را پرسیدند.

گفتم نصرالله.

گفت که چه صدای خوبی داری.

از من پرسید دوست داری بیایی دوبله و من هم پذیرفتم.

رفقای من قبل از آن می گفتند که صدای خوبی دارم، برد صدای من زمانی که تئاتر بازی می کردم زیاد بود و تقریبا کسی به پای من نمی رسید.

آقای علی محمدی گفت جمعه به این آدرسی که می گویم بیا، یک یادداشت برای من نوشت.

خیابان پدرثانی، استودیو عصر طلایی، من از ذوق و شوق به پرواز درآمده بودم و تا صبح خوابم نبرد.

صبح ساعت هفت بیرون رفتم.

یک ریال به اتوبوس دادم.

رفتم و استودیو را پیدا کردم.

سراغ ایشان را گرفتم.

ایشان را پیدا کردم.

خیلی با خوشرویی من را پذیرفت.

وارد اتاق شدم.

دیدم خانوم ها و آقایان نشستند و یک فیلم هندی دوبله می کنند.

من هم خودم را به دیوار چسباندم و ایست و خبردار ایستادم.

تابستان بود و هوا گرم.

نه پنکه ای بود و نه کولری.

نزدیک های ظهر شد.

گزمه ای بود دم در ایستاده بود و اطاعت می گفت.

شاه دستور می داد و او اطاعت می کرد.

از همین فیلم های بنجول هندی که سال هاست برای خودم ممنوع کردم.

به جای آن گزمه تمرین کردم.

تا خم شد من هم دیالوگ اطاعت را گفتم.

به شانه ام زد و گفت آفرین.

فرض کنید پادشاه گفت برو گمشو و من هم گفتم اطاعت، همین! موقع ضبط قلبم تاپ تاپ می زد، عرق شدید کردم.

اما گفتم و تشویق هم شدم.

بعد از آن هم تا شب ایستادم و فیم را تماشا کردم.

شب شد موقع برگشت تنها بودم.

به من گفتند آقای فلانی تنها نرو اینجا سگ زیاد دارد.

ممکن است حمله کنند.

ما همیشه گروهی می رویم شما هم با ما بیایید.

خلاصه با هم آمدیم از دو ریالی که داشتم یک ریال دیگه هم به اتوبوس دادم و تا در خانه آمدم.

نصرالله مدقالچی چه زمانی فکر کرد که می تواند در دوبله حرفه ای وارد شود و اولین بار که احساس کرد او را برای دوبله ساخته اند و این کار را دوست دارد، چه زمانی بود؟ مدقالچی به بهانه این پرسش بار دیگر سری به خاطراتش می زند.

صد درصد دوبله را دوست داشتم.

آن موقع علاقه مند به این حرفه زیاد بود.

آقای علی محمدی به من گفت به خیابان تخت جمشید بروم.

خیابان روبه روی خیابان تخت جمشید جاده قدیم نام داشت و حالا خیابان شریعتی شده است.

سر کوچه استودیو تخت جمشید است.

الان نصفش رفته و نصف دیگرش خراب است.

خدا آقای محسنی را رحمت کند.

مرد بسیار شریفی بود.

در روز موعود خدمت آقای محمدی رفتم.

شب شد گفت یک جمله جای این کاراکتر سیاه پوست بگو که آن جمله آن بود: شنبه به مجلس رقص می آی؟ ما هر چه آمدیم بگوییم نشد.

آن موقع سه شیفت کار می کردیم و ما شیفت شب می آمدیم.

من این جمله را از خیابان تخت جمشید تا چهارراه باستان تمرین کردم پولی هم در بساط نداشتم با اتوبوس بیایم.

این جمله را بیش از هزار بار تکرار کردم تا اینکه در خانه رسیدم.

مادرم نگران شده بود که چرا دیر کردم.

این در ذهن من ماند تا اینکه فردا صبح رفتم آنجا.

آقای محمدی به من می گفت بابا جان حاضری آن جمله را به من بگویی.

یک دور تمرین کردم و بعد جمله را گفتم.

هنوزم که هنوزه داستان پیاده رفتن را به او نگفتم.

الان هم با هم رفیقیم و در کسوت استادی همیشه تماس می گیرم و حالشان را جویا می شوم.

مدت ها بعد کاراکترهای بهتری را به من داد.

بعد به ژاله علو عزیز معرفی شدم.

خوشحال شدم ایشان هم به من خیلی محبت کرد.

همه به من محبت کردند ولی این هایی که اسم می برم ویژه محبت کردند مثل اولادشان بودم.

الان هم به خانم ژاله زنگ می زنم و احوالشان را جویا می شوم.

سنت احترام به استاد که نزد نسل نصرالله مدقالچی مشهود بود، آیا در بین نسل بعد از آنها هم دیده می شود؟ الان این احترام به استاد خیلی کمرنگ شده است.

من با وجود اینکه با استاد هوشنگ لطیف پور دوست هستیم، منزل ما که تشریف می آورند تا نشینند من هم نمی نشینم.

چون این یک ادب و تشکری است از زحمات آن شخص هر چند که جبران نمی کند ولی به هر تعبیر کاچی به از هیچی.

من همیشه گوش شنوا داشتم، همین حالا هم گوش شنوا دارم.

یک آقای نوجوانی در اتاق باشد و به عنوان کارآموز چیزی به من بگوید ناراحت نمی شوم.

نتیجه مطلوب کار، مهم است نه اینکه من بگویم این چیزی که من می گویم درست است.

حتی پیش آمده، صدابردار گفته است آقای مدقالچی فلان کلمه را اشتباه گفتی، پذیرفتم و تشکر کردم.

هیچ ایرادی ندارد برای اینکه کار گروهی است.

کوچکترین غفلتی کنی ممکن است یک جا خطا کنی و آن را نتوانی ببینی.

یا موقعی که شعر می خوانم حتما از یک نفر خواهش می کنم به عنوان نظاره گر بر کار من نظارت کند.

به هنگام خواندن اشعار چقدر تأکید دارید شاعر یا ترانه سرا در استودیو ضبط صدا کنار شما باشند؟ هیچ ایرادی ندارد، خیلی هم بهتر است.

ولی آن شعری که من می خوانم در ذهن شاعر چیز دیگری است.

حق هم دارد برای اینکه او گوینده نیست و فن بیان نمی داند؛ اخوان ثالث را مثال می زنم.

قَدَرتر از او در تاریخ ادبیات ما وجود ندارد.

اشعار خودش را خیلی بد خواند.

غلط نخواند اما برای خودش خواند.

ولی من می خواهم برای 20 میلیون نفر بخوانم.

باید که باور کنند من چه می گویم.

باید فن بیان بدانی.

اگر شاعر خودش حضور داشته باشد، در صحیح خواندن و تلفظ واژه کمک می کند.

خیلی دقت لازم می خواهد و همین طور نیست که بروی پشت میکروفن و زحمات یک شاعر و مترجم را به باد بدهی.

پس به اعتقاد شما وقتی شعر شاعر توسط گوینده حرفه ای خوانده می شود، آن شعر دوباره متولد می شود؟ من متولد نمی کنم، من آن را منتقل می کنم.

سوگواره های آقای اخوان ثالث، شاملو، سیاوش کسرایی و سهراب سپهری که در ماتم فروغ سرودند را خواندم.

اما باید دید مجوز می دهند یا نه.

بنابراین من ناقل ام.

البته اغلب شاعران دوست دارند خودشان هم شعرشان را بخوانند مثل احمد شاملو و برخی دیگر.

آقای شاملو که خیلی خوب اشعارشان را می خواندند.

فقط صدابردار کمی بی وفایی کرده است.

در یک جاهایی آقای شاملو کمی تنگی نفس داشت، مکث هایش در بعضی بخش ها طولانی است که صدابردار می توانست آن را کوتاه کند اما بی دقتی کرده است.

وگرنه شاملو جان کلام را ادا کرده است.

من حتی رباعیات خیام را البته به تصحیح صادق هدایت خوانده ام.

با یکی از دوستان صحبت کردم و گفتند اشعار صادق هدایت معتبرتر است زیرا ایشان در سال 1302 یک بار آن ها را تصحیح کرد و بعد در سال 1312 که آخرین بوده مشخص کرده است که برخی از اشعار منصوب به خیام است و برخی برای خود خیام است و علت آن را هم گفته است.

آن زمان چون جو جامعه اجازه نمی داد، وقتی که خیام فوت می کند و می خواهند رباعیاتش را چاپ کنند می گویند این ها هم جزو آن است به این دلیل است، نه اینکه تقلبی کرده باشند.

صادق هدایت همه این ها را توضیح می دهد.

بعد از مشورت گرفتن تصمیم گرفتیم خیام را بخوانم.

اما اینکه چه زمان به بازار بیاید، خدا می داند.

اشعار کدام شاعر را دوست دارید بخوانید اما هنوز اتفاق نیفتاده است؟ هر کدام افکار خاصی دارند و نمی شود گفت که آقای شاملو پیشگام است یا آقای اخوان ثالث یا سهراب سپهری.

اصلا هر کدام لحن خاصی را می پذیرد.

شما نمی توانی شعر سهراب سپهری را مثل اخوان ثالث بخوانی.

آیا انتخاب اشعار با صدای گوینده مرتبط است؛ اینکه برخی صداها برای خواندن برخی اشعار مناسب ترند؟ بیشتر به نوع خوانش و جنس صدا مربوط می شود.

جنس صدا ارتباط را زیاد می کند.

باور را زیاد می کند ولی اگر جنس صدا زیاد خوب نباشد یک پا می لنگد.

برگردیم به گذشته و ادامه ی مسیری که برای تبدیل شدن به یک دوبلور حرفه ای طی کردید.

بله.

کم کم راه افتادم و رول های دو تیکه ای، سه تیکه ای و تبدیل شد به رل سوم، چهارم، بعد به رل دوم و بعد تبدیل به رل اول شد.

البته آقای علی محمدی تابستان ها برای مرخصی شمال می رفت.

من را به زنده یاد استاد بزرگوار علی کسمانی و آقای زرندی معرفی کرد.

مشخصا من را معرفی کردند که از من در اینجا استفاده کنند.

بعد خدمت آقای مانی گرامی و عزیز رفتم.

محمد شهید امان الله خواجوی ها ملقب به مانی.

استاد در گویندگی و سرآمد رادیو.

ایشان در خانه سینمای فعلی که ایران فیلم بود، در طبقه سوم سریال پلیس بین المللی را دوبله می کرد.

رفتم آنجا و خودم را معرفی کردم.

بعد دیدم که در اتاق دوست عزیزم منوچهر والی زاده هنرمند عزیز و گرامی و دوستم بهروز وثوق حضور دارند.

یک رل را والی زاده می گوید و رل دیگرش را بهروز وثوق.

آقای مانی هم من را پذیرفت و گفت که به استودیوی سیته در خیابان سمیه فعلی بروم.

آقای چهاربخشی شرکت تبلیغاتی زده بودند و آقای مانی هم آنجا کار می کرد.

زنده یاد روبیک منصوری صدا می گرفت، آقای مانی و زنده یاد عطاءالله خان کاملی همه بودند.

همه رفقا رفتند؛ حیف .

حیف .

درست در این لحظه است که بالاخره اشک هایی که مدتی است با یادآوری نام دوستان قدیمی در چشمانش حلقه زده، بر روی گونه هایش جاری می شود.

اما بلافاصله خودش را پیدا می کند و حرف هایش را ادامه می دهد.

بعد از آن استودیویی به نام تلویزیون فیلم پشت سینما رویال سابق راه اندازی شد.

الان نمی دانم چه نام گذاری شده است.

در آنجا سریال های متفاوتی دوبله شد.

مثل دکتر کیلدر، گیدئون و .

؛ بد نیست از یکی از همکاران گرامی مان به نام محمود نوربخش یاد کنم.

زنده یاد آقای مانی شب ها یک سریالی به نام چک میت را که یک فیلم دادگاهی بود، کار می کرد.

جای یکی از شخصیت های اصلی فیلم صحبت کردم که دوبله سختی بود.

به همین دلیل زمان بیشتری برای آن صرف شد.

10 صفحه را در یک ساعت و نیم دوبله کردم.

ما گفتیم و آقای مانی گوش کرد و من را تشویق کرد.

از آقای نوربخش که من را برای این رول که برایم خیلی سخت بود، کمک کرد تشکر می کنم.

چند سال پیش که سر مزارش رفته بودم، باز هم به او گفتم که هنوز محبت های تو را فراموش نکردم.

شما خودتان چقدر دغدغه دارید که تجربیاتتان را در اختیار جوانانی که استعداد دارند قرار دهید؟ شاید بگویید اغراق می کنم ولی اهلش نیستم و نیازی به آن ندارم.

حتی از آن کسانی که به عنوان کارآموز پیش من کار کردند می توانید بپرسید که چقدر من حمایتشان کردم.

همان کاری که زمانی آقای نوربخش برای من کرده، من برای بچه هایی که الان در تلویزیون کار می کنند، کرده ام.

رلی را خودم جایش می گفتم و به کارآموز گفتم کنارم بنشین.

همین دیروز بود که می گفت آقا هیچ وقت این محبت های شما یادم نمی رود.

حیف که شما کار نمی کنید.

گفتم دیگر برای من مقرون به صرفه نیست.

چرا مقرون به صرفه نیست؟ اولا پولی که می دهند برای من مقرون به صرفه نیست، به نسبت دیگران بد نیست، ولی برای من مقرون به صرفه نیست که پنج روز بروم در اتاق بنشینم.

یک روز می روم آنجا نیم ساعت آگهی می خوانم و دو میلیون می گیرم چه کاری است؟ آخرش که چی؟ نه کسی می گوید بد گفتم که بروم خودم را اصلاح کنم نه می گوید خوب گفتم.

الان سریال ها و فیلم هایی که در تلویزیون دوبله می شود خیلی قابل توجه نیست با توجه به بحث تحریم ها اتفاق خوبی در این دوبله کارهای مطرح ندیدیم.

بله تلویزیون دلاری برای خرید فیلم ها نمی دهد.

الان افرادی به حوزه دوبله از همین زیرزمین ها آمدند که کارشان هیچ ارزشی ندارد و آشغال است.

از نظر کار حرفه ای می گویم مبادا توهینی به آن ها شود.

یک روز رفتم استودیو برای سریالی حرف می زدم.

شنیدم که یکی از آن ها گفت فلانی دیشب آمد بدون اینکه کار را ببیند، گفت و رفت، مگر می شود نبینی.

به آن رفیق که مدیر کار بود گفتم اینجا جنی چیزی دارد.

گفت چنین شرایطی رواج دارد.

مگر می شود آدم یک بار فیلم را نبیند.

بعضی رول ها را باید پنج بار دید.

من بعضی رول ها را که حساس است چندین بار می بینم.

همین الان یک سریال کار می کنیم که آنتونی هاپکینز بازی می کند.

دو قسمت این سریال را من اول در خانه دیدم بعد رفتم و حرف زدم.

شوخی نیست، هنرپیشه بزرگ دنیاست.

باید او را بپایی.

ما از دیدن کار یاد گرفتیم.

هنرپیشه را دیدیم، آنالیز کردیم و می کنیم.

من همیشه به کارآموزها می گویم که شما جعبه ابزار همراهتان نیست.

من یک جعبه ابزار دارم که 54 سال ابزار مختلف ساختم و در آن نگه داشتم.

ولی شما هنوز باید ابزار جمع کنید وگرنه من و شما هنوز یکی هستیم.

این تجربه کاری من است که می گوید جای فلان آرتیست چگونه حرف بزنم یا کدام رول را بگویم.

شما ندیده رول می گویید آن هم انیمیشن! می دانید که انیمیشن از فیلم معمولی بسیار دشوارتر است.

بزرگترین انیماتور دنیا بیش از 20 حالت نمی تواند داشته باشد.

در مقایسه با یک هنرپیشه 80 حالت کم دارد.

این را چه کسی باید به او بدهد؟ گوینده.

در هالیوود چه حرکتی می کنند.

کارگردان بعد از بررسی هایی که می کند به انیماتور و مجسمه ساز می گوید که از آن کاراکتر یک نمونه بدهند.

بعد دیالوگ را می دهد و می گوید شما سه هفته وقت داری برای تست بیایید.

یا می گوید اوکی یا می گوید متأسفم.

یعنی چه؟ یعنی اینکه تمام آن ریزه کاری هایی که می خواهد در آن تست بدهی را از تو می خواهد.

یکی از ظریف کاریی که من انجام می دهم دیپ سینک است که کار مدیر دوبلاژ است.

اما خود گوینده هم 80 درصد در آن دخیل است.

وقت و سرعت عمل می خواهد.

سکوت بره ها را ببینید.

من در آنجا هفت الی هشت بار کلمه نه را گفتم، انگار خود هاپکینز نه گفته است.

این ها همه دقت و دید است.

با آقای بهرام زند که خدا به او سلامتی بدهد سریالی را کار می کردیم که او کاراکتر پلیس بود و من رییس پلیس بودم.

شروع به کار کردیم.

جالب اینجا بود که بهرام معمولا عادت داشت لیپ سینک می نوشت.

فیلم پلیسی ریتمش تند است و سرعت می خواهد.

کات های خیلی سریع دارد.

سر یک جمله من یک نیم لب دیر شروع می کردم.

رفتیم و بهرام گفت خیلی خوب شد اما لب زدی.

گفتم فیلم مجدد برای تمرین برود.

تمرین چه بود؟ یک اصطلاحی به نام صحنه گردی درآورده ام یعنی شما از روی تکان کاراکتر می توانی سینک را پیدا کنی یا سایه چیزی بیفتد روی کاراکتر که از روی آن سینک را می توانی پیدا کنی.

اما در این صحنه من چیزی پیدا نکردم.

این کاراکتر عینکش را برمی داشت عینک را که برمی داشت سایه عینک روی دکمه لباس می افتاد و آنجا بود که سینک را از روی سایه پیدا کردم.

کار خیلی ظریف است.

الان این ها فکر می کنند که دوبلور شده اند.

این طور نیست.

تازه، کار از این چیزی که من فکر می کنم سنگین تر است.

با یک دور دیدن تا ندید گفتن اصلا کار درستی نیست.

تجربه در کار شما خیلی مهم است؛ الان که خیلی فیلم در پرده سینما نداریم فیلم های تلویزیون هم که سطح پایین هستند.

می ماند شبکه نمایش خانگی که آن هم محدودیت دارد.

پس جوان ها کجا کار کنند و تجربه پیدا کنند یعنی بخشی از وضعیت بد دوبله به این محدودیت ها برمی گردد.

ما از هنرپیشه ها چیز یاد گرفتیم.

الان هنرپیشه ای نیست که کسی چیزی یاد بگیرد.

الان هالیوود اشک ها و لبخندها نمی سازد.

الان یک مرد آهنی می سازد.

وسایل عجیب و غریب و کشت و کشتار.

واقعا خوش به حال ما.

کسی دیگر فیلم بینوایان نمی سازد.

کسی دیگر گوژپشت نتردام نمی سازد.

بلندی های بادگیر را نمی سازند.

ما از این ها یاد گرفتیم.

ولی حالا جوان ترها از آن سریال های کره ای که اصطلاحات صورتشان معلوم نیست و صورتشان مرده است چه چیزی یاد بگیرند.

من هم فیلم کره ای حرف زدم.

اما آن کاراکترها را ساخته ام.

یک سریال با علیرضا باشکندی کار کردم.

البته افسانه شجاعان را کار کردم که کاش دستم می شکست و کار نمی کردم از آن به بعد بود که سریال های کره ای وارد شدند.

ولی به هر تقدیر همینی که هست.

من هم انیمیشن حرف زدم.

با خانم ژاله علو گربه های اشرافی را سال 48 کار کردیم.

دوبله این کار جاودانه است.

جالب است که خانم علو به من زنگ زد.

واقعا از ایشان معذرت می خواهم.

گفت مدقالچی یک انیمیشن دارم که یک کاراکتر شیر دارد.

می خواهم صدایش عین صدای تو باشد.

گفتم ببخشید خانم ژاله من انیمیشن حرف نمی زنم.

گفت باشد حرف نزن ولی بیا بگویم یک پرده از فیلم را بگذارند اگر خوشت آمد حرف بزن اگر نه حرف نزن.

به استودیو شهاب رفتم.

نرسیده به خیابان سعدی.

فیلم را گذاشتم و دیدم به به چقدر قشنگ است و چقدر خوب حرف زده.

معذرت خواهی کردم و گفتم می آیم.

خانم ژاله عزیز گفت پسر خوب من اگر چیز بدی باشد که تلفن نمی کنم تو بیای.

رفتم حرف زدم و افتخار هم می کنم.

آقای قنبری تک شاخ را دوبله کرد.

آقای خسروشاهی رابین هود را دوبله کرد.

نسل ما هم انیمیشن دوبله کرد.

چرا نسل ما مثل شما ادا درنیاورده است.

وقتی انیمیشن مناسبی انتخاب و دوبله می شود، برای آن دوبلور و همه مخاطبان ماندگار می شود؛ مثل آنشرلی.

بله دقیقا من آنشرلی را کار کردم.

26 شعر برایش گفتم.

یک تیتراژ برایش ساختم.

انیمیشن تیتراژ را خودم ساختم و گفتم.

این سریال جاودانه شده است.

1000 ساعت من روی این سریال کار کردم و زندگینامه هم نوشتم اگر هزار ساعت کار رنجی به حساب آید من آن را به یک آنِ بیداری مادرم تقدیم می کنم.

نگهبان دو نصف شب می آمد و می گفت آقای مدقالچی شما از صبح اینجایید بیایید لااقل پیش من یک چایی بخورید.

باید عشق و علاقه داشته باشید.

چقدر من پول گرفتم از آن کار.

سال 78 این کار را دوبله کردم.

800 هزار تومان برای 50 قسمت.

من به پولش فکر نمی کردم.

هنوزم که هنوز است دیالوگ فارسی و آلمانی آن، پایین در انباری است.

تمام شناسنامه فیلم در آن است.

آلیس در سرزمین عجایب و هم شهر شلوغ پلوغ را کار کردم.

پسر آقای امین زند را در آن سریال من گوینده اش کردم.

الان هم که من را می بیند می گوید آقای مدقالچی هرگز از یادم نمی رود.

بچه بود و جای آن سگ در آلیس در سرزمین عجایب حرف می زد.

از مدرسه می آمد کیفش را در استودیو ول می کرد.

بچه بود آرام و قرار نداشت ولی همپای خانم شیرزاد حرف زد و استعداد داشت.

به اعتقاد شما برای دوبله شخصیت های کودک، باید خود بچه ها حرف بزنند یا بهتر است از بزرگسالان استفاده کنیم.

زبانم مو درآورد، پیشنهاد دادم که به دو دبستان دخترانه و دو دبستان پسرانه بروم.

10 تا 12 بچه بااستعداد پیدا کنم که این ها از سن 10 ـ 11 سالگی شروع کنند.

اینطور ما از ریشه گوینده درجه یک ساختیم.

گوینده درجه یک و جوان.

اما نتیجه خوب نبود.

بجز چند نفر دوبلور، بقیه اجازه ندارند جای بچه ها حرف بزنند.

خانم شیرزاد، خانم امیریان، خانم عظیمی.

بقیه ادا درمی آورند.

چون این ها در رادیو زیاد فعالیت کردند و جای بچه ها حرف زدند.

در ذهنشان هست و بسیار عالی هستند.

ولی باید بچه جای بچه حرف بزند.

رادیو را دوست دارید؟ 40 سال است که نه رادیو گوش می کنم نه روزنامه می خرم.

اینها چی دارند.

پس ارتباط تان با دنیا از چه طریق است؟ از طریق تلویزیون می گویند که میانه تان با رادیو خوب نیست، آیا همین طور است؟ بله، دقیقا همین طور است؛ البته با خانم شیرزاد در برنامه ای به نام قوس و قزح ، اگر نامش را اشتباه نگویم، خیلی سال پیش چندین ماه روزهای جمعه صبح همکاری کردم و با اینکه در رادیو تهران بودم و دیگر به رادیو نرفتم.

چرا؟ چه بگویم.

اولا نویسنده خوب می خواهد.

مهمتر از آن پول می خواهد.

من صدایم را که شرحه شرحه نمی کنم، باید پول خوب بابت آن بدهند که نمی دهند.

اگر من خودم مطلب تهیه کنم باز پول می خواهد که نمی دهند.

مدقالچی در بخش دیگری از این گفت گو دکلمه ای را می خواند که می توانید فیلم آن را به همراه بخش هایی از گفت وگو در اینجا ببینید: این شعر از آقای علی زارعان از کتاب قطعه است.

در صحبت هایتان اشاره داشتید به گفتن تبلیغات توسط دوبلورها و پولی که بابت تبلیغات به آنها پرداخت می شود؛ اینکه خیلی بیشتر از پولی است که در حوزه فعالیت در عرصه دوبله فیلم و سریال به دست می آید.

بعضی ها اعتقاد دارند صداهای ماندگار و فاخر نباید در خدمت تبلیغات باشند.

شما موفق نیستید؟ اگر به من 10 میلیون بدهند که اجاره خانه ، قبض برق و گازم عقب نیفتد، من هم تبلیغات نمی گویم.

تا چه اندازه ضعف دوبله را به ممنوعیت اکران فیلم های خارجی مربوط می دانید؟ برای اینکه فیلم هایی که الان می سازند دو زار نمی ارزد.

نصفش جلوه های ویژه است و نصف آن هم آدم های ساختگی با یک آرتیست معروف.

خیلی نیست که شما استراحت کنی و لذت ببری و دیالوگ خوب بشنوی.

بعد از چندین سال خانم شکوفنده ریچارد دوم را کار کرد برای ویلیام شکسپیر که لذت بردیم.

هنوزم پخش نشده است.

یا دو سه فیلم خودم از آنتونی هاپکینز کار کردم برای شبکه نمایش که عرضه نشده است.

معلوم نیست چرا؟ دلم نمی خواهد جای کسی حرف بزنم و هیچ آرزویی نداشتم.

از بین دوبلورها کدام صدا را بیشتر می پسندید؟ هیچکدام.

هر کدام برای خودشان خوبند مردم باید قضاوت کنند.

از من می پرسید می گویم هیچ کدام.

نگهداری از صدا سختی هایی دارد؟ نه نگهداری به آن شکل نمی خواهد.

ولی خب دکتر حنجره ای که من می روم می گوید ادویه جات تند و ترشیجات نباید بخورم.

من هر روز صبح 10 دقیقه تا یک ربع نرمش می کنم البته سعی می کنم پیپ کمتر بکشم.

اگر کارم سنگین است رعایت می کنم.

راجع به رولی که می خواهم حرف بزنم فکر می کنم ولی مثلا هیچ وقت ناهار نمی خورم.

یک وعده صبحانه خوب می خورم با یک وعده شام.

شما فیلم های دوبله فارسی یا سریال های ماهواره ای که به فارسی دوبله می شود را می بینید؟ اصلا و ابدا؛ فقط و فقط فیلم هایی که خوب است را دارم و یک آرشیو فیلم هم دارم.

آنشرلی را بعد از اینکه دوبله شد چند بار دیدید؟ اصلا ندیدم.

یعنی موقع پخش یک قسمت هایی را دیدم.

همین.

این روزها دیگر حوصله ندارم کارها را ببینم.

سینما که اصلا نمی روم.

مطلقا.

دعوت هم کنند نمی روم چون برخی از مردم فرهنگ سینما رفتن را نمی دانند.

با تخمه و چیپس سینما می آیند.

این نشد سینما!؛ هر جایی حرمتی دارد این است که سینما نمی روم.

خیلی دوست ندارم از منزلم بیرون بروم چون در خانه خودم آرامش زیادی دارم.

بیرون از صدای موتور و ماشین و آلودگی بیزارم.

در خانه کتاب می خوانم، جدول حل می کنم، اخبار گوش می دهم.

شب ساعت 9 موبایلم را خاموش می کنم و 10 شب هم می خوابم.

برای دوبله چقدر در هفته بیرون می روید؟ برای دوبله اصولا کم حرف می زنم و چون پول زیادی می گیریم، به من نمی دهند مگر اینکه پایشان گیر کند.

من دستمزدم را بالا بردم.

الان مشغول چه کاری هستید؟ الان در حال حاضر تدریس می کنم.

اگر تماس بگیرند آگهی و نریشن می گویم.

حرفی مانده که بخواهید برایمان بگویید ممنون که لطف کردید و به خانه من آمدید.

به این آدرس نابه سامان من.

10 تا کوچه کریمی در این محله است و خانه ما را پیدا کردن مشکل.

آخر شهرداری محترم مگر می شود این تعداد کوچه کریمی در یک خیابان باشد؟!
کلید واژه ها: ماندگار - دوبله - سریال - انیمیشن - ساعت - سینما - صدای خاطره انگیز - نصرالله - خاطره انگیز - قانون - ایسنا - همراه - شخصیت آرام - آذربایجان - خبرنگاران - ماندگاری - ساعت کار - یادگاری - دفترچه - چسبیده - هنرمند - ایرانی - مدیران - طلایی - تبریز - سالگی - گزارش - آلبوم - مشکل - معلم

آخرین اخبار سرویس:
پاسخ کوبنده عالم سنی مذهب به وهابیون درباره حضرت زینب (س) + فیلم

آزمون سراسری حفظ و مفاهیم قرآن موجب افزایش تعامل دستگاه هاست

نمایش فیلمی از عباس کیارستمی درباره طرح ترافیک

«همشهری» عباس کیارستمی در شبکه مستند

شعر یک همکار برای مرحوم محسن سلیمانی حس می کنم دنیای من آتش گرفته

معرفی نامزدهای جایزه کتاب سال در گروه «علوم اجتماعی»

مجموعه خبری 20:45 - 1396/11/02

حضور هنرمندان گچسارانی در جشنواره بین المللی تئا تر فجر

جلسه کمیته فرهنگی هنری دهه فجر شهرستان لاهیجان برگزار شد

رونمایی از پوستر “چهارراه استانبول“ویژه جشنواره فجر

بهنوش بختیاری به «لازانیا» پیوست

بهترین های جشنواره فیلم فجر در فرش قرمز کورش

اکو نقش بی بدیلی در دیپلماسی فرهنگی در فضای منطقه دارد

جشنواره تئاتر فجر امروز میزبان عراقی ها می شود

گفت و گو با نخستین بانوی مربی نمایش های خلاق محدودیت ممنوعیت نمی آورد

معرفی ظرفیت های گردشگردی قزوین در یازدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری تهران

درخواست برای بازگرداندن رای ثبت ملی خانه "نیما یوشیج"

«سرو زیر آب» تکرار تجربه موفق «فرزند خاک»

900 سهمیه جدید بیمه فعالان قرآنی به 16 استان ابلاغ شد

هنرنمایی سالار عقیلی در 16 سالگی! +فیلم

بازیگران فیلم کمدی انسانی با مردم به تماشای فیلم نشستند

صبح ها با عشق نقاشی از خواب بیدار می شوم

ایران دارای رتبه 7 ثبت جهانی آثار ناملموس

نقد و بررسی نیسان جی تی آر 2017

ضرر 39 میلیون دلاری «کوین اسپیسی» به نتفلیکس

حسین فتاحی: کتب و ترجمه های مرحوم سلیمانی عرصه داستان نویسی را دگرگون کرد

سینما نباید زیاد حرف بزند

بهنوش بختیاری در «لازانیا»

آغاز تهیه طرح ویژه مرمت و احیای عمارت تاریخی خدیوی

«فوق لیسانسه ها» ساخته می شود

سینمای ملی ایران سینمای دفاع مقدس است/با مستندات سراغ آثار دفاع مقدسی برویم نه تخیل

سلفی بازیگران معروف ایرانی در قطر! + عکس

بازگشت سنجد به تلویزیون پس از سال ها در برنامه حالا خورشید +فیلم

فیسبوک واحد جدیدی از زمان را معرفی کرد

گیلان در رویداد بین المللی سی و ششمین جشنواره تئاتر فجر

مشاهیر استان فارس در نمایشگاه گردشگری تهران معرفی می شوند/ برپایی دو سیاه چادر عشایر استان

واکنش نوید محمدزاده به توقیف اجرای «روز عقیم» +عکس

نشست خبری «نمایشگاه مروری بر آثار و زندگی علی اکبر صادقی»

حواشی پنجمین روز از جشنواره تئاتر فجر

سومین نمایشگاه عکس جمعی «سوچ» در سنندج

قاب زندگی هنرمندان افغان در سمنان + فیلم

جدیدترین کنسرت خواننده محبوب پاپ در سالن میلاد/عکس

«شبنم قلی خانی» در نمایی از نمایش «چشمها» +عکس

درگفت وگو با فارس عنوان شد رشد فروش سینماها در دی ماه/ نگرانی از اکران بهمن و اسفند

پیام معاون امور هنری به جشنواره تجسمی فجر

زیر پوست تئاتر فجر/5 هملت تنور سالن اصلی تئاتر شهر را داغ کرد/ از ادای احترام پکیج تا دریازدگی با وزیر ارشاد

یک سالگی یک گالری با «حافظ»

مولودی ولادت حضرت زینب (س) با صدای محمدرضا طاهری + فیلم

نشست هماهنگی بخش استانی جشنواره فجر 36 برگزار شد

تمدید مهلت ارسال آثار به جشنواره آیات

برگزاری نمایشگاه مشق هایی برای اسب در فرهنگسرای امام خمینی(ره) زنجان

«پیش پرده و پیش پرده خوانی در ایران» منتشر شد

عکس یادگاری محمدرضا گلزار با دختران لبنانی طرفدارش+ عکس

بهنوش بختیاری جدیدترین بازیگر «لازانیا» شد!

"مسابقه ای بی سابقه" و جذاب در رادیو صبا

نقش متفاوت خداداد در گلشیفته + عکس

فردا؛ افتتاح جشنواره شعر فجر در کرمانشاه

روایت افسانه هایی از «هفت واد» تا «قیام شالبافان» در یخدان مویدی+فیلم

برگزاری جشنواره عمار در استان خوزستان

علیرضا نادری، زندگی خود را می نویسد/ نویسنده ای صریح و واقع گرا

نمایش توانمندیهای بانوان باغشهراسلامیه+عکس

کتب و ترجمه های مرحوم سلیمانی عرصه داستان نویسی را دگرگون کرد

جدول پخش فیلم های جشنواره عمار خوزستان اعلام شد

پیام معاون هنری وزیر ارشاد به جشنواره هنرهای تجسمی فجر

کنسرت «ماکان بند» در شهرستان ساری

دومین جشنواره فرش قرمز کورش برگزار می شود

اجرای «ارکستر رتوریک» فرهنگسرای فردوس روی صحنه تالار رودکی

واکنش خانم بازیگر به حاشیه ها درباره زندگی خصوصی اش + عکس

سلبریتی هایی که از «آنجلینا جولی» بیزارند+عکس

انتخاب آثار بر اساس رزومه کارگردان درست نیست

آخرین فیلم های راه یافته به برلیناله

تلفیق عکاسی و کاردستی و کودک یکساله در آثار بانوی نقاش شیرازی

حمیدرضا شاه آبادی در گفت وگو با فارس مطرح کرد: محسن سلیمانی حق بزرگی برگردن داستان نویسان بعد انقلاب داشت

گزارش فارس از نشست خبری دومین جشنواره ملی فیلم ایثار برگزاری جشنواره ایثار با هدف ترویج فرهنگ ایثار، افزایش امنیت و آرامش/ مهلت ارسال آثار تا 25 فروردین

پنجمین روز جشنواره ی تئاتر فجر تحت تاثیر «یک حذف»

پنجمین روز جشنواره ی تئاتر فجر تحت تاثیر واکنش ها به یک حذف

نامزدهای بخش نوجوان هفدهمین جشنواره شهید غنی پور معرفی شد

پیام معاون هنری وزیر ارشاد به جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی فجر

تمدید مهلت ارسال آثار به جشنواره آیات

هنر و تجربه جای هیچ کارگردانی را تنگ نخواهد کرد

کوچکترین قرآن هشت ضلعی جهان به کتابخانه ملی منتقل شد

تلفیق عکاسی و کاردستی و کودک یکساله در آثار بانوی نقاش شیرازی

سینما تصویر به همراه دیالوگ است پس نباید زیاد حرف بزند

بیماری سرطان خانم بازیگر و توقف ساخت سریال پرطرفدار

مت دیمون به شبکه چهار می آید

جشن میلاد حضرت زینب(س) در بوشهر/ ژرفایی از آموزه های اسلامی در زندگی عقیله بنی هاشم

عکس/ سلفی بازیگران ایرانی در قطر

فیلم های جشنواره فیلم فجر در دو شهر مازندران اکران می شود

همزمان با ایام فاطمیه برگزار می شود؛ آیین رونمایی از کتاب مشق خورشید در فرهنگسرای مهر برگزار می شود

تشریح برنامه های دهه ی فجر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان

نمایشگاه «چین زیبا» در مشهد افتتاح می شود

فیلم/ معرفی چهره واقعی پیامبر خدا(ص) به زبان انگلیسی

مازندران 10 روز میزبان فیلم های سی و ششمین جشنواره فجر است

باران کوثری و پدرش در اکران پل خواب(عکس)

مازندران 10 روز میزبان بهترین فیلم های جشنواره سینمای ایران است

«هنر و تجربه» جای هیچ فیلم و فیلم سازی را تنگ نمی کند

یک درخت بر سر این مرد بیچاره افتاد+فیلم

سریال های دهه فجر را بشناسید

چرا طلاق در میان هنرمندان زیاد است؟

هتل یخی «بازی تاج و تخت» در فنلاند +فیلم

گوش هایتان را بگیرید و با یک صدای ماندگار آشنا شوید

گوش هایتان را بگیرید و با یک صدای ماندگار آشنا شوید