شخصی ترین اثر شکسپیر

غزلواره ها طی سال ها سروده شده و شاید در نگاه اول ارتباط مشخصی میان شعرهای آن دیده نشود.

اما اگر این شعرها را همراه با تفسیرهایش بخوانیم می توانیم به انسجام آن پی ببریم.

- روزنامه شرق نوشت: غزلواره ها منظومه ای است از ویلیام شکسپیر که به تازگی با ترجمه و تفسیر امید طبیب زاده توسط نشر نیلوفر منتشر شده است.

شکسپیر اشعار این کتاب را در سال های مختلف و به مناسبت های گوناگون سروده و سپس کوشیده تا با اعمال برخی تغییرات جزیی همه آنها را به شیوه رایج دوران خودش در قالب منظومه یا شعر روایی بلندی ارایه کند.

ازاین رو غزلواره ها را می توان منظومه ای با پیرنگ کشدار و حتی ازهم گسیخته دانست.

طبیب زاده در پیشگفتار کتاب درباره برخی از ویژگی های اشعار این منظومه نوشته: هیچ کس و هیچ چیز در غزلواره های شکسپیر از تیر طعنه و نیش زهرآلود هجو و طنز او در امان نیست.

او در این منظومه نه تنها باورها و تصورات مربوط به دوران قدیم یعنی قرون تاریک و قرون وسطی- را، بلکه حتی دست آوردهای فرهنگی دوران جدیدی را نیز که امروزه عصر رنسانس یا نوزایی نامیده می شود به باد استهزا گرفته است.

چنین استهزایی بی گمان حاصل همان نهضت رنسانس است که مانند آفتاب طلوع کرد اما هم زمان با آشکار ساختن زیبایی ها، لاجرم زشتی ها را نیز برملا ساخت، و پیش از آنکه یقینی از پی بیاورد، حقان