ژانرنویسی مضر است

علیرضا محمودی ایرانمهر با بیان این که به نوشتن در ژانر مشخص خوشبین نیست و آن را مضر می داند، می گوید: احساس می کنم این عمل با روح ادبیات و آن چه از ادبیات می شناسیم، - هماهنگ نیست.

این داستان نویس در گفت وگو با ایسنا درباره اهمیت و ضرورت ژانرنویسی گفت: به نظر من ژانرنویسی نه تنها ضرورت ندارد بلکه مضر هم هست.

به تقسیم بندی ادبیات به ژانرها معتقد نیستم.

اگر بخواهیم بر مبنای ژانر بنویسیم نوشتن کلیشه ای و به نقاشی ای تبدیل می شود که با شابلون کشیده شود.

او با بیان این که مسئله مهم این است که آیا ژانرها قابل تفکیک و مشخص شده هستند، اظهار کرد: اگر می گوییم اثری ژانر پلیسی دارد الزاما حرف درستی زده ایم؟ یا ممکن است این حرف وابسته به یک سری قراردادهای ابتدایی باشد که عملا چیزی در مورد داستان روشن نکند؟ به نظرم ژانرها آن قدر که در کتاب ها توصیف شده، در عمل قابل تفکیک نیستند، یعنی ممکن است از نظر تئوری بتوانیم تعریف کنیم که اثر پلیسی، عاشقانه یا اجتماعی چیست اما در عمل اثری که صددرصد پلیسی و یا صددر صد عاشقانه باشد، هرگز پیدا نخواهیم کرد زیرا آن ها در هم آمیخته اند.

محمودی ایرانمهر با تأکید بر این که کار جالبی نیست که بخواهیم ادبیات را به صورت ژانری تقسیم بندی کنیم، افزود: البته تقسیم بندی ادبیات به ژانرها در گذشته شده است.