ادبیات فاخر ایرانی در مقابل گفتمان بدون منطق و ادب ترامپ

سخنان رییس جمهور محترم کشورمان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از یکطرف و رییس جمهور آمریکا از سوی دیگر؛ در واقع رو در رویی دو گفتمان بود.

لحن سخنرانی ها نشان داد که هر کس نماینده چه گفتمانی است.

حسن کار در این بود که جهانیان در یک مکان؛ نظاره گر و شنوای دو نوع گفتمان بودند.

گفتمانی که پیش از این و 19 سال قبل در پنجاه و سومین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، رییس جمهور وقت ایران سید محمد خاتمی؛ به نمایندگی از ملتی صاحب تمدن و فرهنگ، گفتکوی تمدنها را مطرح کرد و امروز هم سخن از جهان عاری از خشونت می گوید.

این گفتمان، نماینده یک ملت صاحب فرهنگ است.

ملتی که تمدن آفرین بوده و در بسط و گسترش تمدن اسلامی نیز سهم ارزنده ای داشته است.

اما در آن سو، سخنان رییس جمهور آمریکا آقای ترامپ، گفتمانی را نمایندگی می کرد که می خواهد جهان را به سمت آشوب و خشونت و افراطی گری بکشاند.

این نوع طرز تفکر نان خود را در ایجاد وحشت و هراس نسبت به ایران و اسلام و نژاد می داند تا دنیا را به سمت نظامی گری سوق دهد و تسلیحات خویش را به فروش رساند.

گفتمانی که می خواهد جهان را در موقعیت های جنگی پرخطر قرار دهد و منافع خویش را از نظامی و امنیتی کردن جهان تامین نماید.